Marcos 5
Rote Tii Alkitab (TXQ) vs VC
1 Basa boe ma Yesus no ana nunin nara losa dano Galilea boboan seri numa mamanak esa nade Gerasa.
1 Passaram à outra margem do lago, ao território dos gerasenos.
2 — ausente —
2 Assim que saíram da barca, um homem possesso do espírito imundo saiu do cemitério
3 — ausente —
3 onde tinha seu refúgio e veio-lhe ao encontro. Não podiam atá-lo nem com cadeia, mesmo nos sepulcros,
4 — ausente —
4 pois tinha sido ligado muitas vezes com grilhões e cadeias, mas os despedaçara e ninguém o podia subjugar.
5 — ausente —
5 Sempre, dia e noite, andava pelos sepulcros e nos montes, gritando e ferindo-se com pedras.
6 — ausente —
6 Vendo Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele, gritando em alta voz:
7 — ausente —
7 Que queres de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo?Conjuro-te por Deus, que não me atormentes.
8 — ausente —
8 É que Jesus lhe dizia: Espírito imundo, sai deste homem!
9 Boe ma Yesus natanen nae, “O nadem see?”
9 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Basa de nitur pake hatahori naa fo noke Yesus boso nadenu sara kalua numa mamanak naa mai.
10 E pediam-lhe com instância que não os lançasse fora daquela região.
11 Hatahorir ranea bafi lalae esa deka-deka no mamanak naa. Bafir raa, basa sara fama te rifun dua. Ara sangga nanaꞌak rai letek tatain.
11 Ora, uma grande manada de porcos andava pastando ali junto do monte.
12 Boe ma nitur raa roke-hule Yesus rae, “Madenu ai maso mini bafir raa miu.”
12 E os espíritos suplicavam-lhe: Manda-nos para os porcos, para entrarmos neles.
13 Yesus namanene nala nonoken nara raa, boe ma nakaheik. De nitur raa kalua numa hatahori naa neu, boe ma ara maso reni bafir raa reu. Bafi rifun kaduak kara raa ralaik ralenggu-pikok, boe ma ara tuda tungga mbiak tatain reni dano dale reu, de basa sara mate rasamele reu naa.
13 Jesus lhos permitiu. Então os espíritos imundos, tendo saído, entraram nos porcos; e a manada, de uns dois mil, precipitou-se no mar, afogando-se.
14 Hatahori mana manea bafir raa mete-rita mandadik naa, boe ma basa sara ramataꞌu ralan seli. De ara ralaik reu rafada hatahori ndule nggorok kara marai naa. Boe ma hatahori noꞌuk ka kalua mai fo rae mete hata mandadik ena.
14 Fugiram os pastores e narraram o fato na cidade e pelos arredores. Então saíram a ver o que tinha acontecido.
15 Ara mai ratonggo ro Yesus, boe ma ara mete-rita hatahori fo nitu saꞌek naa nanggatuuk numa naa. Duduꞌan namaneu ena, de ana pake bua-loꞌa ena. Hatahorir raa mete-rita naa, boe ma ramataꞌu, nahuu ara bubuluk rae, see ndia bisa husi kalua heni nitu noꞌuk kara numa hatahori naa neu, na, ndia memak hatahori ta hohoꞌak tebe-tebe.
15 Aproximaram-se de Jesus e viram o possesso assentado, coberto com seu manto e calmo, ele que tinha sido possuído pela Legião. E o pânico apoderou-se deles.
16 Boe ma basa sara bengga ndule nggorok rae, sira mete-rita no sira mata deꞌe heli-helin hatahori kamuluk naa hai ena, ma bafir raa fo mate rasamele ena.
16 As testemunhas do fato contaram-lhes como havia acontecido isso ao endemoninhado, e o caso dos porcos.
17 Boe ma hatahori nggorok marai naa, ara mai roke-hule Yesus fo laꞌo ela sira mamanan.
17 Começaram então a rogar-lhe que se retirasse da sua região.
18 Neu Yesus nae hene ofak dale neu, boe ma hatahori fo bebeik kara nitu saꞌek naa mai noke-hule Yesus fo ndia oo nau tungga boe.
18 Quando ele subia para a barca, veio o que tinha sido possesso e pediu-lhe permissão de acompanhá-lo.
19 Tehuu Yesus ta nau. De nafadan nae, “Malole lenak o fali muu ngga fo mafada o nufanelum lalaꞌen, hata fo Manetualain taon fee o ena. Ma mafada mae, Manetualain sue nalan seli neu o.”
19 Jesus não o admitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para junto dos teus e anuncia-lhes tudo o que o Senhor fez por ti, e como se compadeceu de ti.
20 Basa boe ma hatahori naa fali neu ngga, de ana laꞌo ndule nusa kota salahunuk fo rasiꞌe roken rae, ‘Dekapolis’. Ana tui hata fo Yesus tao neu ndia ena. Basa hatahori mana ramanene tutuin naa, ara heran ralan seli, de rae, “Memak tetebes!”
20 Foi-se ele e começou a publicar, na Decápole, tudo o que Jesus lhe havia feito. E todos se admiravam.
21 Basa boe ma Yesus asa saꞌe ofak fali reni dano tatain seri reu. Neu ara konda numa ofak lain mai, te hatahori noꞌun seli mai rakarumbu ralan.
21 Tendo Jesus navegado outra vez para a margem oposta, de novo afluiu a ele uma grande multidão. Ele se achava à beira do mar, quando
22 Numa naa oo hambu hatahori esa boe nade Yairus. Ndia naa, malanggan uma huhule-haradoik nai kota naa. Neu ana mete-nita Yesus, boe ma ana sendek luu-langgan neu Yesus matan,
22 um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, se apresentou e, à sua vista, lançou-se-lhe aos pés,
23 de ana kokoen nae, “Papa, ee! Au ana feꞌong bei fo teuk salahunu dua, ana namahedi ela kada faa maten. Papa tulun mai fo tao mahain dei.”
23 rogando-lhe com insistência: Minha filhinha está nas últimas. Vem, impõe-lhe as mãos para que se salve e viva.
24 Boe ma Yesus tungga Yairus neni uman neu.
24 Jesus foi com ele e grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Nai hatahori noꞌuk kara raa taladan, hambu inak esa hambu bulak ta tungga doon teuk salahunu dua ena.
25 Ora, havia ali uma mulher que já por doze anos padecia de um fluxo de sangue.
26 Ana nabasa tali-doin ma hata-heton nara fo bae neu doter asa. Tehuu ta hambu esa bisa tao nahain boe na. Hedin naa, kada mai-maik nakandoo.
26 Sofrera muito nas mãos de vários médicos, gastando tudo o que possuía, sem achar nenhum alívio; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 — ausente —
27 Tendo ela ouvido falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe no manto.
28 — ausente —
28 Dizia ela consigo: Se tocar, ainda que seja na orla do seu manto, estarei curada.
29 — ausente —
29 Ora, no mesmo instante se lhe estancou a fonte de sangue, e ela teve a sensação de estar curada.
30 Hatematak naa oo Yesus nameda hambu barakaik kalua numa ao-inan mai. Boe ma Ana mbali dea, de mete neu hatahori noꞌuk kara raa. De Ana natane nae, “Ei see ndia nafaroe laꞌe Au badung, ee?”
30 Jesus percebeu imediatamente que saíra dele uma força e, voltando-se para o povo, perguntou: Quem tocou minhas vestes?
31 Ana nunin nara raselu rae, “Papa mesa kana mete leo. Hatahori noꞌuk kara iar esa naseseti no esa na. Naa te Papa natane nae, ‘See ndia nafaroe laꞌe Au badung?’ ”
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te comprime e perguntas: Quem me tocou?
32 Tehuu Yesus leleuk ndule basan, fo sangga bubuluk bebeik kara ia see ndia nafaroe Ndia.
32 E ele olhava em derredor para ver quem o fizera.
33 Inak naa namanene nala Yesus natane talo naa, boe ma namataꞌu nalan seli. De ana sendek luu-langgan neu Yesus matan fo ana mboꞌa nae, “Papa! Au ndia afaroe laꞌe Papa badun.”
33 Ora, a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que nela se tinha passado, veio lançar-se-lhe aos pés e contou-lhe toda a verdade.
34 Boe ma Yesus naselu neun nae, “Huu mama namahere tebe-tebe neu Au, de mama hai ena. Hatematak ia mama fali uma muu no dale lino-lendek leo, huu mama susa-sonan basan ena.”
34 Mas ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou. Vai em paz e sê curada do teu mal.
35 Yesus bei kola-kola talo naa, boe ma hatahori esa numa Yairus uman mai, de nafada nae, “Kasian ee, ana feꞌok maten ena. Dadi boso makasosotak Papa Meser bali. Ana hae neu bali.”
35 Enquanto ainda falava, chegou alguém da casa do chefe da sinagoga, anunciando: Tua filha morreu. Para que ainda incomodas o Mestre?
36 Tehuu Yesus ta tao matak hatahori naa kokolan. De Ana nafada Yairus nae, “O hae mamataꞌu, ee! Mamahere neu kada Manetualain.”
36 Ouvindo Jesus a notícia que era transmitida, dirigiu-se ao chefe da sinagoga: Não temas; crê somente.
37 Boe ma Yesus laꞌo ela ana nunin laen nara. Tehuu Ana nuni no Petrus, Yakobis ma fadin Yohanis, de ara laꞌo rakandoo.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Neu ara losa Yairus uman, ara mete-rita hatahori noꞌuk ka ramue-anggik, ma ramanene ara buꞌi rakarereu.
38 Ao chegar à casa do chefe da sinagoga, viu o alvoroço e os que estavam chorando e fazendo grandes lamentações.
39 Yesus maso uma dale neu, de natane sara nae, “Tao hata de ei mamue-anggik ma buꞌi makarereu talo ia? Kakanak ia ta mate. Ana kada sunggu a.”
39 Ele entrou e disse-lhes: Por que todo esse barulho e esses choros? A menina não morreu. Ela está dormindo.
40 Ara ramanene Yesus kokolak talo naa, boe ma basa sara hika rakatitiik kana.
40 Mas riam-se dele. Contudo, tendo mandado sair todos, tomou o pai e a mãe da menina e os que levava consigo, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Boe ma Yesus toꞌu nala kakanak naa liman, de Ana kokolak neu kakanak naa pake sira dedeꞌa Aram nae, “Talita kum!” (Sosoa-ndandaan nae, “Ana feꞌok! Mambadeik leo!”)
41 Segurou a mão da menina e disse-lhe: Talita cumi, que quer dizer: Menina, ordeno-te, levanta-te!
42 — ausente —
42 E imediatamente a menina se levantou e se pôs a caminhar {pois contava doze anos}. Eles ficaram assombrados.
43 — ausente —
43 Ordenou-lhes severamente que ninguém o soubesse, e mandou que lhe dessem de comer.Jesus de Nazaré
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.