Romanos 4

TI ACHꞌ REXTOMENTO YUꞌUN TI JESUCRISTOE (TZO_TZC) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 ¿Cꞌu sꞌelan laj sta coltael ti jmolmucꞌtotic Abraham un chaꞌe?
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Ati lajuc sta ti lec xꞌilat yuꞌun Dios ta sventa ti cꞌusi laj spas talele, xuꞌ ta stoy sba. Pero leꞌe, mu xuꞌ stoy sba ta stojol ti Diose.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 Yuꞌun jech tsꞌibabil scꞌoplal ti ta scꞌop Diose: “Ti Abrahame laj xchꞌun ti Diose. Ti jech xchꞌunoje, lec iꞌilat yuꞌun ti Diose”, xi.
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Lec oy, ti mi ta xꞌabtej ti jun vinique, mu yuꞌunuc qꞌuelanbiluc ti ta xichꞌ ti stojole. Yuꞌun jaꞌ stojol ti yabtele.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Buchꞌuuc noꞌox ti muꞌyuc ta spas ti yabtele, ti jaꞌ noꞌox ta xchꞌun ti muꞌyuc smul ta xꞌilat yuꞌun ti Diose, jech laj xa sta ti lec ta xꞌilat yuꞌun ti Diose.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 Jaꞌ jech xtoc ti Davide laj onoꞌox yal ti xmuyubaj noꞌox ti buchꞌu ti ta sta ti lec xꞌilat yuꞌun ti Diose, ti maꞌuc ichꞌbil ta venta ti cꞌusi laj spase.
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 Jech laj yal ti Davide:
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 xi ti Davide.
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 Ti jech xmuyubajic taje, ¿mi jaꞌ noꞌox ta staic ti buchꞌu yichꞌoj ti circuncisione? ¿Mi ta staic xtoc ti buchꞌu muꞌyuc yichꞌoje? Laj xa calcutic avaꞌiic, ti Diose lec laj yil ti Abraham ta sventa ti laj xchꞌun ti cꞌusi laj yal ti Diose.
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 Cꞌalal jech laj sta ti Abraham ti lec xꞌilat yuꞌun ti Diose, ¿mi jaꞌ o cꞌalal laj yichꞌ ti circuncisione, o mi muꞌyuc to ox? Muꞌyuc to ox.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Tsꞌacal to un, ti Abrahame laj yichꞌ ti circuncisione, señail ti laj xa sta ti lec xꞌilat yuꞌun ti Dios ta sventa ti laj xchꞌunbe ti scꞌope. Jaꞌ jech ti Abrahame icꞌot ta totil yuꞌunic ti buchꞌutic ta xchꞌunic ti Diose manchuc mi muꞌyuc yichꞌojic ti circuncisione. Jaꞌ jech ti Diose lec ta xil xtoc ti cristianoetic taje.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 Melel, ti Abrahame jaꞌ totil yuꞌunic ti buchꞌutic yichꞌojic ti circuncisione. Pero jech xtoc jaꞌ totil yuꞌunic ti buchꞌutic ti jech ta xchꞌunic jech chac cꞌu chaꞌal xchꞌunoj ti Abraham ti cꞌalal muꞌyuc to ox yichꞌoj ti circuncisione.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Ti Abrahame iꞌalbat onoꞌox yuꞌun ti Diose ti ta xꞌacꞌbat sventain ti banomile schiꞌuc ti snitilultaque. Ti jech iꞌalbat ti Abrahame, maꞌuc ta sventa ti laj spas ti laj xchꞌun ti mantale. Yuꞌun laj xchꞌun ti jaꞌ noꞌox ta xcoltaat yuꞌun ti Diose. Jech o xal jech laj sta ti lec iꞌilat yuꞌun ti Diose.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Yan ti mi jaꞌ noꞌox ta staic ti lec xꞌilat yuꞌun Dios ti buchꞌutic ta spasic ti mantale, jaꞌ yuꞌun umbi, muꞌyuc cꞌusi xtun o ti jech ta jchꞌuntic ti oy cꞌusi yaloj ti Dios ti ta xaqꞌue. Chꞌay scꞌoplal.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 Yuꞌun ti mantale jaꞌ noꞌox ta xichꞌ talel castigo. Pero ti bu muꞌyuc ti mantale, jaꞌ noꞌox jech xtoc muꞌyuc jmultic ta stojol ti mantale.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Jech o xal, yoꞌ jech ta staic ti Abrahame schiꞌuc ti snitilultac ti cꞌusi yaloj ti Dios ti ta xaqꞌue, ta matanal ta staic ta sventa ti ta xchꞌunique. Jech o xal un, ti cꞌusi yaloj ti Dios ti ta xaqꞌue, maꞌuc noꞌox ta staic ti buchꞌutic ta xchꞌunic ti mantale. Jaꞌ jech ta staic ti buchꞌutic ta xchꞌunic jech chac cꞌu chaꞌal laj xchꞌun ti Abrahame. Jech o xal un, jaꞌ icom ta totil cuꞌuntic jcotoltic.
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 Ta sba ta sat ti Diose, jaꞌ totil cuꞌuntic ti Abrahame, jaꞌ ti laj xchꞌun ti Diose. Yuꞌun jech ta xal ti tsꞌibabil ta scꞌop Diose: “Laj xa cacꞌot ta totil yuꞌun epal cristianoetic”, xi. Yuꞌun ti Diose ta xacꞌbe scuxlejal ti animaetique. Jaꞌ jech xtoc xuꞌ ta xacꞌ ta ilel ti cꞌusi chꞌabal toe.
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 Acꞌo mi laj yaꞌi ti Abraham ti muꞌyuc spatobil ti yoꞌntone, pero laj sta ti spatobil yoꞌntone. Yuꞌun laj xchꞌun ti jech ta xcꞌot ta “totil yuꞌun epal cristianoetic”, jech cha cꞌu chaꞌal iꞌalbat yuꞌun ti Diose: “Jaꞌ jech yepal ta xbat anitilultac jech chac cꞌu chaꞌal leꞌe”, ti xꞌutate.
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 Ti Abrahame mol xa. Jutuc xa scꞌan voꞌvinic (100) jabil ti yichꞌoje. Manchuc mi laj yal ta yoꞌnton ti coꞌol sꞌelan chamemic xa schiꞌuc ti yajnile, ti muꞌyuc xa ta xꞌalaj xnichꞌnajique, pero muꞌyuc onoꞌox bu xchꞌay ta yoꞌnton, staoj yav xchꞌunoj ti ta xꞌacꞌbat snichꞌon yuꞌun ti Diose.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 Jech o xal un, ti Abrahame mu teyuc xnaꞌet, mi jaꞌuc ichibaj yuꞌun ti cꞌusi iꞌalbat yuꞌun ti Diose. Más to laj spat yoꞌnton ta sventa ti laj xchꞌun ti Diose. Jech o xal un, laj yalbe slequilal ti Diose.
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 Laj xchꞌun ti xuꞌ yuꞌun ta spas ti Dios ti cꞌusi yaloje.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Ti jech laj xchꞌune, jech o xal laj sta ti lec iꞌilat yuꞌun ti Diose.
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 Pero maꞌuc noꞌox scꞌoplal ti Abraham ti jech tsꞌibabil ti laj sta ti lec iꞌilat yuꞌun ti Dios ta sventa ti laj xchꞌune.
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 Jaꞌ jech ti jcꞌoplaltic eque. Lec xijꞌilatotic yuꞌun ti Dios ta sventa ti ta jchꞌuntic ti Buchꞌu laj xchaꞌcuxes ti Jesuse, jaꞌ ti Cajvaltique.
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 Yuꞌun ti stuque iꞌacꞌat ta milel ta scoj ti jmultique. Pero ichaꞌcuxesat yoꞌ jech ta jtatic ti lec xijꞌilatotic yuꞌun ti Diose.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.