2 Coríntios 7
TI ACHꞌ REXTOMENTO YUꞌUN TI JESUCRISTOE (TZO_TZC) vs NAA
1 Jaꞌ jech ti albil jcꞌoplaltic taje, Quermanotac. Jech o xal un, laꞌ me jqꞌuel jbatic lec. Mu me jsoques ti jbecꞌtaltique, ti coꞌntontique. Jaꞌ noꞌox laꞌ me jxiꞌtatic ti Diose. Laꞌ me cacꞌ jbatic ta tunel yuꞌun.
1 Portanto, meus amados, tendo tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 Chꞌunic ta sjunul avoꞌntonic ti cꞌusi ta xcalcutique. Muꞌyuc cꞌusi chopol laj jpasboxuc. Muꞌyuc bu laj jsoquesoxuc. Muꞌyuc bu laj jloꞌlaoxuc.
2 Pedimos que vocês nos acolham em seu coração. Não tratamos ninguém com injustiça, não prejudicamos ninguém, não exploramos ninguém.
3 Mu yuꞌunuc oy cꞌusi chopol avalojbeicun ti jech ta xcalboxuc taje. Yuꞌun laj xa calboxuc avaꞌiic, acꞌo mi cuxuluncutic to, mi chamemuncutic xa, tey oyoxuc onoꞌox ta coꞌntoncutic.
3 Não falo para condenar vocês. Porque eu já disse que vocês estão em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Manchuc mi oyuncutic ta vocol, pero xmuyubaj xa ti coꞌntoncutic ta atojolique. Yuꞌun jpatoj coꞌntoncutic ti ta xachꞌunic ti cꞌusi ta xcalcutique.
4 Estou sendo bem franco com vocês e tenho muito orgulho de vocês. Sinto-me grandemente confortado e transbordo de alegria em meio a toda a nossa tribulação.
5 Ti cꞌalal livulcutic liꞌ ta Macedonia banomile, muꞌyuctic lec ti cux oꞌntonale. Yuꞌun buꞌyuc noꞌox oy ti vocole. Ep ta tos ti oy xiꞌel ta coꞌntoncutique.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum alívio. Pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 Pero ti Diose, ti ta stsatsubtasbe yoꞌnton ti buchꞌu chcꞌunib ti yoꞌntone, laj stsatsubtasbun ti coꞌntoncutic cꞌalal ivul liꞌ ta jtojolcutic ti Titoe.
6 Porém Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito.
7 Pero maꞌuc noꞌox itsatsub coꞌntoncutic ti jech ivul ta jtojolcutique. Jaꞌ ti laj caꞌicutic ti jun yoꞌnton ti Tito ta atojolique. Ti Titoe laj yalbun caꞌicutic ti ta xacꞌan xaqꞌueluncutic avaꞌiique. Jaꞌ jech xtoc laj yalbuncutic ti oyoxuc ta at oꞌntone, ti ta xavul avoꞌntonic ta jtojolcutique. Ti jech taj une, más to ximuyubajcutic avuꞌunic.
7 E não somente com a chegada dele, mas também pelo consolo que recebeu de vocês. Ele nos falou da saudade, do pranto e do zelo que vocês têm por mim, aumentando, assim, a minha alegria.
8 Acꞌo mi laj yacꞌoxuc ta at oꞌnton ti jcarta ti laj jtsꞌibaboxuque, avi tana un, mu jchaꞌnaꞌ ti jech laj jpascutique. Oy bu vocol laj caꞌicutic, yuꞌun laj cacꞌoxuc ta at oꞌnton. Pero mu jaluc.
8 Porque, mesmo que eu tenha entristecido vocês com a minha carta, não me arrependo — embora já tenha me arrependido, pois vi que aquela carta os deixou tristes, ainda que por breve tempo.
9 Avi tana un, ximuyubaj xa ti laj jtsꞌibaboxuc ti jcartae. Pero maꞌuc ximuyubaj xa yuꞌun ti laj cacꞌoxuc ta at oꞌntone. Ti jech ximuyubajcutic xae, jaꞌ ti laj avictaic comel ti chopol avoꞌntonique. Ti jech laj avilic ti laj yacꞌoxuc ta at oꞌnton ti Diose, jech o xal un, maꞌuc laj jsoquesoxuc ti jech laj jtsꞌibaboxuc ti jcartae.
9 Mas agora me alegro, não porque vocês ficaram tristes, mas porque essa tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês foram entristecidos segundo Deus, para que, de nossa parte, não sofressem nenhum dano.
10 Yuꞌun ti buchꞌu oy ta at oꞌnton ti iꞌacꞌbat yuꞌun ti Diose, jaꞌ to jech ta sta ti ta xicta ti chopol yoꞌntone. Tey ta sta ti scoltael xtoque. Jech o xal mu xa xchaꞌnaꞌilan ti at oꞌntone. Yan ti buchꞌu jaꞌ noꞌox ta xat yoꞌnton yuꞌun ti cꞌusi ta snopilan sventa sba banomile, jaꞌ noꞌox ta sta ti ta xcham ta xlaje.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Ti jech laj avilic ti laj yacꞌoxuc ta at oꞌnton ti Diose, toj yan yutsil laj ataic. Laj yacꞌboxuc anaꞌic ti ta scꞌan chapanel ti cꞌope. Laj yacꞌboxuc anaꞌic ti chopol ta xapasique. Laj yacꞌboxuc anaꞌic ti ta xaviltaic ti mulile. Laj yacꞌboxuc xiꞌel ta avoꞌntonic. Tsꞌacal to un, ta xacꞌan xaqꞌuelicun avaꞌiic. Jaꞌ jech xtoc jun avoꞌntonic lic anopic ti ta xachapanic ti buchꞌu staoj smule. Ti jech laj apasic taje, laj avaqꞌuic ta ilel ti mu xacꞌanic ti mulile.
11 Vejam quanto cuidado produziu em vocês o fato de serem entristecidos segundo Deus! Que defesa, que indignação, que temor, que saudade, que zelo, que desejo de punir o culpado! Em tudo vocês se mostraram inocentes neste assunto.
12 Ti jech laj jtsꞌibaboxuc ti jcartacutique, yoꞌ jech xavilic ta stojol Dios ti cꞌuxun onoꞌox ta avoꞌntonique. Jech o xal un, ti jcartacutic ti laj jtsꞌibaboxuque, maꞌuc noꞌox ta sventa ti vinic ti buchꞌu oy to ox ti smule, maꞌuc noꞌox ta sventa ti buchꞌutic laj to ox yichꞌic svocol ta scoje.
12 Portanto, embora eu tenha escrito aquela carta, não foi por causa daquele que fez o mal, nem por causa daquele que sofreu a afronta, mas para que fosse manifesto entre vocês, diante de Deus, o cuidado que vocês têm por nós.
13 Jech o xal un, laj jta ti spatobil coꞌntoncutique. Pero maꞌuc noꞌox. Jaꞌ jech xtoc ximuyubajcutic xa ti jun yoꞌnton ti Tito ta atojolique. Yuꞌun acotolic ti voꞌoxuque laj acoltaic. Jech o xal mu cꞌusi xal yoꞌnton.
13 Foi por isso que nos sentimos consolados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, porque todos vocês trouxeram refrigério ao espírito dele.
14 Yuꞌun mu laj avaqꞌuicun ta qꞌuexlal ti laj calbe yaꞌi ti Tito ti ximuyubaj xa yuꞌun ti jcorintoetique, ti xcute. Yuꞌun ti jech vinajem acꞌoplalic cuꞌuncutique, jech onoꞌox ta melel. Jaꞌ jech xtoc jech laj yil ti Titoe jech chac cꞌu chaꞌal laj calcutic ti ximuyubajcutic avuꞌunique.
14 Porque, se falei a ele com certo orgulho a respeito de vocês, não fiquei envergonhado. Pelo contrário, como tudo que falamos a vocês era verdade, também os elogios que, na presença de Tito, fizemos a respeito de vocês se mostraram verdadeiros.
15 Jech o xal ti stuque más to ep cꞌuxoxuc ta yoꞌnton ti cꞌalal ta svules ta sjol ti más to ep laj acoltaique ti cꞌalal mu jechuc yepal laj jcꞌanboxuque. Yuꞌun ta sjunul avoꞌntonic ichꞌbil ta mucꞌ icꞌot avuꞌunic.
15 E o grande afeto que ele tem por vocês aumenta cada vez mais, quando ele se lembra da obediência de todos vocês, de como o receberam com temor e tremor.
16 Jech jpatoj coꞌntoncutic ti ta onoꞌox xapasic ti cꞌusi ta scꞌan pasele.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.