Atos 27
Udi Bible (UDI) vs NAA
1 Metərluğen, yax İt'aliinat'un yaq'abala baki. P'avela q'a q'erəz sa hema biq'eśi amdaral buney, mot'oğo taşeri Rima p'ap'esp'alo isə Yulius bakaley. Me Yulius Rim İmp'eriinen İudeya bölginə yaq'abi q'oşuni boş əsk'ərxoy loxol kalaluğbalt'oğoxun soğoney.
1 Quando foi decidido que devíamos navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, do Batalhão Imperial.
2 Yan Adramit'iinaxun c'eri Aziya bölgin t'ǒğen tağala gəminə arśi tayanśi. Fessalonik'axun bakala mak'edoniyalu Arist'arxal yaxuney.
2 Embarcando num navio de Adramítio, que estava de partida para costear a província da Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Əyc'indəri taśi Sidona p'ayanp'i. Yuliusi ara P'avelaxun t'ema şaat'ey ki, şot'o iz dost'urxoy t'ǒğǒl taśi içu lazımbakalt'oğo exst'al bareti.
3 No dia seguinte, chegamos a Sidom. Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu que ele fosse ver os amigos e obter assistência.
4 T'et'iin c'eri p'urum gəminə arśi tayanśi. Muşenal yax maq'an biq'i pi, hari K'ip're t'ǒğǒlxun c'ovakat'an şot'ay muş nu bağala tərəfəxunyan c'ovaki taśi.
4 Partindo dali, navegamos ao abrigo da ilha de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Gəminen K'ilik'iina q'a P'amfiliinal c'ovaki hari Lik'iina bakala Mira şəhəreyan p'ap'i.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Miya Yuliusen Aleksandriinaxun eğala sa gəmi bə̌ğə̌bi yax t'iyane arśevk'i. Me gəmi İt'aliinane taysay.
6 Nesse porto, o centurião encontrou um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Sa hema ği gəmi, pes banekon, běš tene taysay, me hema ğinast'al hari satəren K'nid uk'ala şəhəreyan p'ap'es baki. Muşen yax beşi uk'ala yaq'en taysa tene barey pi, K'rit'al Salmon uk'ala gane t'ǒğǒlxunyan fırıpi tağala baki. Miya muş t'ema tene baysay.
7 Navegando vagarosamente muitos dias, foi com dificuldade que chegamos às imediações de Cnido. Não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos ao abrigo de Creta, na altura de Salmona.
8 Metərluğen, dənizi q'ariluğa ı̌ša t'ǒğen taśi çətinluğenal bakayin hari Laseya şəhərə ı̌ša gəmiğoy çurk'ala gala p'ayanp'i. Me gane s'iya "Şaat' gat'un" nexey.
8 Costeando a ilha com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Useni me vədine gəminen mayanesa taysunal ene q'ı̌ney. Yaq'a geleyan t'ə̌q'eśi mandi pi, iudeyxoy payize c'ovakest'ala "Günaxxoy os'eśi tağala ğiyal" hari c'ovakeney. Şot'o görəl P'avelen sa məsləət tast'un çureśi
9 Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, Paulo os aconselhou,
10 pine: «İbakanan k'əz nex, beşi me havinen hayzeri gəminen yaq' c'eysuni axır şaat' tene ak'esa. Gəmi q'a gəminə bakala yük t'ǒǒx, hələ sa yanal větez taśi t'e bel dirist' c'eğayan».
10 dizendo: — Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.
11 Əsk'ərxoy kalat'in isə P'aveli uk'alt'oğo fikir nu tadi gəmin q'ončuğoy q'a şot'o c'idalt'ay ǰomone taśi.
11 Porém o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.
12 Beşi çurpi ga useni mi xaşurxo c'ovakest'eynak' t'ema şaat' teney pi, gəminə bakalt'oğoyal gelo taysune çureśi. Axırdal əyitə sat'unbi ki, gəminen Feniksal śirik' taśi havoox şaat' bakamin t'iya çurk'alt'un. Feniks K'rit'a gəmiğoy çurk'ala ganey, dənizə c'eri muşa biq'es bakseynak'al şaat' gane hesabbaksay, şot'o görə ki, miya běğ batk'ala tərəfi ham güneyaxun, hamal q'uzeyaxun eğala muşene duğsay.
12 Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que deviam partir dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, que olha para o noroeste e para o sudoeste.
13 Güney tərəfəxun yavaş sa muşene duğsa burqi, beşt'oğonal fikirt'unbi ki, hamo içe. Metərluğen, gəminə iz çurpi ganuxun şadbi c'eryan dənizə, q'ariluğaxunal gele teyan ə̌xilbaki, K'rit'e t'ǒğenyan taysay.
13 Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.
14 Ama metər boxoy tene zapi, q'uzeyi běğc'eğalaç tərəfəxun ost'aar sa tufane galpi, me tufani s'iya "Evrak'ilont'un" nexey.
14 Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão.
15 Muşen gəminə iz běš badi t'etəre taşt'ay ki, beşi tağala yaq' t'ǒǒx mandeney, hik'k'alal bes teyan baksay. Axırda běyanği ki, gəminə efala yön tene bu, beşi kula me əşləxun os'yank'i, gəmiyal bureqi hat'etər muşen maya fupi taneşt'asa taysa.
15 O navio foi arrastado com violência e, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.
16 Dənizi boş K'avda uk'ala mis'ik' sa oç̌al ak'eğala gane buy. Hari me oç̌ali muş t'ema nu bağala tərəfəxun c'ovaki tağat'an gəminə bakala lodk'ina xene boş tarak'ala ganuxun satərenyan zapi c'evk'i.
16 Passando ao abrigo de uma ilhota chamada Cauda, com dificuldade conseguimos recolher o bote.
17 Lodk'ina zapi c'evk'it'uxun oşa, gəminə içuval kəndürxo iz oq'axun c'ovakest'i ost'aar ğaç̌yanpi ki, ləpoğon duği izi böriğo śarpimaq'an. Muşen yax eçeri me ganu dəniz t'ema bə̌ğə̌loy teney, taśiyal Sirt'a uk'ala ganu q'uma t'ə̌q'esunaxun q'ǐyanpsay pi, gəminə yavaşbseynak' bakala bı̌hi zincirxoy sa bula şadbi dənizəyan bosi.
17 Tendo içado o bote, os marinheiros usaram de todos os meios para reforçar o navio com cabos de segurança. E, temendo que fossem encalhar nos bancos de areia de Sirte, desceram as velas e foram à deriva.
18 Muşen isə çurpsun tene avay, yax t'etəre ǰı̌k'ey ki, əyc'indəri gəminə bakala yükə c'epi bosalayan baki.
18 Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Oşin ğine isə gəminə əşp'est'es bakseynak' lazımbakalt'oğoxunyan ext'i beş kiin xena bost'a burqi.
19 E, no terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Hema ğiney ki, asoyxoy kiyexun nə berezəre běğe ak'es baksay, nə üşe muč'uliğo. Ene saycoval věteney ki, yan memiin dirist' c'eyanğon.
20 E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.
21 Amdarxoy ǰomo me hema ğinast'a šumal tene laft'ey. T'e vədə P'avelen şot'oğo girbi pine: «Düze, bezi əyitə běği K'rit'axun nu c'eriynaniy me ğina baft'i hər şeya aç̌esaltenanboy.
21 Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: — Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.
22 Ama həysə və̌x upsunez çuresa ki, ef ük'ə buz k'inək' efanan! Yax hik'k'al tene bakal, k'ə bakalesa saycə gəminə bakale.
22 Mas agora aconselho que tenham coragem, porque nenhuma vida se perderá, mas somente o navio.
23 Me üşe bezi bul k'os'bi İzi əyiten tağala Buxačuğoy angelaz ak'e. Şo bez t'ǒğǒl hari
23 Porque, esta mesma noite, um anjo do Deus a quem pertenço e a quem sirvo, esteve comigo,
24 metəre pi: "Q'ı̌maba, P'avel, hun hələ imp'erat'ori běš c'eğalnu! Buxačuğon İzi xeyirxaxluğa ak'est'i vaxun sagala me gəminə bakalt'oğoy elmoğoval tene laft'al".
24 dizendo: “Paulo, não tenha medo! É preciso que você compareça diante de César, e eis que Deus, por sua graça, lhe deu todos os que navegam com você.”
25 Şot'o görəz nexe ki, ük'lü bakanan! Buxačuğon pit'oğoy sayco t'ǒǒx nu bist'una vězu, hetər penesa hat'etərəl bakale!
25 Portanto, senhores, tenham coragem! Pois eu confio em Deus que tudo vai acontecer conforme me foi dito.
26 İsə ak'alnan, muşen yax taşeri mayanesa sa q'ariluğa bosale».
26 Porém é necessário que sejamos arrastados para alguma ilha.
27 Bip'es's'e ğiney ki, muşen beşi gəminə iz běš badi Adreat'ik' dənizen sa haq'i tanesay, maya taşt'ay yanal teyan avay. Hat'e ği şüne qı̌yo c'ovaki vədine gəmic'idalxon q'amişt'unbaki ki, q'ariluğaçyan taysa.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite os marinheiros pressentiram que se aproximavam de alguma terra.
28 Eçeri xene bə̌ğə̌loyluğa usk'at'an bět'unği ki, otuz ǔq met'ire. Samal taśit'uxun oşa saal ust'unk'i, bět'unği saq'o vǔğ met'ire.
28 E, lançando a sonda, viram que a profundidade era de trinta e seis metros. Passando um pouco mais adiante, tornando a lançar a sonda, viram que a profundidade era de vinte e sete metros.
29 Gəmic'idalxon "metər tağayin taśi ǰěna laft'i śareğalyan" pi, gəmin qoşin tərəf bakala bı̌hi zincirxoy bip'arayt'ayal sa bula şadbi bot'unsi xene boş. Me zincirxon gəminə yavaşbalt'uniy. İsə tək afırıpi kəybaksuna yaq' běğsune manst'ay.
29 E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.
30 Ama gəmic'idalxoy yaq'běğala fikir tene buy, gəmin běšin tərəf bakala bı̌hi zincirxo şadbi xena bost'uni s'iyen burt'unqi lodk'ina şadbi śivksa.
30 Nisto os marinheiros tentaram escapar do navio. Arriaram o bote no mar, a pretexto de que iam largar âncoras da proa.
31 T'e vədə P'avelen əsk'ərxo q'a içoğoy loxol kalaluğbalt'u pine: «Me amdarxo həysə gəminəxun śiri tağayt'un, çətin dirist' mandalnan».
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: — Se estes não permanecerem a bordo, vocês não poderão se salvar.
32 Me əyitəxun oşa əsk'ərxon lodk'ina efala kəndürxo k'as'p'i bot'unseri, şoval bafedi xene boş.
32 Então os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.
33 Kəybaksa burqat'an P'avelen bitot'u šum uksa k'alpi pine: «Bip'es's'e ğine ki, beşi nə ukalt'uyan ava, nə ǔğə̌lt'u.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: — Hoje é o décimo quarto dia em que, esperando, vocês estão sem comer, não tendo provado nada.
34 Ama mone, və̌n həysə šum kəyinan buq'on ki, çark'eśesal bakanan. Efi belxun sa popal tene bital».
34 Por isso peço que comam alguma coisa, pois disto depende a sobrevivência de vocês. Porque nenhum de vocês perderá nem mesmo um fio de cabelo.
35 Metər piyal šuma ext'i Buxačuğo şükürbit'uxun oşa şot'o cöybi uksane burqi.
35 Tendo dito isto, pegando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.
36 Amdarxoy ük' samal iz gala hare, şot'o běği burt'unqi içanal uksa.
36 Todos ficaram mais animados e se puseram também a comer.
37 Gəminə isə bito sagala p'ə̌baç̌ yetmiş ǔq tan amdare buy.
37 Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.
38 Bitot'in kəyi boşit'uxun oşa, gəminə samalal suuk'bseynak' k'ə arum buneysa ext'i boyanseri dənizə.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, jogando o trigo no mar.
39 Kəybaki işiğ bitit'uxun oşa gəmic'idalxon bět'unği ki, həgigiyal içoğoy nu çalxala sa oç̌alat'un ı̌šalayinşaksa. Xene börinə q'umla ak'iyal fikirt'unbi ki, gəminə miya badi efes bat'unkon.
39 Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia uma praia. Então consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.
40 Metərluğen, eçeri gəminə yavaşbala t'e bı̌hi zincirxo dirist' şadbi bot'unseri, ene oşa sal exaltet'undi, hat'iya manedi şorox xene boş. Gəminə c'idi taşes bakala rolal əşlə badit'uxun oşa içoğo lazım bakala muşal biq'i burt'unqi içoğoy ak'ala t'e q'ariluğaç taysa.
40 Cortando os cabos das âncoras, deixaram que ficassem no mar. Soltaram também as amarras do leme. E, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Ama xe ç̌oğoloyey pi, hələ taśi p'ap'amin gəmin běšin tərəf q'ume boş t'ə̌q'eśi manedi. Gəmin bač'ana isə ləpoğon duği śareney.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se despedaçava pela violência das ondas.
42 Rimlu əsk'ərxon q'ı̌t'unbi ki, içoğo tapşurbi biq'eśiyorox q'ariluğal śirik' üzmişi oşal c'eri t'it'at'un, şot'o görəl şot'oğo bitova bespsunt'un çureśi.
42 O parecer dos soldados era que os presos deviam ser mortos, para que nenhum deles fugisse nadando.
43 Ama əsk'ərxoy kalat'in P'aveli bisuna tene çuresay, şot'o görəl əsk'ərxo izi əyitəl bask'est'i me əşlə biq'sunaxun qoşebi. Metərluğen, əsk'ərxoy kalat'ay əmiren üzmişes bakalo iç üzmişi tağaley q'ariluğal śirik',
43 Mas o centurião, querendo salvar Paulo, impediu-os de fazer isso. Ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 nu bakalo isə gəminəxun çukeśi biti daxt'ak'i nəəl q'erəz het'ayesa loxol üzmişi tağaley. Hametərəl bito taśi dim-dirist' t'e bel c'ert'un.
44 Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.