Atos 27
Udi Bible (UDI) vs ARIB
1 Metərluğen, yax İt'aliinat'un yaq'abala baki. P'avela q'a q'erəz sa hema biq'eśi amdaral buney, mot'oğo taşeri Rima p'ap'esp'alo isə Yulius bakaley. Me Yulius Rim İmp'eriinen İudeya bölginə yaq'abi q'oşuni boş əsk'ərxoy loxol kalaluğbalt'oğoxun soğoney.
1 E, como se determinou que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da corte augusta.
2 Yan Adramit'iinaxun c'eri Aziya bölgin t'ǒğen tağala gəminə arśi tayanśi. Fessalonik'axun bakala mak'edoniyalu Arist'arxal yaxuney.
2 E, embarcando em um navio de Adramítio, que estava prestes a navegar em demanda dos portos pela costa da Ásia, fizemo-nos ao mar, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Əyc'indəri taśi Sidona p'ayanp'i. Yuliusi ara P'avelaxun t'ema şaat'ey ki, şot'o iz dost'urxoy t'ǒğǒl taśi içu lazımbakalt'oğo exst'al bareti.
3 No dia seguinte chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com bondade, permitiu-lhe ir ver os amigos e receber deles os cuidados necessários.
4 T'et'iin c'eri p'urum gəminə arśi tayanśi. Muşenal yax maq'an biq'i pi, hari K'ip're t'ǒğǒlxun c'ovakat'an şot'ay muş nu bağala tərəfəxunyan c'ovaki taśi.
4 Partindo dali, fomos navegando a sotavento de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Gəminen K'ilik'iina q'a P'amfiliinal c'ovaki hari Lik'iina bakala Mira şəhəreyan p'ap'i.
5 Tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Miya Yuliusen Aleksandriinaxun eğala sa gəmi bə̌ğə̌bi yax t'iyane arśevk'i. Me gəmi İt'aliinane taysay.
6 Ali o centurião achou um navio de Alexandria que navegava para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Sa hema ği gəmi, pes banekon, běš tene taysay, me hema ğinast'al hari satəren K'nid uk'ala şəhəreyan p'ap'es baki. Muşen yax beşi uk'ala yaq'en taysa tene barey pi, K'rit'al Salmon uk'ala gane t'ǒğǒlxunyan fırıpi tağala baki. Miya muş t'ema tene baysay.
7 Navegando vagarosamente por muitos dias, e havendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos a sotavento de Creta, à altura de Salmone;
8 Metərluğen, dənizi q'ariluğa ı̌ša t'ǒğen taśi çətinluğenal bakayin hari Laseya şəhərə ı̌ša gəmiğoy çurk'ala gala p'ayanp'i. Me gane s'iya "Şaat' gat'un" nexey.
8 e, costeando-a com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Useni me vədine gəminen mayanesa taysunal ene q'ı̌ney. Yaq'a geleyan t'ə̌q'eśi mandi pi, iudeyxoy payize c'ovakest'ala "Günaxxoy os'eśi tağala ğiyal" hari c'ovakeney. Şot'o görəl P'avelen sa məsləət tast'un çureśi
9 Havendo decorrido muito tempo e tendo-se tornado perigosa a navegação, porque já havia passado o jejum, Paulo os advertia,
10 pine: «İbakanan k'əz nex, beşi me havinen hayzeri gəminen yaq' c'eysuni axır şaat' tene ak'esa. Gəmi q'a gəminə bakala yük t'ǒǒx, hələ sa yanal větez taśi t'e bel dirist' c'eğayan».
10 dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser com avaria e muita perda não só para a carga e o navio, mas também para as nossas vidas.
11 Əsk'ərxoy kalat'in isə P'aveli uk'alt'oğo fikir nu tadi gəmin q'ončuğoy q'a şot'o c'idalt'ay ǰomone taśi.
11 Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao dono do navio do que às coisas que Paulo dizia.
12 Beşi çurpi ga useni mi xaşurxo c'ovakest'eynak' t'ema şaat' teney pi, gəminə bakalt'oğoyal gelo taysune çureśi. Axırdal əyitə sat'unbi ki, gəminen Feniksal śirik' taśi havoox şaat' bakamin t'iya çurk'alt'un. Feniks K'rit'a gəmiğoy çurk'ala ganey, dənizə c'eri muşa biq'es bakseynak'al şaat' gane hesabbaksay, şot'o görə ki, miya běğ batk'ala tərəfi ham güneyaxun, hamal q'uzeyaxun eğala muşene duğsay.
12 E não sendo o porto muito próprio para invernar, os mais deles foram de parecer que daí se fizessem ao mar para ver se de algum modo podiam chegar a Fênice, um porto de Creta que olha para o nordeste e para o sueste, para ali invernar.
13 Güney tərəfəxun yavaş sa muşene duğsa burqi, beşt'oğonal fikirt'unbi ki, hamo içe. Metərluğen, gəminə iz çurpi ganuxun şadbi c'eryan dənizə, q'ariluğaxunal gele teyan ə̌xilbaki, K'rit'e t'ǒğenyan taysay.
13 Soprando brandamente o vento sul, e supondo eles terem alcançado o que desejavam, levantaram ferro e iam costeando Creta bem de perto.
14 Ama metər boxoy tene zapi, q'uzeyi běğc'eğalaç tərəfəxun ost'aar sa tufane galpi, me tufani s'iya "Evrak'ilont'un" nexey.
14 Mas não muito depois desencadeou-se do lado da ilha um tufão de vento chamado euro-aquilão;
15 Muşen gəminə iz běš badi t'etəre taşt'ay ki, beşi tağala yaq' t'ǒǒx mandeney, hik'k'alal bes teyan baksay. Axırda běyanği ki, gəminə efala yön tene bu, beşi kula me əşləxun os'yank'i, gəmiyal bureqi hat'etər muşen maya fupi taneşt'asa taysa.
15 e, sendo arrebatado o navio e não podendo navegar contra o vento, cedemos à sua força e nos deixávamos levar.
16 Dənizi boş K'avda uk'ala mis'ik' sa oç̌al ak'eğala gane buy. Hari me oç̌ali muş t'ema nu bağala tərəfəxun c'ovaki tağat'an gəminə bakala lodk'ina xene boş tarak'ala ganuxun satərenyan zapi c'evk'i.
16 Correndo a sota-vento de uma pequena ilha chamada Clauda, somente a custo pudemos segurar o batel,
17 Lodk'ina zapi c'evk'it'uxun oşa, gəminə içuval kəndürxo iz oq'axun c'ovakest'i ost'aar ğaç̌yanpi ki, ləpoğon duği izi böriğo śarpimaq'an. Muşen yax eçeri me ganu dəniz t'ema bə̌ğə̌loy teney, taśiyal Sirt'a uk'ala ganu q'uma t'ə̌q'esunaxun q'ǐyanpsay pi, gəminə yavaşbseynak' bakala bı̌hi zincirxoy sa bula şadbi dənizəyan bosi.
17 o qual recolheram, usando então os meios disponíveis para cingir o navio; e, temendo que fossem lançados na Sirte, arriaram os aparelhos e se deixavam levar.
18 Muşen isə çurpsun tene avay, yax t'etəre ǰı̌k'ey ki, əyc'indəri gəminə bakala yükə c'epi bosalayan baki.
18 Como fôssemos violentamente açoitados pela tempestade, no dia seguinte começaram a alijar a carga ao mar.
19 Oşin ğine isə gəminə əşp'est'es bakseynak' lazımbakalt'oğoxunyan ext'i beş kiin xena bost'a burqi.
19 E ao terceiro dia, com as próprias mãos lançaram os aparelhos do navio.
20 Hema ğiney ki, asoyxoy kiyexun nə berezəre běğe ak'es baksay, nə üşe muč'uliğo. Ene saycoval věteney ki, yan memiin dirist' c'eyanğon.
20 Não aparecendo por muitos dia nem sol nem estrelas, e sendo nós ainda batidos por grande tempestade, fugiu-nos afinal toda a esperança de sermos salvos.
21 Amdarxoy ǰomo me hema ğinast'a šumal tene laft'ey. T'e vədə P'avelen şot'oğo girbi pine: «Düze, bezi əyitə běği K'rit'axun nu c'eriynaniy me ğina baft'i hər şeya aç̌esaltenanboy.
21 Havendo eles estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, devíeis ter-me ouvido e não ter partido de Creta, para evitar esta avaria e perda.
22 Ama həysə və̌x upsunez çuresa ki, ef ük'ə buz k'inək' efanan! Yax hik'k'al tene bakal, k'ə bakalesa saycə gəminə bakale.
22 E agora vos exorto a que tenhais bom ânimo, pois não se perderá vida alguma entre vós, mas somente o navio.
23 Me üşe bezi bul k'os'bi İzi əyiten tağala Buxačuğoy angelaz ak'e. Şo bez t'ǒğǒl hari
23 Porque esta noite me apareceu um anjo do Deus de quem eu sou e a quem sirvo,
24 metəre pi: "Q'ı̌maba, P'avel, hun hələ imp'erat'ori běš c'eğalnu! Buxačuğon İzi xeyirxaxluğa ak'est'i vaxun sagala me gəminə bakalt'oğoy elmoğoval tene laft'al".
24 dizendo: Não temas, Paulo, importa que compareças perante César, e eis que Deus te deu todos os que navegam contigo.
25 Şot'o görəz nexe ki, ük'lü bakanan! Buxačuğon pit'oğoy sayco t'ǒǒx nu bist'una vězu, hetər penesa hat'etərəl bakale!
25 Portanto, senhores, tende bom ânimo; pois creio em Deus que há de suceder assim como me foi dito.
26 İsə ak'alnan, muşen yax taşeri mayanesa sa q'ariluğa bosale».
26 Contudo é necessário irmos dar em alguma ilha.
27 Bip'es's'e ğiney ki, muşen beşi gəminə iz běš badi Adreat'ik' dənizen sa haq'i tanesay, maya taşt'ay yanal teyan avay. Hat'e ği şüne qı̌yo c'ovaki vədine gəmic'idalxon q'amişt'unbaki ki, q'ariluğaçyan taysa.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós ainda impelidos pela tempestade no mar de Ádria, pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros a proximidade de terra;
28 Eçeri xene bə̌ğə̌loyluğa usk'at'an bět'unği ki, otuz ǔq met'ire. Samal taśit'uxun oşa saal ust'unk'i, bět'unği saq'o vǔğ met'ire.
28 e lançando a sonda, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, e tornando a lançar a sonda, acharam quinze braças.
29 Gəmic'idalxon "metər tağayin taśi ǰěna laft'i śareğalyan" pi, gəmin qoşin tərəf bakala bı̌hi zincirxoy bip'arayt'ayal sa bula şadbi bot'unsi xene boş. Me zincirxon gəminə yavaşbalt'uniy. İsə tək afırıpi kəybaksuna yaq' běğsune manst'ay.
29 Ora, temendo irmos dar em rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, e esperaram ansiosos que amanhecesse.
30 Ama gəmic'idalxoy yaq'běğala fikir tene buy, gəmin běšin tərəf bakala bı̌hi zincirxo şadbi xena bost'uni s'iyen burt'unqi lodk'ina şadbi śivksa.
30 Procurando, entrementes, os marinheiros fugir do navio, e tendo arriado o batel ao mar sob pretexto de irem lançar âncoras pela proa,
31 T'e vədə P'avelen əsk'ərxo q'a içoğoy loxol kalaluğbalt'u pine: «Me amdarxo həysə gəminəxun śiri tağayt'un, çətin dirist' mandalnan».
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Me əyitəxun oşa əsk'ərxon lodk'ina efala kəndürxo k'as'p'i bot'unseri, şoval bafedi xene boş.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 Kəybaksa burqat'an P'avelen bitot'u šum uksa k'alpi pine: «Bip'es's'e ğine ki, beşi nə ukalt'uyan ava, nə ǔğə̌lt'u.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis em jejum, não havendo provado coisa alguma.
34 Ama mone, və̌n həysə šum kəyinan buq'on ki, çark'eśesal bakanan. Efi belxun sa popal tene bital».
34 Rogo-vos, portanto, que comais alguma coisa, porque disso depende a vossa segurança; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Metər piyal šuma ext'i Buxačuğo şükürbit'uxun oşa şot'o cöybi uksane burqi.
35 E, havendo dito isto, tomou o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo-o começou a comer.
36 Amdarxoy ük' samal iz gala hare, şot'o běği burt'unqi içanal uksa.
36 Então todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.
37 Gəminə isə bito sagala p'ə̌baç̌ yetmiş ǔq tan amdare buy.
37 Éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Bitot'in kəyi boşit'uxun oşa, gəminə samalal suuk'bseynak' k'ə arum buneysa ext'i boyanseri dənizə.
38 Depois de saciados com a comida, começaram a aliviar o navio, alijando o trigo no mar.
39 Kəybaki işiğ bitit'uxun oşa gəmic'idalxon bět'unği ki, həgigiyal içoğoy nu çalxala sa oç̌alat'un ı̌šalayinşaksa. Xene börinə q'umla ak'iyal fikirt'unbi ki, gəminə miya badi efes bat'unkon.
39 Quando amanheceu, não reconheciam a terra; divisavam, porém, uma enseada com uma praia, e consultavam se poderiam nela encalhar o navio.
40 Metərluğen, eçeri gəminə yavaşbala t'e bı̌hi zincirxo dirist' şadbi bot'unseri, ene oşa sal exaltet'undi, hat'iya manedi şorox xene boş. Gəminə c'idi taşes bakala rolal əşlə badit'uxun oşa içoğo lazım bakala muşal biq'i burt'unqi içoğoy ak'ala t'e q'ariluğaç taysa.
40 Soltando as âncoras, deixaram-nas no mar, largando ao mesmo tempo as amarras do leme; e, içando ao vento a vela da proa, dirigiram-se para a praia.
41 Ama xe ç̌oğoloyey pi, hələ taśi p'ap'amin gəmin běšin tərəf q'ume boş t'ə̌q'eśi manedi. Gəmin bač'ana isə ləpoğon duği śareney.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam o navio; e a proa, encravando-se, ficou imóvel, mas a popa se desfazia com a força das ondas.
42 Rimlu əsk'ərxon q'ı̌t'unbi ki, içoğo tapşurbi biq'eśiyorox q'ariluğal śirik' üzmişi oşal c'eri t'it'at'un, şot'o görəl şot'oğo bitova bespsunt'un çureśi.
42 Então o parecer dos soldados era que matassem os presos para que nenhum deles fugisse, escapando a nado.
43 Ama əsk'ərxoy kalat'in P'aveli bisuna tene çuresay, şot'o görəl əsk'ərxo izi əyitəl bask'est'i me əşlə biq'sunaxun qoşebi. Metərluğen, əsk'ərxoy kalat'ay əmiren üzmişes bakalo iç üzmişi tağaley q'ariluğal śirik',
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, estorvou-lhes este intento; e mandou que os que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra;
44 nu bakalo isə gəminəxun çukeśi biti daxt'ak'i nəəl q'erəz het'ayesa loxol üzmişi tağaley. Hametərəl bito taśi dim-dirist' t'e bel c'ert'un.
44 e que os demais se salvassem, uns em tábuas e outros em quaisquer destroços do navio. Assim chegaram todos à terra salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.