Atos 22
TI ACHꞌ REXTOMENTO YUꞌUN TI JESUCRISTOE (TZO_TZC) vs ARA
1 ―Jtot jmeꞌoxuc, Jchiꞌiltac, aꞌyio avaꞌiic ti jech ta jpac ti jcꞌoplale ―xi.
1 Irmãos e pais, ouvi, agora, a minha defesa perante vós.
2 Cꞌalal laj yaꞌiic ti ta xcꞌoponatic ta hebreo cꞌope, más to itsꞌijiic. Jech o xal ti Pabloe jech laj yal:
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E continuou:
3 ―Ti vuꞌune jchiꞌil jbatic. Voqꞌuemun ta Tarso ti oy ta Cilicia banomile. Pero liꞌ lichꞌi ta Jerusalene. Laj quichꞌ chanubtasel yuꞌun ti Gamaliele coꞌol sꞌelan jech chac cꞌu chaꞌal ti mantal iꞌacꞌbatic ti jmolmucꞌtotique. Ti vuꞌune tey onoꞌox cacꞌoj persa ti ta xitun yuꞌun ti Dios ta sjunul coꞌntone jech chac cꞌu chaꞌal ta xapasic ti voꞌoxuc avi ti cꞌacꞌal liꞌe.
3 Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo a exatidão da lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vós o sois no dia de hoje.
4 Ta voꞌne laj quilbajin, laj cacꞌ ta milel ti buchꞌutic ta xchꞌunic ti achꞌ cꞌope. Jech o xal un, tey laj jchucan batel ti viniquetique, ti antsetique, laj jtsacan talel ta chuquel.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres,
5 Jaꞌ rextigoetic ti banquilal palee, ti moletique, ti laj yacꞌbeicun carta yoꞌ jech ta xquilbajin ti jchiꞌiltic ti oy ta Damascoe. Tey libat ta saꞌel ti jchꞌunolajeletique yoꞌ jech ta xquicꞌ talel liꞌ ta Jerusalene, yoꞌ jech ta xichꞌic castigo.
5 de que são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Destes, recebi cartas para os irmãos; e ia para Damasco, no propósito de trazer manietados para Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 ’Cꞌalal libat ta bee, nopol xa scꞌan xicꞌot ti ta Damascoe, nopol van batel oꞌlol cꞌacꞌal, ta jech to yepal iyal talel ta vinajel ti yan noꞌox sꞌelan xojobal ti joyobtabil licom yuꞌune.
6 Ora, aconteceu que, indo de caminho e já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Tey liyal ta lum. Tey laj caꞌi ti oy Buchꞌu ta xiscꞌopon ti jech ta xale: “Saulo, Saulo, ¿cꞌu chaꞌal ta xacrontainun?”, xiyut.
7 Então, caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Ti vuꞌune jech laj jacꞌbe: “¿Buchꞌuot?”, xcut. Jech laj stacbun: “Vuꞌun Jesusun ta Nazaret, jaꞌ ti Buchꞌu ta xacrontaine”, xiyut.
8 Perguntei: quem és tu, Senhor? Ao que me respondeu: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Ti jchiꞌiltaque laj yilic ti xojobal ti lic talel ta vinajele. Ep ixiꞌic. Pero muꞌyuc laj yaꞌibeic scꞌopojel ti Buchꞌu ta scꞌoponune.
9 Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceberem o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Ti vuꞌune laj calbe: “¿Cꞌusi ta xacꞌan ta jpas, Cajval?”, xcut. Ti Cajvaltique jech laj stacꞌbun: “Lican, tamo batel abe ta Damasco. Tey ta xaꞌalbat scotol ti cꞌusi xuꞌ ta xapase”, xiyutun.
10 Então, perguntei: que farei, Senhor? E o Senhor me disse: Levanta-te, entra em Damasco, pois ali te dirão acerca de tudo o que te é ordenado fazer.
11 Ti jech laj smacbun ti jsat ti xojobale, jech o xal ti jchiꞌiltaque snitojbun batel jcꞌob cꞌalal to Damasco.
11 Tendo ficado cego por causa do fulgor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 ’Ti teye, tey nacal jun vinic, Ananías ti sbie, ti jaꞌ jun jchꞌunej mantal yuꞌun smantal ti Moisese. Scotol ti jchiꞌiltic ti tey ta Damascoe, lec scꞌoplal yuꞌunic.
12 Um homem, chamado Ananias, piedoso conforme a lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Ti Ananíase bat sqꞌuelun ti bu tiqꞌuilune. Jech laj yalbun: “Quermano Saulo, acꞌo jamuc yan velta ti asate”, xi. Cꞌalal jech laj yale, ta ora noꞌox ijam ti jsate. Laj quil ti tey vaꞌale.
13 veio procurar-me e, pondo-se junto a mim, disse: Saulo, irmão, recebe novamente a vista. Nessa mesma hora, recobrei a vista e olhei para ele.
14 Ti stuque jech laj yalbun: “Ti Dios yuꞌun ti jmolmucꞌtotique laj stꞌujot talel yoꞌ jech xanaꞌ cꞌusi ta scꞌan ti yoꞌntone, yoꞌ jech ta xavilbe sat, yoꞌ jech ta xavaꞌibe scꞌopojel ti Buchꞌu stalel tucꞌ yoꞌntone.
14 Então, ele disse: O Deus de nossos pais, de antemão, te escolheu para conheceres a sua vontade, veres o Justo e ouvires uma voz da sua própria boca,
15 Ti voꞌote ta xavalbe yaꞌi ti cristianoetique scꞌoplal ti Buchꞌu laj avile, ti Buchꞌu laj avaꞌibe scꞌopojele.
15 porque terás de ser sua testemunha diante de todos os homens, das coisas que tens visto e ouvido.
16 Mu liꞌuc xanaꞌete. Vaꞌlan. Lican. Ichꞌo voꞌ. Pato avoꞌnton ta stojol ti Cajvaltique ti ta xchꞌay ti amule”, xiyut.
16 E agora, por que te demoras? Levanta-te, recebe o batismo e lava os teus pecados, invocando o nome dele.
17 ’Cꞌalal lisut talel liꞌ ta Jerusalene, libat ta templo ta stael ta cꞌoponel ti Diose. Oy cꞌusi laj quil tey.
17 Tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Tey laj quil ti Cajvaltique. Jech laj yalbun: “Locꞌan batel ta ora ti liꞌ oyot ta Jerusalene. Yuꞌun ti achiꞌiltaque mu xchꞌunic ti ta xavalbe ti jcꞌoplale”, xiyutun.
18 e vi aquele que falava comigo: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Ti vuꞌune jech laj jtacꞌbe: “Pero, Cajval, snaꞌic ti stuquique ti lixanav ta jujun chꞌul na ta smajel ta xchuquel batel ti buchꞌu ta xchꞌunote.
19 Eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu encerrava em prisão e, nas sinagogas, açoitava os que criam em ti.
20 Cꞌalal laj yichꞌ milel ti avajtunel Estebane, tey vaꞌalun. Lec laj caꞌi ti jech ta xichꞌ milele. Jaꞌ jech xtoc vuꞌun laj jchabibe scꞌuꞌic ti jmilvanejetique”, xichiꞌ
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as vestes dos que o matavam.
21 Pero ti Cajvaltique jech laj yalbun: “Lican. Yuꞌun ta jtacot batel ta nom ta stojol ti jyanlumetique”, xiyut.
21 Mas ele me disse: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Jaꞌ noꞌox tey cꞌalal lec laj yaꞌiic ti jꞌisraeletique. Pero jech lic avanicuc: ―Altic ti jech ta xcuxi ti vinic liꞌe. Acꞌo chamuc ―xiic.
22 Ouviram-no até essa palavra e, então, gritaram, dizendo: Tira tal homem da terra, porque não convém que ele viva!
23 Ti jech xꞌavlajetique, ti jech ta sjipolan ti scꞌuꞌique, ti jech xvajet noꞌox yuꞌunic ti pucuque,
23 Ora, estando eles gritando, arrojando de si as suas capas, atirando poeira para os ares,
24 jech o xal ti jpasmantal yuꞌun ti soldadoetique laj yal mantal ti acꞌo yichꞌ tiqꞌuel ochel ta cuartel ti Pabloe. Laj yal xtoc ti acꞌo yichꞌ nucul yoꞌ jech ta sjam ye ti Pabloe, yoꞌ jech ta xal ti cꞌu chaꞌal ti jech xꞌavlajetic o ti schiꞌiltac ta stojole.
24 ordenou o comandante que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo assim clamavam contra ele.
25 Cꞌalal jech chucul xa yuꞌunic ti ta xacꞌbeic ti nucule, ti Pabloe jech laj yalbe ti capitan ti tey vaꞌale: ―¿Mi avichꞌoj mantal ti ta xatsits jun jromano vinic ti cꞌalal muꞌyuc to chapajem ti smule? ―xut.
25 Quando o estavam amarrando com correias, disse Paulo ao centurião presente: Ser-vos-á, porventura, lícito açoitar um cidadão romano, sem estar condenado?
26 Cꞌalal jech laj yaꞌi ti capitane, bat yalbe yaꞌi ti jpasmantal yuꞌun ti soldadoetique: ―Bijan me ti jech ta xapase. Yuꞌun ti vinique jaꞌ jun jromano ―xi.
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: Que estás para fazer? Porque este homem é cidadão romano.
27 Jech o xal ti jpasmantal yuꞌun ti soldadoetique tey ibat ti bu oy ti Pabloe. Jech laj sjacꞌbe: ―¿Mi melel ti jromanoote? ―xut. Jech laj stacꞌ ti Pabloe: ―Romanoun ―xi.
27 Vindo o comandante, perguntou a Paulo: Dize-me: és tu romano? Ele disse: Sou.
28 Ti jpasmantal yuꞌun ti soldadoetique jech laj yal: ―Ti vuꞌune ep jtaqꞌuin laj jlajes yoꞌ jech libisat ta jromano ―xi. Jech laj yal ti Pabloe: ―Pero ti vuꞌune, yuꞌun voqꞌuemun ta yosil ti Romae ―xut.
28 Respondeu-lhe o comandante: A mim me custou grande soma de dinheiro este título de cidadão. Disse Paulo: Pois eu o tenho por direito de nascimento.
29 Jech o xal ti soldadoetic ti buchꞌutic ta ox xacꞌbeic nucul ti Pabloe laj sqꞌuej sbaic batel. Jaꞌ jech xtoc ti jpasmantal yuꞌun ti soldadoetique, ti cꞌalal laj yaꞌi ti jaꞌ jromano ti Pabloe, ep ixiꞌ ti jech laj xa yacꞌ ta chucbel ti scꞌobe.
29 Imediatamente, se afastaram os que estavam para o inquirir com açoites. O próprio comandante sentiu-se receoso quando soube que Paulo era romano, porque o mandara amarrar.
30 Ta yocꞌlomal un, ti jpasmantal yuꞌun ti soldadoetique ta scꞌan ta xaꞌi yaꞌi cꞌusi smul ti Pablo yuꞌun ti schiꞌiltaque. Jech o xal laj sjitunbe ti cadenae. Jaꞌ jech xtoc laj stac ta iqꞌuel ti banquilal palee schiꞌuc ti banquilal jchapanvanejetique. Tsꞌacal to un, laj sloqꞌues batel ti Pabloe. Laj svaꞌan ta stojol ti jchapanvanejetique.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que vinha ele sendo acusado pelos judeus, soltou-o, e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio, e, mandando trazer Paulo, apresentou-o perante eles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.