Atos 22

TI ACHꞌ REXTOMENTO YUꞌUN TI JESUCRISTOE (TZO_TZC) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 ―Jtot jmeꞌoxuc, Jchiꞌiltac, aꞌyio avaꞌiic ti jech ta jpac ti jcꞌoplale ―xi.
1 Irmãos e pais, ouvi o que vos tenho a dizer em minha defesa.
2 Cꞌalal laj yaꞌiic ti ta xcꞌoponatic ta hebreo cꞌope, más to itsꞌijiic. Jech o xal ti Pabloe jech laj yal:
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, escutaram-no com a maior atenção.
3 ―Ti vuꞌune jchiꞌil jbatic. Voqꞌuemun ta Tarso ti oy ta Cilicia banomile. Pero liꞌ lichꞌi ta Jerusalene. Laj quichꞌ chanubtasel yuꞌun ti Gamaliele coꞌol sꞌelan jech chac cꞌu chaꞌal ti mantal iꞌacꞌbatic ti jmolmucꞌtotique. Ti vuꞌune tey onoꞌox cacꞌoj persa ti ta xitun yuꞌun ti Dios ta sjunul coꞌntone jech chac cꞌu chaꞌal ta xapasic ti voꞌoxuc avi ti cꞌacꞌal liꞌe.
3 Continuou ele: Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade, instruí-me aos pés de Gamaliel, em toda a observância da lei de nossos pais, partidário entusiasta da causa de Deus como todos vós também o sois no dia de hoje.
4 Ta voꞌne laj quilbajin, laj cacꞌ ta milel ti buchꞌutic ta xchꞌunic ti achꞌ cꞌope. Jech o xal un, tey laj jchucan batel ti viniquetique, ti antsetique, laj jtsacan talel ta chuquel.
4 Eu persegui de morte essa doutrina, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres.
5 Jaꞌ rextigoetic ti banquilal palee, ti moletique, ti laj yacꞌbeicun carta yoꞌ jech ta xquilbajin ti jchiꞌiltic ti oy ta Damascoe. Tey libat ta saꞌel ti jchꞌunolajeletique yoꞌ jech ta xquicꞌ talel liꞌ ta Jerusalene, yoꞌ jech ta xichꞌic castigo.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos anciãos me são testemunhas. E foi deles que também recebi cartas para os irmãos de Damasco, para onde me dirigi, com o fim de prender os que lá se achassem e trazê-los a Jerusalém, para que fossem castigados.
6 ’Cꞌalal libat ta bee, nopol xa scꞌan xicꞌot ti ta Damascoe, nopol van batel oꞌlol cꞌacꞌal, ta jech to yepal iyal talel ta vinajel ti yan noꞌox sꞌelan xojobal ti joyobtabil licom yuꞌune.
6 Ora, estando eu a caminho, e aproximando-me de Damasco, pelo meio-dia, de repente me cercou uma forte luz do céu.
7 Tey liyal ta lum. Tey laj caꞌi ti oy Buchꞌu ta xiscꞌopon ti jech ta xale: “Saulo, Saulo, ¿cꞌu chaꞌal ta xacrontainun?”, xiyut.
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Ti vuꞌune jech laj jacꞌbe: “¿Buchꞌuot?”, xcut. Jech laj stacbun: “Vuꞌun Jesusun ta Nazaret, jaꞌ ti Buchꞌu ta xacrontaine”, xiyut.
8 Eu repliquei: Quem és tu, Senhor? A voz me disse: Eu sou Jesus de Nazaré, a quem tu persegues.
9 Ti jchiꞌiltaque laj yilic ti xojobal ti lic talel ta vinajele. Ep ixiꞌic. Pero muꞌyuc laj yaꞌibeic scꞌopojel ti Buchꞌu ta scꞌoponune.
9 Os meus companheiros viram a luz, mas não ouviram a voz de quem falava.
10 Ti vuꞌune laj calbe: “¿Cꞌusi ta xacꞌan ta jpas, Cajval?”, xcut. Ti Cajvaltique jech laj stacꞌbun: “Lican, tamo batel abe ta Damasco. Tey ta xaꞌalbat scotol ti cꞌusi xuꞌ ta xapase”, xiyutun.
10 Então eu disse: Senhor, que devo fazer? E o Senhor me respondeu: Levanta-te, vai a Damasco e lá te será dito tudo o que deves fazer.
11 Ti jech laj smacbun ti jsat ti xojobale, jech o xal ti jchiꞌiltaque snitojbun batel jcꞌob cꞌalal to Damasco.
11 Como eu não pudesse ver por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos meus companheiros, cheguei a Damasco.
12 ’Ti teye, tey nacal jun vinic, Ananías ti sbie, ti jaꞌ jun jchꞌunej mantal yuꞌun smantal ti Moisese. Scotol ti jchiꞌiltic ti tey ta Damascoe, lec scꞌoplal yuꞌunic.
12 Um certo Ananias, homem piedoso e observador da lei, muito bem conceituado entre todos os judeus daquela cidade,
13 Ti Ananíase bat sqꞌuelun ti bu tiqꞌuilune. Jech laj yalbun: “Quermano Saulo, acꞌo jamuc yan velta ti asate”, xi. Cꞌalal jech laj yale, ta ora noꞌox ijam ti jsate. Laj quil ti tey vaꞌale.
13 veio ter comigo e disse-me: Irmão Saulo, recobra a tua vista. Naquela mesma hora pude enxergá-lo.
14 Ti stuque jech laj yalbun: “Ti Dios yuꞌun ti jmolmucꞌtotique laj stꞌujot talel yoꞌ jech xanaꞌ cꞌusi ta scꞌan ti yoꞌntone, yoꞌ jech ta xavilbe sat, yoꞌ jech ta xavaꞌibe scꞌopojel ti Buchꞌu stalel tucꞌ yoꞌntone.
14 Continuou ele: O Deus de nossos pais te predestinou para que conhecesses a sua vontade, visses o Justo e ouvisses a palavra da sua boca,
15 Ti voꞌote ta xavalbe yaꞌi ti cristianoetique scꞌoplal ti Buchꞌu laj avile, ti Buchꞌu laj avaꞌibe scꞌopojele.
15 pois lhe serás, diante de todos os homens, testemunha das coisas que tens visto e ouvido.
16 Mu liꞌuc xanaꞌete. Vaꞌlan. Lican. Ichꞌo voꞌ. Pato avoꞌnton ta stojol ti Cajvaltique ti ta xchꞌay ti amule”, xiyut.
16 E agora, por que tardas? Levanta-te. Recebe o batismo e purifica-te dos teus pecados, invocando o seu nome.
17 ’Cꞌalal lisut talel liꞌ ta Jerusalene, libat ta templo ta stael ta cꞌoponel ti Diose. Oy cꞌusi laj quil tey.
17 Voltei para Jerusalém e, orando no templo, fui arrebatado em êxtase.
18 Tey laj quil ti Cajvaltique. Jech laj yalbun: “Locꞌan batel ta ora ti liꞌ oyot ta Jerusalene. Yuꞌun ti achiꞌiltaque mu xchꞌunic ti ta xavalbe ti jcꞌoplale”, xiyutun.
18 E vi Jesus que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Ti vuꞌune jech laj jtacꞌbe: “Pero, Cajval, snaꞌic ti stuquique ti lixanav ta jujun chꞌul na ta smajel ta xchuquel batel ti buchꞌu ta xchꞌunote.
19 Eu repliquei: Senhor, eles sabem que eu encarcerava e açoitava com varas nas sinagogas os que crêem em ti.
20 Cꞌalal laj yichꞌ milel ti avajtunel Estebane, tey vaꞌalun. Lec laj caꞌi ti jech ta xichꞌ milele. Jaꞌ jech xtoc vuꞌun laj jchabibe scꞌuꞌic ti jmilvanejetique”, xichiꞌ
20 E quando se derramou o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu estava presente, consentia nisso e guardava os mantos dos que o matavam.
21 Pero ti Cajvaltique jech laj yalbun: “Lican. Yuꞌun ta jtacot batel ta nom ta stojol ti jyanlumetique”, xiyut.
21 Mas ele me respondeu: Vai, porque eu te enviarei para longe, às nações...
22 Jaꞌ noꞌox tey cꞌalal lec laj yaꞌiic ti jꞌisraeletique. Pero jech lic avanicuc: ―Altic ti jech ta xcuxi ti vinic liꞌe. Acꞌo chamuc ―xiic.
22 Haviam-no escutado até essa palavra. Então levantaram a voz: Tira do mundo esse homem! Não é digno de viver!
23 Ti jech xꞌavlajetique, ti jech ta sjipolan ti scꞌuꞌique, ti jech xvajet noꞌox yuꞌunic ti pucuque,
23 Como vociferassem, arrojassem de si as vestes e lançassem pó ao ar,
24 jech o xal ti jpasmantal yuꞌun ti soldadoetique laj yal mantal ti acꞌo yichꞌ tiqꞌuel ochel ta cuartel ti Pabloe. Laj yal xtoc ti acꞌo yichꞌ nucul yoꞌ jech ta sjam ye ti Pabloe, yoꞌ jech ta xal ti cꞌu chaꞌal ti jech xꞌavlajetic o ti schiꞌiltac ta stojole.
24 o tribuno mandou recolhê-lo à cidadela, açoitá-lo e submetê-lo a torturas, para saber por que causa clamavam assim contra ele.
25 Cꞌalal jech chucul xa yuꞌunic ti ta xacꞌbeic ti nucule, ti Pabloe jech laj yalbe ti capitan ti tey vaꞌale: ―¿Mi avichꞌoj mantal ti ta xatsits jun jromano vinic ti cꞌalal muꞌyuc to chapajem ti smule? ―xut.
25 Quando o iam amarrando com a correia, Paulo perguntou a um centurião que estava presente: É permitido açoitar um cidadão romano que nem sequer foi julgado?
26 Cꞌalal jech laj yaꞌi ti capitane, bat yalbe yaꞌi ti jpasmantal yuꞌun ti soldadoetique: ―Bijan me ti jech ta xapase. Yuꞌun ti vinique jaꞌ jun jromano ―xi.
26 Ao ouvir isso, o centurião foi ter com o tribuno e avisou-o: Que vais fazer? Este homem é cidadão romano.
27 Jech o xal ti jpasmantal yuꞌun ti soldadoetique tey ibat ti bu oy ti Pabloe. Jech laj sjacꞌbe: ―¿Mi melel ti jromanoote? ―xut. Jech laj stacꞌ ti Pabloe: ―Romanoun ―xi.
27 Veio o tribuno e perguntou-lhe: Dize-me, és romano? Sim, respondeu-lhe.
28 Ti jpasmantal yuꞌun ti soldadoetique jech laj yal: ―Ti vuꞌune ep jtaqꞌuin laj jlajes yoꞌ jech libisat ta jromano ―xi. Jech laj yal ti Pabloe: ―Pero ti vuꞌune, yuꞌun voqꞌuemun ta yosil ti Romae ―xut.
28 O tribuno replicou: Eu adquiri este direito de cidadão por grande soma de dinheiro. Paulo respondeu: Pois eu o sou de nascimento.
29 Jech o xal ti soldadoetic ti buchꞌutic ta ox xacꞌbeic nucul ti Pabloe laj sqꞌuej sbaic batel. Jaꞌ jech xtoc ti jpasmantal yuꞌun ti soldadoetique, ti cꞌalal laj yaꞌi ti jaꞌ jromano ti Pabloe, ep ixiꞌ ti jech laj xa yacꞌ ta chucbel ti scꞌobe.
29 Apartaram-se então dele os que iam torturá-lo. O tribuno alarmou-se porque o mandara acorrentar, sendo ele um cidadão romano.
30 Ta yocꞌlomal un, ti jpasmantal yuꞌun ti soldadoetique ta scꞌan ta xaꞌi yaꞌi cꞌusi smul ti Pablo yuꞌun ti schiꞌiltaque. Jech o xal laj sjitunbe ti cadenae. Jaꞌ jech xtoc laj stac ta iqꞌuel ti banquilal palee schiꞌuc ti banquilal jchapanvanejetique. Tsꞌacal to un, laj sloqꞌues batel ti Pabloe. Laj svaꞌan ta stojol ti jchapanvanejetique.
30 No dia seguinte, querendo saber com mais exatidão de que os judeus o acusavam, soltou-o e ordenou que se reunissem os sumos sacerdotes e todo o Grande Conselho. Trouxe Paulo e o mandou comparecer diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.