Gênesis 42
Udi Bible (UDI) vs NTLH
1 İak'oven avabakat'an ki, amdarxon aruma Misirəxunt'un eşt'a, izi ğarmoğo pine: «K'ənan arśe sunay loxol běğsun?»
1 Quando Jacó soube que havia mantimentos no Egito, disse aos filhos: — Por que vocês estão aí de braços cruzados?
2 Oşa metəre pi: «İbakezu ki, bitot'in taśi Misirəxune arum haq'i eşt'a. Takinan və̌nal t'et'iin haq'i eçanan ki, beşiyal ukala šumq'an baki, tene busa biyalyan».
2 Ouvi dizer que no Egito há mantimentos. Vão até lá e comprem cereais para não morrermos de fome.
3 Me exlətəxun oşa İosifi vis' viçiyal hayzeri Misirə arum haq'sat'un taśi.
3 Então os dez irmãos de José por parte de pai foram até o Egito para comprar mantimentos.
4 Ama İosifaxun nana sa bakala viçə, Binyamina İak'oven tene tərbi, enefi izi t'ǒğǒl, şot'ay belal əşe eğon pi q'ı̌nebsay.
4 Mas Jacó não deixou que Benjamim, o irmão de José por parte de pai e de mãe, fosse com eles; ele tinha medo de que lhe acontecesse alguma desgraça.
5 Hametər, dünyəni bip' t'ǒǒxun gireśi Misirə arum haq'sa eğalt'oğoy boş İsraili ğarmuxal baneki. Busaluğ hari Kənan oç̌alal p'ap'eney.
5 Os filhos de Jacó foram comprar mantimentos junto com outras pessoas, pois em todo o país de Canaã havia fome.
6 Camaati arum haq'seynak' eğala me ölkin kalo isə İosifey. Arum toyst'uni əşləl şot'ine běğsay pi viçimux şot'ay t'ǒğǒlt'un hari, hariyal şot'ay běš ç̌ooq'a biti bult'un k'os'p'i.
6 Como governador do Egito, era José quem vendia cereais às pessoas que vinham de outras terras. Quando os irmãos de José chegaram, eles se ajoelharam na frente dele e encostaram o rosto no chão.
7 İosifen viçimoğo ak'ala k'inək' çalexi, ama içu nu çalxsuna laxi izi k'odoğo śipiyal pine: «Mayinnan və̌n?» Viçimoğonal "Kənan oç̌alaxun, arum haq'seynak'yan hare" pit'un.
7 Logo que José viu os seus irmãos, ele os reconheceu, mas fez de conta que não os conhecia. E lhes perguntou com voz dura: — Vocês, de onde vêm? — Da terra de Canaã — responderam. — Queremos comprar mantimentos.
8 İosifen için viçimoğo çalxiyal bakayin, viçimoğon içu tet'un çalxi.
8 José reconheceu os seus irmãos, mas eles não o reconheceram.
9 T'e vədə eyexe baft'i İosifi izi şot'oğoxun ak'i nep'ur, qaybakiyal izi viçimoğo metəre pi: «Xavar girbsanan hari bakon beşi oç̌alxo! Yəgin harenan běyn maya k'ə bu, běyn beşi zəyif ganxo bə̌ğə̌bi yax sakes bananksa!»
9 Então José lembrou dos sonhos que tinha tido a respeito deles e disse: — Vocês são espiões que vieram para ver os pontos fracos do nosso país.
10 Ama viçimoğon içoğoy döşə t'apsa burqi pit'un: «Buxačuğon maq'an bi, beşi ağa! Arumeynak'e hare me vi k'ulurxo, q'erəz hik'k'al.
10 Eles responderam: — De modo nenhum, senhor. Nós, os seus criados, viemos para comprar mantimentos.
11 Yast'a c'ap' əş buteyax, mone, qay nexyan: viçimuxyan baksa yan, bito sa bavaxun baki əyluxyan. Ke vi uk'ala əşləxun ə̌xile me vi k'ulurxo!»
11 Somos filhos de um mesmo pai. Nós não somos espiões, senhor! Somos gente honesta.
12 Ama İosifen p'urumal cügünubaki pine: «Větezu, beşi ölkin zəyif ganxo bə̌ğə̌bi yax sakseynak'nan hare və̌n!»
12 — Não acredito — disse José. — Vocês vieram para ver os pontos fracos do nosso país.
13 T'e vədə viçimoğon pit'un: «P'as's'e viçiyan yan, Kənan oç̌alaxun bakala sa amdari ğarmuxe me vi k'ulurxo bito. Beşi sa mis'ik' viçiyal buyax, şo tene hari yaxun, bavay t'ǒğǒle çurpi. Sa viçiyal p'urene».
13 Eles disseram: — Nós moramos em Canaã. Somos ao todo doze irmãos, filhos do mesmo pai. Mas um irmão desapareceu, e o mais novo está neste momento com o nosso pai.
14 Mot'o ibakat'an İosifen saal pine: «Mone, bezi uk'alo hari c'ere, nexzu axıri və̌n miya xavar girbsanan hare!
14 José respondeu: — É como eu disse: vocês são espiões.
15 Ama faraoni elmoğoz elase ki, efi şu baksuna nu avabakayiz, və̌x memiin tərtezbal! Hevaxt' efi mis'ik' viçiyal eneğon, t'e vədə c'eri tananğon.
15 E o jeito de provar que vocês estão dizendo a verdade é este: enquanto o irmão mais moço de vocês não vier para cá, vocês não sairão daqui. Isso eu juro pela vida do rei!
16 Barta efi boşt'an sunt'in taśi şot'o haq'i hareq'an, mandiyorox isə şorox eğamin zindana arśalt'un. İsə běğalyan efi uk'alt'oğoy düz baki nu baksuna! Əfçinan nexesa, faraoni elmoğoz elase ki, bezi uk'alone, miya xavar girbsanan hare!»
16 Um de vocês irá buscá-lo, mas os outros ficarão presos até que fique provado se estão ou não dizendo a verdade. Se não estão, é que vocês são espiões. Juro pela vida do rei!
17 Metər piyal xib ği şot'oğo zindana enefi.
17 E os pôs na cadeia por três dias.
18 Xib ğinaxun oşa İosifen viçimoğo izi t'ǒğǒl eçest'i pine: «Efi elmoğo çark'est'un çurnansasa bezi uk'alt'u banan, şot'o görə ki, zuval və̌x memiya hat'etər gala efsun çurtezsa, Buxačuğoxun q'ı̌bala amdarzu zu.
18 No terceiro dia José disse a eles: — Eu sou uma pessoa que
19 Efi uk'alorox bito düzesa, barta efi boşt'an soğo çurpeq'an miya, mandit'oğon isə aruma ext'i taśeq'at'un k'oya. Ham efi busa külfəteynak' šum taşeri bakalt'un,
19 Se, de fato, são pessoas honestas, que um de vocês fique aqui na cadeia, e que os outros voltem para casa, levando mantimentos para matar a fome das suas famílias.
20 hamal qaybakat'an efi mis'ik' viçə bezi t'ǒğǒl eçalt'un. Ama miya nu qaybakaynan, efi pit'oğoy düz baksuna ak'est'i efi viçə bezi t'ǒğǒl nu eçaynan, bito biyalnan». Viçimuxal irəzit'unbaki.
20 Depois tragam aqui o seu irmão mais moço. Isso provará se vocês estão ou não dizendo a verdade; e, se estiverem, não serão mortos. Eles concordaram
21 Oşa içoğoy arane əyitpsa burqi pit'un: «Mone, beşi viçey bel eçeriyoroxe, hari c'enesa beşi běš! Heq'ədəre yax xoyinšp'i izi t'e çarasuz mandi ğine, ama saycət'in şot'o kul teyan boxodi. İsə mone, zap'yanne t'e ğine cazina!»
21 e disseram uns aos outros: — De fato, nós agora estamos sofrendo por causa daquilo que fizemos com o nosso irmão. Nós vimos a sua aflição quando pedia que tivéssemos pena dele, porém não nos importamos. Por isso agora é a nossa vez de ficarmos aflitos.
22 Ruvenen isə pine: «Zu və̌x hat'e ğiyal pizu ki, ma galdanan əylə, efi ozane mandale ke günax! Ama ǔmǔxtenanlaxi, isə zapanan efi śipi p'iye cazina!»
22 E Rúben disse assim: — Eu bem que disse que não maltratassem o rapaz, mas vocês não quiseram me ouvir. Por isso agora estamos pagando pela morte dele.
23 Viçimoğoy xavar buteney ki, İosifen şot'oğoy uk'alt'oğo bitova q'amişe, axıri memaçağ İosifen eçest'i amdarene şot'oğoy uk'alt'oğo misirluğoy muza taradi nexey.
23 Eles não sabiam que José estava entendendo o que diziam, pois ele tinha estado falando com eles por meio de um intérprete.
24 Şot'oğoy me əyitmoğo ibakat'an İosifen içu efes tene baki, c'eri taśi t'ǒǒx ǒnenepi. Oşa qaybaki hari p'urum bureqi şot'oğoxun əyitpsa, içoğoy boşt'an Simeona c'ək'p'iyal viçimoğoy piin běš şot'ay kul-tura ğaç̌p'est'i taşeri banedi zindana.
24 José saiu de perto deles e começou a chorar. Quando pôde falar outra vez, voltou, separou Simeão e mandou que fosse amarrado na presença deles.
25 İosifen əmirebi ki, isə taşeri şot'oğoy xaralxo arumen buybi, içoğoy yaq'e šumal laxi yaq'abadeq'at'un. Hamal tapşurebi ki, şot'oğoxun təngə maq'at'un ext'i, hərt'ay eçeri gümüşi tənginə qaydi izi xarali boş laxeq'at'un. İosifen əmirbi k'inək'əl bit'un.
25 José mandou que os empregados enchessem de mantimentos os sacos que os irmãos haviam trazido e que devolvessem o dinheiro de cada um, colocando-o nos sacos de mantimentos. E também que lhes dessem comida para a viagem. E assim foi feito.
26 Hametər, viçimoğon aruma elemxoy loxol lapi yaq'at'un baft'i.
26 Os irmãos de José carregaram os jumentos com os mantimentos que haviam comprado e foram embora.
27 Biyəbakat'anal sa ga bə̌ğə̌bi çurt'unpi ki, miya kəybalt'un. Viçimoğoy sunt'in taśi izi xarali boşt'an samal mu ext'i elema tast'un çureğat'an běneği ki, mone, ç̌oyel izi gümüşi təngoox!
27 Quando chegaram ao lugar onde iam passar a noite, um deles abriu um saco para dar comida ao seu animal e viu que o seu dinheiro estava ali na boca do saco de mantimentos.
28 Şot'in iz viçimoğo k'alpi bureqi haraypsa: «Zaxun təngə ext'itet'un! Ekinan běğanan, bezi təngoox hamiya xarali boşe!» Me əyitə ibakat'an viçimoğo q'ı̌yene haq'i, içoğoy t'ut'ultina efes tet'un baksay. Burt'unqi sunay loxol běği upsa: «Buxačuğoy əşe mo! K'ə upsune çuresa yax?»
28 Ele disse aos irmãos: — Vejam só! O meu dinheiro está aqui no meu saco de mantimentos! Eles devolveram! Todos ficaram muito assustados e, tremendo de medo, perguntavam uns aos outros: — O que será isso que Deus fez com a gente?
29 Viçimux hari Kənan oç̌ala, içoğoy bava İak'ovi t'ǒğǒl p'ap'it'uxun oşa içoğoy bel hari əşurxo bitova exlətpsa burqi pit'un:
29 Quando chegaram a Canaã, contaram a Jacó, o seu pai, tudo o que havia acontecido com eles. E disseram:
30 «T'e ölkin loxol kalaluğbalt'in yaxun sal muč'a muzin tene əyitp'i, fikirebi ki, izi ölkinə xavar girbseynak'yan hare.
30 — Aquele homem, o governador do Egito, tratou a gente com brutalidade e nos acusou de termos ido ao seu país como espiões.
31 Yanal qaybaki içu piyan ki, ketər əşurxoxun ə̌xilyan, beşi k'ə bunesa ç̌oyene.
31 Nós respondemos: “Somos homens honestos; não somos espiões.
32 Oşa beşi p'as's'e viçi baksunal piyan. Piyan ki, yan bito sa bavaxun baki əyluxyan, həysə beşi mis'ik' viçi bavay t'ǒğǒl, Kənan oç̌alane, soğoval p'urene.
32 Somos ao todo doze irmãos, filhos do mesmo pai. Mas um dos nossos irmãos desapareceu, e o mais novo está neste momento com o nosso pai em Canaã.”
33 Ama t'e ölkin kalat'in yax p'urumal větenebaki, beşi uk'alt'oğoy düz baksuna avabakseynak' qaybaki pine ki, p'oy və̌xun sunt'u efoz miya, mandit'oğon isə aruma ext'i taśeq'at'un içoğoy busa külfəti t'ǒğǒl.
33 O governador respondeu: “Eu tenho um jeito de descobrir se vocês são homens honestos. Um de vocês ficará aqui comigo, e os outros vão voltar, levando um pouco de mantimento para as suas famílias, que estão passando fome.
34 Ama sa şərten, beşi mis'ik' viçəl ext'i qaybakalayan izi t'ǒğǒl. Mot'oxun oşa yax věbakale, beşi viçə tərbi, yaxal bark'ale izi ölkinə tarapi beşi ük'en çureğalt'oğo haq'i-toyst'a».
34 Mas tragam aqui para mim o seu irmão mais novo. Assim, eu ficarei sabendo que vocês não são espiões, mas homens honestos. Aí entregarei o irmão de vocês, e vocês poderão ficar aqui negociando.”
35 Viçimoğon eçeri içoğoy xaralxo ams'ibat'an bět'unği ki, içoğoy təngooxal t'iyane. Hərt'in izi xarali boş bakala tənginə ak'at'an, şot'oğo q'ı̌yene haq'i. İak'oven içinal q'ı̌nebi,
35 Aconteceu que, quando despejaram os mantimentos, cada um achou na boca do saco um saquinho com o seu dinheiro. Quando eles e o seu pai viram o dinheiro, ficaram com medo.
36 şot'in pine: «Bezi əyloğonan haq'i və̌n bezi kiyexun! İosif butene, Simeona efi harenan, isəəl nexnan ki, Binyaminal tada taşalyan! Mo he əşe enesa bezi bel!»
36 Então Jacó disse: — Vocês querem que eu perca todos os meus filhos? José não está com a gente, e Simeão também não está. Agora vocês querem levar Benjamim, e quem sofre com tudo isso sou eu!
37 T'e vədə Ruvenen metəre pi izi bava: «Bezi p'ə̌ ğaral va q'urbane, Binyamina qaydi vi t'ǒğǒl nu eçayiz, haq'a şot'oğoy elmoğo! Arxayin baka, şot'o qaydi eşt'un bezi ozane!»
37 Aí Rúben disse ao pai: — Deixe que eu tome conta de Benjamim; eu o trarei de volta para o senhor. Se não trouxer, o senhor pode matar os meus dois filhos.
38 Ama İak'oven p'urumal yaq'alnuhari pine: «Tez yaq'absa bezi ğara və̌xun! İosif p'urene, Raxiləxun baki ğarmoğoxun sa dənə Binyamine mande. Kot'oval k'ənesa bakayin, k'əz bon zu? Ene sa kərəmluğ upanan ki, taşeri oç̌alaxyanpsa va! Me yəşt'ə ke dərdə portp'ala ük' tezax bu bezi!»
38 Jacó respondeu: — O meu filho não vai com vocês. José, o irmão dele, está morto, e só ficou Benjamim. Alguma coisa poderia acontecer com ele na viagem que vão fazer, e assim vocês matariam de tristeza este velho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.