Gênesis 42
Udi Bible (UDI) vs ARA
1 İak'oven avabakat'an ki, amdarxon aruma Misirəxunt'un eşt'a, izi ğarmoğo pine: «K'ənan arśe sunay loxol běğsun?»
1 Sabedor Jacó de que havia mantimento no Egito, disse a seus filhos: Por que estais aí a olhar uns para os outros?
2 Oşa metəre pi: «İbakezu ki, bitot'in taśi Misirəxune arum haq'i eşt'a. Takinan və̌nal t'et'iin haq'i eçanan ki, beşiyal ukala šumq'an baki, tene busa biyalyan».
2 E ajuntou: Tenho ouvido que há cereais no Egito; descei até lá e comprai-nos deles, para que vivamos e não morramos.
3 Me exlətəxun oşa İosifi vis' viçiyal hayzeri Misirə arum haq'sat'un taśi.
3 Então, desceram dez dos irmãos de José, para comprar cereal do Egito.
4 Ama İosifaxun nana sa bakala viçə, Binyamina İak'oven tene tərbi, enefi izi t'ǒğǒl, şot'ay belal əşe eğon pi q'ı̌nebsay.
4 A Benjamim, porém, irmão de José, não enviou Jacó na companhia dos irmãos, porque dizia: Para que não lhe suceda, acaso, algum desastre.
5 Hametər, dünyəni bip' t'ǒǒxun gireśi Misirə arum haq'sa eğalt'oğoy boş İsraili ğarmuxal baneki. Busaluğ hari Kənan oç̌alal p'ap'eney.
5 Entre os que iam, pois, para lá, foram também os filhos de Israel; porque havia fome na terra de Canaã.
6 Camaati arum haq'seynak' eğala me ölkin kalo isə İosifey. Arum toyst'uni əşləl şot'ine běğsay pi viçimux şot'ay t'ǒğǒlt'un hari, hariyal şot'ay běš ç̌ooq'a biti bult'un k'os'p'i.
6 José era governador daquela terra; era ele quem vendia a todos os povos da terra; e os irmãos de José vieram e se prostraram rosto em terra, perante ele.
7 İosifen viçimoğo ak'ala k'inək' çalexi, ama içu nu çalxsuna laxi izi k'odoğo śipiyal pine: «Mayinnan və̌n?» Viçimoğonal "Kənan oç̌alaxun, arum haq'seynak'yan hare" pit'un.
7 Vendo José a seus irmãos, reconheceu-os, porém não se deu a conhecer, e lhes falou asperamente, e lhes perguntou: Donde vindes? Responderam: Da terra de Canaã, para comprar mantimento.
8 İosifen için viçimoğo çalxiyal bakayin, viçimoğon içu tet'un çalxi.
8 José reconheceu os irmãos; porém eles não o reconheceram.
9 T'e vədə eyexe baft'i İosifi izi şot'oğoxun ak'i nep'ur, qaybakiyal izi viçimoğo metəre pi: «Xavar girbsanan hari bakon beşi oç̌alxo! Yəgin harenan běyn maya k'ə bu, běyn beşi zəyif ganxo bə̌ğə̌bi yax sakes bananksa!»
9 Então, se lembrou José dos sonhos que tivera a respeito deles e lhes disse: Vós sois espiões e viestes para ver os pontos fracos da terra.
10 Ama viçimoğon içoğoy döşə t'apsa burqi pit'un: «Buxačuğon maq'an bi, beşi ağa! Arumeynak'e hare me vi k'ulurxo, q'erəz hik'k'al.
10 Responderam-lhe: Não, senhor meu; mas vieram os teus servos para comprar mantimento.
11 Yast'a c'ap' əş buteyax, mone, qay nexyan: viçimuxyan baksa yan, bito sa bavaxun baki əyluxyan. Ke vi uk'ala əşləxun ə̌xile me vi k'ulurxo!»
11 Somos todos filhos de um mesmo homem; somos homens honestos; os teus servos não são espiões.
12 Ama İosifen p'urumal cügünubaki pine: «Větezu, beşi ölkin zəyif ganxo bə̌ğə̌bi yax sakseynak'nan hare və̌n!»
12 Ele, porém, lhes respondeu: Nada disso; pelo contrário, viestes para ver os pontos fracos da terra.
13 T'e vədə viçimoğon pit'un: «P'as's'e viçiyan yan, Kənan oç̌alaxun bakala sa amdari ğarmuxe me vi k'ulurxo bito. Beşi sa mis'ik' viçiyal buyax, şo tene hari yaxun, bavay t'ǒğǒle çurpi. Sa viçiyal p'urene».
13 Eles disseram: Nós, teus servos, somos doze irmãos, filhos de um homem na terra de Canaã; o mais novo está hoje com nosso pai, outro já não existe.
14 Mot'o ibakat'an İosifen saal pine: «Mone, bezi uk'alo hari c'ere, nexzu axıri və̌n miya xavar girbsanan hare!
14 Então, lhes falou José: É como já vos disse: sois espiões.
15 Ama faraoni elmoğoz elase ki, efi şu baksuna nu avabakayiz, və̌x memiin tərtezbal! Hevaxt' efi mis'ik' viçiyal eneğon, t'e vədə c'eri tananğon.
15 Nisto sereis provados: pela vida de Faraó, daqui não saireis, sem que primeiro venha o vosso irmão mais novo.
16 Barta efi boşt'an sunt'in taśi şot'o haq'i hareq'an, mandiyorox isə şorox eğamin zindana arśalt'un. İsə běğalyan efi uk'alt'oğoy düz baki nu baksuna! Əfçinan nexesa, faraoni elmoğoz elase ki, bezi uk'alone, miya xavar girbsanan hare!»
16 Enviai um dentre vós, que traga vosso irmão; vós ficareis detidos para que sejam provadas as vossas palavras, se há verdade no que dizeis; ou se não, pela vida de Faraó, sois espiões.
17 Metər piyal xib ği şot'oğo zindana enefi.
17 E os meteu juntos em prisão três dias.
18 Xib ğinaxun oşa İosifen viçimoğo izi t'ǒğǒl eçest'i pine: «Efi elmoğo çark'est'un çurnansasa bezi uk'alt'u banan, şot'o görə ki, zuval və̌x memiya hat'etər gala efsun çurtezsa, Buxačuğoxun q'ı̌bala amdarzu zu.
18 Ao terceiro dia, disse-lhes José: Fazei o seguinte e vivereis, pois temo a Deus.
19 Efi uk'alorox bito düzesa, barta efi boşt'an soğo çurpeq'an miya, mandit'oğon isə aruma ext'i taśeq'at'un k'oya. Ham efi busa külfəteynak' šum taşeri bakalt'un,
19 Se sois homens honestos, fique detido um de vós na casa da vossa prisão; vós outros ide, levai cereal para suprir a fome das vossas casas.
20 hamal qaybakat'an efi mis'ik' viçə bezi t'ǒğǒl eçalt'un. Ama miya nu qaybakaynan, efi pit'oğoy düz baksuna ak'est'i efi viçə bezi t'ǒğǒl nu eçaynan, bito biyalnan». Viçimuxal irəzit'unbaki.
20 E trazei-me vosso irmão mais novo, com o que serão verificadas as vossas palavras, e não morrereis. E eles se dispuseram a fazê-lo.
21 Oşa içoğoy arane əyitpsa burqi pit'un: «Mone, beşi viçey bel eçeriyoroxe, hari c'enesa beşi běš! Heq'ədəre yax xoyinšp'i izi t'e çarasuz mandi ğine, ama saycət'in şot'o kul teyan boxodi. İsə mone, zap'yanne t'e ğine cazina!»
21 Então, disseram uns aos outros: Na verdade, somos culpados, no tocante a nosso irmão, pois lhe vimos a angústia da alma, quando nos rogava, e não lhe acudimos; por isso, nos vem esta ansiedade.
22 Ruvenen isə pine: «Zu və̌x hat'e ğiyal pizu ki, ma galdanan əylə, efi ozane mandale ke günax! Ama ǔmǔxtenanlaxi, isə zapanan efi śipi p'iye cazina!»
22 Respondeu-lhes Rúben: Não vos disse eu: Não pequeis contra o jovem? E não me quisestes ouvir. Pois vedes aí que se requer de nós o seu sangue.
23 Viçimoğoy xavar buteney ki, İosifen şot'oğoy uk'alt'oğo bitova q'amişe, axıri memaçağ İosifen eçest'i amdarene şot'oğoy uk'alt'oğo misirluğoy muza taradi nexey.
23 Eles, porém, não sabiam que José os entendia, porque lhes falava por intérprete.
24 Şot'oğoy me əyitmoğo ibakat'an İosifen içu efes tene baki, c'eri taśi t'ǒǒx ǒnenepi. Oşa qaybaki hari p'urum bureqi şot'oğoxun əyitpsa, içoğoy boşt'an Simeona c'ək'p'iyal viçimoğoy piin běš şot'ay kul-tura ğaç̌p'est'i taşeri banedi zindana.
24 E, retirando-se deles, chorou; depois, tornando, lhes falou; tomou a Simeão dentre eles e o algemou na presença deles.
25 İosifen əmirebi ki, isə taşeri şot'oğoy xaralxo arumen buybi, içoğoy yaq'e šumal laxi yaq'abadeq'at'un. Hamal tapşurebi ki, şot'oğoxun təngə maq'at'un ext'i, hərt'ay eçeri gümüşi tənginə qaydi izi xarali boş laxeq'at'un. İosifen əmirbi k'inək'əl bit'un.
25 Ordenou José que lhes enchessem de cereal os sacos, e lhes restituíssem o dinheiro, a cada um no saco de cereal, e os suprissem de comida para o caminho; e assim lhes foi feito.
26 Hametər, viçimoğon aruma elemxoy loxol lapi yaq'at'un baft'i.
26 E carregaram o cereal sobre os seus jumentos e partiram dali.
27 Biyəbakat'anal sa ga bə̌ğə̌bi çurt'unpi ki, miya kəybalt'un. Viçimoğoy sunt'in taśi izi xarali boşt'an samal mu ext'i elema tast'un çureğat'an běneği ki, mone, ç̌oyel izi gümüşi təngoox!
27 Abrindo um deles o saco de cereal, para dar de comer ao seu jumento na estalagem, deu com o dinheiro na boca do saco de cereal.
28 Şot'in iz viçimoğo k'alpi bureqi haraypsa: «Zaxun təngə ext'itet'un! Ekinan běğanan, bezi təngoox hamiya xarali boşe!» Me əyitə ibakat'an viçimoğo q'ı̌yene haq'i, içoğoy t'ut'ultina efes tet'un baksay. Burt'unqi sunay loxol běği upsa: «Buxačuğoy əşe mo! K'ə upsune çuresa yax?»
28 Então, disse aos irmãos: Devolveram o meu dinheiro; aqui está na boca do saco de cereal. Desfaleceu-lhes o coração, e, atemorizados, entreolhavam-se, dizendo: Que é isto que Deus nos fez?
29 Viçimux hari Kənan oç̌ala, içoğoy bava İak'ovi t'ǒğǒl p'ap'it'uxun oşa içoğoy bel hari əşurxo bitova exlətpsa burqi pit'un:
29 E vieram para Jacó, seu pai, na terra de Canaã, e lhe contaram tudo o que lhes acontecera, dizendo:
30 «T'e ölkin loxol kalaluğbalt'in yaxun sal muč'a muzin tene əyitp'i, fikirebi ki, izi ölkinə xavar girbseynak'yan hare.
30 O homem, o senhor da terra, falou conosco asperamente e nos tratou como espiões da terra.
31 Yanal qaybaki içu piyan ki, ketər əşurxoxun ə̌xilyan, beşi k'ə bunesa ç̌oyene.
31 Dissemos-lhe: Somos homens honestos; não somos espiões;
32 Oşa beşi p'as's'e viçi baksunal piyan. Piyan ki, yan bito sa bavaxun baki əyluxyan, həysə beşi mis'ik' viçi bavay t'ǒğǒl, Kənan oç̌alane, soğoval p'urene.
32 somos doze irmãos, filhos de um mesmo pai; um já não existe, e o mais novo está hoje com nosso pai na terra de Canaã.
33 Ama t'e ölkin kalat'in yax p'urumal větenebaki, beşi uk'alt'oğoy düz baksuna avabakseynak' qaybaki pine ki, p'oy və̌xun sunt'u efoz miya, mandit'oğon isə aruma ext'i taśeq'at'un içoğoy busa külfəti t'ǒğǒl.
33 Respondeu-nos o homem, o senhor da terra: Nisto conhecerei que sois homens honestos: deixai comigo um de vossos irmãos, tomai o cereal para remediar a fome de vossas casas e parti;
34 Ama sa şərten, beşi mis'ik' viçəl ext'i qaybakalayan izi t'ǒğǒl. Mot'oxun oşa yax věbakale, beşi viçə tərbi, yaxal bark'ale izi ölkinə tarapi beşi ük'en çureğalt'oğo haq'i-toyst'a».
34 trazei-me vosso irmão mais novo; assim saberei que não sois espiões, mas homens honestos. Então, vos entregarei vosso irmão, e negociareis na terra.
35 Viçimoğon eçeri içoğoy xaralxo ams'ibat'an bět'unği ki, içoğoy təngooxal t'iyane. Hərt'in izi xarali boş bakala tənginə ak'at'an, şot'oğo q'ı̌yene haq'i. İak'oven içinal q'ı̌nebi,
35 Aconteceu que, despejando eles os sacos de cereal, eis cada um tinha a sua trouxinha de dinheiro no saco de cereal; e viram as trouxinhas com o dinheiro, eles e seu pai, e temeram.
36 şot'in pine: «Bezi əyloğonan haq'i və̌n bezi kiyexun! İosif butene, Simeona efi harenan, isəəl nexnan ki, Binyaminal tada taşalyan! Mo he əşe enesa bezi bel!»
36 Então, lhes disse Jacó, seu pai: Tendes-me privado de filhos: José já não existe, Simeão não está aqui, e ides levar a Benjamim! Todas estas coisas me sobrevêm.
37 T'e vədə Ruvenen metəre pi izi bava: «Bezi p'ə̌ ğaral va q'urbane, Binyamina qaydi vi t'ǒğǒl nu eçayiz, haq'a şot'oğoy elmoğo! Arxayin baka, şot'o qaydi eşt'un bezi ozane!»
37 Mas Rúben disse a seu pai: Mata os meus dois filhos, se to não tornar a trazer; entrega-mo, e eu to restituirei.
38 Ama İak'oven p'urumal yaq'alnuhari pine: «Tez yaq'absa bezi ğara və̌xun! İosif p'urene, Raxiləxun baki ğarmoğoxun sa dənə Binyamine mande. Kot'oval k'ənesa bakayin, k'əz bon zu? Ene sa kərəmluğ upanan ki, taşeri oç̌alaxyanpsa va! Me yəşt'ə ke dərdə portp'ala ük' tezax bu bezi!»
38 Ele, porém, disse: Meu filho não descerá convosco; seu irmão é morto, e ele ficou só; se lhe sucede algum desastre no caminho por onde fordes, fareis descer minhas cãs com tristeza à sepultura.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.