Lucas 8
TI ACHꞌ REXTOMENTO YUꞌUN TI JESUCRISTOE (TZO_TZC) vs NVT
1 Tsꞌacal to ti Jesuse ixanav batel ta epal jteclumetic schiꞌuc ta bicꞌtal jteclumetic. Tey ta xalolan batel ti ventainel yuꞌun ti Diose. Tey xchiꞌinoj batel ti lajchaꞌvoꞌ yajtacbolaltaque.
1 Pouco tempo depois, Jesus começou a percorrer as cidades e os povoados vizinhos, anunciando as boas-novas a respeito do reino de Deus. Iam com ele os Doze
2 Jaꞌ jech xtoc schiꞌuc batel jayibuc antsetic, jaꞌic ti buchꞌutic icoltaatic yuꞌun ti schamelique, schiꞌuc xtoc ti uninbilic to ox yuꞌun ti pucuje. Ta scotol ti antsetique, tey oy ti María Magdalenae, jaꞌ ti buchꞌu iloqꞌuesbat ti vucub pucuje.
2 e também algumas mulheres que tinham sido curadas de espíritos impuros e enfermidades. Entre elas estavam Maria Madalena, de quem ele havia expulsado sete demônios;
3 Jaꞌ jech xtoc tey oy ti Juanae, yajnil ti Chuzae, ti jaꞌ jun vinic ti yichꞌoj ta sventa ti cꞌusi xꞌayan yuꞌun ti ajvalil Herodese. Jaꞌ jech xtoc tey oy ti Susanae schiꞌuc yan antsetic ti comon ta stsobic ti cꞌusitic oy yuꞌunique yoꞌ jech ta scoltaic ti Jesuse.
3 Joana, esposa de Cuza, administrador de Herodes; Susana, e muitas outras que contribuíam com seus próprios recursos para o sustento de Jesus e seus discípulos.
4 Ep iloqꞌuic talel ti cristianoetic ti oyic ta jujun jteclume yoꞌ ta xba sqꞌuelic ti Jesuse. Cꞌalal ep xa stsoboj sbaique, tey lic chanubtasvanuc ta babacꞌop ti jech laj yal ti Jesuse:
4 Certo dia, uma grande multidão, vinda de várias cidades, juntou-se para ouvir Jesus, e ele lhes contou uma parábola:
5 ―Oy jun vinic bat svij ti stsꞌunobale. Cꞌalal yacal ta svij batele, oy jlom icꞌot ta be. Laj yichꞌ pechꞌel ta teqꞌuel. Jech xtoc tal ti mutetique. Laj stam slajesic.
5 “Um lavrador saiu para semear. Enquanto espalhava as sementes pelo campo, algumas caíram à beira do caminho, onde foram pisadas, e as aves vieram e as comeram.
6 Oy jlom icꞌot ta ba tontic. Cꞌalal ivocꞌ talel ti tsꞌunobale, tey laj taquijuc. Jaꞌ ti muꞌyuc yox ti slumale.
6 Outras caíram entre as pedras e começaram a crescer, mas as plantas logo murcharam por falta de umidade.
7 Oy jlom ti tsꞌunobale icꞌot ta chꞌixtic. Cꞌalal ichꞌi talel ti chꞌixetique, laj snetꞌ comel.
7 Outras sementes caíram entre os espinhos, que cresceram com elas e sufocaram os brotos.
8 Pero jlom ti tsꞌunobale icꞌot ta lequil banomil. Lec ichꞌi talel. Lec laj yacꞌ sat. Oy jlom laj yacꞌ voꞌvinic (100) ta bej sat jujupets ti tsꞌunobaletique ―xi. Cꞌalal jech laj yal ti Jesús taje, tey tsots lic cꞌopojuc ti jech laj yal xtoque: ―Ti mi oy achiquinique, aꞌyic ―xi.
8 Ainda outras caíram em solo fértil e produziram uma colheita cem vezes maior que a quantidade semeada”. Quando ele terminou de dizer isso, declarou: “Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.
9 Jech ti yajchancꞌoptaque lic sjacꞌbeic ti cꞌusi smelol ti babacꞌop taje.
9 Seus discípulos lhe perguntaram o que a parábola significava.
10 Ti Jesuse jech laj yal: ―Ti voꞌoxuque, Dios ta xacꞌboxuc anaꞌic ti ventainel ti mucul to oxe. Pero ti yane, ta babacꞌop noꞌox ta xcalbe yaꞌiic yoꞌ jech mu xilic ti cꞌusi ta xilique, yoꞌ jech mu xaꞌiic ti cꞌusi ta xaꞌiique.
10 Ele respondeu: “A vocês é permitido entender os segredos do reino de Deus, mas uso parábolas para ensinar os outros, a fim de que, ‘Quando olharem, não vejam; quando escutarem, não entendam’.
11 ’Jaꞌ jech smelol ti babacꞌope. Ti tsꞌunobale, jaꞌ smelol ti scꞌop Diose.
11 “Este é o significado da parábola: As sementes são a palavra de Deus.
12 Ti tsꞌunobal ti icꞌot ta bee, jaꞌ smelol ti oy jlom cristianoetic ti ta xaꞌiic ti scꞌop Diose. Pero ital ti pucuj ta stojolique. Tal pojbaticuc loqꞌuel ta yoꞌntonic yoꞌ jech mu xchꞌunic, yoꞌ jech mu xcolic.
12 As sementes que caíram à beira do caminho representam os que ouvem a mensagem, mas o diabo vem e a arranca do coração deles e os impede de crer e ser salvos.
13 Ti tsꞌunobal ti icꞌot ta tontique, jaꞌ smelol ti oy jlom ti xmuyubajic ta xaꞌiic ti scꞌop Diose. Pero ta sventa ti muꞌyuc ayanem lec yibel ti scꞌop Dios ta yoꞌntonique, jech o xal ta xchꞌunic cꞌuc sjaliluc. Pero cꞌalal xtal ti lajeltsaele, ta xchibajic.
13 As sementes no solo rochoso representam os que ouvem a mensagem e a recebem com alegria. Uma vez, porém, que não têm raízes profundas, creem apenas por um tempo e depois desanimam quando enfrentam provações.
14 Ti tsꞌunobal ti icꞌot ta chꞌixtique, jaꞌ smelol ti oy jlom ti ta xaꞌiic ti scꞌop Diose. Pero staoj yav ti stalelique. Ta slubtsajic ta be yuꞌun ti sloꞌil yoꞌntonique, ti scꞌulejalique, ti cꞌusi ta scꞌanique. Jech o xal ta xchꞌay ta yoꞌntonic ti scꞌop Diose.
14 As que caíram entre os espinhos representam outros que ouvem a mensagem, mas logo ela é sufocada pelas preocupações, riquezas e prazeres desta vida, de modo que nunca amadurecem.
15 Pero ti tsꞌunobal ti icꞌot ta lequil banomile, jaꞌ smelol ti jlom ti ta sjunul yoꞌntonic ta xaꞌiic, ta xichꞌic ta mucꞌ ti scꞌop Diose. Staoj yav jun yoꞌntonic. Jech o xal lec ta xtunic batel.
15 E as que caíram em solo fértil representam os que, com coração bom e receptivo, ouvem a mensagem, a aceitam e, com paciência, produzem uma grande colheita.”
16 ’Muꞌyuc buchꞌu junucal ti cꞌalal ta stsan ti lamparae, ti ta smacbe ti xojobale. O mi moꞌoje, ta xba sticꞌ ta yolon tem. Moꞌoj, mu jechuc. Ta scajanic lec ta toyol yoꞌ ta xacꞌ lec ti xojolbale, yoꞌ ta xilic lec ti buchꞌutic ta xꞌochic ta yut nae.
16 “Não faz sentido acender uma lâmpada e depois cobri-la com uma vasilha ou escondê-la debaixo da cama. Pelo contrário, ela é colocada num pedestal, de onde sua luz pode ser vista pelos que entram na casa.
17 Muꞌyuc cꞌusi macal ta xcom ti mu xvinaje. Muꞌyuc cꞌusi ta mucul ti mu xichꞌ naꞌele. Ta xvinaj.
17 Da mesma forma, tudo que está escondido será revelado, e tudo que está oculto virá à luz e será conhecido por todos.
18 ’Jech o xal un, aꞌyic lec ti scꞌop Diose. Yuꞌun ti buchꞌu ta xaꞌie, ta xꞌacꞌbat snaꞌ más. Pero ti buchꞌu mu tsotsuc scꞌoplal ta xaꞌie, muꞌyuc cꞌusi ta xꞌacꞌbat snaꞌ. Cꞌajomal ta xpojbat loqꞌuel ti cꞌu yepal xchꞌunoje ―xi.
18 “Portanto, ouçam com atenção! Pois ao que tem, mais lhe será dado, mas do que não tem, até o que pensa ter lhe será tomado”.
19 Smeꞌ ti Jesuse schiꞌuc ti yitsꞌinabtaque tey icꞌotic ti bu oye. Pero mu xuꞌ xꞌochic batel. Yuꞌun toj ep ti cristianoetique.
19 Então a mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo, mas não conseguiram chegar até ele por causa da multidão.
20 Pero oy buchꞌu ba yalbe yaꞌi ti Jesuse: ―Ti ameꞌe schiꞌuc ti avitsꞌinabtaque tey oyic ta pana. Ta scꞌan ta scꞌoponot yaꞌiic ―xi.
20 Alguém disse a Jesus: “Sua mãe e seus irmãos estão lá fora e querem vê-lo”.
21 Ti Jesuse jech laj stacꞌbe: ―Ti buchꞌu ta xaꞌiic ti scꞌop Diose, ti ta spasic ti cꞌusi ta xale, jaꞌ jmeꞌ, jaꞌ quitsꞌinabtac ―xi.
21 Jesus respondeu: “Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam”.
22 Oy jun cꞌacꞌal ti Jesuse iꞌochic batel ta barco schiꞌuc ti yajchancꞌoptaque. Jech laj yal: ―Batic ta jot stiꞌil nab ―xi. Jech ibatic.
22 Certo dia, Jesus disse a seus discípulos: “Vamos para o outro lado do mar”. Assim, entraram num barco e partiram.
23 Cꞌalal tey ta xanavic batel ta barcoe, tey lic vayuc ti Jesuse. Ta jech to yepal tey lic tsots icꞌ. Scꞌan xa ta xnoj ta voꞌ ti barcoe. Xiꞌbal xa sba ti ta xmutꞌij yalele.
23 Durante a travessia, Jesus caiu no sono. Logo, porém, veio sobre o mar uma forte tempestade. O barco começou a se encher de água, colocando-os em grande perigo.
24 Jech o xal ti yajchancꞌoptaque ba stijic ti Jesuse. Jech laj yalic: ―Jchanubtasvanej, Jchanubtasvanej, ta xa xijmutꞌijotic ―xiic. Ti Jesuse tey ivaꞌi. Laj spajes ti iqꞌue, ti nabe. Paj scotol. Tsꞌijil icom ta jꞌechꞌel.
24 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: “Mestre, Mestre, vamos morrer!”. Quando Jesus despertou, repreendeu o vento e as ondas violentas. A tempestade parou, e tudo se acalmou.
25 Ti Jesuse jech laj yalbe ti yajchancꞌoptaque: ―¿Bu ibat avuꞌunic ti achꞌunojicune? ―xi. Pero ti stuquique tey ixiꞌic. Chꞌayal icꞌot yoꞌntonic. Tey lic sjacꞌolanbe sbaic ta jujun tal: ―¿Buchꞌu van ti vinic liꞌe ti ta xchꞌunbat smantal yuꞌun ti iqꞌue, ti nabe? ―xiic.
25 Então ele lhes perguntou: “Onde está a sua fé?”. Admirados e temerosos, os discípulos diziam entre si: “Quem é este homem? Quando ele ordena, até os ventos e o mar lhe obedecem!”.
26 Tsꞌacal to un, icꞌotic ta jot stiꞌil nab yelobal Galilea ti jaꞌ slumal Gadarae.
26 Então chegaram à região dos gadarenos, do outro lado do mar da Galileia.
27 Cꞌalal yal ta barco ti Jesuse, jaꞌ o inopaj tal jun vinic ti liquem talel ta jteclume. Ti vinique oy xa ep scꞌacꞌalil ti ta xꞌilbajinat yuꞌun ti pucujetique. Muꞌyuc xa bu ta slap scꞌuꞌ. Muꞌyuc xa bu ta xnaqui ta sna. Jaꞌ xa noꞌox tey snainoj ti ba muquinale.
27 Quando Jesus desembarcou, um homem possuído por demônios veio ao seu encontro. Fazia muito tempo que ele não tinha casa nem roupas e vivia num cemitério fora da cidade.
28 Cꞌalal laj yil ti Jesuse, tey laj squejan sba ta stojol. Tey lic avanuc: ―¿Cꞌu chaꞌal ta xtal aticꞌ aba ta jtojol, Jesús, Snichꞌonot ti cajal Diose? Ta jcꞌanbot vocol ti mu xavilbajinune ―xi.
28 Assim que viu Jesus, gritou e caiu diante dele. Então disse em alta voz: “Por que vem me importunar, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Suplico que não me atormente!”.
29 Ti jech ta xal taje, yuꞌun ti Jesuse yacal xa ta spas loqꞌuel ta mantal ti chopol pucujetique, ti acꞌo locꞌuc batel ta stojol ti vinique. Ti pucujetique ep ta velta laj yilbajin ti vinique. Ti cristianoetique manchuc mi laj xchucbeic yoc scꞌob ta cadena taqꞌuin yoꞌ jech mu xjatav, pero ti stuque ta xtuchꞌ yuꞌun. Ti pucuje ta sjatviltas batel ta xocol banomil ti vinique.
29 Pois Jesus já havia ordenado que o espírito impuro saísse dele. Esse espírito tinha dominado o homem em várias ocasiões. Mesmo quando era colocado sob guarda, com os pés e as mãos acorrentados, ele quebrava as correntes e, sob controle do demônio, corria para o deserto.
30 Ti Jesuse jech laj sjacꞌ: ―¿Cꞌusi abi? ―xut. Ti stuque jech laj stacꞌ: ―Legión ti jbie ―xi. Jaꞌ jech laj yal ti vinique, jaꞌ ti toj ep ti pucujetic ti ochem ta yoꞌntone.
30 Jesus lhe perguntou: “Qual é o seu nome?”. “Legião”, respondeu ele, pois havia muitos demônios dentro do homem.
31 Ti pucujetique laj scꞌanbeic ti Jesuse ti mu xtacatic batel ta xaꞌabe.
31 E imploravam que Jesus não os mandasse para o abismo.
32 Jech xtoc jaꞌ o tey oy ep chitometic xlamet ta saꞌ sveꞌelic ta vits. Jech ti pucujetique laj scꞌanbeic vocol ti Jesuse ti acꞌo yacꞌ ye yoꞌ ta sticꞌ sbaic ta chitometique. Ti Jesuse laj yacꞌ ye.
32 Ali perto, uma grande manada de porcos pastava na encosta de uma colina, e os demônios suplicaram que ele os deixasse entrar nos porcos. Jesus lhes deu permissão.
33 Jech ti pucujetique iloqꞌuic batel ta stojol ti vinique. Iꞌochic batel ta chitometic. Jech ti chitometique scotolic ba sjipan sbaic yalel ta barranco. Tsꞌajatic icꞌotic ta nab. Tey ijicꞌavic.
33 Os demônios saíram do homem e entraram nos porcos, e toda a manada se atirou pela encosta íngreme para dentro do mar e se afogou.
34 Ti jqꞌuelchitometique, cꞌalal laj yilic ti jech icꞌot ta pasele, ta xiꞌel xa ibatic ta anil. Bat yalic sloꞌilic ti ta jteclume schiꞌuc sjoylej ti steclumalique.
34 Quando os que cuidavam dos porcos viram isso, fugiram para uma cidade próxima e para seus arredores, espalhando a notícia.
35 Jech ti cristianoetique iloqꞌuic batel, ba sqꞌuelic ti vaꞌi sꞌelan icꞌot ta pasele. Cꞌalal icꞌotic ti bu oy ti Jesuse, tey laj staic ti vinic ti buchꞌu loqꞌuesbat ti pucujetique. Tey xa chotol ta yoc ti Jesuse. Slapoj xa scꞌuꞌ. Lec xa ti sjole. Tuqꞌuineb xa. Pero ti cristianoetique tey to ta xiꞌic yuꞌun.
35 O povo correu para ver o que havia ocorrido. Uma multidão se juntou ao redor de Jesus, e eles viram o homem que havia sido liberto dos demônios. Estava sentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e todos tiveram medo.
36 Ti buchꞌutic laj yilique, laj yalic ti cꞌu sꞌelan icol ti vinic ti uninbil to ox yuꞌun ti pucujetique.
36 Os que presenciaram os acontecimentos contaram aos demais como o homem possuído por demônios tinha sido curado.
37 Jech o xal ti cristianoetic ti nacalic ta Gadarae tey lic scꞌanbeic vocol ti Jesuse ti acꞌo locꞌuc batel teye. Yuꞌun ta xiꞌic ta jmec. Jech o xal ti Jesuse iꞌoch ta barco. Ibat.
37 Todo o povo da região dos gadarenos suplicou que Jesus fosse embora, pois ficaram muito assustados. Então ele voltou ao barco e partiu.
38 Jech ti vinic ti buchꞌu iloqꞌesbat ti pucujetique lic scꞌanbe vocol ti Jesuse ti acꞌo xchiꞌin batele. Pero ti Jesuse laj yal ti acꞌo comuque. Jech laj yalbe:
38 O homem que tinha sido liberto dos demônios suplicou para ir com ele, mas Jesus o mandou para casa, dizendo:
39 ―Sutan batel ta ana. Ba alo scotol ti cꞌu sꞌelan laj spas ti Dios ta atojole ―xi. Jech ti vinique ibat. Tey laj yal sloꞌil ta sjunul jteclum ti cꞌu sꞌelan icoltaat yuꞌun ti Jesuse.
39 “Volte para sua família e conte a eles tudo que Deus fez por você”. E o homem foi pela cidade inteira, anunciando tudo que Jesus tinha feito por ele.
40 Cꞌalal isut batel ta jot stiꞌil nab ti Jesuse, xmuyubajic xa ti cristianoetic cꞌalal jech icꞌote. Jaꞌ ti scotolic tey ta smalaique.
40 Do outro lado do mar, as multidões receberam Jesus com alegria, pois o estavam esperando.
41 Jaꞌ o tey icꞌot jun vinic ti Jairo sbie, ti jaꞌ jpasmantal yuꞌun ti chꞌul nae. Ti vinic taje laj squejan sba ta yoc ti Jesuse. Laj scꞌanbe vocol ti acꞌo batuc ta snae.
41 Então um homem chamado Jairo, um dos líderes da sinagoga local, veio e se prostrou aos pés de Jesus, suplicando que ele fosse à sua casa.
42 Yuꞌun cꞌajomal noꞌox jun oy ti stsebe, ti jaꞌ yichꞌoj xa lajcheb jabile, ti jutuc xa mu ta xchame. Cꞌalal ibat ti Jesuse, ep ti cristianoetic tsꞌacajtic batel ti snetꞌnetꞌ xa sbaique.
42 Sua única filha, de cerca de doze anos, estava à beira da morte. Jesus o acompanhou, cercado pela multidão.
43 Ti ta scotol ti cristianoetique, oy tey jun ants ti oy xa slajchebal jabil ti ta xichꞌ svocol ti mu xmac ti yaꞌlele. Laj xa slajes scotol ti staqꞌuin yuꞌun ti jpoxtavanejetique. Pero mi junuc buchꞌu ipoxtaj yuꞌunic ti chamele.
43 Uma mulher no meio do povo sofria havia doze anos de uma hemorragia, sem encontrar cura.
44 Ti antse inopaj batel ta spat ti Jesuse. Ba spicbe ti stiꞌil scꞌuꞌe. Cꞌalal jech laj spase, ta ora noꞌox paj ti yaꞌlele.
44 Ela se aproximou por trás de Jesus e tocou na borda de seu manto. No mesmo instante, a hemorragia parou.
45 Ti Jesuse jech laj sjacꞌ: ―¿Buchꞌu laj spicun? ―xi. Scotol laj yalic ti muꞌyuque. Ti Pedroe schiꞌuc ti schiꞌiltaque jech lic yal: ―Jchanubtasvanej, jaꞌ ti cristianoetic ti ta snetꞌote, ti ta stacoltaot ta jujote. Jech o xal, ¿cꞌu chaꞌal ta xajacꞌ: “Buchꞌu laj spicun”, ti xachie? ―xiic.
45 “Quem tocou em mim?”, perguntou Jesus. Todos negaram, e Pedro disse: “Mestre, a multidão toda se aperta em volta do senhor”.
46 Pero ti Jesuse jech laj yal: ―Oy buchꞌu laj spicun. Yuꞌun laj caꞌi ti oy buchꞌu laj jcolta yuꞌun ti jmucꞌul jtsatsale ―xi.
46 Jesus, no entanto, disse: “Alguém certamente tocou em mim, pois senti que de mim saiu poder”.
47 Cꞌalal jech ivinaj ti antse, xnicnun xa ta xiꞌel tal squejan sba ta yoc ti Jesuse. Jamal laj yal ta sba ta sat scotol ti cristianoetique ti cꞌu chaꞌal laj spicbe scꞌuꞌ ti Jesuse, jech xtoc ti colem icom ta ora noꞌox yuꞌun ti schamele.
47 Quando a mulher percebeu que não poderia permanecer despercebida, começou a tremer e caiu de joelhos diante dele. Todos a ouviram explicar por que havia tocado nele e como havia sido curada de imediato.
48 Ti Jesuse jech laj yalbe: ―Tseb, lacol xa yuꞌun laj achꞌunun. Junuc avoꞌnton, batan ―xut.
48 Então ele disse: “Filha, sua fé a curou. Vá em paz”.
49 Yacal to ta xcꞌopoj ti Jesuse, cꞌalal jaꞌ o ivul jun vinic ti ilic tal ta sna ti Jairoe, jaꞌ ti jpasmantal yuꞌun ti chꞌul nae. Jech laj yalbe ti Jairoe: ―Ti avantsil nichꞌone cham xa. Chꞌan xa uto ti Jchanubtasvaneje ―xi.
49 Enquanto Jesus ainda falava com a mulher, chegou um mensageiro da casa de Jairo, o líder da sinagoga, a quem disse: “Sua filha morreu. Não incomode mais o mestre”.
50 Cꞌalal laj yaꞌi ti Jesuse, jech laj yal: ―Mu xaxiꞌ. Chꞌunun noꞌox. Jech ti atsebe ta xcol ―xi.
50 Ao ouvir isso, Jesus disse a Jairo: “Não tenha medo. Apenas creia, e ela será curada”.
51 Cꞌalal icꞌotic ta nae, ti Jesuse mi jaꞌuc junuc oy buchꞌu laj yacꞌ ochuc batel ti bu oy ti tsebe. Jaꞌ noꞌox ochic batel ti Pedroe, ti Jacoboe, ti Juane, schiꞌuc ti stot smeꞌ ti tsebe.
51 Quando chegaram à casa de Jairo, Jesus não deixou que ninguém o acompanhasse, exceto Pedro, João, Tiago e o pai e a mãe da menina.
52 Scotol ti cristianoetique tey xꞌavlajetic xa ta yoqꞌuitael ti tsebe. Pero ti Jesuse jech laj yal: ―Mu xaꞌoqꞌuic. Ti tsebe muꞌyuc chamem. Jaꞌ noꞌox ta xvay ―xi.
52 A casa estava cheia de gente chorando e se lamentando, mas ele disse: “Parem de chorar! Ela não está morta; está apenas dormindo”.
53 Pero tseꞌej noꞌox laj yaꞌiic. Yuꞌun snaꞌojic lec ti chamem xae.
53 A multidão riu dele, pois todos sabiam que ela havia morrido.
54 Jech ti Jesuse tey laj snitbe scꞌob. Tsots lic yalbe: ―Tseb, lican talel ―xut.
54 Então Jesus a tomou pela mão e disse em voz alta: “Menina, levante-se!”.
55 Ti tsebe lic cuxiuc. Ta ora noꞌox lic vaꞌiuc. Ti Jesuse laj yal mantal ti acꞌo yaqꞌuic veꞌuque.
55 Naquele momento, ela voltou à vida e levantou-se de imediato. Então Jesus ordenou que dessem alguma coisa para ela comer.
56 Ti stot smeꞌ ti tsebe chꞌayal icꞌot yoꞌntonic. Pero ti Jesuse laj yal mantal ti mu me buchꞌu xalbe yaꞌiic ti jech icꞌot ta pasele.
56 Os pais dela ficaram maravilhados, mas Jesus insistiu que não contassem a ninguém o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.