Marcos 5
TI ACHꞌ REXTOMENTO YUꞌUN TI JESUCRISTOE (TZO_TZC) vs NVT
1 Ti Jesuse schiꞌuc ti yajchancꞌoptaque tey icꞌotic ta jot stiꞌil nab ta yosilal Gadara.
1 Assim, chegaram ao outro lado do mar, à região dos gerasenos.
2 Cꞌalal jech ilocꞌ batel ta barco ti Jesuse, ital ta stojol jun vinic ti uninbil yuꞌun ti pucuje, ti ilocꞌ tal ta ba muquinale.
2 Quando Jesus desembarcou, imediatamente um homem possuído por um espírito impuro saiu do cemitério e veio ao seu encontro.
3 Yuꞌun ti vinic taje jaꞌ snainoj ti ba muqinale. Muꞌyuc buchꞌu junuc ti xuꞌ ta stsac yuꞌunique, manchuc mi ta xchuquic ta cadena.
3 Esse homem morava entre as cavernas usadas como túmulos e ninguém conseguia detê-lo, nem mesmo com correntes.
4 Oy bu ep ta velta ti laj xchucbeic ta cadena taqꞌuin ti yoc scꞌobe, pero naca xtuchꞌel yuꞌun. Muꞌyuc buchꞌu xuꞌ ta stsalat.
4 Sempre que era acorrentado e algemado, quebrava as algemas dos pulsos e despedaçava as correntes dos pés. Ninguém era forte o suficiente para dominá-lo.
5 Cꞌacꞌal acꞌobal xꞌavet ta xanav ti ta vitsetique, ti tey ta muquinale. Ta syayijes sba ta tontic.
5 Dia e noite, vagava entre os túmulos e pelos montes, gritando e cortando-se com pedras.
6 Cꞌalal laj yil ta nom ti Jesuse, ta anil ibat squejan sba ta stojol.
6 Quando o homem viu Jesus, ainda a certa distância, correu ao seu encontro e se curvou diante dele.
7 Tey lic yavta: ―Jesús, Snichꞌonot ti Dios ti oy ta cajale, mu xaticꞌ aba ta jtojol. Avocoluc, yuꞌunuc ti Diose, mu xavacꞌbun quichꞌ jvocol ―xi.
7 Então soltou um forte grito: “Por que vem me importunar, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Em nome de Deus, suplico que não me torture!”.
8 Jaꞌ jech laj yal ti vinic ta stojol ti Jesuse, jaꞌ ti laj xa onoꞌox spocoꞌal ti Jesuse: “Chopol pucuj, ictao ta yilbajinel ti vinic liꞌe”, ti xute.
8 Pois Jesus já havia falado ao espírito: “Saia deste homem, espírito impuro!”.
9 Ti Jesuse jech lic sjacꞌbe: ―¿Cꞌusi abi? ―xut. Jech itacꞌav: ―Legión ti jbie. Yuꞌun toj epuncutic ―xi.
9 Jesus lhe perguntou: “Qual é o seu nome?”. Ele respondeu: “Meu nome é Legião, porque há muitos de nós dentro deste homem”.
10 Ep laj scꞌanbe vocol ti Jesuse, ti mu me xtacꞌatic batel ta yan banomil ti pucujetique.
10 E os espíritos impuros suplicaram repetidamente que ele não os enviasse a algum lugar distante.
11 Oy tey ep xlamet chitometic ti ta xveꞌic ta yoc vitse.
11 Havia uma grande manada de porcos pastando num monte ali perto.
12 Ti pucujetique jech lic scꞌanbe vocol ti Jesuse: ―Acꞌo ave ti acꞌo ochcuncutic ta chitometique ―xiic.
12 “Mande-nos para aqueles porcos”, imploraram os espíritos. “Deixe que entremos neles.”
13 Jech ti Jesuse laj yacꞌ ye. Jech ti pucujetique iloqꞌuic batel ta stojol ti vinique. Ochic batel ta chitometic. Oy nopol chaꞌmiluc ti chitometique. Tey ba sjip sbaic ta barranco. Tsꞌajajtic icꞌot ta nab. Ijicꞌav scotolic.
13 Jesus lhes deu permissão. Os espíritos impuros saíram do homem e entraram nos porcos, e toda a manada, cerca de dois mil porcos, se atirou pela encosta íngreme do monte para dentro do mar e se afogou.
14 Ti jqꞌuel-chitometique ta xiꞌel ibatic ta anil. Bat yalic sloꞌilic ta jteclum schiꞌuc ta stiꞌil jteclum. Jech o xal scotol ti jnaclejetique tal sqꞌuelic ti cꞌusi icꞌot ta pasele.
14 Os que cuidavam dos porcos fugiram para uma cidade próxima e para seus arredores, espalhando a notícia. O povo correu para ver o que havia ocorrido.
15 Cꞌalal icꞌotic bu oy ti Jesuse, laj yilic ti vinic ti uninbil to ox yuꞌun ti pucuje. Jun xa yoꞌnton chotol. Slapoj lec scꞌuꞌ. Tuqꞌuineb xa sjol. Cꞌalal laj yilique, ixiꞌic.
15 Chegaram até onde Jesus estava e viram o homem que tinha sido possuído pela legião de demônios. Estava sentado ali, vestido e em perfeito juízo, e todos tiveram medo.
16 Ti buchꞌutic laj yilique lic yalic ti cꞌusi icꞌot ta pasel ta stojol ti vinic ti uninbil to ox yuꞌun ti pucuje jech chac cꞌu chaꞌal ti chitometic xtoque.
16 Então os que presenciaram os acontecimentos contaram aos outros o que havia ocorrido com o homem possuído por demônios e com os porcos.
17 Jech o xal ti cristianoetique lic scꞌanbe vocol ti Jesuse ti acꞌo locꞌuc batel ta slumalique.
17 A multidão começou a suplicar que Jesus fosse embora da região.
18 Cꞌalal iꞌoch xa bal ta barco ti Jesuse, jech ti vinic ti uninbil to ox yuꞌun ti pucuje laj scꞌanbe vocol ti acꞌo icꞌatuc batele.
18 Quando Jesus entrava no barco, o homem que tinha sido possuído por demônios implorou para ir com ele.
19 Ti Jesuse muꞌyuc xacꞌ ye. Jech o xal jech laj yal: ―Batan ta ana schiꞌuc ti avutsꞌ avalaltaque. Ba albo yaꞌiic ti cꞌusi laj spas ti Dios ta atojole, ti laj xcꞌuxubinote ―xut.
19 Jesus, porém, não permitiu e disse: “Volte para sua casa e para sua família e conte-lhes tudo que o Senhor fez por você e como ele foi misericordioso”.
20 Jech ti vinique ibat, lic yalolan ta steclumaltac Decápolis scotol ti cꞌusi icꞌot ta pasel ta stojol yuꞌun ti Jesuse. Chꞌayal yoꞌntonic icꞌot scotolic.
20 Então o homem partiu e começou a anunciar pela região das Dez Cidades quanto Jesus havia feito por ele, e todos se admiravam do que ele dizia.
21 Cꞌalal isut batel ta barco ta jot stiꞌil nab ti Jesuse, ep cristianoetic tal ta stojol. Ti Jesuse tey icom ta stiꞌil nab.
21 Jesus entrou novamente no barco e voltou para o outro lado do mar, onde uma grande multidão se juntou ao seu redor na praia.
22 Tey ital ta stojol jun vinic ti Jairo sbie, ti jaꞌ banquilal jpasmantal ta chꞌul nae. Cꞌalal laj yil ti Jesuse, tey laj squejan sba ta yoc.
22 Então chegou um dos líderes da sinagoga local, chamado Jairo. Quando viu Jesus, prostrou-se a seus pés e
23 Laj scꞌanbe ep vocol ti Jesuse, ti jech laj yale: ―Ti jtsebe ta xa xcham. Avocoluc, laꞌ cajano acꞌob ta sba yoꞌ jech ta xcol, yoꞌ jech ta xcuxi ―xi.
23 suplicou repetidas vezes: “Minha filhinha está morrendo. Por favor, venha e ponha as mãos sobre ela; cure-a para que ela viva!”.
24 Ti Jesuse tey ibat schiꞌuc. Pero ep cristianoetic snetꞌnetꞌ xa sbaic batel.
24 Jesus foi com ele, e todo o povo o seguiu, apertando-se ao seu redor.
25 Ti ta scotol ti tijilic batele, tey oy jun ants ti slajchebal xa jabil mu xmac ti yaꞌlele.
25 No meio da multidão estava uma mulher que havia doze anos sofria de hemorragia.
26 Ep laj xa yichꞌ svocol yuꞌun epal jpoxtavanejetic. Laj xa slajes scotol ti cꞌusitic oy yuꞌune. Muꞌyuc cꞌusi itun o. Cꞌajomal yantic ta xꞌipaj batel yuꞌun ti schamele.
26 Tinha passado por muitas dificuldades nas mãos de vários médicos e, ao longo dos anos, gastou tudo que possuía, sem melhorar. Na verdade, havia piorado.
27 Cꞌalal laj yaꞌibe scꞌoplal ti Jesuse, jech o xal ti antse laj schꞌic sba ochel ta scꞌal ti cristianoetique. Laj spicbe scꞌuꞌ ti Jesuse.
27 Tendo ouvido falar de Jesus, aproximou-se por trás dele no meio da multidão e tocou em seu manto,
28 Yuꞌun ti antse jech ta xal ta yoꞌnton: “Ti mi ta jta ta picbel jutebuc scꞌuꞌe, colem ta xicom yuꞌun”, xi.
28 pois pensava: “Se eu apenas tocar em seu manto, serei curada”.
29 Cꞌalal jech laj spas ti antse, jaꞌ o tey imac ti yaꞌlele. Laj yaꞌi ti lec xa oy ti sbecꞌtale. Colem xa ti schamele.
29 No mesmo instante, a hemorragia parou, e ela sentiu em seu corpo que tinha sido curada da enfermidade.
30 Ti Jesuse laj yaꞌi ti oy buchꞌu laj scolta ta sventa ti smucꞌule. Joybij ta svalopat. Tey laj sqꞌuel scotol ti cristianoetique: ―¿Buchꞌu laj spicbun ti jcꞌuꞌe? ―xi.
30 Jesus imediatamente percebeu que dele havia saído poder; por isso, virou-se para a multidão e perguntou: “Quem tocou em meu manto?”.
31 Ti yajchancꞌoptaque jech laj yalic: ―¿Cꞌu yuꞌun ta xajacꞌ ti buchꞌu laj spicun ti xachie? ¿Mi mu xavil ti ta xasnetꞌot ti cristianoetique? ―xiic.
31 Seus discípulos disseram: “Veja a multidão que o aperta de todos os lados. Como o senhor ainda pergunta: ‘Quem tocou em mim?’”.
32 Pero ti Jesuse tey xjoyet sjol ta sqꞌuel ti buchꞌu ay picvanuque.
32 Jesus, porém, continuou a olhar ao redor para ver quem havia feito aquilo.
33 Jech ti antse tey xnicnun xa ta xiꞌel ibat quejiuc ta stojol ti Jesuse. Jaꞌ ti snaꞌoj xa ti cꞌusi icꞌot ta pasel ta stojole. Jech o xal jamal laj yal.
33 Então a mulher, assustada e tremendo pelo que lhe tinha acontecido, veio e, ajoelhando-se diante dele, contou o que havia feito.
34 Ti Jesuse jech lic yal: ―Tseb, lacol xa. Jaꞌ ti laj achꞌun ti xuꞌ cuꞌune. Junuc avoꞌnton batan. Colem xa ti achamele ―xꞌutat.
34 Jesus lhe disse: “Filha, sua fé a curou. Vá em paz. Seu sofrimento acabou”.
35 Cꞌalal tey to ta xloꞌilaj ti Jesuse, jaꞌ o italic viniquetic ti lic talel ta sna ti Jairoe. Vul yalbeic stot ti tsebe: ―Ti atsebe cham xa. Jecheꞌ xa ta xavacꞌbe svocol ti jchanubtasvaneje ―xiic.
35 Enquanto Jesus ainda falava com a mulher, chegaram mensageiros da casa de Jairo, o líder da sinagoga, e lhe disseram: “Sua filha morreu. Para que continuar incomodando o mestre?”.
36 Ti Jesuse muꞌyuc xichꞌ ta mucꞌ ti jech laj yalique. Jaꞌ noꞌox jech laj yalbe ti Jairoe: ―Mu xaxiꞌ. Chꞌunun noꞌox ―xut.
36 Jesus, porém, ouviu essas palavras e disse a Jairo: “Não tenha medo. Apenas creia”.
37 Ti Jesuse jaꞌ noꞌox laj yicꞌ batel ti Pedroe, ti Jacoboe, ti Juane, ti jaꞌ yitsꞌin ti Jacoboe.
37 Então Jesus deteve a multidão e não deixou que ninguém o acompanhasse, exceto Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Cꞌalal icꞌot ti Jesús ta sna ti Jairoe, laj yil ti xvochlajetic xꞌavlajetic xa ta oqꞌuel ti jmuclumaletique.
38 Quando chegaram à casa do líder da sinagoga, Jesus viu um grande tumulto, com muito choro e lamentação.
39 Ti Jesuse iꞌoch batel ta na. Jech laj yal: ―¿Cꞌu chaꞌal ti xavochlajetic ta oqꞌuele? Yuꞌun ti tseb liꞌe muꞌyuc chamem. Jaꞌ noꞌox ta xvay ―xi.
39 Então entrou e perguntou: “Por que todo esse tumulto e choro? A criança não morreu; está apenas dormindo”.
40 Scotolic laj stseꞌintaic ti Jesuse. Jech ti Jesuse laj stac loqꞌuel scotol. Jaꞌ noꞌox icomic ti stot smeꞌ ti tsebe schiꞌuc ti oxvoꞌ yajchancꞌoptaque. Iꞌochic bal ti bu oy ti tsebe.
40 A multidão riu de Jesus. Ele, porém, fez todos saírem e levou o pai e a mãe da menina e os três discípulos para o quarto onde ela estava deitada.
41 Ti Jesuse laj snitbe scꞌob. Jech laj yal: ―Talita cumi ―xi. Ta xcalbot avaꞌi, Tseb, lican, xi ti smelole.
41 Segurando-a pela mão, disse-lhe: “ Talita cumi! ”, que quer dizer “Menina, levante-se!”.
42 Ti tseb ti yichꞌoj lajcheb jabile, ta ora noꞌox ilic, lic xanavuc. Chꞌayal icꞌot yoꞌnton scotolic.
42 A menina, que tinha doze anos, levantou-se de imediato e começou a andar. Todos ficaram muito admirados.
43 Ti Jesuse tsots laj yal ti mu me buchꞌu xalbeic yaꞌi ti cꞌusi laj yilique. Jaꞌ jech xtoc laj yal ti acꞌo yaqꞌuic veꞌuc ti tsebe.
43 Jesus deu ordens claras para que não contassem a ninguém o que havia acontecido e depois mandou que dessem alguma coisa para a menina comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.