Atos 27
Udi Bible (UDI) vs ACF
1 Metərluğen, yax İt'aliinat'un yaq'abala baki. P'avela q'a q'erəz sa hema biq'eśi amdaral buney, mot'oğo taşeri Rima p'ap'esp'alo isə Yulius bakaley. Me Yulius Rim İmp'eriinen İudeya bölginə yaq'abi q'oşuni boş əsk'ərxoy loxol kalaluğbalt'oğoxun soğoney.
1 E, como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo, e alguns outros presos, a um centurião por nome Júlio, da coorte augusta.
2 Yan Adramit'iinaxun c'eri Aziya bölgin t'ǒğen tağala gəminə arśi tayanśi. Fessalonik'axun bakala mak'edoniyalu Arist'arxal yaxuney.
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio, de Tessalônica.
3 Əyc'indəri taśi Sidona p'ayanp'i. Yuliusi ara P'avelaxun t'ema şaat'ey ki, şot'o iz dost'urxoy t'ǒğǒl taśi içu lazımbakalt'oğo exst'al bareti.
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 T'et'iin c'eri p'urum gəminə arśi tayanśi. Muşenal yax maq'an biq'i pi, hari K'ip're t'ǒğǒlxun c'ovakat'an şot'ay muş nu bağala tərəfəxunyan c'ovaki taśi.
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Gəminen K'ilik'iina q'a P'amfiliinal c'ovaki hari Lik'iina bakala Mira şəhəreyan p'ap'i.
5 E, tendo atravessado o mar, ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Miya Yuliusen Aleksandriinaxun eğala sa gəmi bə̌ğə̌bi yax t'iyane arśevk'i. Me gəmi İt'aliinane taysay.
6 E, achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 Sa hema ği gəmi, pes banekon, běš tene taysay, me hema ğinast'al hari satəren K'nid uk'ala şəhəreyan p'ap'es baki. Muşen yax beşi uk'ala yaq'en taysa tene barey pi, K'rit'al Salmon uk'ala gane t'ǒğǒlxunyan fırıpi tağala baki. Miya muş t'ema tene baysay.
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmone.
8 Metərluğen, dənizi q'ariluğa ı̌ša t'ǒğen taśi çətinluğenal bakayin hari Laseya şəhərə ı̌ša gəmiğoy çurk'ala gala p'ayanp'i. Me gane s'iya "Şaat' gat'un" nexey.
8 E, consteando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamando Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Useni me vədine gəminen mayanesa taysunal ene q'ı̌ney. Yaq'a geleyan t'ə̌q'eśi mandi pi, iudeyxoy payize c'ovakest'ala "Günaxxoy os'eśi tağala ğiyal" hari c'ovakeney. Şot'o görəl P'avelen sa məsləət tast'un çureśi
9 E, passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois, também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 pine: «İbakanan k'əz nex, beşi me havinen hayzeri gəminen yaq' c'eysuni axır şaat' tene ak'esa. Gəmi q'a gəminə bakala yük t'ǒǒx, hələ sa yanal větez taśi t'e bel dirist' c'eğayan».
10 Dizendo-lhes: Senhores, vejo que a navegação há de ser incômoda, e com muito dano, não só para o navio e carga, mas também para as nossas vidas.
11 Əsk'ərxoy kalat'in isə P'aveli uk'alt'oğo fikir nu tadi gəmin q'ončuğoy q'a şot'o c'idalt'ay ǰomone taśi.
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre, do que no que dizia Paulo.
12 Beşi çurpi ga useni mi xaşurxo c'ovakest'eynak' t'ema şaat' teney pi, gəminə bakalt'oğoyal gelo taysune çureśi. Axırdal əyitə sat'unbi ki, gəminen Feniksal śirik' taśi havoox şaat' bakamin t'iya çurk'alt'un. Feniks K'rit'a gəmiğoy çurk'ala ganey, dənizə c'eri muşa biq'es bakseynak'al şaat' gane hesabbaksay, şot'o görə ki, miya běğ batk'ala tərəfi ham güneyaxun, hamal q'uzeyaxun eğala muşene duğsay.
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para o lado do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 Güney tərəfəxun yavaş sa muşene duğsa burqi, beşt'oğonal fikirt'unbi ki, hamo içe. Metərluğen, gəminə iz çurpi ganuxun şadbi c'eryan dənizə, q'ariluğaxunal gele teyan ə̌xilbaki, K'rit'e t'ǒğenyan taysay.
13 E, soprando o sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 Ama metər boxoy tene zapi, q'uzeyi běğc'eğalaç tərəfəxun ost'aar sa tufane galpi, me tufani s'iya "Evrak'ilont'un" nexey.
14 Mas não muito depois deu nela um pé de vento, chamado Euro-aquilão.
15 Muşen gəminə iz běš badi t'etəre taşt'ay ki, beşi tağala yaq' t'ǒǒx mandeney, hik'k'alal bes teyan baksay. Axırda běyanği ki, gəminə efala yön tene bu, beşi kula me əşləxun os'yank'i, gəmiyal bureqi hat'etər muşen maya fupi taneşt'asa taysa.
15 E, sendo o navio arrebatado, e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 Dənizi boş K'avda uk'ala mis'ik' sa oç̌al ak'eğala gane buy. Hari me oç̌ali muş t'ema nu bağala tərəfəxun c'ovaki tağat'an gəminə bakala lodk'ina xene boş tarak'ala ganuxun satərenyan zapi c'evk'i.
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Clauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 Lodk'ina zapi c'evk'it'uxun oşa, gəminə içuval kəndürxo iz oq'axun c'ovakest'i ost'aar ğaç̌yanpi ki, ləpoğon duği izi böriğo śarpimaq'an. Muşen yax eçeri me ganu dəniz t'ema bə̌ğə̌loy teney, taśiyal Sirt'a uk'ala ganu q'uma t'ə̌q'esunaxun q'ǐyanpsay pi, gəminə yavaşbseynak' bakala bı̌hi zincirxoy sa bula şadbi dənizəyan bosi.
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 Muşen isə çurpsun tene avay, yax t'etəre ǰı̌k'ey ki, əyc'indəri gəminə bakala yükə c'epi bosalayan baki.
18 E, andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte aliviaram o navio.
19 Oşin ğine isə gəminə əşp'est'es bakseynak' lazımbakalt'oğoxunyan ext'i beş kiin xena bost'a burqi.
19 E ao terceiro dia nós mesmos, com as nossas próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Hema ğiney ki, asoyxoy kiyexun nə berezəre běğe ak'es baksay, nə üşe muč'uliğo. Ene saycoval věteney ki, yan memiin dirist' c'eyanğon.
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Amdarxoy ǰomo me hema ğinast'a šumal tene laft'ey. T'e vədə P'avelen şot'oğo girbi pine: «Düze, bezi əyitə běği K'rit'axun nu c'eriynaniy me ğina baft'i hər şeya aç̌esaltenanboy.
21 E, havendo já muito que não se comia, então Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó senhores, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perda.
22 Ama həysə və̌x upsunez çuresa ki, ef ük'ə buz k'inək' efanan! Yax hik'k'al tene bakal, k'ə bakalesa saycə gəminə bakale.
22 Mas agora vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Me üşe bezi bul k'os'bi İzi əyiten tağala Buxačuğoy angelaz ak'e. Şo bez t'ǒğǒl hari
23 Porque esta mesma noite o anjo de Deus, de quem eu sou, e a quem sirvo, esteve comigo,
24 metəre pi: "Q'ı̌maba, P'avel, hun hələ imp'erat'ori běš c'eğalnu! Buxačuğon İzi xeyirxaxluğa ak'est'i vaxun sagala me gəminə bakalt'oğoy elmoğoval tene laft'al".
24 Dizendo: Paulo, não temas; importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 Şot'o görəz nexe ki, ük'lü bakanan! Buxačuğon pit'oğoy sayco t'ǒǒx nu bist'una vězu, hetər penesa hat'etərəl bakale!
25 Portanto, ó senhores, tende bom ânimo; porque creio em Deus, que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 İsə ak'alnan, muşen yax taşeri mayanesa sa q'ariluğa bosale».
26 É contudo necessário irmos dar numa ilha.
27 Bip'es's'e ğiney ki, muşen beşi gəminə iz běš badi Adreat'ik' dənizen sa haq'i tanesay, maya taşt'ay yanal teyan avay. Hat'e ği şüne qı̌yo c'ovaki vədine gəmic'idalxon q'amişt'unbaki ki, q'ariluğaçyan taysa.
27 E, quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de um e outro lado no mar Adriático, lá pela meia-noite suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 Eçeri xene bə̌ğə̌loyluğa usk'at'an bět'unği ki, otuz ǔq met'ire. Samal taśit'uxun oşa saal ust'unk'i, bět'unği saq'o vǔğ met'ire.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; e, passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Gəmic'idalxon "metər tağayin taśi ǰěna laft'i śareğalyan" pi, gəmin qoşin tərəf bakala bı̌hi zincirxoy bip'arayt'ayal sa bula şadbi bot'unsi xene boş. Me zincirxon gəminə yavaşbalt'uniy. İsə tək afırıpi kəybaksuna yaq' běğsune manst'ay.
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 Ama gəmic'idalxoy yaq'běğala fikir tene buy, gəmin běšin tərəf bakala bı̌hi zincirxo şadbi xena bost'uni s'iyen burt'unqi lodk'ina şadbi śivksa.
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio, e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 T'e vədə P'avelen əsk'ərxo q'a içoğoy loxol kalaluğbalt'u pine: «Me amdarxo həysə gəminəxun śiri tağayt'un, çətin dirist' mandalnan».
31 Disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Me əyitəxun oşa əsk'ərxon lodk'ina efala kəndürxo k'as'p'i bot'unseri, şoval bafedi xene boş.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel, e o deixaram cair.
33 Kəybaksa burqat'an P'avelen bitot'u šum uksa k'alpi pine: «Bip'es's'e ğine ki, beşi nə ukalt'uyan ava, nə ǔğə̌lt'u.
33 E, entretanto que o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais, e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 Ama mone, və̌n həysə šum kəyinan buq'on ki, çark'eśesal bakanan. Efi belxun sa popal tene bital».
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Metər piyal šuma ext'i Buxačuğo şükürbit'uxun oşa şot'o cöybi uksane burqi.
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos; e, partindo-o, começou a comer.
36 Amdarxoy ük' samal iz gala hare, şot'o běği burt'unqi içanal uksa.
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 Gəminə isə bito sagala p'ə̌baç̌ yetmiş ǔq tan amdare buy.
37 E éramos ao todo, no navio, duzentas e setenta e seis almas.
38 Bitot'in kəyi boşit'uxun oşa, gəminə samalal suuk'bseynak' k'ə arum buneysa ext'i boyanseri dənizə.
38 E, refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Kəybaki işiğ bitit'uxun oşa gəmic'idalxon bět'unği ki, həgigiyal içoğoy nu çalxala sa oç̌alat'un ı̌šalayinşaksa. Xene börinə q'umla ak'iyal fikirt'unbi ki, gəminə miya badi efes bat'unkon.
39 E, sendo já dia, não conheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia, e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 Metərluğen, eçeri gəminə yavaşbala t'e bı̌hi zincirxo dirist' şadbi bot'unseri, ene oşa sal exaltet'undi, hat'iya manedi şorox xene boş. Gəminə c'idi taşes bakala rolal əşlə badit'uxun oşa içoğo lazım bakala muşal biq'i burt'unqi içoğoy ak'ala t'e q'ariluğaç taysa.
40 E, levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Ama xe ç̌oğoloyey pi, hələ taśi p'ap'amin gəmin běšin tərəf q'ume boş t'ə̌q'eśi manedi. Gəmin bač'ana isə ləpoğon duği śareney.
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 Rimlu əsk'ərxon q'ı̌t'unbi ki, içoğo tapşurbi biq'eśiyorox q'ariluğal śirik' üzmişi oşal c'eri t'it'at'un, şot'o görəl şot'oğo bitova bespsunt'un çureśi.
42 Então a idéia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 Ama əsk'ərxoy kalat'in P'aveli bisuna tene çuresay, şot'o görəl əsk'ərxo izi əyitəl bask'est'i me əşlə biq'sunaxun qoşebi. Metərluğen, əsk'ərxoy kalat'ay əmiren üzmişes bakalo iç üzmişi tağaley q'ariluğal śirik',
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar, e se salvassem em terra;
44 nu bakalo isə gəminəxun çukeśi biti daxt'ak'i nəəl q'erəz het'ayesa loxol üzmişi tağaley. Hametərəl bito taśi dim-dirist' t'e bel c'ert'un.
44 E os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra a salvo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.