Atos 22

TI ACHꞌ REXTOMENTO YUꞌUN TI JESUCRISTOE (TZO_TZC) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 ―Jtot jmeꞌoxuc, Jchiꞌiltac, aꞌyio avaꞌiic ti jech ta jpac ti jcꞌoplale ―xi.
1 Varões irmãos e pais, ouvi agora a minha defesa perante vós.
2 Cꞌalal laj yaꞌiic ti ta xcꞌoponatic ta hebreo cꞌope, más to itsꞌijiic. Jech o xal ti Pabloe jech laj yal:
2 (E, quando ouviram falar-lhes em língua hebraica, maior silêncio guardaram.) E disse:
3 ―Ti vuꞌune jchiꞌil jbatic. Voqꞌuemun ta Tarso ti oy ta Cilicia banomile. Pero liꞌ lichꞌi ta Jerusalene. Laj quichꞌ chanubtasel yuꞌun ti Gamaliele coꞌol sꞌelan jech chac cꞌu chaꞌal ti mantal iꞌacꞌbatic ti jmolmucꞌtotique. Ti vuꞌune tey onoꞌox cacꞌoj persa ti ta xitun yuꞌun ti Dios ta sjunul coꞌntone jech chac cꞌu chaꞌal ta xapasic ti voꞌoxuc avi ti cꞌacꞌal liꞌe.
3 Quanto a mim, sou varão judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade aos pés de Gamaliel, instruído conforme a verdade da lei de nossos pais, zeloso para com Deus, como todos vós hoje sois.
4 Ta voꞌne laj quilbajin, laj cacꞌ ta milel ti buchꞌutic ta xchꞌunic ti achꞌ cꞌope. Jech o xal un, tey laj jchucan batel ti viniquetique, ti antsetique, laj jtsacan talel ta chuquel.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em prisões, tanto homens como mulheres,
5 Jaꞌ rextigoetic ti banquilal palee, ti moletique, ti laj yacꞌbeicun carta yoꞌ jech ta xquilbajin ti jchiꞌiltic ti oy ta Damascoe. Tey libat ta saꞌel ti jchꞌunolajeletique yoꞌ jech ta xquicꞌ talel liꞌ ta Jerusalene, yoꞌ jech ta xichꞌic castigo.
5 como também o sumo sacerdote me é testemunha, e todo o conselho dos anciãos; e, recebendo destes cartas para os irmãos, fui a Damasco, para trazer manietados para Jerusalém aqueles que ali estivessem, a fim de que fossem castigados.
6 ’Cꞌalal libat ta bee, nopol xa scꞌan xicꞌot ti ta Damascoe, nopol van batel oꞌlol cꞌacꞌal, ta jech to yepal iyal talel ta vinajel ti yan noꞌox sꞌelan xojobal ti joyobtabil licom yuꞌune.
6 Ora, aconteceu que, indo eu já de caminho e chegando perto de Damasco, quase ao meio-dia, de repente me rodeou uma grande luz do céu.
7 Tey liyal ta lum. Tey laj caꞌi ti oy Buchꞌu ta xiscꞌopon ti jech ta xale: “Saulo, Saulo, ¿cꞌu chaꞌal ta xacrontainun?”, xiyut.
7 E caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Ti vuꞌune jech laj jacꞌbe: “¿Buchꞌuot?”, xcut. Jech laj stacbun: “Vuꞌun Jesusun ta Nazaret, jaꞌ ti Buchꞌu ta xacrontaine”, xiyut.
8 E eu respondi: Quem és, Senhor? E disse-me: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Ti jchiꞌiltaque laj yilic ti xojobal ti lic talel ta vinajele. Ep ixiꞌic. Pero muꞌyuc laj yaꞌibeic scꞌopojel ti Buchꞌu ta scꞌoponune.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, e se atemorizaram muito; mas não ouviram a voz daquele que falava comigo.
10 Ti vuꞌune laj calbe: “¿Cꞌusi ta xacꞌan ta jpas, Cajval?”, xcut. Ti Cajvaltique jech laj stacꞌbun: “Lican, tamo batel abe ta Damasco. Tey ta xaꞌalbat scotol ti cꞌusi xuꞌ ta xapase”, xiyutun.
10 Então, disse eu: Senhor, que farei? E o Senhor disse-me: Levanta-te e vai a Damasco, e ali se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 Ti jech laj smacbun ti jsat ti xojobale, jech o xal ti jchiꞌiltaque snitojbun batel jcꞌob cꞌalal to Damasco.
11 E, como eu não via por causa do esplendor daquela luz, fui levado pela mão dos que estavam comigo e cheguei a Damasco.
12 ’Ti teye, tey nacal jun vinic, Ananías ti sbie, ti jaꞌ jun jchꞌunej mantal yuꞌun smantal ti Moisese. Scotol ti jchiꞌiltic ti tey ta Damascoe, lec scꞌoplal yuꞌunic.
12 E um certo Ananias, varão piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Ti Ananíase bat sqꞌuelun ti bu tiqꞌuilune. Jech laj yalbun: “Quermano Saulo, acꞌo jamuc yan velta ti asate”, xi. Cꞌalal jech laj yale, ta ora noꞌox ijam ti jsate. Laj quil ti tey vaꞌale.
13 vindo ter comigo e apresentando-se, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. E naquela mesma hora o vi.
14 Ti stuque jech laj yalbun: “Ti Dios yuꞌun ti jmolmucꞌtotique laj stꞌujot talel yoꞌ jech xanaꞌ cꞌusi ta scꞌan ti yoꞌntone, yoꞌ jech ta xavilbe sat, yoꞌ jech ta xavaꞌibe scꞌopojel ti Buchꞌu stalel tucꞌ yoꞌntone.
14 E ele disse: O Deus de nossos pais de antemão te designou para que conheças a sua vontade, e vejas aquele Justo, e ouças a voz da sua boca.
15 Ti voꞌote ta xavalbe yaꞌi ti cristianoetique scꞌoplal ti Buchꞌu laj avile, ti Buchꞌu laj avaꞌibe scꞌopojele.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 Mu liꞌuc xanaꞌete. Vaꞌlan. Lican. Ichꞌo voꞌ. Pato avoꞌnton ta stojol ti Cajvaltique ti ta xchꞌay ti amule”, xiyut.
16 E, agora, por que te deténs? Levanta-te, e batiza-te, e lava os teus pecados, invocando o nome do Senhor.
17 ’Cꞌalal lisut talel liꞌ ta Jerusalene, libat ta templo ta stael ta cꞌoponel ti Diose. Oy cꞌusi laj quil tey.
17 E aconteceu que, tornando eu para Jerusalém, quando orava no templo, fui arrebatado para fora de mim.
18 Tey laj quil ti Cajvaltique. Jech laj yalbun: “Locꞌan batel ta ora ti liꞌ oyot ta Jerusalene. Yuꞌun ti achiꞌiltaque mu xchꞌunic ti ta xavalbe ti jcꞌoplale”, xiyutun.
18 E vi aquele que me dizia: Dá-te pressa e sai apressadamente de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 Ti vuꞌune jech laj jtacꞌbe: “Pero, Cajval, snaꞌic ti stuquique ti lixanav ta jujun chꞌul na ta smajel ta xchuquel batel ti buchꞌu ta xchꞌunote.
19 E eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu lançava na prisão e açoitava nas sinagogas os que criam em ti.
20 Cꞌalal laj yichꞌ milel ti avajtunel Estebane, tey vaꞌalun. Lec laj caꞌi ti jech ta xichꞌ milele. Jaꞌ jech xtoc vuꞌun laj jchabibe scꞌuꞌic ti jmilvanejetique”, xichiꞌ
20 E, quando o sangue de Estêvão, tua testemunha, se derramava, também eu estava presente, e consentia na sua morte, e guardava as vestes dos que o matavam.
21 Pero ti Cajvaltique jech laj yalbun: “Lican. Yuꞌun ta jtacot batel ta nom ta stojol ti jyanlumetique”, xiyut.
21 E disse-me: Vai, porque hei de enviar-te aos gentios de longe.
22 Jaꞌ noꞌox tey cꞌalal lec laj yaꞌiic ti jꞌisraeletique. Pero jech lic avanicuc: ―Altic ti jech ta xcuxi ti vinic liꞌe. Acꞌo chamuc ―xiic.
22 E ouviram-no até esta palavra e levantaram a voz, dizendo: Tira da terra um tal homem, porque não convém que viva!
23 Ti jech xꞌavlajetique, ti jech ta sjipolan ti scꞌuꞌique, ti jech xvajet noꞌox yuꞌunic ti pucuque,
23 E, clamando eles, e arrojando de si as vestes, e lançando pó para o ar,
24 jech o xal ti jpasmantal yuꞌun ti soldadoetique laj yal mantal ti acꞌo yichꞌ tiqꞌuel ochel ta cuartel ti Pabloe. Laj yal xtoc ti acꞌo yichꞌ nucul yoꞌ jech ta sjam ye ti Pabloe, yoꞌ jech ta xal ti cꞌu chaꞌal ti jech xꞌavlajetic o ti schiꞌiltac ta stojole.
24 o tribuno mandou que o levassem para a fortaleza, dizendo que o examinassem com açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Cꞌalal jech chucul xa yuꞌunic ti ta xacꞌbeic ti nucule, ti Pabloe jech laj yalbe ti capitan ti tey vaꞌale: ―¿Mi avichꞌoj mantal ti ta xatsits jun jromano vinic ti cꞌalal muꞌyuc to chapajem ti smule? ―xut.
25 E, quando o estavam atando com correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um romano, sem ser condenado?
26 Cꞌalal jech laj yaꞌi ti capitane, bat yalbe yaꞌi ti jpasmantal yuꞌun ti soldadoetique: ―Bijan me ti jech ta xapase. Yuꞌun ti vinique jaꞌ jun jromano ―xi.
26 E, ouvindo isto, o centurião foi e anunciou ao tribuno, dizendo: Vê o que vais fazer, porque este homem é romano.
27 Jech o xal ti jpasmantal yuꞌun ti soldadoetique tey ibat ti bu oy ti Pabloe. Jech laj sjacꞌbe: ―¿Mi melel ti jromanoote? ―xut. Jech laj stacꞌ ti Pabloe: ―Romanoun ―xi.
27 E, vindo o tribuno, disse-lhe: Dize-me, és tu romano? E ele disse: Sim.
28 Ti jpasmantal yuꞌun ti soldadoetique jech laj yal: ―Ti vuꞌune ep jtaqꞌuin laj jlajes yoꞌ jech libisat ta jromano ―xi. Jech laj yal ti Pabloe: ―Pero ti vuꞌune, yuꞌun voqꞌuemun ta yosil ti Romae ―xut.
28 E respondeu o tribuno: Eu com grande soma de dinheiro alcancei este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu sou-o de nascimento.
29 Jech o xal ti soldadoetic ti buchꞌutic ta ox xacꞌbeic nucul ti Pabloe laj sqꞌuej sbaic batel. Jaꞌ jech xtoc ti jpasmantal yuꞌun ti soldadoetique, ti cꞌalal laj yaꞌi ti jaꞌ jromano ti Pabloe, ep ixiꞌ ti jech laj xa yacꞌ ta chucbel ti scꞌobe.
29 E logo dele se apartaram os que o haviam de examinar; e até o tribuno teve temor, quando soube que era romano, visto que o tinha ligado.
30 Ta yocꞌlomal un, ti jpasmantal yuꞌun ti soldadoetique ta scꞌan ta xaꞌi yaꞌi cꞌusi smul ti Pablo yuꞌun ti schiꞌiltaque. Jech o xal laj sjitunbe ti cadenae. Jaꞌ jech xtoc laj stac ta iqꞌuel ti banquilal palee schiꞌuc ti banquilal jchapanvanejetique. Tsꞌacal to un, laj sloqꞌues batel ti Pabloe. Laj svaꞌan ta stojol ti jchapanvanejetique.
30 No dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões e mandou vir os principais dos sacerdotes e todo o seu conselho; e, trazendo Paulo, o apresentou diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.