2 Coríntios 7
TI ACHꞌ REXTOMENTO YUꞌUN TI JESUCRISTOE (TZO_TZC) vs NVT
1 Jaꞌ jech ti albil jcꞌoplaltic taje, Quermanotac. Jech o xal un, laꞌ me jqꞌuel jbatic lec. Mu me jsoques ti jbecꞌtaltique, ti coꞌntontique. Jaꞌ noꞌox laꞌ me jxiꞌtatic ti Diose. Laꞌ me cacꞌ jbatic ta tunel yuꞌun.
1 Amados, visto que temos essas promessas, purifiquemo-nos de tudo que contamina o corpo ou o espírito, tornando-nos cada vez mais santos porque tememos a Deus.
2 Chꞌunic ta sjunul avoꞌntonic ti cꞌusi ta xcalcutique. Muꞌyuc cꞌusi chopol laj jpasboxuc. Muꞌyuc bu laj jsoquesoxuc. Muꞌyuc bu laj jloꞌlaoxuc.
2 Peço-lhes que abram o coração para nós. Não prejudicamos ninguém, nem desencaminhamos ninguém, nem nos aproveitamos de ninguém.
3 Mu yuꞌunuc oy cꞌusi chopol avalojbeicun ti jech ta xcalboxuc taje. Yuꞌun laj xa calboxuc avaꞌiic, acꞌo mi cuxuluncutic to, mi chamemuncutic xa, tey oyoxuc onoꞌox ta coꞌntoncutic.
3 Não digo isso para condená-los. Já lhes disse que vocês estão em nosso coração. Estamos juntos, seja para morrer, seja para viver.
4 Manchuc mi oyuncutic ta vocol, pero xmuyubaj xa ti coꞌntoncutic ta atojolique. Yuꞌun jpatoj coꞌntoncutic ti ta xachꞌunic ti cꞌusi ta xcalcutique.
4 Tenho muita confiança em vocês, e de vocês tenho muito orgulho. Vocês têm me encorajado grandemente e me proporcionado alegria, apesar de todas as nossas aflições.
5 Ti cꞌalal livulcutic liꞌ ta Macedonia banomile, muꞌyuctic lec ti cux oꞌntonale. Yuꞌun buꞌyuc noꞌox oy ti vocole. Ep ta tos ti oy xiꞌel ta coꞌntoncutique.
5 Quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum descanso. Enfrentamos conflitos de todos os lados, com batalhas externas e temores internos.
6 Pero ti Diose, ti ta stsatsubtasbe yoꞌnton ti buchꞌu chcꞌunib ti yoꞌntone, laj stsatsubtasbun ti coꞌntoncutic cꞌalal ivul liꞌ ta jtojolcutic ti Titoe.
6 Mas Deus, que conforta os desanimados, nos encorajou com a chegada de Tito.
7 Pero maꞌuc noꞌox itsatsub coꞌntoncutic ti jech ivul ta jtojolcutique. Jaꞌ ti laj caꞌicutic ti jun yoꞌnton ti Tito ta atojolique. Ti Titoe laj yalbun caꞌicutic ti ta xacꞌan xaqꞌueluncutic avaꞌiique. Jaꞌ jech xtoc laj yalbuncutic ti oyoxuc ta at oꞌntone, ti ta xavul avoꞌntonic ta jtojolcutique. Ti jech taj une, más to ximuyubajcutic avuꞌunic.
7 Sua presença foi uma alegria, como também o foi a notícia que ele nos trouxe do encorajamento que recebeu de vocês. Quando ele nos contou quanto desejam me ver, quanto lamentam o que aconteceu e quão dedicados são a mim, fiquei muito feliz!
8 Acꞌo mi laj yacꞌoxuc ta at oꞌnton ti jcarta ti laj jtsꞌibaboxuque, avi tana un, mu jchaꞌnaꞌ ti jech laj jpascutique. Oy bu vocol laj caꞌicutic, yuꞌun laj cacꞌoxuc ta at oꞌnton. Pero mu jaluc.
8 Não me arrependo de ter enviado aquela carta severa, embora a princípio tenha lamentado a dor que ela lhes causou, ainda que por algum tempo.
9 Avi tana un, ximuyubaj xa ti laj jtsꞌibaboxuc ti jcartae. Pero maꞌuc ximuyubaj xa yuꞌun ti laj cacꞌoxuc ta at oꞌntone. Ti jech ximuyubajcutic xae, jaꞌ ti laj avictaic comel ti chopol avoꞌntonique. Ti jech laj avilic ti laj yacꞌoxuc ta at oꞌnton ti Diose, jech o xal un, maꞌuc laj jsoquesoxuc ti jech laj jtsꞌibaboxuc ti jcartae.
9 Agora, porém, alegro-me por tê-la enviado, não pela tristeza que causou, mas porque a dor os levou ao arrependimento. Foi o tipo de tristeza que Deus espera de seu povo, portanto não lhes causamos mal algum.
10 Yuꞌun ti buchꞌu oy ta at oꞌnton ti iꞌacꞌbat yuꞌun ti Diose, jaꞌ to jech ta sta ti ta xicta ti chopol yoꞌntone. Tey ta sta ti scoltael xtoque. Jech o xal mu xa xchaꞌnaꞌilan ti at oꞌntone. Yan ti buchꞌu jaꞌ noꞌox ta xat yoꞌnton yuꞌun ti cꞌusi ta snopilan sventa sba banomile, jaꞌ noꞌox ta sta ti ta xcham ta xlaje.
10 Porque a tristeza que é da vontade de Deus conduz ao arrependimento e resulta em salvação. Não é uma tristeza que causa remorso. Mas a tristeza do mundo resulta em morte.
11 Ti jech laj avilic ti laj yacꞌoxuc ta at oꞌnton ti Diose, toj yan yutsil laj ataic. Laj yacꞌboxuc anaꞌic ti ta scꞌan chapanel ti cꞌope. Laj yacꞌboxuc anaꞌic ti chopol ta xapasique. Laj yacꞌboxuc anaꞌic ti ta xaviltaic ti mulile. Laj yacꞌboxuc xiꞌel ta avoꞌntonic. Tsꞌacal to un, ta xacꞌan xaqꞌuelicun avaꞌiic. Jaꞌ jech xtoc jun avoꞌntonic lic anopic ti ta xachapanic ti buchꞌu staoj smule. Ti jech laj apasic taje, laj avaqꞌuic ta ilel ti mu xacꞌanic ti mulile.
11 Vejam o que a tristeza que vem de Deus produziu em vocês! Trouxe dedicação, defesa de suas ações, indignação, temor, desejo de me ver, zelo e prontidão em punir a injustiça. Vocês mostraram que fizeram todo o necessário para corrigir a situação.
12 Ti jech laj jtsꞌibaboxuc ti jcartacutique, yoꞌ jech xavilic ta stojol Dios ti cꞌuxun onoꞌox ta avoꞌntonique. Jech o xal un, ti jcartacutic ti laj jtsꞌibaboxuque, maꞌuc noꞌox ta sventa ti vinic ti buchꞌu oy to ox ti smule, maꞌuc noꞌox ta sventa ti buchꞌutic laj to ox yichꞌic svocol ta scoje.
12 Portanto, não lhes escrevi para falar de quem havia errado e de quem havia sido prejudicado, mas para que, diante de Deus, pudessem ver por si mesmos como são dedicados a nós.
13 Jech o xal un, laj jta ti spatobil coꞌntoncutique. Pero maꞌuc noꞌox. Jaꞌ jech xtoc ximuyubajcutic xa ti jun yoꞌnton ti Tito ta atojolique. Yuꞌun acotolic ti voꞌoxuque laj acoltaic. Jech o xal mu cꞌusi xal yoꞌnton.
13 Fomos grandemente encorajados por isso. Além de nos sentirmos encorajados, ficamos particularmente contentes de ver Tito alegre porque todos vocês o receberam bem e o tranquilizaram.
14 Yuꞌun mu laj avaqꞌuicun ta qꞌuexlal ti laj calbe yaꞌi ti Tito ti ximuyubaj xa yuꞌun ti jcorintoetique, ti xcute. Yuꞌun ti jech vinajem acꞌoplalic cuꞌuncutique, jech onoꞌox ta melel. Jaꞌ jech xtoc jech laj yil ti Titoe jech chac cꞌu chaꞌal laj calcutic ti ximuyubajcutic avuꞌunique.
14 Eu tinha dito a ele quanto me orgulhava de vocês, e vocês não me decepcionaram. Sempre lhes disse a verdade, e ficou provado que eu tinha razão ao elogiá-los!
15 Jech o xal ti stuque más to ep cꞌuxoxuc ta yoꞌnton ti cꞌalal ta svules ta sjol ti más to ep laj acoltaique ti cꞌalal mu jechuc yepal laj jcꞌanboxuque. Yuꞌun ta sjunul avoꞌntonic ichꞌbil ta mucꞌ icꞌot avuꞌunic.
15 Ele os estima ainda mais quando se lembra de como todos vocês lhe obedeceram e o receberam bem, com temor e profundo respeito.
16 Jech jpatoj coꞌntoncutic ti ta onoꞌox xapasic ti cꞌusi ta scꞌan pasele.
16 Fico muito feliz por poder ter plena confiança em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.