Atos 22
God An Dura Bobaibasit Boboun (UBR) vs NTLH
1 Paul iyau, “Sabu, taitaiu tutuau, a tatamau!” Yau ari agogoi omi namui mamaba tou au rufafar dura anbikakafun on omi wontatamiu!”
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Osi on sitatamai auris Hebrew fonasi ibikakafun on osi engon tutufin awas sifot isirimomo sima; ato Paul dura ikakafun.
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 “Yau on Jew orot, Tarsus mafam gagamin, Cilicia tafanamai nan arat, ato yau nin Jerusalem nan situeu arat, ato Gamaliel on yau au baibebeotin. Yau on wawat agirit asi Baifafaro wawanis on yau abo, omi ari engon ato wofofour ba, yau au yawas tutufinai God aurin ayein.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 Sabu atonio Etaiai sibigibubunuai on yau baikokosar abites sirarabob. Yau on orot jever afafatumes ato fafatum goai arereberues.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 Priest Ainauin a Jew babadis Rurubinis engon sisagob yau on dura bag wat abikakafun. Osi babadis on fef sigayam siteu ato Jew yangan nan Damascus mafam gagamin simama auris on mes yau nan anai osi sabu atfatumes mes, ato fatum auman atboes atmatabir Jerusalem nan sitimakies.”
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 Paul an dura nana ikakafun iyau, “Yau etai abib a’nan ato anat Damascus mafam gagamin aurin abiufin, ato aiyet basun nan on ratafin kudidirin safam emon isur ra kaita usiui itagawai.
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 Yau motobai afeu ato fonan atatam auriu ibikakafun i’yau, ‘Saul, Saul! Om aibo mes Yau baikokosar ebiteu?’
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Yau aitetemai au, ‘Bada, Om Iyafan?’ On yau auriu iyau, ‘Yau on Iesu Nazareth emon on baikokosar ebiteu.’
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 Sabu yau mat wa’nan on ratafin wat sit, baise fonan ato auriu ibikakafun on men sitatam.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 Yau aitetem au, ‘Bada, yau mamaba anafour?’ Ato Bada auriu iyau, ‘Om emisir, ato enai au Damascus mafam gagamin, ato bobo engon auris on nan sinawurem mamaba God om irubinem an bobo unabo aurin on.’
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 Yau matau ifot, yabin ratafin an tagawaiin on irat kwakwan, ato yau tuturau on imaui sibo mom sibonanawaiiu wanai au Damascus.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 “Orot wabin Ananias, on God ekwakwafirai a ati baifafaro aurin ebifonabo, Jew yangan engon nan Damascus semama on men sunub sekakafai on.
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 On inat auriu, sesebiui itawar ato iyau, ‘Taiu tuau Saul, matam uneit men!’ On wera dibon wat nan on yau matau akurarau men ato Ananias ait.
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 On iyau, “Ot wawat agirit asi God irubinem On an gogoi on unsagob, On an Agirotin an yawas totorin wat on unitai a On Toun fonan inbikakafun on untatam.
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 Yabin om On aurin on an dura unkurereb sabu engon tutufin auris, bobo aifan matamui u’tai a tainamui utatam on.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 Ato ari om aifan emomousin? Om emisir ato unibapataito ato On Wabin unbaton on am bokomas insouen.’”
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 Paul sabu auris an dura nana ikakafun iyau, “Yau amatabir men anai au Jerusalem nan ato tafaror goai ababayoi on, God an dura rerebai ibo igat auriu,
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 on nan Bada ait auriu ikakafun iyau, ‘Om gariwat, sasasan wat Jerusalem eikirir, yabin sabu atonio nin on Yau au dura osi auris unkurereb on men sinitutumem on.’
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 Yau aiyafotai au, ‘Bada, osi sabu sisagob tiwag, yau on arui bayoi goa amosi sabu iyabon Om aurim sibitutum on afatumes a aborarabis.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 Ato Om am dura kurerebotin Stephen sibirabobai on, yau tou on nan an rabob aurin on aibasitai a sabu iyabon on siyasubun on asi beber akakaifaren weines.’
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 Bada auriu iyau, “Om enai, yau arimon sabu men Jew yangan auris on tafanam ann weromin nan aniyafarem unan.’”
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 Sabu Paul sitatamai ato on atonio dura iyau; baise osi fonas aumiet bag siyoku siyau, “Wasubun! Tafanamai emama on wonboseirai! On men fofonin tafanamai inama!”
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 Osi sibiyoku, asi beber on siboen nan sirurutab ato fofou on siboai aiyetun sirebegagaien.
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 Rome yangan asi bainetewarotin gagamin on dura wawaninai an wou yangan iyawures Paul sitboai sitar rufafar an goai, ato iyawures urouwawanai sitaswabirai ato sititetemai sitsagob, on aibo mes Jew yangan atonio bobo nanaba on aurin sebiyoku.
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 Baise osi Paul ann iman siyouten ato urouwawanai sitaswabirai mes, ato on imisir wou yangan asi babad tani nan itatawar on aurin iyau, “Baifafaro iyau nanaba on omi ami baibad yen on Rome an orot bag on men woigurubabanai wosagob on bobo komasis ifour o ambin, ato omi fetag asir wonaswabirai mom.”
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Wou yangan asi babad tani on dura itatam on inai wou yangan asi bainetewarotin gagamin on itetemai, “Om aifan ebiyamai? Nin on Rome an orot bag!”
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 On mes Rome yangan asi bainetewarotin gagamin on Paul itetemai, “Yawureu, om min Rome an orot?” Paul iyafotai iyau, “Dura bag.”
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 Bainetewarotin gagamin iyau, “Yau agim gagamin maiau ayein weie anat Rome an mafam orot amatar.” Paul iyafotai iyau, “Yau on Rome orot, yabin yau ayou a tamau, osi on eb Rome yangan.”
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 Ra kaita sabu ato Paul sititetemai mes on asir sikirir mom; ato bainetewarotin gagamin gibui isagob Paul on Rome orot ato on men sunub iber yabin on sabu iyawures ann iman sifatumen on mes.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 Bainetewarotin gagamin on igogoi bag itsagob tiwag, aibo mes Jew yangan Paul sibiubarai; on mes ra itom on Paul imanai fafatum irufanen, ato priest aiwabis a Jew asi babadis Rurubinis engon dura wawaninai iyawures sitruayo sitikaita mes. Namon on Paul ibo ato Jew babadis nasi itawar.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.