Atos 22
God An Dura Bobaibasit Boboun (UBR) vs NVT
1 Paul iyau, “Sabu, taitaiu tutuau, a tatamau!” Yau ari agogoi omi namui mamaba tou au rufafar dura anbikakafun on omi wontatamiu!”
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Osi on sitatamai auris Hebrew fonasi ibikakafun on osi engon tutufin awas sifot isirimomo sima; ato Paul dura ikakafun.
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 “Yau on Jew orot, Tarsus mafam gagamin, Cilicia tafanamai nan arat, ato yau nin Jerusalem nan situeu arat, ato Gamaliel on yau au baibebeotin. Yau on wawat agirit asi Baifafaro wawanis on yau abo, omi ari engon ato wofofour ba, yau au yawas tutufinai God aurin ayein.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Sabu atonio Etaiai sibigibubunuai on yau baikokosar abites sirarabob. Yau on orot jever afafatumes ato fafatum goai arereberues.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Priest Ainauin a Jew babadis Rurubinis engon sisagob yau on dura bag wat abikakafun. Osi babadis on fef sigayam siteu ato Jew yangan nan Damascus mafam gagamin simama auris on mes yau nan anai osi sabu atfatumes mes, ato fatum auman atboes atmatabir Jerusalem nan sitimakies.”
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 Paul an dura nana ikakafun iyau, “Yau etai abib a’nan ato anat Damascus mafam gagamin aurin abiufin, ato aiyet basun nan on ratafin kudidirin safam emon isur ra kaita usiui itagawai.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 Yau motobai afeu ato fonan atatam auriu ibikakafun i’yau, ‘Saul, Saul! Om aibo mes Yau baikokosar ebiteu?’
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 Yau aitetemai au, ‘Bada, Om Iyafan?’ On yau auriu iyau, ‘Yau on Iesu Nazareth emon on baikokosar ebiteu.’
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Sabu yau mat wa’nan on ratafin wat sit, baise fonan ato auriu ibikakafun on men sitatam.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Yau aitetem au, ‘Bada, yau mamaba anafour?’ Ato Bada auriu iyau, ‘Om emisir, ato enai au Damascus mafam gagamin, ato bobo engon auris on nan sinawurem mamaba God om irubinem an bobo unabo aurin on.’
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Yau matau ifot, yabin ratafin an tagawaiin on irat kwakwan, ato yau tuturau on imaui sibo mom sibonanawaiiu wanai au Damascus.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 “Orot wabin Ananias, on God ekwakwafirai a ati baifafaro aurin ebifonabo, Jew yangan engon nan Damascus semama on men sunub sekakafai on.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 On inat auriu, sesebiui itawar ato iyau, ‘Taiu tuau Saul, matam uneit men!’ On wera dibon wat nan on yau matau akurarau men ato Ananias ait.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 On iyau, “Ot wawat agirit asi God irubinem On an gogoi on unsagob, On an Agirotin an yawas totorin wat on unitai a On Toun fonan inbikakafun on untatam.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Yabin om On aurin on an dura unkurereb sabu engon tutufin auris, bobo aifan matamui u’tai a tainamui utatam on.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Ato ari om aifan emomousin? Om emisir ato unibapataito ato On Wabin unbaton on am bokomas insouen.’”
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 Paul sabu auris an dura nana ikakafun iyau, “Yau amatabir men anai au Jerusalem nan ato tafaror goai ababayoi on, God an dura rerebai ibo igat auriu,
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 on nan Bada ait auriu ikakafun iyau, ‘Om gariwat, sasasan wat Jerusalem eikirir, yabin sabu atonio nin on Yau au dura osi auris unkurereb on men sinitutumem on.’
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 Yau aiyafotai au, ‘Bada, osi sabu sisagob tiwag, yau on arui bayoi goa amosi sabu iyabon Om aurim sibitutum on afatumes a aborarabis.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Ato Om am dura kurerebotin Stephen sibirabobai on, yau tou on nan an rabob aurin on aibasitai a sabu iyabon on siyasubun on asi beber akakaifaren weines.’
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 Bada auriu iyau, “Om enai, yau arimon sabu men Jew yangan auris on tafanam ann weromin nan aniyafarem unan.’”
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Sabu Paul sitatamai ato on atonio dura iyau; baise osi fonas aumiet bag siyoku siyau, “Wasubun! Tafanamai emama on wonboseirai! On men fofonin tafanamai inama!”
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Osi sibiyoku, asi beber on siboen nan sirurutab ato fofou on siboai aiyetun sirebegagaien.
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 Rome yangan asi bainetewarotin gagamin on dura wawaninai an wou yangan iyawures Paul sitboai sitar rufafar an goai, ato iyawures urouwawanai sitaswabirai ato sititetemai sitsagob, on aibo mes Jew yangan atonio bobo nanaba on aurin sebiyoku.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Baise osi Paul ann iman siyouten ato urouwawanai sitaswabirai mes, ato on imisir wou yangan asi babad tani nan itatawar on aurin iyau, “Baifafaro iyau nanaba on omi ami baibad yen on Rome an orot bag on men woigurubabanai wosagob on bobo komasis ifour o ambin, ato omi fetag asir wonaswabirai mom.”
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Wou yangan asi babad tani on dura itatam on inai wou yangan asi bainetewarotin gagamin on itetemai, “Om aifan ebiyamai? Nin on Rome an orot bag!”
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 On mes Rome yangan asi bainetewarotin gagamin on Paul itetemai, “Yawureu, om min Rome an orot?” Paul iyafotai iyau, “Dura bag.”
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Bainetewarotin gagamin iyau, “Yau agim gagamin maiau ayein weie anat Rome an mafam orot amatar.” Paul iyafotai iyau, “Yau on Rome orot, yabin yau ayou a tamau, osi on eb Rome yangan.”
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Ra kaita sabu ato Paul sititetemai mes on asir sikirir mom; ato bainetewarotin gagamin gibui isagob Paul on Rome orot ato on men sunub iber yabin on sabu iyawures ann iman sifatumen on mes.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Bainetewarotin gagamin on igogoi bag itsagob tiwag, aibo mes Jew yangan Paul sibiubarai; on mes ra itom on Paul imanai fafatum irufanen, ato priest aiwabis a Jew asi babadis Rurubinis engon dura wawaninai iyawures sitruayo sitikaita mes. Namon on Paul ibo ato Jew babadis nasi itawar.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.