Mateus 22
TI ACHꞌ REXTOMENTO YUꞌUN TI JESUCRISTOE (TZO_TZC) vs NAA
1 Yan to velta ti Jesuse jech lic yal ta babacꞌop:
1 De novo Jesus lhes falou por parábolas, dizendo:
2 ―Ti ventainel yuꞌun ti Dios ti oy ta vinajele coꞌol sꞌelan jech chac cꞌu chaꞌal jun ajvalil ti laj spas qꞌuin sventa ti ta xnupun ti snichꞌone.
2 — O Reino dos Céus é semelhante a um rei que preparou uma festa de casamento para seu filho.
3 Ti ajvalile laj stac batel yajꞌabteltac ta stojolic ti buchꞌutic icꞌbilic yuꞌune. Pero ti buchꞌutic icꞌbilique mu scꞌan xtalic.
3 Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, mas estes não quiseram vir.
4 Yan to velta ti ajvalile laj stac batel yan yajꞌabteltac ta stojolic ti buchꞌutic icꞌbilic yuꞌune. Jech laj yalbe batel: “Batanic, ba albeic yaꞌi ti buchꞌutic icꞌbilic cuꞌune ti chapal xa cuꞌun ti veꞌlile. Laj xa jmil ti vacaxe schiꞌuc ti yan animaletic ti lec jubemique. Chapal xa scotol ti cꞌusitic ta xtune. Jech o xal acꞌo talicuc ta ora”, xi.
4 Enviou ainda outros servos, dizendo: “Digam aos convidados: Eis que já preparei o meu banquete; os meus bois e animais da engorda já foram abatidos, e tudo está pronto; venham para a festa.”
5 Pero ti buchꞌutic icꞌbilique muꞌyuc bu laj yichꞌbeic ta mucꞌ ti scꞌop ti yajꞌabtel ti ajvalile. Oy jlom bat abtejicuc ta yosilic. Oy jlom batic ta chonolajel.
5 Mas os convidados não se importaram e se foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio.
6 Ti jlom xtoque laj stsacbeic ta majel, laj smilic ti yajꞌabteltac ti ajvalile.
6 Outros, agarrando os servos, os maltrataram e mataram.
7 Jech ti ajvalile toj echꞌem isoc sjol. Tey laj yalbe mantal ti yajsoldadotaque ti acꞌo ba smilic ti jmilvanejetique schiꞌuc ti acꞌo yichꞌ chicꞌbel ti slumalique.
7 — O rei ficou furioso e, enviando as suas tropas, exterminou aqueles assassinos e incendiou a cidade deles.
8 Tsꞌacal to ti ajvalile lic yalbe ti yajꞌabteltaque: “Chapajem xa scotol cuꞌun sventa ti qꞌuine. Pero ti buchꞌutic icꞌbilic cuꞌune, maꞌuc icꞌbil cuꞌun jnaꞌ.
8 Então disse aos seus servos: “A festa está pronta, mas os convidados não eram dignos.
9 Jech o xal batanic ti bu más ep ta xꞌechꞌic ti jbeinel ta callee. Ba iqꞌuic talel ta qꞌuin ti cꞌu yepal ti tey ta xataique”, xi.
9 Vão, pois, para as encruzilhadas dos caminhos e convidem para o banquete todos os que vocês encontrarem.”
10 Jech o xal ti yajꞌabteltaque iloqꞌuic batel ta calletic. Laj yiqꞌuic tal scotol ti jbeineletic ti cꞌu yepal laj staique. Mu tꞌujbiluc laj spasic. Jech ti sna ti ajvalile noj icom.
10 E, saindo aqueles servos pelas estradas, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala do banquete ficou cheia de convidados.
11 ’Jech o xal ti ajvalile iꞌoch batel ta yut sna. Tey ba sqꞌuel ti buchꞌutic icꞌbilic talel yuꞌune. Pero ti tey ta yut snae oy jun vinic ti muꞌyuc bu slapoj scꞌuꞌ sventa ti nupunele.
11 — Mas, quando o rei entrou para ver os que estavam à mesa, notou ali um homem que não trazia veste nupcial
12 Jech laj yalbe: “Chiꞌiltic, ¿cꞌusi laj avut ti laꞌoch talel liꞌe ti cꞌalal muꞌyuc alapoj ti acꞌuꞌ sventa ti nupunele?” xut. Pero ti vinique tsꞌijil icom.
12 e perguntou-lhe: “Amigo, como você entrou aqui sem veste nupcial?” E ele emudeceu.
13 Jech o xal ti ajvalile laj yalbe yaꞌi ti buchꞌutic ta xacꞌ ti veꞌlile: “Chucbeic yoc scꞌob ti vinic liꞌe. Jipic batel ta icꞌal osil ti bu ta xꞌoqꞌue, ti bu xcꞌuxuxet ti yee”, xi.
13 Então o rei ordenou aos serventes: “Amarrem os pés e as mãos dele e atirem-no para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes.”
14 Yuꞌun ep ti buchꞌu icꞌbilique. Jun chib ti buchꞌu tꞌujbilique ―xi ti Jesuse.
14 Porque muitos são chamados, mas poucos são escolhidos.
15 Jech ti jfariseoetique bat scomonopic yoꞌ jech oy cꞌusi ta sjacꞌbeic ti Jesuse, yoꞌ jech mi oy cꞌusi chopol ta xal, yoꞌ jech ta stabeic smul.
15 Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como surpreenderiam Jesus em alguma palavra.
16 Jech ti jfariseoetique laj staquic batel jun chib svinictac schiꞌuc jun chib svinictac ti ajvalil Herodese, ti jech laj yalic ta stojol ti Jesuse: ―Jchanubtasvanej, jnaꞌojcutic lec ti jaꞌ melel ti cꞌusi ta xavale. Jamal ta xavalbuncutic ti cꞌusi ta scꞌan Dios ti ta jpascutique. Mu labluc xavaꞌi ti cꞌusitic ta xayalbe ti cristianoetique. Yuꞌun mu tꞌujbiluc xanaꞌ xapas.
16 E enviaram-lhe discípulos, juntamente com os herodianos, para lhe dizer: — Mestre, sabemos que o senhor é verdadeiro e que ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade, sem se importar com a opinião dos outros, porque não olha para a aparência das pessoas.
17 Jech o xal albun caꞌicutic cꞌusi ta xanop. ¿Mi lec ti ta jtojtic ti patan taqꞌuin ti ta xichꞌ ti ajvalil romanoe? ¿Mi mu lecuc? ―xutic.
17 Assim sendo, diga-nos o que o senhor acha: é lícito pagar imposto a César ou não?
18 Ti Jesuse laj yilbe yoꞌntonic ti jech chopol ta snopique. Jech o xal jech laj yal: ―Ta xapacꞌta abaic. ¿Cꞌu chaꞌal ta xacꞌan ta xabajesicun ta cꞌocꞌ?
18 Mas Jesus, percebendo a maldade deles, respondeu:
19 Acꞌbun quil jsep taqꞌuin ti jaꞌ stojobil ti patane ―xi. Tey laj yichꞌic talel jsep denario taqꞌuin.
19 Mostrem-me a moeda do imposto. Trouxeram-lhe um denário.
20 Cꞌalal laj sqꞌuel ti Jesuse, jech laj sjacꞌbe: ―¿Buchꞌu sat, buchꞌu sbi liꞌ tsacale? ―xi.
20 E Jesus lhes perguntou:
21 Ti stuquique jech laj staqꞌuic: ―Jaꞌ ti ajvalile ―xiic. Jech o xal ti Jesuse jech laj yal: ―Acꞌbeic ti cꞌusi jaꞌ yuꞌun ti ajvalile. Jaꞌ jech xtoc acꞌbeic ti cꞌusi jaꞌ yuꞌun ti Diose ―xi.
21 Eles responderam: — De César. Então Jesus lhes disse:
22 Cꞌalal jech laj yaꞌiique, jech ti stuquique chꞌayal icꞌot yoꞌntonic. Tey laj yictaic comel ti Jesuse. Ibatic.
22 Ouvindo isto, se admiraram e, deixando-o, foram embora.
23 Jaꞌ onoꞌox jun scꞌacꞌalil taje, oy jlom jsaduceoetic ibatic ta stojol ti Jesuse. Ti jsaduceoetique xchꞌunojic ti muꞌyuc chaꞌcuxiel yuꞌun ti animaetique. Jech o xal jech laj yalic:
23 Naquele dia, alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se de Jesus e lhe perguntaram:
24 ―Jchanubtasvanej, ti Moisese jech laj yal: “Mi oy jun vinic ti ta xicꞌ ti yajnile, ti mi chame, ti mi chꞌabal snichꞌon icome, jech o xal ti yitsꞌine ta scꞌan ti acꞌo yicꞌ ti meꞌunal antse, yoꞌ mu xchꞌay stsꞌunobal ti anima sbanquile”, xi.
24 — Mestre, Moisés disse: “Se alguém morrer, não tendo filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.”
25 Lec oy. Oy jchiꞌilcutic ti vucubic ta voqꞌuele. Ti sba banquilale laj saꞌ yajnil. Icham. Muꞌyuc snichꞌon icom. Tsꞌacal to, yitsꞌin ti animae laj yicꞌbe yajnil ti anima sbanquile.
25 Ora, havia entre nós sete irmãos. O primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher para seu irmão.
26 Pero ti itsꞌinale icham xtoc. Muꞌyuc snichꞌon icom. Tsꞌacal to ti yoxibal itsꞌinale laj yicꞌ xtoc. Pero icham. Muꞌyuc snichꞌon icom. Jaꞌ jech icꞌot ta pasel yucubalic.
26 O mesmo aconteceu com o segundo, com o terceiro, até o sétimo.
27 Tsꞌacal to icham ti ants xtoque.
27 Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 Cꞌalal ta sta scꞌacꞌalil ti ta xchaꞌcuxiic ti animaetique, ¿buchꞌu junucal ta xajnilanic ti antse cꞌalal laj smalalin ti vucub viniquetique? ―xiic.
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete ela será esposa? Porque todos casaram com ela.
29 Ti Jesuse jech laj stacꞌbe: ―Chꞌayemoxuc ti jech ta xavalique. Yuꞌun mu xanaꞌic cꞌusi ta xal ti scꞌop Diose, ti smucꞌul stsatsal ti Diose.
29 Jesus respondeu:
30 Ti cꞌalal ta xchaꞌcuxiic ti animaetique, mu xa ta xicꞌan sbaic. Jaꞌ jech xtoc muꞌyuc xa ta xaqꞌuic ta nupunel ti yalab snichꞌnabique. Jech ta xcꞌotic jech chac cꞌu chaꞌal yajꞌángeltac ti Dios ti oy ta vinajele.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem se dão em casamento, mas são como os anjos no céu.
31 Ti jech ta xchaꞌcuxiic ti animaetique, ¿mi mu avilojicuc ti jech ta xal stuc ti Dios ti tsꞌibabil ta scꞌope?:
31 Quanto à ressurreição dos mortos, vocês nunca leram o que Deus disse a vocês:
32 “Vuꞌun Diosun yuꞌun ti Abrahame, ti Isaaque, ti Jacobe”, xi. Ta stojol ti Diose muꞌyuc buchꞌu chamem. Scotolic cuxulic ―xi ti Jesuse.
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó”? Ele não é Deus de mortos, e sim de vivos.
33 Cꞌalal jech laj yaꞌiique, chꞌayal icꞌot yoꞌntonic yuꞌun ti jech ichanubtasvan ti Jesuse.
33 Ouvindo isto, as multidões se maravilhavam da sua doutrina.
34 Cꞌalal jech laj yaꞌiic ti jfariseoetic ti jech tsꞌijajtic icomic ti jsaduceoetique, lic stsob sbaic.
34 Entretanto, os fariseus, sabendo que Jesus havia silenciado os saduceus, reuniram-se em conselho.
35 Oy jun ta scotolic ti jaꞌ jchanubtasvanej yuꞌun ti mantale ti ta scꞌan ta slajeltsabe yoꞌnton ti Jesuse. Jech cꞌot sjacꞌ:
35 E um deles, intérprete da Lei, querendo pôr Jesus à prova, perguntou-lhe:
36 ―Jchanubtasvanej, ¿cꞌusi mantalil ti más tsots scꞌoplale? ―xi.
36 — Mestre, qual é o grande mandamento na Lei?
37 Ti Jesuse jech itacꞌav: ―“Cꞌano ti Dios avuꞌune ta sjunul avoꞌnton, ta sjunul achꞌulel, ta sjunul snopobil avuꞌun”, xi.
37 Jesus respondeu:
38 Jaꞌ ti mantal ti más tsots scꞌoplal taje.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 Ti yan mantal ti jutuc mu coꞌoluc schiꞌuque, jaꞌ liꞌe: “Cꞌuxubino ti achiꞌiltaque jech chac cꞌu chaꞌal ti ta xacꞌuxubin aba atuque”, xi.
39 E o segundo, semelhante a este, é: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.”
40 Ti chib mantal liꞌe tey xa stsoboj sba scotol smantal ti Moisese schiꞌuc ti cꞌu sꞌelan ichanubtasvan ti jꞌalcꞌoptaque ―xi.
40 Destes dois mandamentos dependem toda a Lei e os Profetas.
41 Cꞌalal tey to tsobolic ti jfariseoetique, ti Jesuse jech laj sjacꞌbe:
41 Estando reunidos os fariseus, Jesus lhes perguntou:
42 ―¿Cꞌusi ta xanopic ta stojol ti Cristoe? ¿Buchꞌu snitilul? ―xi. Jech itacꞌavic: ―Jaꞌ snitilul ti Davide ―xiic.
42 — O que vocês pensam do Cristo? De quem é filho? Eles responderam: — De Davi.
43 Ti Jesuse jech laj yal: ―Ti mi jaꞌ snitilul ti Davide, ¿cꞌu chaꞌal ti Cajval xi ti David ta stojol ti Cristoe? Yuꞌun ti Davide, ta sventa ti ventainbil yoꞌnton yuꞌun ti Chꞌul Espíritue, jech laj yal:
43 E Jesus perguntou:
44 Ti Diose jech laj yalbe ti Cajvale:xꞌutat ti Cristoe, xi.
44 “Disse o Senhor ao meu Senhor:
45 ¿Cꞌu chaꞌal taje ti Cristoe ti jaꞌ snitilul ti Davide, cꞌalal ti David xtoque Cajval ti xute? ―xi ti Jesuse.
45 — Portanto, se Davi o chama de Senhor, como ele pode ser filho de Davi?
46 Ti jech laj yale, muꞌyuc buchꞌu itacꞌ yuꞌunic jbeluc ti cꞌope. Jaꞌ o tey laj yicta sbaic ti mu xa cꞌusi laj sjacꞌbeic ti Jesuse.
46 E ninguém podia lhe responder uma palavra; e a partir daquele dia ninguém mais ousou fazer perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.