Mateus 22
TI ACHꞌ REXTOMENTO YUꞌUN TI JESUCRISTOE (TZO_TZC) vs NVT
1 Yan to velta ti Jesuse jech lic yal ta babacꞌop:
1 Jesus lhes contou outras parábolas. Disse ele:
2 ―Ti ventainel yuꞌun ti Dios ti oy ta vinajele coꞌol sꞌelan jech chac cꞌu chaꞌal jun ajvalil ti laj spas qꞌuin sventa ti ta xnupun ti snichꞌone.
2 “O reino dos céus pode ser ilustrado com a história de um rei que preparou um grande banquete de casamento para seu filho.
3 Ti ajvalile laj stac batel yajꞌabteltac ta stojolic ti buchꞌutic icꞌbilic yuꞌune. Pero ti buchꞌutic icꞌbilique mu scꞌan xtalic.
3 Quando o banquete estava pronto, o rei enviou seus servos para avisar os convidados, mas todos se recusaram a vir.
4 Yan to velta ti ajvalile laj stac batel yan yajꞌabteltac ta stojolic ti buchꞌutic icꞌbilic yuꞌune. Jech laj yalbe batel: “Batanic, ba albeic yaꞌi ti buchꞌutic icꞌbilic cuꞌune ti chapal xa cuꞌun ti veꞌlile. Laj xa jmil ti vacaxe schiꞌuc ti yan animaletic ti lec jubemique. Chapal xa scotol ti cꞌusitic ta xtune. Jech o xal acꞌo talicuc ta ora”, xi.
4 “Então ele enviou outros servos para lhes dizer: ‘Já preparei o banquete; os bois e novilhos gordos foram abatidos, e tudo está pronto. Venham para a festa!’.
5 Pero ti buchꞌutic icꞌbilique muꞌyuc bu laj yichꞌbeic ta mucꞌ ti scꞌop ti yajꞌabtel ti ajvalile. Oy jlom bat abtejicuc ta yosilic. Oy jlom batic ta chonolajel.
5 Mas os convidados não lhes deram atenção e foram embora: um para sua fazenda, outro para seus negócios.
6 Ti jlom xtoque laj stsacbeic ta majel, laj smilic ti yajꞌabteltac ti ajvalile.
6 Outros, ainda, agarraram os mensageiros, os insultaram e os mataram.
7 Jech ti ajvalile toj echꞌem isoc sjol. Tey laj yalbe mantal ti yajsoldadotaque ti acꞌo ba smilic ti jmilvanejetique schiꞌuc ti acꞌo yichꞌ chicꞌbel ti slumalique.
7 “O rei ficou furioso e enviou seu exército para destruir os assassinos e queimar a cidade deles.
8 Tsꞌacal to ti ajvalile lic yalbe ti yajꞌabteltaque: “Chapajem xa scotol cuꞌun sventa ti qꞌuine. Pero ti buchꞌutic icꞌbilic cuꞌune, maꞌuc icꞌbil cuꞌun jnaꞌ.
8 Disse a seus servos: ‘O banquete de casamento está pronto, e meus convidados não são dignos dessa honra.
9 Jech o xal batanic ti bu más ep ta xꞌechꞌic ti jbeinel ta callee. Ba iqꞌuic talel ta qꞌuin ti cꞌu yepal ti tey ta xataique”, xi.
9 Agora, saiam pelas esquinas e convidem todos que vocês encontrarem’.
10 Jech o xal ti yajꞌabteltaque iloqꞌuic batel ta calletic. Laj yiqꞌuic tal scotol ti jbeineletic ti cꞌu yepal laj staique. Mu tꞌujbiluc laj spasic. Jech ti sna ti ajvalile noj icom.
10 Então os servos trouxeram todos que encontraram, tanto bons como maus, e o salão do banquete se encheu de convidados.
11 ’Jech o xal ti ajvalile iꞌoch batel ta yut sna. Tey ba sqꞌuel ti buchꞌutic icꞌbilic talel yuꞌune. Pero ti tey ta yut snae oy jun vinic ti muꞌyuc bu slapoj scꞌuꞌ sventa ti nupunele.
11 “Quando o rei entrou para recebê-los, notou um homem que não estava vestido de forma apropriada para um casamento
12 Jech laj yalbe: “Chiꞌiltic, ¿cꞌusi laj avut ti laꞌoch talel liꞌe ti cꞌalal muꞌyuc alapoj ti acꞌuꞌ sventa ti nupunele?” xut. Pero ti vinique tsꞌijil icom.
12 e perguntou-lhe: ‘Amigo, como é que você se apresenta sem a roupa de casamento?’. O homem não teve o que responder.
13 Jech o xal ti ajvalile laj yalbe yaꞌi ti buchꞌutic ta xacꞌ ti veꞌlile: “Chucbeic yoc scꞌob ti vinic liꞌe. Jipic batel ta icꞌal osil ti bu ta xꞌoqꞌue, ti bu xcꞌuxuxet ti yee”, xi.
13 Então o rei disse: ‘Amarrem-lhe as mãos e os pés e lancem-no para fora, na escuridão, onde haverá choro e ranger de dentes’.
14 Yuꞌun ep ti buchꞌu icꞌbilique. Jun chib ti buchꞌu tꞌujbilique ―xi ti Jesuse.
14 “Pois muitos são chamados, mas poucos são escolhidos”.
15 Jech ti jfariseoetique bat scomonopic yoꞌ jech oy cꞌusi ta sjacꞌbeic ti Jesuse, yoꞌ jech mi oy cꞌusi chopol ta xal, yoꞌ jech ta stabeic smul.
15 Então os fariseus se reuniram para tramar um modo de levar Jesus a dizer algo que desse motivo para o prenderem.
16 Jech ti jfariseoetique laj staquic batel jun chib svinictac schiꞌuc jun chib svinictac ti ajvalil Herodese, ti jech laj yalic ta stojol ti Jesuse: ―Jchanubtasvanej, jnaꞌojcutic lec ti jaꞌ melel ti cꞌusi ta xavale. Jamal ta xavalbuncutic ti cꞌusi ta scꞌan Dios ti ta jpascutique. Mu labluc xavaꞌi ti cꞌusitic ta xayalbe ti cristianoetique. Yuꞌun mu tꞌujbiluc xanaꞌ xapas.
16 Enviaram alguns de seus discípulos, junto com os partidários de Herodes, para se encontrarem com ele. Disseram: “Mestre, sabemos como o senhor é honesto e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade. É imparcial e não demonstra favoritismo.
17 Jech o xal albun caꞌicutic cꞌusi ta xanop. ¿Mi lec ti ta jtojtic ti patan taqꞌuin ti ta xichꞌ ti ajvalil romanoe? ¿Mi mu lecuc? ―xutic.
17 Agora, diga-nos o que o senhor pensa a respeito disto: É certo pagar impostos a César ou não?”.
18 Ti Jesuse laj yilbe yoꞌntonic ti jech chopol ta snopique. Jech o xal jech laj yal: ―Ta xapacꞌta abaic. ¿Cꞌu chaꞌal ta xacꞌan ta xabajesicun ta cꞌocꞌ?
18 Jesus, porém, sabia de sua má intenção e disse: “Hipócritas! Por que vocês tentam me apanhar numa armadilha?
19 Acꞌbun quil jsep taqꞌuin ti jaꞌ stojobil ti patane ―xi. Tey laj yichꞌic talel jsep denario taqꞌuin.
19 Mostrem-me a moeda usada para pagar o imposto”. Quando lhe deram uma moeda de prata,
20 Cꞌalal laj sqꞌuel ti Jesuse, jech laj sjacꞌbe: ―¿Buchꞌu sat, buchꞌu sbi liꞌ tsacale? ―xi.
20 ele disse: “De quem são a imagem e o título nela gravados?”.
21 Ti stuquique jech laj staqꞌuic: ―Jaꞌ ti ajvalile ―xiic. Jech o xal ti Jesuse jech laj yal: ―Acꞌbeic ti cꞌusi jaꞌ yuꞌun ti ajvalile. Jaꞌ jech xtoc acꞌbeic ti cꞌusi jaꞌ yuꞌun ti Diose ―xi.
21 “De César”, responderam. “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
22 Cꞌalal jech laj yaꞌiique, jech ti stuquique chꞌayal icꞌot yoꞌntonic. Tey laj yictaic comel ti Jesuse. Ibatic.
22 Sua resposta os deixou admirados, e eles foram embora.
23 Jaꞌ onoꞌox jun scꞌacꞌalil taje, oy jlom jsaduceoetic ibatic ta stojol ti Jesuse. Ti jsaduceoetique xchꞌunojic ti muꞌyuc chaꞌcuxiel yuꞌun ti animaetique. Jech o xal jech laj yalic:
23 No mesmo dia, vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
24 ―Jchanubtasvanej, ti Moisese jech laj yal: “Mi oy jun vinic ti ta xicꞌ ti yajnile, ti mi chame, ti mi chꞌabal snichꞌon icome, jech o xal ti yitsꞌine ta scꞌan ti acꞌo yicꞌ ti meꞌunal antse, yoꞌ mu xchꞌay stsꞌunobal ti anima sbanquile”, xi.
24 e perguntaram: “Mestre, Moisés disse: ‘Se um homem morrer sem deixar filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho, que dará continuidade ao nome do irmão’.
25 Lec oy. Oy jchiꞌilcutic ti vucubic ta voqꞌuele. Ti sba banquilale laj saꞌ yajnil. Icham. Muꞌyuc snichꞌon icom. Tsꞌacal to, yitsꞌin ti animae laj yicꞌbe yajnil ti anima sbanquile.
25 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos, de modo que seu irmão se casou com a viúva.
26 Pero ti itsꞌinale icham xtoc. Muꞌyuc snichꞌon icom. Tsꞌacal to ti yoxibal itsꞌinale laj yicꞌ xtoc. Pero icham. Muꞌyuc snichꞌon icom. Jaꞌ jech icꞌot ta pasel yucubalic.
26 O segundo irmão também morreu, e o terceiro irmão se casou com ela. E assim por diante, até o sétimo irmão.
27 Tsꞌacal to icham ti ants xtoque.
27 Por fim, a mulher também morreu.
28 Cꞌalal ta sta scꞌacꞌalil ti ta xchaꞌcuxiic ti animaetique, ¿buchꞌu junucal ta xajnilanic ti antse cꞌalal laj smalalin ti vucub viniquetique? ―xiic.
28 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
29 Ti Jesuse jech laj stacꞌbe: ―Chꞌayemoxuc ti jech ta xavalique. Yuꞌun mu xanaꞌic cꞌusi ta xal ti scꞌop Diose, ti smucꞌul stsatsal ti Diose.
29 Jesus respondeu: “O erro de vocês está em não conhecerem as Escrituras nem o poder de Deus,
30 Ti cꞌalal ta xchaꞌcuxiic ti animaetique, mu xa ta xicꞌan sbaic. Jaꞌ jech xtoc muꞌyuc xa ta xaqꞌuic ta nupunel ti yalab snichꞌnabique. Jech ta xcꞌotic jech chac cꞌu chaꞌal yajꞌángeltac ti Dios ti oy ta vinajele.
30 pois, quando os mortos ressuscitarem, não se casarão nem se darão em casamento. Nesse sentido, serão como os anjos do céu.
31 Ti jech ta xchaꞌcuxiic ti animaetique, ¿mi mu avilojicuc ti jech ta xal stuc ti Dios ti tsꞌibabil ta scꞌope?:
31 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, vocês não leram a esse respeito nas Escrituras? Deus disse:
32 “Vuꞌun Diosun yuꞌun ti Abrahame, ti Isaaque, ti Jacobe”, xi. Ta stojol ti Diose muꞌyuc buchꞌu chamem. Scotolic cuxulic ―xi ti Jesuse.
32 ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’. Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos”.
33 Cꞌalal jech laj yaꞌiique, chꞌayal icꞌot yoꞌntonic yuꞌun ti jech ichanubtasvan ti Jesuse.
33 Quando as multidões o ouviram, ficaram admiradas com seu ensino.
34 Cꞌalal jech laj yaꞌiic ti jfariseoetic ti jech tsꞌijajtic icomic ti jsaduceoetique, lic stsob sbaic.
34 Sabendo os fariseus que Jesus tinha calado os saduceus com essa resposta, reuniram-se novamente para interrogá-lo.
35 Oy jun ta scotolic ti jaꞌ jchanubtasvanej yuꞌun ti mantale ti ta scꞌan ta slajeltsabe yoꞌnton ti Jesuse. Jech cꞌot sjacꞌ:
35 Um deles, especialista na lei, tentou apanhá-lo numa armadilha com a seguinte pergunta:
36 ―Jchanubtasvanej, ¿cꞌusi mantalil ti más tsots scꞌoplale? ―xi.
36 “Mestre, qual é o mandamento mais importante da lei de Moisés?”.
37 Ti Jesuse jech itacꞌav: ―“Cꞌano ti Dios avuꞌune ta sjunul avoꞌnton, ta sjunul achꞌulel, ta sjunul snopobil avuꞌun”, xi.
37 Jesus respondeu: “‘Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma e de toda a sua mente’.
38 Jaꞌ ti mantal ti más tsots scꞌoplal taje.
38 Este é o primeiro e o maior mandamento.
39 Ti yan mantal ti jutuc mu coꞌoluc schiꞌuque, jaꞌ liꞌe: “Cꞌuxubino ti achiꞌiltaque jech chac cꞌu chaꞌal ti ta xacꞌuxubin aba atuque”, xi.
39 O segundo é igualmente importante: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’.
40 Ti chib mantal liꞌe tey xa stsoboj sba scotol smantal ti Moisese schiꞌuc ti cꞌu sꞌelan ichanubtasvan ti jꞌalcꞌoptaque ―xi.
40 Toda a lei e todas as exigências dos profetas se baseiam nesses dois mandamentos”.
41 Cꞌalal tey to tsobolic ti jfariseoetique, ti Jesuse jech laj sjacꞌbe:
41 Então, rodeado pelos fariseus, Jesus lhes fez a seguinte pergunta:
42 ―¿Cꞌusi ta xanopic ta stojol ti Cristoe? ¿Buchꞌu snitilul? ―xi. Jech itacꞌavic: ―Jaꞌ snitilul ti Davide ―xiic.
42 “O que vocês pensam do Cristo? De quem ele é filho?”. Eles responderam: “É filho de Davi”.
43 Ti Jesuse jech laj yal: ―Ti mi jaꞌ snitilul ti Davide, ¿cꞌu chaꞌal ti Cajval xi ti David ta stojol ti Cristoe? Yuꞌun ti Davide, ta sventa ti ventainbil yoꞌnton yuꞌun ti Chꞌul Espíritue, jech laj yal:
43 Jesus perguntou: “Então por que Davi, falando por meio do Espírito, chama o Cristo de ‘meu Senhor’? Pois Davi disse:
44 Ti Diose jech laj yalbe ti Cajvale:xꞌutat ti Cristoe, xi.
44 ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita até que eu humilhe seus inimigos debaixo de seus pés’.
45 ¿Cꞌu chaꞌal taje ti Cristoe ti jaꞌ snitilul ti Davide, cꞌalal ti David xtoque Cajval ti xute? ―xi ti Jesuse.
45 Portanto, se Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
46 Ti jech laj yale, muꞌyuc buchꞌu itacꞌ yuꞌunic jbeluc ti cꞌope. Jaꞌ o tey laj yicta sbaic ti mu xa cꞌusi laj sjacꞌbeic ti Jesuse.
46 Ninguém conseguiu responder e, depois disso, não se atreveram a lhe fazer mais perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.