Atos 22
Udi Bible (UDI) vs NTLH
1 «Ay viçimux q'a zaxun kalorox! İbakanan k'əz nex, bartanan bezi taxsırkər nu baksuna ak'est'az».
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Camaaten P'aveli iudeyxoy muzin əyitpsuna ak'at'an lap şip't'unbaki.
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 «Zu iudeyzu. K'ilik'iin T'arsus şəhərez nanaxun bake, ama oşa hari Yerusalimaz k'alpi kalabake. Beşi bavoğon yaynak' efi k'anunxoy bitot'uval miya, Gamaliyeli t'ǒğǒlez soğo-soğo zombake. Zaynak'al, həysə və̌ynak' bakalt'ullarik', me k'anunxo əməlbi Buxačuğoy laxi yaq'en taysunaxun běš hik'k'al buteney.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 "Yaq'en tağalt'oğo", yəni İsusi laxi yaq'en tağalt'oğo pul tadi işiğ tez tast'ay zu, şot'oğo tumexun əfçibsunez çuresay. Çuux-işq'ar tez běğsay, bitot'u biq'i zindanaz bast'ay.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 Mot'o samci běyinšxoy kalat'uxun q'a ağsaq'q'alxoxunal xavar haq'aynan və̌x uk'alt'un. Lap zu Damask'a tağat'anq'an baki, İsusa Çark'est'al k'inək' q'abulbit'oğo biq'i Yerusalima eçes bakseynak' şot'oğont'un t'iya bakala iudeyxoy k'alat'oğoynak' namak' śampi ki, me əşlə ə̌mt'un zap'e. Amdarxo biq'i eçeri miya içoğoy cazina tadalzuy.
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 Ama taśi Damask'a p'ap'ala vədine, berezəre bakoy, göynuxun bez loxol pulmoğo taşala sa işiğe biti.
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 Zu ç̌ooq'a bisti, oşa sa səsez ibaki: "Şaul, Şaul! Hun het'u görən Za əfçibsun çuresa?"
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Zuval "Hun şunu, Ağa?" pi xavar haq'at'an səsen qaybaki "vi əfçibsun çureğala nazaret'lu İsuszu" pine.
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 Bez t'ǒğǒl bakalt'oğon bitala işiğa at'unksay, ama zaxun əyitk'ala səse k'ə upsuna tet'un q'amişaksay.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 Zu xavarez haq'i: "Bezi k'ə bsunan çuresa, ay Q'ončux?" Səsen za qaybaki "hayza Damask'a taki, t'et'iya va k'ə bsun lazım bakalt'oğo uk'alt'un" pine.
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 Zaxun sagala yaq' c'erit'oğonal bez kiyexun biq'it'un za Damask'a taşala baki, şot'o görə ki, pula taşala t'e işiğen za k'ač'ibeney.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 T'et'iya bez t'ǒğǒl Ananiya uk'ala sa amdare hari. Şo Buxačuğoy laxi yaq'en taśi k'anunxo əməlbala sa amdarey, iudeyxoy boşal izi gele hörmətt'ux buy.
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 Şot'in za ı̌šabaki pine: "Şaul, ay viçi, va nexzu ki, ak'a!" Bezi pulmux hat'e saad qayeśi, zuval bez běš bakala me amdara azk'i.
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 Şot'in za pine: "Beşi bavoğoy Buxačuğon va c'ək'p'ene ki, İzi bsun çureğalt'oğo Düzgün Bakalt'ay ǰomoxun ibakavax.
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 Şot'o görə ki, hun bakalnu me ak'it'oğo q'a ibakit'oğo pi Şot'ay şu baksuna amdarxo p'ap'esp'alo.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 K'ən çurpe? Hayza vi günaxxo os'k'i taşes bakseynak' Şot'ay s'iya duği k'unuk'baka".
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 Oşa Yerusalimaz qaybaki, sa ğiyal xrama afırık'ala gala alaxunez ak'eśi.
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 Zu Q'ončuğoz ak'i, Şot'in za metəre pi: "Usumbaka Yerusalimaxun c'eki, vi Bezi barada uk'alt'oğo miya věbakal tene bakal".
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 Zu pizu: "Ay Q'ončux, axıri me şəhəre bakala amdarxon içanal avat'un ki, zu süft'ə hetərez bake. İçoğoy piin běše bake bezi bito sinagogxo tarapi Va Çark'est'al k'inək' q'abulbit'oğo biq'i oşal t'apest'un.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 Vi şu baksuna ak'est'eynak' iz elmoğo laxi St'efan biyat'anal zu içoğoy t'ǒğǒlzuy. Şot'o ǰělayinşalt'oğon içoğoy loxolxun c'eq'i paltaral eçeri bezi turin oq'at'un laxey, şot'o görə ki, zuval şot'oğoy tərəfzuy".
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 Ama Q'ončuğon p'urumal pine: "Taki, Bezi şu baksuna ə̌xil ganxo bakala q'erəz millətxo car saka"».
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 Camaaten şip' ǔmǔxelaxsay, ama P'aveli me axırınci əyitmoğoxun oşa bitot'in bureqi içoğoy səsə ext'i haraypsa: «Metərt'u tumexun əfçibsune lazım, biyalane ko!»
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 Şot'oğoynak' P'aveli me piyorox Buxačuğo bı̌hi tağala əyitmux k'inək'e eysay, şot'o görəl burt'unqi haraypsunaxun cöy içoğoy loxol bakala paltara zığzığbsa saal oq'axun toz ext'i muşast'a.
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 T'e vədə Rime q'oşuni kalat'in əmirebi ki, P'avela bona badi tatarlayinşeq'at'un. Şot'o t'api amdarxoy əcuğo metər biq'est'i taxsır k'əneysa, şot'o ç̌oyel c'evksune çuresay.
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 Ama şot'o ğaç̌p'i tatarlayinşalt'un uk'at'an, P'avelen əsk'ərxoy best'a çurpi kalaluğbalt'u pine: «Rime İmp'eriina bakala amdarxoy siyəyinə bakalt'u divanbi izi taxsıra avabakinut t'ap'sun mani k'anuni boşe śameśe?»
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Əsk'ərxoy kalat'in mot'o ibakala k'inək' taśi q'oşuni kalat'u metəre pi: «Yan k'əyan bsa? Hun avanu ki, me amdar k'anunen Rime İmp'eriina bakala amdarxoy siyəyin boşe?»
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 T'e vədə q'oşuni kalat'in P'aveli t'ǒğǒl hari xavare haq'i: «Vi piyo düze? Hun həgigiyal Rime İmp'eriina bakala amdarxoy siyəyin boşnu?» P'avelenal "hoo" pine.
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 Q'oşuni kalat'in "hun sal avanu, zu bez s'iya t'e siyəyinə bast'eynak' heq'ədər təngəz laxe?" pine. P'avelenal qaybaki "ama bez s'iya nanaxun bakat'ant'un t'e siyəyinə bade!" pine.
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 Me əyitmoğo ibakat'an şot'o t'api izi taxsıra avabaksun çureğala əsk'ərxo qoş-qoşt'un baki. Q'oşuni kalat'u içuval q'ı̌yen haq'eney, şot'o görə ki, me amdara zinciren ğaç̌psun Rime İmp'eriin k'anuna ç̌axç̌uxpsun upsuney.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 Əyc'indəri P'aveli kulmoğo şadbest'it'uxun oşa Rime q'oşuni kalat'in samci běyinšxo q'a Kala Şurina arśi divanbalt'oğoy bitova k'alpi girebi. Şot'oğon P'aveli əşlə běği şot'ay taxsıra ç̌oyel c'evk'alt'uniy, şot'o görə ki, Rime q'oşuni kalat'in içinal avabaksune çuresay ki, iudeyxon me amdara het'u görət'un bespsun çuresa. Metərluğen, P'avela eçeri Kala Şurin běšt'un c'evk'i.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.