Romanos 4
TI ACHꞌ REXTOMENTO YUꞌUN TI JESUCRISTOE (TZO_TZC) vs NVT
1 ¿Cꞌu sꞌelan laj sta coltael ti jmolmucꞌtotic Abraham un chaꞌe?
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 Ati lajuc sta ti lec xꞌilat yuꞌun Dios ta sventa ti cꞌusi laj spas talele, xuꞌ ta stoy sba. Pero leꞌe, mu xuꞌ stoy sba ta stojol ti Diose.
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 Yuꞌun jech tsꞌibabil scꞌoplal ti ta scꞌop Diose: “Ti Abrahame laj xchꞌun ti Diose. Ti jech xchꞌunoje, lec iꞌilat yuꞌun ti Diose”, xi.
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 Lec oy, ti mi ta xꞌabtej ti jun vinique, mu yuꞌunuc qꞌuelanbiluc ti ta xichꞌ ti stojole. Yuꞌun jaꞌ stojol ti yabtele.
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 Buchꞌuuc noꞌox ti muꞌyuc ta spas ti yabtele, ti jaꞌ noꞌox ta xchꞌun ti muꞌyuc smul ta xꞌilat yuꞌun ti Diose, jech laj xa sta ti lec ta xꞌilat yuꞌun ti Diose.
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 Jaꞌ jech xtoc ti Davide laj onoꞌox yal ti xmuyubaj noꞌox ti buchꞌu ti ta sta ti lec xꞌilat yuꞌun ti Diose, ti maꞌuc ichꞌbil ta venta ti cꞌusi laj spase.
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 Jech laj yal ti Davide:
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 xi ti Davide.
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 Ti jech xmuyubajic taje, ¿mi jaꞌ noꞌox ta staic ti buchꞌu yichꞌoj ti circuncisione? ¿Mi ta staic xtoc ti buchꞌu muꞌyuc yichꞌoje? Laj xa calcutic avaꞌiic, ti Diose lec laj yil ti Abraham ta sventa ti laj xchꞌun ti cꞌusi laj yal ti Diose.
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 Cꞌalal jech laj sta ti Abraham ti lec xꞌilat yuꞌun ti Diose, ¿mi jaꞌ o cꞌalal laj yichꞌ ti circuncisione, o mi muꞌyuc to ox? Muꞌyuc to ox.
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 Tsꞌacal to un, ti Abrahame laj yichꞌ ti circuncisione, señail ti laj xa sta ti lec xꞌilat yuꞌun ti Dios ta sventa ti laj xchꞌunbe ti scꞌope. Jaꞌ jech ti Abrahame icꞌot ta totil yuꞌunic ti buchꞌutic ta xchꞌunic ti Diose manchuc mi muꞌyuc yichꞌojic ti circuncisione. Jaꞌ jech ti Diose lec ta xil xtoc ti cristianoetic taje.
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 Melel, ti Abrahame jaꞌ totil yuꞌunic ti buchꞌutic yichꞌojic ti circuncisione. Pero jech xtoc jaꞌ totil yuꞌunic ti buchꞌutic ti jech ta xchꞌunic jech chac cꞌu chaꞌal xchꞌunoj ti Abraham ti cꞌalal muꞌyuc to ox yichꞌoj ti circuncisione.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 Ti Abrahame iꞌalbat onoꞌox yuꞌun ti Diose ti ta xꞌacꞌbat sventain ti banomile schiꞌuc ti snitilultaque. Ti jech iꞌalbat ti Abrahame, maꞌuc ta sventa ti laj spas ti laj xchꞌun ti mantale. Yuꞌun laj xchꞌun ti jaꞌ noꞌox ta xcoltaat yuꞌun ti Diose. Jech o xal jech laj sta ti lec iꞌilat yuꞌun ti Diose.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 Yan ti mi jaꞌ noꞌox ta staic ti lec xꞌilat yuꞌun Dios ti buchꞌutic ta spasic ti mantale, jaꞌ yuꞌun umbi, muꞌyuc cꞌusi xtun o ti jech ta jchꞌuntic ti oy cꞌusi yaloj ti Dios ti ta xaqꞌue. Chꞌay scꞌoplal.
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 Yuꞌun ti mantale jaꞌ noꞌox ta xichꞌ talel castigo. Pero ti bu muꞌyuc ti mantale, jaꞌ noꞌox jech xtoc muꞌyuc jmultic ta stojol ti mantale.
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 Jech o xal, yoꞌ jech ta staic ti Abrahame schiꞌuc ti snitilultac ti cꞌusi yaloj ti Dios ti ta xaqꞌue, ta matanal ta staic ta sventa ti ta xchꞌunique. Jech o xal un, ti cꞌusi yaloj ti Dios ti ta xaqꞌue, maꞌuc noꞌox ta staic ti buchꞌutic ta xchꞌunic ti mantale. Jaꞌ jech ta staic ti buchꞌutic ta xchꞌunic jech chac cꞌu chaꞌal laj xchꞌun ti Abrahame. Jech o xal un, jaꞌ icom ta totil cuꞌuntic jcotoltic.
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 Ta sba ta sat ti Diose, jaꞌ totil cuꞌuntic ti Abrahame, jaꞌ ti laj xchꞌun ti Diose. Yuꞌun jech ta xal ti tsꞌibabil ta scꞌop Diose: “Laj xa cacꞌot ta totil yuꞌun epal cristianoetic”, xi. Yuꞌun ti Diose ta xacꞌbe scuxlejal ti animaetique. Jaꞌ jech xtoc xuꞌ ta xacꞌ ta ilel ti cꞌusi chꞌabal toe.
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 Acꞌo mi laj yaꞌi ti Abraham ti muꞌyuc spatobil ti yoꞌntone, pero laj sta ti spatobil yoꞌntone. Yuꞌun laj xchꞌun ti jech ta xcꞌot ta “totil yuꞌun epal cristianoetic”, jech cha cꞌu chaꞌal iꞌalbat yuꞌun ti Diose: “Jaꞌ jech yepal ta xbat anitilultac jech chac cꞌu chaꞌal leꞌe”, ti xꞌutate.
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 Ti Abrahame mol xa. Jutuc xa scꞌan voꞌvinic (100) jabil ti yichꞌoje. Manchuc mi laj yal ta yoꞌnton ti coꞌol sꞌelan chamemic xa schiꞌuc ti yajnile, ti muꞌyuc xa ta xꞌalaj xnichꞌnajique, pero muꞌyuc onoꞌox bu xchꞌay ta yoꞌnton, staoj yav xchꞌunoj ti ta xꞌacꞌbat snichꞌon yuꞌun ti Diose.
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 Jech o xal un, ti Abrahame mu teyuc xnaꞌet, mi jaꞌuc ichibaj yuꞌun ti cꞌusi iꞌalbat yuꞌun ti Diose. Más to laj spat yoꞌnton ta sventa ti laj xchꞌun ti Diose. Jech o xal un, laj yalbe slequilal ti Diose.
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 Laj xchꞌun ti xuꞌ yuꞌun ta spas ti Dios ti cꞌusi yaloje.
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 Ti jech laj xchꞌune, jech o xal laj sta ti lec iꞌilat yuꞌun ti Diose.
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 Pero maꞌuc noꞌox scꞌoplal ti Abraham ti jech tsꞌibabil ti laj sta ti lec iꞌilat yuꞌun ti Dios ta sventa ti laj xchꞌune.
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 Jaꞌ jech ti jcꞌoplaltic eque. Lec xijꞌilatotic yuꞌun ti Dios ta sventa ti ta jchꞌuntic ti Buchꞌu laj xchaꞌcuxes ti Jesuse, jaꞌ ti Cajvaltique.
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Yuꞌun ti stuque iꞌacꞌat ta milel ta scoj ti jmultique. Pero ichaꞌcuxesat yoꞌ jech ta jtatic ti lec xijꞌilatotic yuꞌun ti Diose.
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.