João 4

Rote Tii Alkitab (TXQ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 — ausente —
1 Os fariseus ouviram dizer que Jesus estava ganhando mais discípulos e batizava mais pessoas do que João.
2 — ausente —
2 (De fato, não era Jesus quem batizava, e sim os seus discípulos.)
3 boe ma Yesus no ana nunin nara laꞌo ela dae Yudea, fo fali reni profensi Galilea reu.
3 Quando Jesus ficou sabendo disso, saiu da Judeia e voltou para a Galileia.
4 Tehuu ara muste laꞌok resik profensi Samaria fo tora losa Galilea.
4 No caminho, ele tinha de passar pela região da Samaria.
5 Ara laꞌok, boe ma ara losa kota esa nai Samaria, nade Sikar, deka-deka nai dae fo baꞌi Yakob feen neu ndia anan Yusuf.
5 Ele chegou a uma cidade da Samaria, chamada Sicar, que ficava perto das terras que Jacó tinha dado ao seu filho José.
6 — ausente —
6 Ali ficava o poço de Jacó. Era mais ou menos meio-dia quando Jesus, cansado da viagem, sentou-se perto do poço.
7 — ausente —
7 Uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse:
8 — ausente —
8 (Os discípulos de Jesus tinham ido até a cidade comprar comida.)
9 Tehuu inak naa nggengger, nahuu hatahori Yahudi ta nasiꞌe nakabubua no hatahori Samaria. De ana natane nasafali mbali Yesus nae, “Wee! Toꞌo hatahori Yahudi. Au ia, hatahori Samaria. Ta sala ia, do? Toꞌo noke ninu numa au mai?”
9 A mulher respondeu: — O senhor é judeu, e eu sou samaritana. Então como é que o senhor me pede água? (Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.)
10 Yesus nafada nae, “Talo ia. Mete ma kaꞌa inak bubuluk hata fo Manetualain nae fee neu basa hatahorir, ma bubuluk Au mana noke nininuk ia, See, neu ko kaꞌa inak noke nasafali oe numa Au mai. Boe ma Au fee oe mana neni masodak.”
10 Então Jesus disse:
11 Inak naa nae, “Toꞌo ndundui leꞌa oen taa. Ma oe matak ia oo demak ka boe. Numa bee mai, Toꞌo nae hambu oe mana neni masodak naa? Do, oe naa nai bee bali?
11 Ela respondeu: — O senhor não tem balde para tirar água, e o poço é fundo. Como é que vai conseguir essa água da vida?
12 Bisa dadi talo bee fo Toꞌo ta neni babanggan lena heni ai baꞌin Yakob! Ana ndia laꞌo ela oe matak ia soa-neu ai. Ma ndia mesa kana oo ninu numa oe matak ia mai boe. Ndia anan nara ma bandan nara oo leo naak boe.”
12 Nosso antepassado Jacó nos deu este poço. Ele, os seus filhos e os seus animais beberam água daqui. Será que o senhor é mais importante do que Jacó?
13 Yesus naselu nae, “Masaneda, ee! Hatahori mana rasiꞌe rinu numa oe matak ia mai, neu ko ara dale mada seluk bali.
13 Então Jesus disse:
14 Tehuu hatahori mana ninu oe fo Au feek naa, neu ko ana ta dale mada seluk bali. Huu oe fo Au feek naa, sama leo oe matak esa fo nasapura dea mai. Oe naa, neni masodak tetebes ta mana ketuk.”
14 mas a pessoa que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Porque a água que eu lhe der se tornará nela uma fonte de água que dará vida eterna.
15 Inak naa nae, “Mete ma talo naa, na, Toꞌo fee au oe naa leo, mita fo au ta dale mada bali! No dalak naa, au hae mai ndui oe laꞌi-laꞌik kana nai ia bali.”
15 Então a mulher pediu: — Por favor, me dê dessa água! Assim eu nunca mais terei sede e não precisarei mais vir aqui buscar água.
16 Boe ma Yesus nadenun nae, “Talo ia. Kaꞌa inak fali muu ngga dei. Manggou kaꞌa inak saon, basa naa fali ia mai.”
16 — Vá chamar o seu marido e volte aqui! — ordenou Jesus.
17 — ausente —
17 — Eu não tenho marido! — respondeu a mulher. Então Jesus disse:
18 — ausente —
18 pois já teve cinco, e este que você tem agora não é, de fato, seu marido. Sim, você falou a verdade.
19 Boe ma inak naa nae, “Awii! Hatematak ia au bubuluk ena, Toꞌo ia, Manetualain mana toꞌu dedeꞌan esa.
19 A mulher respondeu: — Agora eu sei que o senhor é um
20 Dadi au ae atane. Ai hatahori Samaria bei-baꞌin nara rakaluku-rakatele neu Manetualain nai letek Gerisim. Tehuu ei hatahori Yahudir mae, mete ma nau makaluku-makatele neu Manetualain, na, basa hatahorir muste reni Yerusalem reu. Tungga Toꞌo, mana ndaak naa, ndia bee?”
20 Os nossos antepassados adoravam a Deus neste monte , mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde devemos adorá-lo.
21 Yesus naselu nae, “Kaꞌa inak mamahere neu Au kokolang ia, huu ia tetebes. Mae makaluku-makatele neu Amak Manetualain nai letek ia do, nai Yerusalem do, neu ko losa fain, dua sara nanalan ta bali.
21 Jesus disse:
22 Ei hatahori Samariar ta bubuluk noꞌuk ka laꞌe-neu ei makaluku-makatele neu see. Tehuu ai hatahori Yahudir bubuluk noꞌuk ka laꞌe-neu Manetualain fo ai makaluku-makatele neun. Huu Ana nau pake ai fo sosoi dalak, mita fo hatahorir bisa hambu masoi-masodak numa sira sala-singgon nara mai.
22 Vocês, samaritanos, não sabem o que adoram, mas nós sabemos o que adoramos porque a salvação vem dos judeus.
23 Neu ko losa fain, ndia mulai numa hatematak ia mai ena, hatahorir mana makaluku-makatele no ndoos neu ita Aman manai nusa tetuk do inggu temak, na, ara rakaluku-rakatele neu Ndia, tungga Ndia Dula-dalen ma tungga hata fo ndoos. Amak manai nusa tetuk do inggu temak, hii hatahori matak leo naak fo mana nakaluku-nakatele neu Ndia.
23 Mas virá o tempo, e, de fato, já chegou, em que os verdadeiros adoradores vão adorar o Pai em espírito e em verdade. Pois são esses que o Pai quer que o adorem.
24 Manetualain naa, dula-dalek. Dadi hatahori fo mana nakaluku-nakatele neun naa, muste nakaluku-nakatele tungga Ndia Dula-dalen, ma tungga hata fo ndoos.”
24 Deus é Espírito, e por isso os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Inak naa nafada nae, “Au bubuluk ena, Mesias naa nae mai, ndia hatahorir seseik rae, ‘Karistus’, fo Manetualain helu-bartaa memak kana fo nae nadenun mai. Mete ma Ana mai ena, na, neu ko Ana nafada basa-basan neu ita.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que o
26 Yesus naselu nae, “Ndia Au ia ena, fo mana kokolak hatematak ia.”
26 Então Jesus afirmou:
27 Neu Ndia ana nunin nara fali numa kota mai, boe ma ara heran, nahuu mete-rita Yesus kokolak no ina Samaria esa. Tehuu ta hambu esa boe na, natane inak naa nae, “O nau hata?” Ma ta hambu esa boe na natane Yesus nae, “Tao hata de Lamatuak kokolak no inak ia?”
27 Naquele momento chegaram os seus discípulos e ficaram admirados, pois ele estava conversando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou à mulher o que ela queria. E também não perguntaram a Jesus por que motivo ele estava falando com ela.
28 Boe ma inak naa laꞌo ela nggusin neu naa, fo fali neni kota dale neu. Boe ma ana tui hatahorir marai naa nae,
28 Em seguida, a mulher deixou ali o seu pote, voltou até a cidade e disse a todas as pessoas:
29 “Mai fo mete sudik Hatahori ia dei! Huu Ana buka nakambela basa-basan fo au tao itak. Boso losak Ndia ia, Karistus, fo Manetualain helu-bartaa ena fo nae nadenun mai!”
29 — Venham ver o homem que disse tudo o que eu tenho feito. Será que ele é o Messias?
30 Boe ma hatahorir kalua numa kota naa mai, de reu ratonggo roon.
30 Muitas pessoas saíram da cidade e foram para o lugar onde Jesus estava.
31 Ndaa no inak naa bei fo fali neni kota neu, Yesus ana nunin nara fufudin rae, “Papa Meser! Mai muꞌa dei!”
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus: — Mestre, coma alguma coisa!
32 Tehuu Ana naselu nae, “Au aena nanaꞌak ena fo ei ta bubuluk kana.”
32 Jesus respondeu:
33 Ndia ana nunin nara ratatane aok esa mbali esa rae, “Talo bee ia? See ndia mai ena fo neni feen nanaꞌak?”
33 Então os discípulos começaram a perguntar uns aos outros: — Será que alguém já trouxe comida para ele?
34 Tehuu Yesus nafada nae, “Talo ia. Manetualain nadenu Au fo tao tungga Ndia hihii-nanaun, ma akalalaꞌok Ndia ue-osan losa basan. Naa, sama leo nanaꞌak soa-neu Au.
34 — A minha comida — disse Jesus — é fazer a vontade daquele que me enviou e terminar o trabalho que ele me deu para fazer.
35 Ei masiꞌe suri-memete nai tine-osir, boe ma makandandaak mae, ‘Bei ela bulak haa bali, dei fo bisa ketu-koru.’ Nenene, ee! Au afada, mete ma ei suri-memete matalolole, tine-osir hatematak ia rahani a ena fo ketu-koru. Tine-osir raa, sama leo hatahori noꞌuk kara marai naa, fo reni ita mai. Huu hatahorir raa rahani a ena fo ramahere neu Au.
35 Vocês costumam dizer: “Daqui a quatro meses teremos a colheita.” Mas olhem e vejam bem os campos: o que foi plantado já está maduro e pronto para a colheita.
36 Ta kada naa mesa kana, tehuu mana ketu-koruk kara fo mana raduduru sira buna-boan nai nggudan dale, ara mulai simbo rala sira nggadin ena. Sira raa, sama leo mana roo hatahorir fo ramahere neu Manetualain, boe ma hambu masodak tetebes ta mana ketuk. No dalak naa, hatahori fo mana sele-tande bini-nggees, ma hatahori fo mana ketu-koru buna-boan bisa ramahoko sama-sama.
36 Quem colhe recebe o seu salário, e o resultado do seu trabalho é a vida eterna para as pessoas. E assim tanto o que semeia como o que colhe se alegrarão juntos.
37 Hatahorir rae, ‘Hatahori esa sele-tande bini-nggees; hatahori laen nakabubua ndia buna-boan.’ Naa, ndaa naa.
37 Porque é verdade o que dizem: “Um semeia, e outro colhe.”
38 Au adenu ei ena fo miu maduduru buna-boak numa hatahori laen ue-osan mai. Memak ei ta ndia maue-osa, tehuu ei ndia hambu nanalak numa sira sota-benggen mai.”
38 Eu mandei vocês colherem onde não trabalharam; outros trabalharam ali, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Faik naa, hambu hatahori Samaria noꞌuk ka marai kota naa ramahere neu Yesus, nahuu inak naa kokolan nae, “Ana buka nakambela basa-basan fo au tao itak ena.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus porque a mulher tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”
40 De neu faik fo ara reni Yesus reu, ara roke-hule mbalin rae, “Papa, mai leo mua ai dei!” Boe ma Ana leo taak fai dua numa naa.
40 Quando os samaritanos chegaram ao lugar onde Jesus estava, pediram a ele que ficasse com eles, e Jesus ficou ali dois dias.
41 Ma hatahori laen noꞌuk ka oo ramahere neun boe, nahuu Ndia kokolan.
41 E muitos outros creram por causa da mensagem dele.
42 Ara oo rafada inak naa boe rae, “Afik ka naa, ai mamanene kada o kokolam mesa kana. Tehuu hatematak ia, ai mamahere neun, nahuu ai mamanene no ai ndiꞌi doo heli-helin numa Ndia mai. Ai bubuluk tebe-tebe mae, Hatahori ia, ndia bisa tao nasoi-nasoda ita basa ngga marai dae-bafok ia numa ita sala-singgon nara mai.”
42 Eles diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você disse que nós cremos, mas porque nós mesmos o ouvimos falar. E sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo.
43 Yesus asa leo basa numa naa, boe ma ara laꞌo rakandoo reni profensi Galilea reu.
43 Depois de ficar dois dias ali, Jesus foi para a região da Galileia.
44 (Laꞌe esa Yesus kokolak nita nae, “Hatahorir ta hii fee hada-horomatak neu Manetualain mana toꞌu dedeꞌan nai ndia nggoro-tadu heli-helin.”)
44 Pois, como ele mesmo disse: “Um profeta não é respeitado na sua própria terra.”
45 Fai bakahulun, neu bei ta feta Paska, hatahori Galilear noꞌuk ka reni kota Yerusalem reu ena, fo tao fai malole nai naa. De ara hambu lelak mete-rita basa hata fo Yesus taok numa Yerusalem. Huu naa de neu Ana fali neni Galilea neu, ara simbok kana no malole.
45 Quando chegou à Galileia, os moradores dali o receberam bem. É que eles tinham ido à Festa da Páscoa , em Jerusalém, e tinham visto tudo o que Jesus havia feito lá.
46 Basa de Yesus asa laꞌo rakandoo bali reni nggorok Kana manai profensi Galilea reu. Ana tao nita oe dadi anggor numa naa.
46 Jesus voltou a Caná da Galileia, onde havia transformado água em vinho. Estava ali um alto funcionário público que morava em Cafarnaum. Ele tinha em casa um filho doente.
47 Neu faik fo penggawe naa namanene nae, Yesus fali neni Galilea neu numa profensi Yudea mai, boe ma ana laꞌok ndaꞌe neni Kana neu sangga Yesus. Natonggo noon, boe ma ana kokoe nasi-nasi fo Yesus konda neu tao nahai ndia anan. Huu kanak naa nae mate ena.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi pedir a ele que fosse a Cafarnaum e curasse o seu filho, que estava morrendo.
48 Yesus nafada penggawe naa nae, “Mete ma ei ta mete-mita Au tao tanda heran mata-matak, na, ei ta nau mamahere neu Au!”
48 Jesus disse ao funcionário:
49 Penggawe naa naselu nae, “Lamatuak, tulun mai dei. Te mete ma taa, na, au anang maten ia ena.”
49 Ele respondeu: — Senhor, venha depressa, antes que o meu filho morra!
50 Boe ma Yesus nafadan nae, “Fali muu ngga leo. Te o anan naa, sodak.”
50 — Volte para casa! O seu filho vai viver! — disse Jesus. Ele creu nas palavras de Jesus e foi embora.
51 Neu ana fali, ndia hatahori mana maue-osan nara mai ratonggo roon numa dalak rae, “Papa boso susa bali, huu papa anan sodak ena.”
51 No caminho encontrou-se com os seus empregados, que disseram: — O seu filho está vivo!
52 Boe ma natane sara nae, “Ana mulai hai ndia liꞌu hida?”
52 Então ele perguntou a que horas o filho havia começado a melhorar. Os empregados responderam: — Ontem, à uma da tarde, a febre passou.
53 Boe ma penggawe naa nasaneda memak nae, ndia anan dadi hai ena, mulai numa Yesus nafada nae, “Papa anan naa, sodak.” De ana no basa ndia uma isin ramahere neu Yesus.
53 Aí o pai lembrou que havia sido naquela mesma hora que Jesus tinha dito: “O seu filho vai viver.” Então ele e toda a família creram em Jesus.
54 Mandadik ia, ndia tanda heran kaduan fo Yesus taok, neu Ana kalua numa Yudea mai, fo neni Galilea neu.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez depois de ter ido da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.