Lucas 16
TI ACHꞌ REXTOMENTO YUꞌUN TI JESUCRISTOE (TZO_TZC) vs ACF
1 Ti Jesuse jech lic yalbe xtoc ti yajchancꞌoptaque: ―Oy jun jcꞌulej vinic. Oy jun yajꞌabtel ti yichꞌoj ta sventa ti cꞌusitic oy yuꞌune. Oy buchꞌu bat, ba yal ta stojol ti ajvalile ti ta xꞌixtolanbat yuꞌun ti yajꞌabtele ti cꞌusitic oy yuꞌune.
1 E dizia também aos seus discípulos: Havia um certo homem rico, o qual tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de dissipar os seus bens.
2 Jech o xal ti ajvalile laj stac ta iqꞌuel ti yajꞌabtele. Jech laj yalbe: “¿Cꞌu chaꞌal ti jech ta xcaꞌi acꞌoplal taje? Chapanbun talel scotol ti cꞌusitic avichꞌoj ta aventae. Yuꞌun mu xa xuꞌ ta xacom aventainbun ti cabtele”, xꞌutat.
2 E ele, chamando-o, disse-lhe: Que é isto que ouço de ti? Dá contas da tua mordomia, porque já não poderás ser mais meu mordomo.
3 Ti jꞌabtele jech lic snop: “¿Cꞌusi xuꞌ ta jpas taje? Yuꞌun ti cajvale ta xa xistuchꞌbun ti cabtele. Yuꞌun mu xa xuꞌ cuꞌun tsots ti abtele. Mi ta xba jcꞌan limoxnae, ta xiqꞌuexav.
3 E o mordomo disse consigo: Que farei, pois que o meu senhor me tira a mordomia? Cavar, não posso; de mendigar, tenho vergonha.
4 ¡Aaah! laj xa jnaꞌ cꞌusi xuꞌ ta jpas yoꞌ xuꞌ ta xiyiqꞌuic ochel ta yut snaic ti cꞌalal chꞌabal xa ti cabtele”, xi.
4 Eu sei o que hei de fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 Jech o xal un, ti jꞌabtele lic sta ta iqꞌuel ta jujun tal ti buchꞌutic oy yilic yuꞌun ti ajvalile. Jech ti buchꞌu baꞌyel icꞌote laj sjacꞌbe: “¿Cꞌu yepal avil yuꞌun ti cajvale?”, xut.
5 E, chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 Ti stuque jech laj stacꞌ: “Oy voꞌvinic (100) barril aceite quil yuꞌun”, xi. Ti jꞌabtele jech laj yalbe: “Liꞌ oy svunal ti avile. Chotlan ta ora. Tsaco comel lajuneb yoxvinic (50) barril noꞌox”, xi.
6 E ele respondeu: Cem medidas de azeite. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e assentando-te já, escreve cinqüenta.
7 Tsꞌacal to jech lic sjacꞌbe ti jun xtoque: “Ti voꞌote, ¿cꞌu yepal avil?”, xut. Ti stuque jech laj yal: “Oy voꞌvinic (100) ta bis trigo quil yuꞌun”, xi. Ti jꞌabtele jech laj yalbe: “Liꞌ oy svunal avil. Jaꞌ noꞌox tsaco chanvinic (80) ta bis”, xut.
7 Disse depois a outro: E tu, quanto deves? E ele respondeu: Cem alqueires de trigo. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e escreve oitenta.
8 Ti ajvalile laj yil ti echꞌem sbijil ti chopol yajꞌabtele, ti ta sta ti cꞌusi ta xtun yuꞌune. Yuꞌun ti cristianoetic liꞌ ta sba banomile toj lec snaꞌic cꞌu sꞌelan ta scolta sbaic ta jujun tal yoꞌ lec oyic. Jaꞌ mu sta ti buchꞌutic ti oyic ta saquilal osile.
8 E louvou aquele senhor o injusto mordomo por haver procedido prudentemente, porque os filhos deste mundo são mais prudentes na sua geração do que os filhos da luz.
9 ’Jech o xal jech ta xajcꞌubanboxuc, tunesic ti cꞌusi oy avuꞌunic liꞌ ta banomil ti snaꞌ xlaje yoꞌ jech ta xacoltavanic. Yuꞌun ti cꞌalal ta xlaj scꞌoplal ti cꞌusitic ta xatunesique, oy buchꞌu xmuyubaj xa ta xayicꞌoxuc ochel ta vinajel.
9 E eu vos digo: Granjeai amigos com as riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 ’Ti buchꞌu ta slequil yoꞌnton ta stunes ti juteb cꞌusi oy yuꞌune, jaꞌ jech xtoc ta slequil yoꞌnton ta stunes ti ep cꞌusi oy yuꞌune. Yan ti buchꞌu muꞌyuc slequil yoꞌnton ta stunes ti juteb oy yuꞌune, jaꞌ jech xtoc umbi, muꞌyuc slequil yoꞌnton ta stunesel ti cꞌusi ep yuꞌune.
10 Quem é fiel no mínimo, também é fiel no muito; quem é injusto no mínimo, também é injusto no muito.
11 Mi mu ta slequiluc avoꞌntonic ta xatunesic ti cꞌusitic xꞌayan avuꞌunic liꞌ ta sba banomil ti snaꞌ xlaje, ¿buchꞌu ta xacꞌboxuc atunesic ti batsꞌi cꞌulejale?
11 Pois, se nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Mi mu ta slequiluc avoꞌntonic ta stunesel ti maꞌuc avuꞌunique, ¿buchꞌu ta xayacꞌboxuc avichꞌic ti cꞌusi jaꞌ avuꞌun atuquique?
12 E, se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 Muꞌyuc buchꞌu xuꞌ ta xꞌabtej ta chaꞌvoꞌ ajvalil. Yuꞌun ti june, lec ta xcꞌanat. Yan ti june, mu lecuc ta xcꞌanat. Ti june, lec ta xꞌabtej ta stojol. Yan ti june, ta stoy sba ta stojol. Jaꞌ jech ti voꞌoxuc eque, mu xuꞌ ta xavacꞌ abaic ta tunel yuꞌun ti Diose ti mi jaꞌ batem avoꞌntonic yuꞌun ti taqꞌuine ―xi.
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque, ou há de odiar um e amar o outro, ou se há de chegar a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e a Mamom.
14 Ti jfariseoetique, cꞌalal laj yaꞌiic ti jech laj yal ti Jesuse, tey lic slabanic. Yuꞌun jaꞌ noꞌox batem ta yoꞌntonic ta scꞌanel ti taqꞌuine.
14 E os fariseus, que eram avarentos, ouviam todas estas coisas, e zombavam dele.
15 Ti Jesuse jech laj yalbe: ―Ti voꞌoxuque ta xapacꞌta abaic. Yan noꞌox yutsil avoꞌntonic ta xavaqꞌuic iluc yilel ta stojol ti cristianoetique. Pero yiloj avoꞌntonic ti Dios ti cꞌu aꞌelanique, ti jaꞌ noꞌox ichꞌbiloxuc ta mucꞌ yuꞌun ti cristianoetique. Pero ti Diose ta sbajoxuc.
15 E disse-lhes: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações, porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 ’Cꞌalal mu to ox ta xvul ta loqꞌuel ti Juane, tey xa onoꞌox oy smantal ti Moisese schiꞌuc ti cꞌu sꞌelan ichanubtasvan ti jꞌalcꞌopetique. Pero cꞌalal jech itale, jaꞌ o tey lic yalbe scꞌoplal ti lequil cꞌope, ti jaꞌ ti ventainel yuꞌun ti Diose. Jech o xal ep ti buchꞌutic ta xaqꞌuic persa yoꞌ ta xꞌochique.
16 A lei e os profetas duraram até João; desde então é anunciado o reino de Deus, e todo o homem emprega força para entrar nele.
17 ’Scotol smantal ti Diose ta onoꞌox xcꞌot ta pasel. Mi jaꞌuc juteb stacꞌ chꞌayel. Más to xuꞌ ta stacꞌ chꞌayel ti vinajele, ti banomile.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 ’Ti jun vinic ti ta sbaj sbaic schiꞌuc ti yajnile, ti mi chba yicꞌ yan antse, laj xa sta smul. Jaꞌ jech xtoc ti buchꞌu ta xicꞌ ti bajbil antse, laj xa sta smul ec.
18 Qualquer que deixa sua mulher, e casa com outra, adultera; e aquele que casa com a repudiada pelo marido, adultera também.
19 ’Oy jun jcꞌulej vinic ti jun yutsiquil ti scꞌuꞌ ta slape. Jaꞌ jech xtoc jun yutsiquil ti sveꞌel ti ta slajese. Jaꞌ jech xtoc jujun cꞌacꞌal ta spas qꞌuin.
19 Ora, havia um homem rico, e vestia-se de púrpura e de linho finíssimo, e vivia todos os dias regalada e esplendidamente.
20 Oy jun vinic xtoc ti abol sbae, ti jaꞌ Lázaro sbie. Noj ta yayijemal chamel ti sbecꞌtale. Tey xchotet ta stiꞌ sna ti jcꞌuleje.
20 Havia também um certo mendigo, chamado Lázaro, que jazia cheio de chagas à porta daquele;
21 Ti pobre vinic taje ta scꞌan ta slajes yaꞌi ti cꞌusitic ta xbaj yalel ta smexa ti jcꞌuleje. Jaꞌ jech xtoc ta xtal lecꞌbatuc yuꞌun tsꞌiꞌ ti syayijemale.
21 E desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as chagas.
22 Sta scꞌacꞌalil, icham ti pobre vinique. Icꞌat batel yuꞌun ángeletic yoꞌ jech chba xchiꞌin sbaic schiꞌuc ti Abraham ti oy ta lequilale. Jaꞌ jech xtoc ti jcꞌuleje icham ec. Laj yichꞌ muquel.
22 E aconteceu que o mendigo morreu, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; e morreu também o rico, e foi sepultado.
23 Cꞌalal ta xichꞌ svocol ti jcꞌulej tey ti bu ta xbat ti animaetique, laj stoy muyel sat. Tey laj yil ta nom ti Abrahame schiꞌuc ti Lázaroe.
23 E no inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe Abraão, e Lázaro no seu seio.
24 Jech ti jcꞌuleje tey lic avanuc: “Totic Abraham, ichꞌun ta cꞌux. Albo yaꞌi ti Lázaroe ti acꞌo stsꞌaj talel jutebuc sniꞌ scꞌob ta voꞌ yoꞌ xtal sicubtasbun ti coqꞌue. Yuꞌun ta xquichꞌ ep vocol ti liꞌ ta cꞌoqꞌue”, xi.
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e manda a Lázaro, que molhe na água a ponta do seu dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Pero ti Abrahame jech laj yalbe: “Nichꞌon, vuleso ta avoꞌnton ti cꞌalal tey to ox oyot ta sba banomile, laj ata scotol ti cꞌusi ta scꞌan ti avoꞌntone. Ti Lázaro liꞌe toj abol sba iꞌechꞌ ta sba banomil. Ta ora ti stuque laj xa sta ti lequilal liꞌe. Yan ti voꞌote ta xavichꞌ avocol.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que recebeste os teus bens em tua vida, e Lázaro somente males; e agora este é consolado e tu atormentado.
26 Jaꞌ jech xtoc, yuꞌun oy jun mucꞌ ta liquil chꞌen ta oꞌlol cuꞌuntic. Jech o xal, manchuc mi oy buchꞌu ta scꞌan ta xjelav talel ti bu oyote, mu xuꞌ. Jaꞌ jech xtoc, manchuc mi oy buchꞌu ta scꞌan ta xtal yaꞌi ti liꞌ bu oyuncutique, mu xuꞌ”, xi.
26 E, além disso, está posto um grande abismo entre nós e vós, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem tampouco os de lá passar para cá.
27 Jech o xal ti jcꞌuleje jech laj yal: “Chꞌul abolajan, Totic Abraham, taco batel ti Lázaro ta sna ti jtote.
27 E disse ele: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 Yuꞌun tey oy voꞌob jchiꞌil ta voqꞌuel. Ta jcꞌan ti acꞌo ba yalbe yaꞌi yoꞌ jech mu xtalic liꞌ ta tsots vocole”, xi.
28 Pois tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.
29 Ti Abrahame jech laj yal: “Ti stuquique oy ta scꞌobic ti cꞌusitic tsꞌibabil yuꞌun ti Moisese schiꞌuc ti jꞌalcꞌopetique. Acꞌo xchꞌunic”, xi.
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 Ti jcꞌuleje jech itacꞌav: “Jech, Totic Abraham, pero mu xchꞌunic. Pero mi ta xilic ti oy buchꞌu ta xchaꞌcuxi batele, ta sjelta ti yoꞌntonique”, xi.
30 E disse ele: Não, pai Abraão; mas, se algum dentre os mortos fosse ter com eles, arrepender-se-iam.
31 Pero ti Abrahame jech laj yal: “Mi mu scꞌan xchꞌunic ti cꞌusitic tsꞌibabil yuꞌun ti Moisese schiꞌuc ti jꞌalcꞌopetique, jaꞌ jech xtoc mu onoꞌox xchꞌunic, acꞌo mi oy buchꞌu ta xchaꞌcuxi batel”, xi ti Abrahame ―xi ti Jesuse.
31 Porém, Abraão lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que algum dos mortos ressuscite.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.