Lucas 14
Rote Tii Alkitab (TXQ) vs ARC
1 Faik esa, ndaa no fai huhule-haradoik, hatahori partei anggama Farisir malanggan esa noke Yesus fo mai naꞌa nai ndia uman. Ana nanggatuuk naꞌa, tehuu hambu hatahorir makun fo sangga mete Ana tao hata laꞌe-ndaa fai huhule-haradoik.
1 Aconteceu, num sábado, que, entrando ele em casa de um dos principais dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Faik naa, hatahori esa hambu hedi mbae aok, nanggatuuk numa naa.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Boe ma Yesus natane neu mana malela hukun Yahudi ma hatahori Farisir mana ranggatuuk raꞌa sama-sama numa naa nae, “Tungga baꞌi Musa hohoro-lalanen, na, bole tao ahai hatahori kamahedik laꞌe-ndaa fai huhule-haradoik, do taa?”
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no sábado?
4 Tehuu ta hambu hatahori esa boe na fo buka bafan. Boe ma Yesus nafaroe hatahori kamahedik naa, de ana hai tutik kana. Basa de Yesus nadenu falik kana.
4 Eles, porém, calaram-se. E tomando- o, o curou e despediu.
5 Boe ma Yesus natane seluk kasa bali nae, “Mete ma hambu kakanak esa, tuda neni oe matak dale neu laꞌe-ndaa fai huhule-haradoik, ei miu leꞌan dea mai, do taa? Mete ma sapi ndia tuda, ei elan numa naa, do ei leꞌan dea mai? Neu ko ei leꞌan dea mai. Naa sosoa-ndandaan nae, ei tao ue-osa naa ena, hetu!”
5 E disse-lhes: Qual será de vós o que, caindo-lhe num poço, em dia de sábado, o jumento ou o boi, o não tire logo?
6 Ara ramanene Yesus kokolak talo naa, tehuu ta hambu esa boe na fo bisa naselu mbalin.
6 E nada lhe podiam replicar sobre isso.
7 Faik naa, Yesus memete hatahorir fo mana mai raꞌa feta numa uma naa. Hambu hatahori noꞌuk ka here mamanak nai mata fo reu ranggatuuk reu naa. Yesus mete-nita naa, boe ma Ana kokolak nae,
7 E disse aos convidados uma parábola, reparando como escolhiam os primeiros assentos, dizendo-lhes:
8 “Besa-besa, ee! Neu hatahorir roke ei fo miu miꞌa feta kabin, na, boso miu sangga mamana nenggetuuk nai hatahori moꞌo-inahuuk kara mamanan. Boso losak tenu fetak noke fuir fo neulaun lenak.
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te assentes no primeiro lugar, para que não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu,
9 Mete ma talo naa, neu ko tenu fetak mai kokolak no o nae, ‘Boso mamanasa, ee! Ama lali muni dea muu dei, te au sadia kadera ia fee hatahori moꞌo-inahuuk ia.’ Boe ma o mambadeik laꞌo ela kadera naa no mamaek fo lali muu manggatuuk nai kadera fo manai dea mateꞌen.
9 e, vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o derradeiro lugar.
10 Dadi neu o hambu nonokek, na, manggatuuk muu kadera fo manai dea mateꞌen. Dei fo tenu fetak mete-nita o, boe ma ana mai nae, ‘Papa, ee! Mai fo manggatuuk muu mata ia dei.’ No dalak naa, o hambu hada-horomatak nai basa hatahori fuir matan nara.
10 Mas, quando fores convidado, vai e assenta-te no derradeiro lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, assenta-te mais para cima. Então, terás honra diante dos que estiverem contigo à mesa.
11 Hatahori fo mana nakadedemak aon, neu ko Manetualain nakaloloek kana. Tehuu hatahori fo mana tao aon sama leo hatahori kadiꞌi anak, neu ko Manetualain nakadedemak kana.”
11 Porquanto, qualquer que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Basa naa Yesus kokolak no tenu uma nae, “Laꞌe esa bali, mete ma ama tao feta, na, boso moke kada ama nufanelum ma nonoo kamasuꞌim mara! Huu ara bisa bala ama nonokem.
12 E dizia também ao que o tinha convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso recompensado.
13 Neu ama tao feta, na, moke hatahori hata taak, hatahori dokak, hatahori kekok fo ta bisa laꞌok, ma hatahori pokek kara.
13 Mas, quando fizeres convite, chama os pobres, aleijados, mancos
14 Neu ko ara ta bisa bala ama nonokem. Tehuu neu ama noke sara, Manetualain ndia bala. Mete ma Ana nasoda falik hatahori kamaherek mana matek kara ena, neu ko Ana ta lilii ama dale susuen.”
14 e serás bem-aventurado; porque eles não têm com que to recompensar; mas recompensado serás na ressurreição dos justos.
15 Hatahori fo mana nanggatuuk no Yesus mei esa, namanene talo naa, boe ma ana kokolak nae, “Mauan seli soa-neu hatahori fo mana naꞌa sama-sama nai Manetualain uma mane ina-huun!”
15 E, ouvindo isso um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado o que comer pão no Reino de Deus!
16 Yesus naselu mbalin nae, “Au tui talo ia: hambu hatahori esa tao feta moꞌok. Boe ma ana noke hatahori noꞌun seli.
16 Porém ele lhe disse: Um certo homem fez uma grande ceia e convidou a muitos.
17 Neu ara sadia rala feta ena, ana nadenu ndia hatahori neondan fo neu nanggou basa hatahori neni nokek kara nae, ‘Mai, te feta sangga mulai ena.’
17 E, à hora da ceia, mandou o seu servo dizer aos convidados: Vinde, que já tudo está preparado.
18 Tehuu basa sara tui sira kai-baan mata-matak kara, mita fo ara hae mai. Esa nafada ndia kai-baan nae, ‘Awii! Au bei fo hasa ala osi esa, de muste uu mete sudik kana dei. Boso mamanasa, ee! Au ta bisa neti.’
18 E todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo e preciso ir vê-lo; rogo-te que me hajas por escusado.
19 Hambu esa bali fee ndia kai-baan nae, ‘Au bei fo hasa ala sapi luku pasan lima. Au ae uu soba sudik kasa, de oke ambon, ee!’
19 E outro disse: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-los; rogo-te que me hajas por escusado.
20 Laen bali nae, ‘Au bei fo kabin, de ta bisa.’
20 E outro disse: Casei e, portanto, não posso ir.
21 Boe ma hatahori neondak naa fali, de nafada ndia malanggan. Malanggan namanene nala naa, boe ma ana namanasa nalan seli. De ana parenda ndia hatahori neondan naa nae, ‘Mete ma talo naa, o kalua lai-laik leo! Muni basa okofook ma dala kabik lalaꞌen nai kota ia fo moke mua hatahori kasian, hatahori dokak, hatahori pokek, ma hatahori kekok kara.’
21 E, voltando aquele servo, anunciou essas
22 Hatahori neondak naa namanene talo naa, boe ma neu noke basa hatahorir raa. Ana fali de nafada nae, ‘Papa! Basa sara mai ena, tehuu mamana rouk bei noꞌuk ka.’
22 E disse o servo: Senhor, feito está como mandaste, e ainda há lugar.
23 Boe ma malanggan naa nae, ‘Mete ma talo naa, na, muu seluk bali muni basa nggorok marai kota deak, losa basa osir lalaꞌen. Kokoe neu see a mesan fo mia sara mai, sadi tao masofe mamana feta ia.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e atalhos e força-
24 Nenene, ee! Hatahorir fo mana timba heni au nonokeng ia, ara ta rameda rita feta ia lole-ladan faa boe na!’ ”
24 Porque eu vos digo que nenhum daqueles varões que foram convidados provará a minha ceia.
25 Basa naa, Yesus asa laꞌo rakandoo reni Yerusalem reu. Hatahori noꞌuk ka tunggan. Boe ma Ana nasare sara, de kokolak nae,
25 Ora, ia com ele uma grande multidão; e, voltando-se, disse-lhe:
26 “Hatahori mana nau tungga Au tebe-tebe, ana muste sue-lai Au lena heni basa-basan: lena heni ina-aman, lena heni sao-anan, lena heni kaꞌa-fadin, lenak bali lena heni ao heli-helin. Mete ma taa, na, hatahori naa ta nandaa dadi neu Au ana nuning.
26 Se alguém vier a mim e não aborrecer a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs, e ainda também a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Hatahori fo ta mana nau lemba-nasaa doidosok nahuu ana tungga Au, ana ta nandaa dadi neu Au hatahoring. Hatahori fo mana nau dadi neu Au hatahoring, leo mae hatahorir tao risan oo, tehuu ana lemba-nasaa nakandoo ndia doidoson boe.
27 E qualquer que não levar a sua cruz e não vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 Dadi mete ma nau tungga Au, na, timba-tai matalolole dei. Haꞌi netuduk leo hatahori fo mana nae nambaririik uma katatadak. Ana muste reke natalolole doik dedesin no lutuk. Boso losak doik ta dai.
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro a fazer as contas dos gastos,
29 Mete ma ta reke no lutuk, fama te ana dei fo tao uma fanderen, te basa doik ena. Boe ma hatahorir hika rakamamaek kana
29 Para que não aconteça que, depois de haver posto os alicerces e não
30 rae, ‘Ei mete sudik hatahori naa dei! Ana bei fo tao fanderen, tehuu bei ta hata-hata, te basa doik ena.’
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não pôde acabar.
31 Haꞌi netuduk laen ndia dedeꞌa netatik. Manek fo mana nae natati muste nanggatuuk fo timba-tai nakahuluk no ndia nonoon nara dei. Mete ma soldadun nara kada hatahori rifun salahunu, na, ana bisa laban musu hatahori rifun dua hulu, do taa?
31 Ou qual é o rei que, indo à guerra a pelejar contra outro rei, não se assenta primeiro a tomar conselho sobre se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Mete ma timba-tai basa ena, tehuu mateꞌen ma ana ta senggi netatik, na, malole lenak neu musu bei nai dook, ana nadenu memak nedenuk, fo raote kada mole-dame leo.
32 De outra maneira, estando o outro ainda longe, manda embaixadores e pede condições de paz.
33 Leo naak oo, neu hatahori mana nae tungga Au boe. Ana muste timba-tai neu-mai nae, ana nahani a memak ena fo laꞌo ela basa-basan, do taa? Mete ma taa, na, hatahori naa ta nandaa dadi neu Au ana nuning.”
33 Assim, pois, qualquer de vós que não renuncia a tudo quanto tem não pode ser meu discípulo.
34 — ausente —
34 Bom é o sal, mas, se ele degenerar, com que se adubará?
35 — ausente —
35 Nem presta para a terra, nem para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.