Gênesis 42
Udi Bible (UDI) vs NAA
1 İak'oven avabakat'an ki, amdarxon aruma Misirəxunt'un eşt'a, izi ğarmoğo pine: «K'ənan arśe sunay loxol běğsun?»
1 Quando Jacó soube que havia mantimento no Egito, disse a seus filhos: — Por que vocês estão aí olhando uns para os outros?
2 Oşa metəre pi: «İbakezu ki, bitot'in taśi Misirəxune arum haq'i eşt'a. Takinan və̌nal t'et'iin haq'i eçanan ki, beşiyal ukala šumq'an baki, tene busa biyalyan».
2 E acrescentou: — Ouvi dizer que há cereais no Egito. Vão até lá e comprem cereais, para que vivamos e não morramos.
3 Me exlətəxun oşa İosifi vis' viçiyal hayzeri Misirə arum haq'sat'un taśi.
3 Então dez dos irmãos de José foram, para comprar cereal do Egito.
4 Ama İosifaxun nana sa bakala viçə, Binyamina İak'oven tene tərbi, enefi izi t'ǒğǒl, şot'ay belal əşe eğon pi q'ı̌nebsay.
4 Mas Jacó não enviou Benjamim, o irmão de José, na companhia dos irmãos, porque dizia: “E se lhe acontecer algum desastre?”
5 Hametər, dünyəni bip' t'ǒǒxun gireśi Misirə arum haq'sa eğalt'oğoy boş İsraili ğarmuxal baneki. Busaluğ hari Kənan oç̌alal p'ap'eney.
5 Entre os que iam, pois, para lá, foram também os filhos de Israel, pois havia fome na terra de Canaã.
6 Camaati arum haq'seynak' eğala me ölkin kalo isə İosifey. Arum toyst'uni əşləl şot'ine běğsay pi viçimux şot'ay t'ǒğǒlt'un hari, hariyal şot'ay běš ç̌ooq'a biti bult'un k'os'p'i.
6 José era governador daquela terra; era ele quem vendia a todos os povos da terra. Os irmãos de José vieram e se prostraram com o rosto em terra, diante dele.
7 İosifen viçimoğo ak'ala k'inək' çalexi, ama içu nu çalxsuna laxi izi k'odoğo śipiyal pine: «Mayinnan və̌n?» Viçimoğonal "Kənan oç̌alaxun, arum haq'seynak'yan hare" pit'un.
7 Quando José viu os seus irmãos, reconheceu-os, porém não se deu a conhecer. Foi ríspido com eles e lhes perguntou: — De onde vocês vêm? Responderam: — Da terra de Canaã, para comprar mantimento.
8 İosifen için viçimoğo çalxiyal bakayin, viçimoğon içu tet'un çalxi.
8 José reconheceu os irmãos, mas eles não o reconheceram.
9 T'e vədə eyexe baft'i İosifi izi şot'oğoxun ak'i nep'ur, qaybakiyal izi viçimoğo metəre pi: «Xavar girbsanan hari bakon beşi oç̌alxo! Yəgin harenan běyn maya k'ə bu, běyn beşi zəyif ganxo bə̌ğə̌bi yax sakes bananksa!»
9 Então José se lembrou dos sonhos que teve a respeito deles e lhes disse: — Vocês são espiões e vieram para ver os pontos fracos da terra.
10 Ama viçimoğon içoğoy döşə t'apsa burqi pit'un: «Buxačuğon maq'an bi, beşi ağa! Arumeynak'e hare me vi k'ulurxo, q'erəz hik'k'al.
10 Eles responderam: — Não, meu senhor. Estes seus servos vieram só para comprar mantimento.
11 Yast'a c'ap' əş buteyax, mone, qay nexyan: viçimuxyan baksa yan, bito sa bavaxun baki əyluxyan. Ke vi uk'ala əşləxun ə̌xile me vi k'ulurxo!»
11 Somos todos filhos de um mesmo homem; somos homens honestos; estes seus servos não são espiões.
12 Ama İosifen p'urumal cügünubaki pine: «Větezu, beşi ölkin zəyif ganxo bə̌ğə̌bi yax sakseynak'nan hare və̌n!»
12 Ele, porém, lhes respondeu: — Nada disso! Pelo contrário, vocês vieram para ver os pontos fracos da terra.
13 T'e vədə viçimoğon pit'un: «P'as's'e viçiyan yan, Kənan oç̌alaxun bakala sa amdari ğarmuxe me vi k'ulurxo bito. Beşi sa mis'ik' viçiyal buyax, şo tene hari yaxun, bavay t'ǒğǒle çurpi. Sa viçiyal p'urene».
13 Eles disseram: — Nós, seus servos, somos doze irmãos, filhos de um homem na terra de Canaã. O mais novo está hoje com o nosso pai, outro já não existe.
14 Mot'o ibakat'an İosifen saal pine: «Mone, bezi uk'alo hari c'ere, nexzu axıri və̌n miya xavar girbsanan hare!
14 Então José lhes disse: — É como já falei: vocês são espiões.
15 Ama faraoni elmoğoz elase ki, efi şu baksuna nu avabakayiz, və̌x memiin tərtezbal! Hevaxt' efi mis'ik' viçiyal eneğon, t'e vədə c'eri tananğon.
15 Nisto vocês serão provados: juro pela vida de Faraó que vocês não sairão daqui, sem que primeiro venha o irmão mais novo de vocês.
16 Barta efi boşt'an sunt'in taśi şot'o haq'i hareq'an, mandiyorox isə şorox eğamin zindana arśalt'un. İsə běğalyan efi uk'alt'oğoy düz baki nu baksuna! Əfçinan nexesa, faraoni elmoğoz elase ki, bezi uk'alone, miya xavar girbsanan hare!»
16 Enviem um de vocês, que busque o seu irmão. Vocês ficarão detidos para que sejam provadas as palavras de vocês, se há verdade no que dizem; ou se não, juro pela vida de Faraó que vocês são espiões.
17 Metər piyal xib ği şot'oğo zindana enefi.
17 E deixou todos presos por três dias.
18 Xib ğinaxun oşa İosifen viçimoğo izi t'ǒğǒl eçest'i pine: «Efi elmoğo çark'est'un çurnansasa bezi uk'alt'u banan, şot'o görə ki, zuval və̌x memiya hat'etər gala efsun çurtezsa, Buxačuğoxun q'ı̌bala amdarzu zu.
18 No terceiro dia, José lhes disse: — Façam o seguinte e viverão, pois temo a Deus.
19 Efi uk'alorox bito düzesa, barta efi boşt'an soğo çurpeq'an miya, mandit'oğon isə aruma ext'i taśeq'at'un k'oya. Ham efi busa külfəteynak' šum taşeri bakalt'un,
19 Se são homens honestos, que um de vocês fique detido aqui onde estão presos; os outros podem ir, levando cereal para matar a fome das suas famílias.
20 hamal qaybakat'an efi mis'ik' viçə bezi t'ǒğǒl eçalt'un. Ama miya nu qaybakaynan, efi pit'oğoy düz baksuna ak'est'i efi viçə bezi t'ǒğǒl nu eçaynan, bito biyalnan». Viçimuxal irəzit'unbaki.
20 E tragam-me o seu irmão mais novo, com o que serão verificadas as palavras de vocês, e vocês não morrerão. E eles se dispuseram a fazê-lo.
21 Oşa içoğoy arane əyitpsa burqi pit'un: «Mone, beşi viçey bel eçeriyoroxe, hari c'enesa beşi běš! Heq'ədəre yax xoyinšp'i izi t'e çarasuz mandi ğine, ama saycət'in şot'o kul teyan boxodi. İsə mone, zap'yanne t'e ğine cazina!»
21 Então disseram entre si: — Na verdade, estamos sendo castigados por causa de nosso irmão, pois vimos a angústia de sua alma, quando nos pedia, e não lhe demos ouvidos; por isso, nos sobrevém agora esta ansiedade.
22 Ruvenen isə pine: «Zu və̌x hat'e ğiyal pizu ki, ma galdanan əylə, efi ozane mandale ke günax! Ama ǔmǔxtenanlaxi, isə zapanan efi śipi p'iye cazina!»
22 Rúben respondeu-lhes: — Não é verdade que eu disse: “Não pequem contra o jovem”? Mas vocês não quiseram me ouvir. Pois agora estão vendo que o sangue dele está sendo requerido de nós.
23 Viçimoğoy xavar buteney ki, İosifen şot'oğoy uk'alt'oğo bitova q'amişe, axıri memaçağ İosifen eçest'i amdarene şot'oğoy uk'alt'oğo misirluğoy muza taradi nexey.
23 Eles, porém, não sabiam que José os entendia, porque lhes falava por meio de um intérprete.
24 Şot'oğoy me əyitmoğo ibakat'an İosifen içu efes tene baki, c'eri taśi t'ǒǒx ǒnenepi. Oşa qaybaki hari p'urum bureqi şot'oğoxun əyitpsa, içoğoy boşt'an Simeona c'ək'p'iyal viçimoğoy piin běš şot'ay kul-tura ğaç̌p'est'i taşeri banedi zindana.
24 E, retirando-se deles, José chorou. Depois, voltando para junto deles, lhes falou outra vez. Escolheu Simeão e o algemou na presença deles.
25 İosifen əmirebi ki, isə taşeri şot'oğoy xaralxo arumen buybi, içoğoy yaq'e šumal laxi yaq'abadeq'at'un. Hamal tapşurebi ki, şot'oğoxun təngə maq'at'un ext'i, hərt'ay eçeri gümüşi tənginə qaydi izi xarali boş laxeq'at'un. İosifen əmirbi k'inək'əl bit'un.
25 José ordenou que lhes enchessem de cereal os sacos, e lhes restituíssem o dinheiro, a cada um no saco de cereal, e os suprissem de comida para o caminho. E assim foi feito.
26 Hametər, viçimoğon aruma elemxoy loxol lapi yaq'at'un baft'i.
26 E carregaram o cereal sobre os seus jumentos e partiram dali.
27 Biyəbakat'anal sa ga bə̌ğə̌bi çurt'unpi ki, miya kəybalt'un. Viçimoğoy sunt'in taśi izi xarali boşt'an samal mu ext'i elema tast'un çureğat'an běneği ki, mone, ç̌oyel izi gümüşi təngoox!
27 Quando um deles abriu o saco de cereal, para dar de comer ao seu jumento na estalagem, encontrou o dinheiro na boca do saco de cereal.
28 Şot'in iz viçimoğo k'alpi bureqi haraypsa: «Zaxun təngə ext'itet'un! Ekinan běğanan, bezi təngoox hamiya xarali boşe!» Me əyitə ibakat'an viçimoğo q'ı̌yene haq'i, içoğoy t'ut'ultina efes tet'un baksay. Burt'unqi sunay loxol běği upsa: «Buxačuğoy əşe mo! K'ə upsune çuresa yax?»
28 Então disse aos irmãos: — Devolveram o meu dinheiro. Está aqui na boca do saco de cereal. O coração dos irmãos se encheu de medo, e, tremendo, entreolhavam-se, dizendo: — O que é isto que Deus nos fez?
29 Viçimux hari Kənan oç̌ala, içoğoy bava İak'ovi t'ǒğǒl p'ap'it'uxun oşa içoğoy bel hari əşurxo bitova exlətpsa burqi pit'un:
29 E vieram para Jacó, seu pai, na terra de Canaã, e lhe contaram tudo o que lhes havia acontecido, dizendo:
30 «T'e ölkin loxol kalaluğbalt'in yaxun sal muč'a muzin tene əyitp'i, fikirebi ki, izi ölkinə xavar girbseynak'yan hare.
30 — O homem, o senhor da terra, falou conosco de maneira ríspida e nos tratou como espiões da terra.
31 Yanal qaybaki içu piyan ki, ketər əşurxoxun ə̌xilyan, beşi k'ə bunesa ç̌oyene.
31 Dissemos a ele: “Somos homens honestos e não espiões.
32 Oşa beşi p'as's'e viçi baksunal piyan. Piyan ki, yan bito sa bavaxun baki əyluxyan, həysə beşi mis'ik' viçi bavay t'ǒğǒl, Kənan oç̌alane, soğoval p'urene.
32 Somos doze irmãos, filhos de um mesmo pai; um já não existe, e o mais novo está hoje com o nosso pai na terra de Canaã.”
33 Ama t'e ölkin kalat'in yax p'urumal větenebaki, beşi uk'alt'oğoy düz baksuna avabakseynak' qaybaki pine ki, p'oy və̌xun sunt'u efoz miya, mandit'oğon isə aruma ext'i taśeq'at'un içoğoy busa külfəti t'ǒğǒl.
33 Então o homem, o senhor da terra, respondeu: “Nisto saberei que vocês são homens honestos: deixem comigo um de seus irmãos, peguem o cereal para remediar a fome de suas casas e vão embora.
34 Ama sa şərten, beşi mis'ik' viçəl ext'i qaybakalayan izi t'ǒğǒl. Mot'oxun oşa yax věbakale, beşi viçə tərbi, yaxal bark'ale izi ölkinə tarapi beşi ük'en çureğalt'oğo haq'i-toyst'a».
34 Mas tragam-me o seu irmão mais novo. Assim saberei que vocês não são espiões, mas homens honestos. Então entregarei o irmão de vocês, e vocês poderão negociar na terra.”
35 Viçimoğon eçeri içoğoy xaralxo ams'ibat'an bět'unği ki, içoğoy təngooxal t'iyane. Hərt'in izi xarali boş bakala tənginə ak'at'an, şot'oğo q'ı̌yene haq'i. İak'oven içinal q'ı̌nebi,
35 Aconteceu que, quando foram despejar o cereal que havia nos sacos, cada um tinha a sua trouxinha de dinheiro no saco de cereal. Ao ver as trouxinhas com o dinheiro, eles e o seu pai ficaram com medo.
36 şot'in pine: «Bezi əyloğonan haq'i və̌n bezi kiyexun! İosif butene, Simeona efi harenan, isəəl nexnan ki, Binyaminal tada taşalyan! Mo he əşe enesa bezi bel!»
36 Então Jacó, o pai deles, disse: — Vocês vão me deixar sem filhos. José se foi. Simeão se foi. Agora querem levar Benjamim! Todas essas coisas acontecem contra mim.
37 T'e vədə Ruvenen metəre pi izi bava: «Bezi p'ə̌ ğaral va q'urbane, Binyamina qaydi vi t'ǒğǒl nu eçayiz, haq'a şot'oğoy elmoğo! Arxayin baka, şot'o qaydi eşt'un bezi ozane!»
37 Mas Rúben disse a seu pai: — O senhor pode matar os meus dois filhos, se eu não trouxer Benjamim de volta. Deixe que eu tome conta dele, e o trarei de volta para o senhor.
38 Ama İak'oven p'urumal yaq'alnuhari pine: «Tez yaq'absa bezi ğara və̌xun! İosif p'urene, Raxiləxun baki ğarmoğoxun sa dənə Binyamine mande. Kot'oval k'ənesa bakayin, k'əz bon zu? Ene sa kərəmluğ upanan ki, taşeri oç̌alaxyanpsa va! Me yəşt'ə ke dərdə portp'ala ük' tezax bu bezi!»
38 Mas Jacó respondeu: — O meu filho não irá com vocês. O irmão dele está morto, e ele é o único que ficou. Se lhe acontece algum desastre no caminho, vocês farão descer os meus cabelos brancos com tristeza à sepultura.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.