Atos 22

TI ACHꞌ REXTOMENTO YUꞌUN TI JESUCRISTOE (TZO_TZC) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 ―Jtot jmeꞌoxuc, Jchiꞌiltac, aꞌyio avaꞌiic ti jech ta jpac ti jcꞌoplale ―xi.
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Cꞌalal laj yaꞌiic ti ta xcꞌoponatic ta hebreo cꞌope, más to itsꞌijiic. Jech o xal ti Pabloe jech laj yal:
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 ―Ti vuꞌune jchiꞌil jbatic. Voqꞌuemun ta Tarso ti oy ta Cilicia banomile. Pero liꞌ lichꞌi ta Jerusalene. Laj quichꞌ chanubtasel yuꞌun ti Gamaliele coꞌol sꞌelan jech chac cꞌu chaꞌal ti mantal iꞌacꞌbatic ti jmolmucꞌtotique. Ti vuꞌune tey onoꞌox cacꞌoj persa ti ta xitun yuꞌun ti Dios ta sjunul coꞌntone jech chac cꞌu chaꞌal ta xapasic ti voꞌoxuc avi ti cꞌacꞌal liꞌe.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Ta voꞌne laj quilbajin, laj cacꞌ ta milel ti buchꞌutic ta xchꞌunic ti achꞌ cꞌope. Jech o xal un, tey laj jchucan batel ti viniquetique, ti antsetique, laj jtsacan talel ta chuquel.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Jaꞌ rextigoetic ti banquilal palee, ti moletique, ti laj yacꞌbeicun carta yoꞌ jech ta xquilbajin ti jchiꞌiltic ti oy ta Damascoe. Tey libat ta saꞌel ti jchꞌunolajeletique yoꞌ jech ta xquicꞌ talel liꞌ ta Jerusalene, yoꞌ jech ta xichꞌic castigo.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 ’Cꞌalal libat ta bee, nopol xa scꞌan xicꞌot ti ta Damascoe, nopol van batel oꞌlol cꞌacꞌal, ta jech to yepal iyal talel ta vinajel ti yan noꞌox sꞌelan xojobal ti joyobtabil licom yuꞌune.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 Tey liyal ta lum. Tey laj caꞌi ti oy Buchꞌu ta xiscꞌopon ti jech ta xale: “Saulo, Saulo, ¿cꞌu chaꞌal ta xacrontainun?”, xiyut.
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 Ti vuꞌune jech laj jacꞌbe: “¿Buchꞌuot?”, xcut. Jech laj stacbun: “Vuꞌun Jesusun ta Nazaret, jaꞌ ti Buchꞌu ta xacrontaine”, xiyut.
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Ti jchiꞌiltaque laj yilic ti xojobal ti lic talel ta vinajele. Ep ixiꞌic. Pero muꞌyuc laj yaꞌibeic scꞌopojel ti Buchꞌu ta scꞌoponune.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Ti vuꞌune laj calbe: “¿Cꞌusi ta xacꞌan ta jpas, Cajval?”, xcut. Ti Cajvaltique jech laj stacꞌbun: “Lican, tamo batel abe ta Damasco. Tey ta xaꞌalbat scotol ti cꞌusi xuꞌ ta xapase”, xiyutun.
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Ti jech laj smacbun ti jsat ti xojobale, jech o xal ti jchiꞌiltaque snitojbun batel jcꞌob cꞌalal to Damasco.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 ’Ti teye, tey nacal jun vinic, Ananías ti sbie, ti jaꞌ jun jchꞌunej mantal yuꞌun smantal ti Moisese. Scotol ti jchiꞌiltic ti tey ta Damascoe, lec scꞌoplal yuꞌunic.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 Ti Ananíase bat sqꞌuelun ti bu tiqꞌuilune. Jech laj yalbun: “Quermano Saulo, acꞌo jamuc yan velta ti asate”, xi. Cꞌalal jech laj yale, ta ora noꞌox ijam ti jsate. Laj quil ti tey vaꞌale.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 Ti stuque jech laj yalbun: “Ti Dios yuꞌun ti jmolmucꞌtotique laj stꞌujot talel yoꞌ jech xanaꞌ cꞌusi ta scꞌan ti yoꞌntone, yoꞌ jech ta xavilbe sat, yoꞌ jech ta xavaꞌibe scꞌopojel ti Buchꞌu stalel tucꞌ yoꞌntone.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Ti voꞌote ta xavalbe yaꞌi ti cristianoetique scꞌoplal ti Buchꞌu laj avile, ti Buchꞌu laj avaꞌibe scꞌopojele.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Mu liꞌuc xanaꞌete. Vaꞌlan. Lican. Ichꞌo voꞌ. Pato avoꞌnton ta stojol ti Cajvaltique ti ta xchꞌay ti amule”, xiyut.
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 ’Cꞌalal lisut talel liꞌ ta Jerusalene, libat ta templo ta stael ta cꞌoponel ti Diose. Oy cꞌusi laj quil tey.
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 Tey laj quil ti Cajvaltique. Jech laj yalbun: “Locꞌan batel ta ora ti liꞌ oyot ta Jerusalene. Yuꞌun ti achiꞌiltaque mu xchꞌunic ti ta xavalbe ti jcꞌoplale”, xiyutun.
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 Ti vuꞌune jech laj jtacꞌbe: “Pero, Cajval, snaꞌic ti stuquique ti lixanav ta jujun chꞌul na ta smajel ta xchuquel batel ti buchꞌu ta xchꞌunote.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Cꞌalal laj yichꞌ milel ti avajtunel Estebane, tey vaꞌalun. Lec laj caꞌi ti jech ta xichꞌ milele. Jaꞌ jech xtoc vuꞌun laj jchabibe scꞌuꞌic ti jmilvanejetique”, xichiꞌ
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 Pero ti Cajvaltique jech laj yalbun: “Lican. Yuꞌun ta jtacot batel ta nom ta stojol ti jyanlumetique”, xiyut.
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Jaꞌ noꞌox tey cꞌalal lec laj yaꞌiic ti jꞌisraeletique. Pero jech lic avanicuc: ―Altic ti jech ta xcuxi ti vinic liꞌe. Acꞌo chamuc ―xiic.
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Ti jech xꞌavlajetique, ti jech ta sjipolan ti scꞌuꞌique, ti jech xvajet noꞌox yuꞌunic ti pucuque,
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 jech o xal ti jpasmantal yuꞌun ti soldadoetique laj yal mantal ti acꞌo yichꞌ tiqꞌuel ochel ta cuartel ti Pabloe. Laj yal xtoc ti acꞌo yichꞌ nucul yoꞌ jech ta sjam ye ti Pabloe, yoꞌ jech ta xal ti cꞌu chaꞌal ti jech xꞌavlajetic o ti schiꞌiltac ta stojole.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Cꞌalal jech chucul xa yuꞌunic ti ta xacꞌbeic ti nucule, ti Pabloe jech laj yalbe ti capitan ti tey vaꞌale: ―¿Mi avichꞌoj mantal ti ta xatsits jun jromano vinic ti cꞌalal muꞌyuc to chapajem ti smule? ―xut.
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Cꞌalal jech laj yaꞌi ti capitane, bat yalbe yaꞌi ti jpasmantal yuꞌun ti soldadoetique: ―Bijan me ti jech ta xapase. Yuꞌun ti vinique jaꞌ jun jromano ―xi.
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Jech o xal ti jpasmantal yuꞌun ti soldadoetique tey ibat ti bu oy ti Pabloe. Jech laj sjacꞌbe: ―¿Mi melel ti jromanoote? ―xut. Jech laj stacꞌ ti Pabloe: ―Romanoun ―xi.
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Ti jpasmantal yuꞌun ti soldadoetique jech laj yal: ―Ti vuꞌune ep jtaqꞌuin laj jlajes yoꞌ jech libisat ta jromano ―xi. Jech laj yal ti Pabloe: ―Pero ti vuꞌune, yuꞌun voqꞌuemun ta yosil ti Romae ―xut.
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Jech o xal ti soldadoetic ti buchꞌutic ta ox xacꞌbeic nucul ti Pabloe laj sqꞌuej sbaic batel. Jaꞌ jech xtoc ti jpasmantal yuꞌun ti soldadoetique, ti cꞌalal laj yaꞌi ti jaꞌ jromano ti Pabloe, ep ixiꞌ ti jech laj xa yacꞌ ta chucbel ti scꞌobe.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Ta yocꞌlomal un, ti jpasmantal yuꞌun ti soldadoetique ta scꞌan ta xaꞌi yaꞌi cꞌusi smul ti Pablo yuꞌun ti schiꞌiltaque. Jech o xal laj sjitunbe ti cadenae. Jaꞌ jech xtoc laj stac ta iqꞌuel ti banquilal palee schiꞌuc ti banquilal jchapanvanejetique. Tsꞌacal to un, laj sloqꞌues batel ti Pabloe. Laj svaꞌan ta stojol ti jchapanvanejetique.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.