João 4

Rote Tii Alkitab (TXQ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 — ausente —
1 O Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele recrutava e batizava mais discípulos que João
2 — ausente —
2 {se bem que não era Jesus quem batizava, mas os seus discípulos}.
3 boe ma Yesus no ana nunin nara laꞌo ela dae Yudea, fo fali reni profensi Galilea reu.
3 Deixou a Judéia e voltou para a Galiléia.
4 Tehuu ara muste laꞌok resik profensi Samaria fo tora losa Galilea.
4 Ora, devia passar por Samaria.
5 Ara laꞌok, boe ma ara losa kota esa nai Samaria, nade Sikar, deka-deka nai dae fo baꞌi Yakob feen neu ndia anan Yusuf.
5 Chegou, pois, a uma localidade da Samaria, chamada Sicar, junto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 — ausente —
6 Ali havia o poço de Jacó. E Jesus, fatigado da viagem, sentou-se à beira do poço. Era por volta do meio-dia.
7 — ausente —
7 Veio uma mulher da Samaria tirar água. Pediu-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 — ausente —
8 {Pois os discípulos tinham ido à cidade comprar mantimentos.}
9 Tehuu inak naa nggengger, nahuu hatahori Yahudi ta nasiꞌe nakabubua no hatahori Samaria. De ana natane nasafali mbali Yesus nae, “Wee! Toꞌo hatahori Yahudi. Au ia, hatahori Samaria. Ta sala ia, do? Toꞌo noke ninu numa au mai?”
9 Aquela samaritana lhe disse: Sendo tu judeu, como pedes de beber a mim, que sou samaritana!... {Pois os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}
10 Yesus nafada nae, “Talo ia. Mete ma kaꞌa inak bubuluk hata fo Manetualain nae fee neu basa hatahorir, ma bubuluk Au mana noke nininuk ia, See, neu ko kaꞌa inak noke nasafali oe numa Au mai. Boe ma Au fee oe mana neni masodak.”
10 Respondeu-lhe Jesus: Se conhecesses o dom de Deus, e quem é que te diz: Dá-me de beber, certamente lhe pedirias tu mesma e ele te daria uma água viva.
11 Inak naa nae, “Toꞌo ndundui leꞌa oen taa. Ma oe matak ia oo demak ka boe. Numa bee mai, Toꞌo nae hambu oe mana neni masodak naa? Do, oe naa nai bee bali?
11 A mulher lhe replicou: Senhor, não tens com que tirá-la, e o poço é fundo... donde tens, pois, essa água viva?
12 Bisa dadi talo bee fo Toꞌo ta neni babanggan lena heni ai baꞌin Yakob! Ana ndia laꞌo ela oe matak ia soa-neu ai. Ma ndia mesa kana oo ninu numa oe matak ia mai boe. Ndia anan nara ma bandan nara oo leo naak boe.”
12 És, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu este poço, do qual ele mesmo bebeu e também os seus filhos e os seus rebanhos?
13 Yesus naselu nae, “Masaneda, ee! Hatahori mana rasiꞌe rinu numa oe matak ia mai, neu ko ara dale mada seluk bali.
13 Respondeu-lhe Jesus: Todo aquele que beber desta água tornará a ter sede,
14 Tehuu hatahori mana ninu oe fo Au feek naa, neu ko ana ta dale mada seluk bali. Huu oe fo Au feek naa, sama leo oe matak esa fo nasapura dea mai. Oe naa, neni masodak tetebes ta mana ketuk.”
14 mas o que beber da água que eu lhe der jamais terá sede. Mas a água que eu lhe der virá a ser nele fonte de água, que jorrará até a vida eterna.
15 Inak naa nae, “Mete ma talo naa, na, Toꞌo fee au oe naa leo, mita fo au ta dale mada bali! No dalak naa, au hae mai ndui oe laꞌi-laꞌik kana nai ia bali.”
15 A mulher suplicou: Senhor, dá-me desta água, para eu já não ter sede nem vir aqui tirá-la!
16 Boe ma Yesus nadenun nae, “Talo ia. Kaꞌa inak fali muu ngga dei. Manggou kaꞌa inak saon, basa naa fali ia mai.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e volta cá.
17 — ausente —
17 A mulher respondeu: Não tenho marido. Disse Jesus: Tens razão em dizer que não tens marido.
18 — ausente —
18 Tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu. Nisto disseste a verdade.
19 Boe ma inak naa nae, “Awii! Hatematak ia au bubuluk ena, Toꞌo ia, Manetualain mana toꞌu dedeꞌan esa.
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que és profeta!...
20 Dadi au ae atane. Ai hatahori Samaria bei-baꞌin nara rakaluku-rakatele neu Manetualain nai letek Gerisim. Tehuu ei hatahori Yahudir mae, mete ma nau makaluku-makatele neu Manetualain, na, basa hatahorir muste reni Yerusalem reu. Tungga Toꞌo, mana ndaak naa, ndia bee?”
20 Nossos pais adoraram neste monte, mas vós dizeis que é em Jerusalém que se deve adorar.
21 Yesus naselu nae, “Kaꞌa inak mamahere neu Au kokolang ia, huu ia tetebes. Mae makaluku-makatele neu Amak Manetualain nai letek ia do, nai Yerusalem do, neu ko losa fain, dua sara nanalan ta bali.
21 Jesus respondeu: Mulher, acredita-me, vem a hora em que não adorareis o Pai, nem neste monte nem em Jerusalém.
22 Ei hatahori Samariar ta bubuluk noꞌuk ka laꞌe-neu ei makaluku-makatele neu see. Tehuu ai hatahori Yahudir bubuluk noꞌuk ka laꞌe-neu Manetualain fo ai makaluku-makatele neun. Huu Ana nau pake ai fo sosoi dalak, mita fo hatahorir bisa hambu masoi-masodak numa sira sala-singgon nara mai.
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Neu ko losa fain, ndia mulai numa hatematak ia mai ena, hatahorir mana makaluku-makatele no ndoos neu ita Aman manai nusa tetuk do inggu temak, na, ara rakaluku-rakatele neu Ndia, tungga Ndia Dula-dalen ma tungga hata fo ndoos. Amak manai nusa tetuk do inggu temak, hii hatahori matak leo naak fo mana nakaluku-nakatele neu Ndia.
23 Mas vem a hora, e já chegou, em que os verdadeiros adoradores hão de adorar o Pai em espírito e verdade, e são esses adoradores que o Pai deseja.
24 Manetualain naa, dula-dalek. Dadi hatahori fo mana nakaluku-nakatele neun naa, muste nakaluku-nakatele tungga Ndia Dula-dalen, ma tungga hata fo ndoos.”
24 Deus é espírito, e os seus adoradores devem adorá-lo em espírito e verdade.
25 Inak naa nafada nae, “Au bubuluk ena, Mesias naa nae mai, ndia hatahorir seseik rae, ‘Karistus’, fo Manetualain helu-bartaa memak kana fo nae nadenun mai. Mete ma Ana mai ena, na, neu ko Ana nafada basa-basan neu ita.”
25 Respondeu a mulher: Sei que deve vir o Messias {que se chama Cristo}; quando, pois, vier, ele nos fará conhecer todas as coisas.
26 Yesus naselu nae, “Ndia Au ia ena, fo mana kokolak hatematak ia.”
26 Disse-lhe Jesus: Sou eu, quem fala contigo.
27 Neu Ndia ana nunin nara fali numa kota mai, boe ma ara heran, nahuu mete-rita Yesus kokolak no ina Samaria esa. Tehuu ta hambu esa boe na, natane inak naa nae, “O nau hata?” Ma ta hambu esa boe na natane Yesus nae, “Tao hata de Lamatuak kokolak no inak ia?”
27 Nisso seus discípulos chegaram e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher. Ninguém, todavia, perguntou: Que perguntas? Ou: Que falas com ela?
28 Boe ma inak naa laꞌo ela nggusin neu naa, fo fali neni kota dale neu. Boe ma ana tui hatahorir marai naa nae,
28 A mulher deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 “Mai fo mete sudik Hatahori ia dei! Huu Ana buka nakambela basa-basan fo au tao itak. Boso losak Ndia ia, Karistus, fo Manetualain helu-bartaa ena fo nae nadenun mai!”
29 Vinde e vede um homem que me contou tudo o que tenho feito. Não seria ele, porventura, o Cristo?
30 Boe ma hatahorir kalua numa kota naa mai, de reu ratonggo roon.
30 Eles saíram da cidade e vieram ter com Jesus.
31 Ndaa no inak naa bei fo fali neni kota neu, Yesus ana nunin nara fufudin rae, “Papa Meser! Mai muꞌa dei!”
31 Entretanto, os discípulos lhe pediam: Mestre, come.
32 Tehuu Ana naselu nae, “Au aena nanaꞌak ena fo ei ta bubuluk kana.”
32 Mas ele lhes disse: Tenho um alimento para comer que vós não conheceis.
33 Ndia ana nunin nara ratatane aok esa mbali esa rae, “Talo bee ia? See ndia mai ena fo neni feen nanaꞌak?”
33 Os discípulos perguntavam uns aos outros: Alguém lhe teria trazido de comer?
34 Tehuu Yesus nafada nae, “Talo ia. Manetualain nadenu Au fo tao tungga Ndia hihii-nanaun, ma akalalaꞌok Ndia ue-osan losa basan. Naa, sama leo nanaꞌak soa-neu Au.
34 Disse-lhes Jesus: Meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou e cumprir a sua obra.
35 Ei masiꞌe suri-memete nai tine-osir, boe ma makandandaak mae, ‘Bei ela bulak haa bali, dei fo bisa ketu-koru.’ Nenene, ee! Au afada, mete ma ei suri-memete matalolole, tine-osir hatematak ia rahani a ena fo ketu-koru. Tine-osir raa, sama leo hatahori noꞌuk kara marai naa, fo reni ita mai. Huu hatahorir raa rahani a ena fo ramahere neu Au.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses e vem a colheita? Eis que vos digo: levantai os vossos olhos e vede os campos, porque já estão brancos para a ceifa.
36 Ta kada naa mesa kana, tehuu mana ketu-koruk kara fo mana raduduru sira buna-boan nai nggudan dale, ara mulai simbo rala sira nggadin ena. Sira raa, sama leo mana roo hatahorir fo ramahere neu Manetualain, boe ma hambu masodak tetebes ta mana ketuk. No dalak naa, hatahori fo mana sele-tande bini-nggees, ma hatahori fo mana ketu-koru buna-boan bisa ramahoko sama-sama.
36 O que ceifa recebe o salário e ajunta fruto para a vida eterna; assim o semeador e o ceifador juntamente se regozijarão.
37 Hatahorir rae, ‘Hatahori esa sele-tande bini-nggees; hatahori laen nakabubua ndia buna-boan.’ Naa, ndaa naa.
37 Porque eis que se pode dizer com toda verdade: Um é o que semeia outro é o que ceifa.
38 Au adenu ei ena fo miu maduduru buna-boak numa hatahori laen ue-osan mai. Memak ei ta ndia maue-osa, tehuu ei ndia hambu nanalak numa sira sota-benggen mai.”
38 Enviei-vos a ceifar onde não tendes trabalhado; outros trabalharam, e vós entrastes nos seus trabalhos.
39 Faik naa, hambu hatahori Samaria noꞌuk ka marai kota naa ramahere neu Yesus, nahuu inak naa kokolan nae, “Ana buka nakambela basa-basan fo au tao itak ena.”
39 Muitos foram os samaritanos daquela cidade que creram nele por causa da palavra da mulher, que lhes declarara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 De neu faik fo ara reni Yesus reu, ara roke-hule mbalin rae, “Papa, mai leo mua ai dei!” Boe ma Ana leo taak fai dua numa naa.
40 Assim, quando os samaritanos foram ter com ele, pediram que ficasse com eles. Ele permaneceu ali dois dias.
41 Ma hatahori laen noꞌuk ka oo ramahere neun boe, nahuu Ndia kokolan.
41 Ainda muitos outros creram nele por causa das suas palavras.
42 Ara oo rafada inak naa boe rae, “Afik ka naa, ai mamanene kada o kokolam mesa kana. Tehuu hatematak ia, ai mamahere neun, nahuu ai mamanene no ai ndiꞌi doo heli-helin numa Ndia mai. Ai bubuluk tebe-tebe mae, Hatahori ia, ndia bisa tao nasoi-nasoda ita basa ngga marai dae-bafok ia numa ita sala-singgon nara mai.”
42 E diziam à mulher: Já não é por causa da tua declaração que cremos, mas nós mesmos ouvimos e sabemos ser este verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Yesus asa leo basa numa naa, boe ma ara laꞌo rakandoo reni profensi Galilea reu.
43 Passados os dois dias, Jesus partiu para a Galiléia.
44 (Laꞌe esa Yesus kokolak nita nae, “Hatahorir ta hii fee hada-horomatak neu Manetualain mana toꞌu dedeꞌan nai ndia nggoro-tadu heli-helin.”)
44 {Ele mesmo havia declarado que um profeta não é honrado na sua pátria.}
45 Fai bakahulun, neu bei ta feta Paska, hatahori Galilear noꞌuk ka reni kota Yerusalem reu ena, fo tao fai malole nai naa. De ara hambu lelak mete-rita basa hata fo Yesus taok numa Yerusalem. Huu naa de neu Ana fali neni Galilea neu, ara simbok kana no malole.
45 Chegando à Galiléia, acolheram-no os galileus, porque tinham visto tudo o que fizera durante a festa em Jerusalém; pois também eles tinham ido à festa.
46 Basa de Yesus asa laꞌo rakandoo bali reni nggorok Kana manai profensi Galilea reu. Ana tao nita oe dadi anggor numa naa.
46 Ele voltou, pois, a Caná da Galiléia, onde transformara água em vinho. Havia então em Cafarnaum um oficial do rei, cujo filho estava doente.
47 Neu faik fo penggawe naa namanene nae, Yesus fali neni Galilea neu numa profensi Yudea mai, boe ma ana laꞌok ndaꞌe neni Kana neu sangga Yesus. Natonggo noon, boe ma ana kokoe nasi-nasi fo Yesus konda neu tao nahai ndia anan. Huu kanak naa nae mate ena.
47 Ao ouvir que Jesus vinha da Judéia para a Galiléia, foi a ele e rogou-lhe que descesse e curasse seu filho, que estava prestes a morrer.
48 Yesus nafada penggawe naa nae, “Mete ma ei ta mete-mita Au tao tanda heran mata-matak, na, ei ta nau mamahere neu Au!”
48 Disse-lhe Jesus: Se não virdes milagres e prodígios, não credes...
49 Penggawe naa naselu nae, “Lamatuak, tulun mai dei. Te mete ma taa, na, au anang maten ia ena.”
49 Pediu-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra!
50 Boe ma Yesus nafadan nae, “Fali muu ngga leo. Te o anan naa, sodak.”
50 Vai, disse-lhe Jesus, o teu filho está passando bem! O homem acreditou na palavra de Jesus e partiu.
51 Neu ana fali, ndia hatahori mana maue-osan nara mai ratonggo roon numa dalak rae, “Papa boso susa bali, huu papa anan sodak ena.”
51 Enquanto ia descendo, os criados vieram-lhe ao encontro e lhe disseram: Teu filho está passando bem.
52 Boe ma natane sara nae, “Ana mulai hai ndia liꞌu hida?”
52 Indagou então deles a hora em que se sentira melhor. Responderam-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 Boe ma penggawe naa nasaneda memak nae, ndia anan dadi hai ena, mulai numa Yesus nafada nae, “Papa anan naa, sodak.” De ana no basa ndia uma isin ramahere neu Yesus.
53 Reconheceu o pai ser a mesma hora em que Jesus dissera: Teu filho está passando bem. E creu tanto ele como toda a sua casa.
54 Mandadik ia, ndia tanda heran kaduan fo Yesus taok, neu Ana kalua numa Yudea mai, fo neni Galilea neu.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez, depois de voltar da Judéia para a Galiléia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.