Atos 27
Udi Bible (UDI) vs VC
1 Metərluğen, yax İt'aliinat'un yaq'abala baki. P'avela q'a q'erəz sa hema biq'eśi amdaral buney, mot'oğo taşeri Rima p'ap'esp'alo isə Yulius bakaley. Me Yulius Rim İmp'eriinen İudeya bölginə yaq'abi q'oşuni boş əsk'ərxoy loxol kalaluğbalt'oğoxun soğoney.
1 Logo que foi determinado que embarcássemos para a Itália, Paulo foi entregue com outros presos a um centurião da coorte Augusta, chamado Júlio.
2 Yan Adramit'iinaxun c'eri Aziya bölgin t'ǒğen tağala gəminə arśi tayanśi. Fessalonik'axun bakala mak'edoniyalu Arist'arxal yaxuney.
2 Embarcamos num navio de Adramito que devia costear as terras da Ásia, e levantamos âncora. Em nossa companhia estava Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Əyc'indəri taśi Sidona p'ayanp'i. Yuliusi ara P'avelaxun t'ema şaat'ey ki, şot'o iz dost'urxoy t'ǒğǒl taśi içu lazımbakalt'oğo exst'al bareti.
3 No dia seguinte, fazendo escala em Sidônia, Júlio, usando de bondade com Paulo, permitiu-lhe ir ver os seus amigos e prover-se do que havia de necessário.
4 T'et'iin c'eri p'urum gəminə arśi tayanśi. Muşenal yax maq'an biq'i pi, hari K'ip're t'ǒğǒlxun c'ovakat'an şot'ay muş nu bağala tərəfəxunyan c'ovaki taśi.
4 Dali, fazendo-nos ao mar, fomos navegando perto das costas de Chipre, por nos serem contrários os ventos.
5 Gəminen K'ilik'iina q'a P'amfiliinal c'ovaki hari Lik'iina bakala Mira şəhəreyan p'ap'i.
5 Tendo atravessado o mar da Cilícia e da Panfília, chegamos a Mira, cidade da Lícia.
6 Miya Yuliusen Aleksandriinaxun eğala sa gəmi bə̌ğə̌bi yax t'iyane arśevk'i. Me gəmi İt'aliinane taysay.
6 O centurião encontrou ali um navio de Alexandria, que rumava para a Itália, e fez-nos passar para ele.
7 Sa hema ği gəmi, pes banekon, běš tene taysay, me hema ğinast'al hari satəren K'nid uk'ala şəhəreyan p'ap'es baki. Muşen yax beşi uk'ala yaq'en taysa tene barey pi, K'rit'al Salmon uk'ala gane t'ǒğǒlxunyan fırıpi tağala baki. Miya muş t'ema tene baysay.
7 Por muitos dias navegamos lentamente e com dificuldade até diante de Cnido, onde o vento não nos permitiu aportar.
8 Metərluğen, dənizi q'ariluğa ı̌ša t'ǒğen taśi çətinluğenal bakayin hari Laseya şəhərə ı̌ša gəmiğoy çurk'ala gala p'ayanp'i. Me gane s'iya "Şaat' gat'un" nexey.
8 Fomos então costeando ao sul da ilha de Creta, junto ao cabo Salmona. Navegando com dificuldade ao longo da costa, chegamos afinal a um lugar, a que chamam Bons Portos, perto do qual está a cidade de Lasaia.
9 Useni me vədine gəminen mayanesa taysunal ene q'ı̌ney. Yaq'a geleyan t'ə̌q'eśi mandi pi, iudeyxoy payize c'ovakest'ala "Günaxxoy os'eśi tağala ğiyal" hari c'ovakeney. Şot'o görəl P'avelen sa məsləət tast'un çureśi
9 Passara o tempo - já havia passado a época do jejum - e a navegação se tornava perigosa. Paulo advertiu-os:
10 pine: «İbakanan k'əz nex, beşi me havinen hayzeri gəminen yaq' c'eysuni axır şaat' tene ak'esa. Gəmi q'a gəminə bakala yük t'ǒǒx, hələ sa yanal větez taśi t'e bel dirist' c'eğayan».
10 Amigos, vejo que a navegação não se fará sem perigo e sem graves danos, não somente ao navio e à sua carga, mas ainda às nossas vidas.
11 Əsk'ərxoy kalat'in isə P'aveli uk'alt'oğo fikir nu tadi gəmin q'ončuğoy q'a şot'o c'idalt'ay ǰomone taśi.
11 O centurião, porém, dava mais crédito ao piloto e ao mestre do que ao que Paulo dizia.
12 Beşi çurpi ga useni mi xaşurxo c'ovakest'eynak' t'ema şaat' teney pi, gəminə bakalt'oğoyal gelo taysune çureśi. Axırdal əyitə sat'unbi ki, gəminen Feniksal śirik' taśi havoox şaat' bakamin t'iya çurk'alt'un. Feniks K'rit'a gəmiğoy çurk'ala ganey, dənizə c'eri muşa biq'es bakseynak'al şaat' gane hesabbaksay, şot'o görə ki, miya běğ batk'ala tərəfi ham güneyaxun, hamal q'uzeyaxun eğala muşene duğsay.
12 O porto era impróprio para passar o inverno, pelo que a maior parte deles foi de parecer que se retornasse ao mar, na esperança de chegar a Fenice, para passar ali o inverno, por ser esse um porto de Creta, abrigado dos ventos do sudeste e do nordeste.
13 Güney tərəfəxun yavaş sa muşene duğsa burqi, beşt'oğonal fikirt'unbi ki, hamo içe. Metərluğen, gəminə iz çurpi ganuxun şadbi c'eryan dənizə, q'ariluğaxunal gele teyan ə̌xilbaki, K'rit'e t'ǒğenyan taysay.
13 Soprava então brandamente o vento sul. Julgavam poder executar os seus planos. Levantaram a âncora e foram costeando de perto a ilha de Creta.
14 Ama metər boxoy tene zapi, q'uzeyi běğc'eğalaç tərəfəxun ost'aar sa tufane galpi, me tufani s'iya "Evrak'ilont'un" nexey.
14 Mas, não muito depois, veio do lado da ilha um tufão chamado Euroaquilão.
15 Muşen gəminə iz běš badi t'etəre taşt'ay ki, beşi tağala yaq' t'ǒǒx mandeney, hik'k'alal bes teyan baksay. Axırda běyanği ki, gəminə efala yön tene bu, beşi kula me əşləxun os'yank'i, gəmiyal bureqi hat'etər muşen maya fupi taneşt'asa taysa.
15 Sem poder resistir à ventania, o navio foi arrebatado e deixamo-nos arrastar.
16 Dənizi boş K'avda uk'ala mis'ik' sa oç̌al ak'eğala gane buy. Hari me oç̌ali muş t'ema nu bağala tərəfəxun c'ovaki tağat'an gəminə bakala lodk'ina xene boş tarak'ala ganuxun satərenyan zapi c'evk'i.
16 Impelidos rapidamente para uma pequena ilha chamada Cauda, conseguimos, com muito esforço, recolher o batel.
17 Lodk'ina zapi c'evk'it'uxun oşa, gəminə içuval kəndürxo iz oq'axun c'ovakest'i ost'aar ğaç̌yanpi ki, ləpoğon duği izi böriğo śarpimaq'an. Muşen yax eçeri me ganu dəniz t'ema bə̌ğə̌loy teney, taśiyal Sirt'a uk'ala ganu q'uma t'ə̌q'esunaxun q'ǐyanpsay pi, gəminə yavaşbseynak' bakala bı̌hi zincirxoy sa bula şadbi dənizəyan bosi.
17 Içaram-no e, depois, como meio de segurança, cingiram o navio com cabos. Então, temendo encalhar em Sirte, arriaram as velas e entregaram-se à mercê dos ventos.
18 Muşen isə çurpsun tene avay, yax t'etəre ǰı̌k'ey ki, əyc'indəri gəminə bakala yükə c'epi bosalayan baki.
18 No dia seguinte, sendo a tempestade ainda mais violenta, atiraram fora a carga.
19 Oşin ğine isə gəminə əşp'est'es bakseynak' lazımbakalt'oğoxunyan ext'i beş kiin xena bost'a burqi.
19 No terceiro dia, atiramos para fora com as nossas próprias mãos os acessórios do navio.
20 Hema ğiney ki, asoyxoy kiyexun nə berezəre běğe ak'es baksay, nə üşe muč'uliğo. Ene saycoval věteney ki, yan memiin dirist' c'eyanğon.
20 Ora, não aparecendo por muitos dias nem sol nem estrelas e sendo batidos por forte tempestade, tínhamos por fim perdido toda a esperança de sermos salvos.
21 Amdarxoy ǰomo me hema ğinast'a šumal tene laft'ey. T'e vədə P'avelen şot'oğo girbi pine: «Düze, bezi əyitə běği K'rit'axun nu c'eriynaniy me ğina baft'i hər şeya aç̌esaltenanboy.
21 Desde muito tempo ninguém havia comido nada. Paulo levantou-se no meio deles e disse: Amigos, deveras devíeis ter-me atendido e não ter saído de Creta, e assim evitar esse perigo e essas perdas.
22 Ama həysə və̌x upsunez çuresa ki, ef ük'ə buz k'inək' efanan! Yax hik'k'al tene bakal, k'ə bakalesa saycə gəminə bakale.
22 Agora, porém, vos admoesto a que tenhais coragem, pois não perecerá nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Me üşe bezi bul k'os'bi İzi əyiten tağala Buxačuğoy angelaz ak'e. Şo bez t'ǒğǒl hari
23 Esta noite apareceu-me um anjo de Deus, a quem pertenço e a quem sirvo, o qual me disse:
24 metəre pi: "Q'ı̌maba, P'avel, hun hələ imp'erat'ori běš c'eğalnu! Buxačuğon İzi xeyirxaxluğa ak'est'i vaxun sagala me gəminə bakalt'oğoy elmoğoval tene laft'al".
24 Não temas, Paulo. É necessário que compareças diante de César. Deus deu-te todos os que navegam contigo.
25 Şot'o görəz nexe ki, ük'lü bakanan! Buxačuğon pit'oğoy sayco t'ǒǒx nu bist'una vězu, hetər penesa hat'etərəl bakale!
25 Por isso, amigos, coragem! Eu confio em Deus que há de acontecer como me foi dito.
26 İsə ak'alnan, muşen yax taşeri mayanesa sa q'ariluğa bosale».
26 Vamos dar a uma ilha.
27 Bip'es's'e ğiney ki, muşen beşi gəminə iz běš badi Adreat'ik' dənizen sa haq'i tanesay, maya taşt'ay yanal teyan avay. Hat'e ği şüne qı̌yo c'ovaki vədine gəmic'idalxon q'amişt'unbaki ki, q'ariluğaçyan taysa.
27 Já estávamos na décima quarta noite, pelo mar Adriático, quando, pela meia-noite, os marinheiros pressentiram que estavam perto de alguma terra.
28 Eçeri xene bə̌ğə̌loyluğa usk'at'an bět'unği ki, otuz ǔq met'ire. Samal taśit'uxun oşa saal ust'unk'i, bět'unği saq'o vǔğ met'ire.
28 Então, atirando a sonda, perceberam que a profundidade era de vinte braças. Depois, um pouco mais adiante, viram que era de quinze braças.
29 Gəmic'idalxon "metər tağayin taśi ǰěna laft'i śareğalyan" pi, gəmin qoşin tərəf bakala bı̌hi zincirxoy bip'arayt'ayal sa bula şadbi bot'unsi xene boş. Me zincirxon gəminə yavaşbalt'uniy. İsə tək afırıpi kəybaksuna yaq' běğsune manst'ay.
29 Temendo que déssemos em algum recife, lançaram quatro âncoras da popa, esperando ansiosos que amanhecesse o dia.
30 Ama gəmic'idalxoy yaq'běğala fikir tene buy, gəmin běšin tərəf bakala bı̌hi zincirxo şadbi xena bost'uni s'iyen burt'unqi lodk'ina şadbi śivksa.
30 Imediatamente, os marinheiros procuraram fugir e, sob o pretexto de largar as âncoras da proa, lançaram o bote ao mar.
31 T'e vədə P'avelen əsk'ərxo q'a içoğoy loxol kalaluğbalt'u pine: «Me amdarxo həysə gəminəxun śiri tağayt'un, çətin dirist' mandalnan».
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: Se estes homens não permanecerem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Me əyitəxun oşa əsk'ərxon lodk'ina efala kəndürxo k'as'p'i bot'unseri, şoval bafedi xene boş.
32 Os soldados cortaram, então, os cabos do bote e deixaram-no cair.
33 Kəybaksa burqat'an P'avelen bitot'u šum uksa k'alpi pine: «Bip'es's'e ğine ki, beşi nə ukalt'uyan ava, nə ǔğə̌lt'u.
33 Enquanto ia amanhecendo, Paulo encorajou a todos que comessem alguma coisa, e disse: Já faz hoje catorze dias que estais em jejum, sem comer nada.
34 Ama mone, və̌n həysə šum kəyinan buq'on ki, çark'eśesal bakanan. Efi belxun sa popal tene bital».
34 Rogo-vos que comais alguma coisa, no interesse de vossa vida, porque nem um cabelo da cabeça de alguém de vós perecerá.
35 Metər piyal šuma ext'i Buxačuğo şükürbit'uxun oşa şot'o cöybi uksane burqi.
35 Tendo dito isso, tomou do pão, pronunciou uma bênção na presença de todos e, depois de parti-lo, começou a comer.
36 Amdarxoy ük' samal iz gala hare, şot'o běği burt'unqi içanal uksa.
36 Com isso, todos cobraram ânimo e puseram-se igualmente a comer.
37 Gəminə isə bito sagala p'ə̌baç̌ yetmiş ǔq tan amdare buy.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Bitot'in kəyi boşit'uxun oşa, gəminə samalal suuk'bseynak' k'ə arum buneysa ext'i boyanseri dənizə.
38 Depois de terem comido à vontade, aliviaram o navio, atirando o trigo ao mar.
39 Kəybaki işiğ bitit'uxun oşa gəmic'idalxon bět'unği ki, həgigiyal içoğoy nu çalxala sa oç̌alat'un ı̌šalayinşaksa. Xene börinə q'umla ak'iyal fikirt'unbi ki, gəminə miya badi efes bat'unkon.
39 Afinal, clareou o dia. Os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, na qual tencionavam encalhar o navio, caso o pudessem.
40 Metərluğen, eçeri gəminə yavaşbala t'e bı̌hi zincirxo dirist' şadbi bot'unseri, ene oşa sal exaltet'undi, hat'iya manedi şorox xene boş. Gəminə c'idi taşes bakala rolal əşlə badit'uxun oşa içoğo lazım bakala muşal biq'i burt'unqi içoğoy ak'ala t'e q'ariluğaç taysa.
40 Levantaram as âncoras e largaram ao mesmo tempo as amarras dos lemes. Desfraldaram ao vento a vela mestra e rumaram para a praia.
41 Ama xe ç̌oğoloyey pi, hələ taśi p'ap'amin gəmin běšin tərəf q'ume boş t'ə̌q'eśi manedi. Gəmin bač'ana isə ləpoğon duği śareney.
41 Mas deram numa língua de terra, e o navio encalhou aí. A proa, encalhada, permanecia imóvel, ao mesmo tempo que a popa se abria com a força do mar.
42 Rimlu əsk'ərxon q'ı̌t'unbi ki, içoğo tapşurbi biq'eśiyorox q'ariluğal śirik' üzmişi oşal c'eri t'it'at'un, şot'o görəl şot'oğo bitova bespsunt'un çureśi.
42 Os soldados tencionavam matar os presos, por temerem que algum deles fugisse a nado.
43 Ama əsk'ərxoy kalat'in P'aveli bisuna tene çuresay, şot'o görəl əsk'ərxo izi əyitəl bask'est'i me əşlə biq'sunaxun qoşebi. Metərluğen, əsk'ərxoy kalat'ay əmiren üzmişes bakalo iç üzmişi tağaley q'ariluğal śirik',
43 O centurião, porém, querendo salvar Paulo, impediu que o fizessem e ordenou que aqueles que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 nu bakalo isə gəminəxun çukeśi biti daxt'ak'i nəəl q'erəz het'ayesa loxol üzmişi tağaley. Hametərəl bito taśi dim-dirist' t'e bel c'ert'un.
44 Os demais, uns atingiram a terra em tábuas, outros em cima dos destroços do navio. Desse modo, todos conseguiram chegar à terra, sãos e salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.