Marcos 5
Rote Tii Alkitab (TXQ) vs ARA
1 Basa boe ma Yesus no ana nunin nara losa dano Galilea boboan seri numa mamanak esa nade Gerasa.
1 Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 — ausente —
2 Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,
3 — ausente —
3 o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;
4 — ausente —
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.
5 — ausente —
5 Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 — ausente —
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,
7 — ausente —
7 exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!
8 — ausente —
8 Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!
9 Boe ma Yesus natanen nae, “O nadem see?”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Basa de nitur pake hatahori naa fo noke Yesus boso nadenu sara kalua numa mamanak naa mai.
10 E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.
11 Hatahorir ranea bafi lalae esa deka-deka no mamanak naa. Bafir raa, basa sara fama te rifun dua. Ara sangga nanaꞌak rai letek tatain.
11 Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.
12 Boe ma nitur raa roke-hule Yesus rae, “Madenu ai maso mini bafir raa miu.”
12 E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Yesus namanene nala nonoken nara raa, boe ma nakaheik. De nitur raa kalua numa hatahori naa neu, boe ma ara maso reni bafir raa reu. Bafi rifun kaduak kara raa ralaik ralenggu-pikok, boe ma ara tuda tungga mbiak tatain reni dano dale reu, de basa sara mate rasamele reu naa.
13 Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Hatahori mana manea bafir raa mete-rita mandadik naa, boe ma basa sara ramataꞌu ralan seli. De ara ralaik reu rafada hatahori ndule nggorok kara marai naa. Boe ma hatahori noꞌuk ka kalua mai fo rae mete hata mandadik ena.
14 Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.
15 Ara mai ratonggo ro Yesus, boe ma ara mete-rita hatahori fo nitu saꞌek naa nanggatuuk numa naa. Duduꞌan namaneu ena, de ana pake bua-loꞌa ena. Hatahorir raa mete-rita naa, boe ma ramataꞌu, nahuu ara bubuluk rae, see ndia bisa husi kalua heni nitu noꞌuk kara numa hatahori naa neu, na, ndia memak hatahori ta hohoꞌak tebe-tebe.
15 Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Boe ma basa sara bengga ndule nggorok rae, sira mete-rita no sira mata deꞌe heli-helin hatahori kamuluk naa hai ena, ma bafir raa fo mate rasamele ena.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Boe ma hatahori nggorok marai naa, ara mai roke-hule Yesus fo laꞌo ela sira mamanan.
17 E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.
18 Neu Yesus nae hene ofak dale neu, boe ma hatahori fo bebeik kara nitu saꞌek naa mai noke-hule Yesus fo ndia oo nau tungga boe.
18 Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Tehuu Yesus ta nau. De nafadan nae, “Malole lenak o fali muu ngga fo mafada o nufanelum lalaꞌen, hata fo Manetualain taon fee o ena. Ma mafada mae, Manetualain sue nalan seli neu o.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.
20 Basa boe ma hatahori naa fali neu ngga, de ana laꞌo ndule nusa kota salahunuk fo rasiꞌe roken rae, ‘Dekapolis’. Ana tui hata fo Yesus tao neu ndia ena. Basa hatahori mana ramanene tutuin naa, ara heran ralan seli, de rae, “Memak tetebes!”
20 Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.
21 Basa boe ma Yesus asa saꞌe ofak fali reni dano tatain seri reu. Neu ara konda numa ofak lain mai, te hatahori noꞌun seli mai rakarumbu ralan.
21 Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Numa naa oo hambu hatahori esa boe nade Yairus. Ndia naa, malanggan uma huhule-haradoik nai kota naa. Neu ana mete-nita Yesus, boe ma ana sendek luu-langgan neu Yesus matan,
22 Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés
23 de ana kokoen nae, “Papa, ee! Au ana feꞌong bei fo teuk salahunu dua, ana namahedi ela kada faa maten. Papa tulun mai fo tao mahain dei.”
23 e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.
24 Boe ma Yesus tungga Yairus neni uman neu.
24 Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Nai hatahori noꞌuk kara raa taladan, hambu inak esa hambu bulak ta tungga doon teuk salahunu dua ena.
25 Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia
26 Ana nabasa tali-doin ma hata-heton nara fo bae neu doter asa. Tehuu ta hambu esa bisa tao nahain boe na. Hedin naa, kada mai-maik nakandoo.
26 e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,
27 — ausente —
27 tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.
28 — ausente —
28 Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.
29 — ausente —
29 E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.
30 Hatematak naa oo Yesus nameda hambu barakaik kalua numa ao-inan mai. Boe ma Ana mbali dea, de mete neu hatahori noꞌuk kara raa. De Ana natane nae, “Ei see ndia nafaroe laꞌe Au badung, ee?”
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?
31 Ana nunin nara raselu rae, “Papa mesa kana mete leo. Hatahori noꞌuk kara iar esa naseseti no esa na. Naa te Papa natane nae, ‘See ndia nafaroe laꞌe Au badung?’ ”
31 Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?
32 Tehuu Yesus leleuk ndule basan, fo sangga bubuluk bebeik kara ia see ndia nafaroe Ndia.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.
33 Inak naa namanene nala Yesus natane talo naa, boe ma namataꞌu nalan seli. De ana sendek luu-langgan neu Yesus matan fo ana mboꞌa nae, “Papa! Au ndia afaroe laꞌe Papa badun.”
33 Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.
34 Boe ma Yesus naselu neun nae, “Huu mama namahere tebe-tebe neu Au, de mama hai ena. Hatematak ia mama fali uma muu no dale lino-lendek leo, huu mama susa-sonan basan ena.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.
35 Yesus bei kola-kola talo naa, boe ma hatahori esa numa Yairus uman mai, de nafada nae, “Kasian ee, ana feꞌok maten ena. Dadi boso makasosotak Papa Meser bali. Ana hae neu bali.”
35 Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Tehuu Yesus ta tao matak hatahori naa kokolan. De Ana nafada Yairus nae, “O hae mamataꞌu, ee! Mamahere neu kada Manetualain.”
36 Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Boe ma Yesus laꞌo ela ana nunin laen nara. Tehuu Ana nuni no Petrus, Yakobis ma fadin Yohanis, de ara laꞌo rakandoo.
37 Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Neu ara losa Yairus uman, ara mete-rita hatahori noꞌuk ka ramue-anggik, ma ramanene ara buꞌi rakarereu.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Yesus maso uma dale neu, de natane sara nae, “Tao hata de ei mamue-anggik ma buꞌi makarereu talo ia? Kakanak ia ta mate. Ana kada sunggu a.”
39 Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.
40 Ara ramanene Yesus kokolak talo naa, boe ma basa sara hika rakatitiik kana.
40 E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Boe ma Yesus toꞌu nala kakanak naa liman, de Ana kokolak neu kakanak naa pake sira dedeꞌa Aram nae, “Talita kum!” (Sosoa-ndandaan nae, “Ana feꞌok! Mambadeik leo!”)
41 Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!
42 — ausente —
42 Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.
43 — ausente —
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.