João 4

Rote Tii Alkitab (TXQ) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 — ausente —
1 Quando Jesus soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele fazia e batizava mais discípulos do que João
2 — ausente —
2 — se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos —,
3 boe ma Yesus no ana nunin nara laꞌo ela dae Yudea, fo fali reni profensi Galilea reu.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Tehuu ara muste laꞌok resik profensi Samaria fo tora losa Galilea.
4 E era-lhe necessário passar pela região da Samaria.
5 Ara laꞌok, boe ma ara losa kota esa nai Samaria, nade Sikar, deka-deka nai dae fo baꞌi Yakob feen neu ndia anan Yusuf.
5 Assim, Jesus chegou a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 — ausente —
6 Ali ficava o poço de Jacó. Cansado da viagem, Jesus sentou-se junto ao poço. Era por volta do meio-dia.
7 — ausente —
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Jesus lhe disse:
8 — ausente —
8 Pois os seus discípulos tinham ido à cidade comprar alimentos.
9 Tehuu inak naa nggengger, nahuu hatahori Yahudi ta nasiꞌe nakabubua no hatahori Samaria. De ana natane nasafali mbali Yesus nae, “Wee! Toꞌo hatahori Yahudi. Au ia, hatahori Samaria. Ta sala ia, do? Toꞌo noke ninu numa au mai?”
9 Então a mulher samaritana perguntou a Jesus: — Como, sendo o senhor um judeu, pede água a mim, que sou mulher samaritana? Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.
10 Yesus nafada nae, “Talo ia. Mete ma kaꞌa inak bubuluk hata fo Manetualain nae fee neu basa hatahorir, ma bubuluk Au mana noke nininuk ia, See, neu ko kaꞌa inak noke nasafali oe numa Au mai. Boe ma Au fee oe mana neni masodak.”
10 Jesus respondeu:
11 Inak naa nae, “Toꞌo ndundui leꞌa oen taa. Ma oe matak ia oo demak ka boe. Numa bee mai, Toꞌo nae hambu oe mana neni masodak naa? Do, oe naa nai bee bali?
11 Ao que a mulher respondeu: — O senhor não tem balde e o poço é fundo. De onde vai conseguir essa água viva?
12 Bisa dadi talo bee fo Toꞌo ta neni babanggan lena heni ai baꞌin Yakob! Ana ndia laꞌo ela oe matak ia soa-neu ai. Ma ndia mesa kana oo ninu numa oe matak ia mai boe. Ndia anan nara ma bandan nara oo leo naak boe.”
12 Por acaso o senhor é maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, assim como os seus filhos e o seu gado?
13 Yesus naselu nae, “Masaneda, ee! Hatahori mana rasiꞌe rinu numa oe matak ia mai, neu ko ara dale mada seluk bali.
13 Jesus respondeu:
14 Tehuu hatahori mana ninu oe fo Au feek naa, neu ko ana ta dale mada seluk bali. Huu oe fo Au feek naa, sama leo oe matak esa fo nasapura dea mai. Oe naa, neni masodak tetebes ta mana ketuk.”
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Inak naa nae, “Mete ma talo naa, na, Toꞌo fee au oe naa leo, mita fo au ta dale mada bali! No dalak naa, au hae mai ndui oe laꞌi-laꞌik kana nai ia bali.”
15 A mulher lhe disse: — Senhor, quero que me dê essa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Boe ma Yesus nadenun nae, “Talo ia. Kaꞌa inak fali muu ngga dei. Manggou kaꞌa inak saon, basa naa fali ia mai.”
16 Jesus disse:
17 — ausente —
17 Ao que a mulher respondeu: — Não tenho marido. Então Jesus disse:
18 — ausente —
18 Porque já teve cinco, e esse que agora tem não é seu marido. O que você disse é verdade.
19 Boe ma inak naa nae, “Awii! Hatematak ia au bubuluk ena, Toꞌo ia, Manetualain mana toꞌu dedeꞌan esa.
19 A mulher então lhe disse: — Agora eu sei que o senhor é um profeta!
20 Dadi au ae atane. Ai hatahori Samaria bei-baꞌin nara rakaluku-rakatele neu Manetualain nai letek Gerisim. Tehuu ei hatahori Yahudir mae, mete ma nau makaluku-makatele neu Manetualain, na, basa hatahorir muste reni Yerusalem reu. Tungga Toꞌo, mana ndaak naa, ndia bee?”
20 Nossos pais adoravam neste monte, mas vocês dizem que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Yesus naselu nae, “Kaꞌa inak mamahere neu Au kokolang ia, huu ia tetebes. Mae makaluku-makatele neu Amak Manetualain nai letek ia do, nai Yerusalem do, neu ko losa fain, dua sara nanalan ta bali.
21 Jesus respondeu:
22 Ei hatahori Samariar ta bubuluk noꞌuk ka laꞌe-neu ei makaluku-makatele neu see. Tehuu ai hatahori Yahudir bubuluk noꞌuk ka laꞌe-neu Manetualain fo ai makaluku-makatele neun. Huu Ana nau pake ai fo sosoi dalak, mita fo hatahorir bisa hambu masoi-masodak numa sira sala-singgon nara mai.
22 Vocês adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Neu ko losa fain, ndia mulai numa hatematak ia mai ena, hatahorir mana makaluku-makatele no ndoos neu ita Aman manai nusa tetuk do inggu temak, na, ara rakaluku-rakatele neu Ndia, tungga Ndia Dula-dalen ma tungga hata fo ndoos. Amak manai nusa tetuk do inggu temak, hii hatahori matak leo naak fo mana nakaluku-nakatele neu Ndia.
23 Mas vem a hora — e já chegou — em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. Porque são esses que o Pai procura para seus adoradores.
24 Manetualain naa, dula-dalek. Dadi hatahori fo mana nakaluku-nakatele neun naa, muste nakaluku-nakatele tungga Ndia Dula-dalen, ma tungga hata fo ndoos.”
24 Deus é Espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Inak naa nafada nae, “Au bubuluk ena, Mesias naa nae mai, ndia hatahorir seseik rae, ‘Karistus’, fo Manetualain helu-bartaa memak kana fo nae nadenun mai. Mete ma Ana mai ena, na, neu ko Ana nafada basa-basan neu ita.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que virá o Messias, chamado Cristo. Quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Yesus naselu nae, “Ndia Au ia ena, fo mana kokolak hatematak ia.”
26 Então Jesus disse:
27 Neu Ndia ana nunin nara fali numa kota mai, boe ma ara heran, nahuu mete-rita Yesus kokolak no ina Samaria esa. Tehuu ta hambu esa boe na, natane inak naa nae, “O nau hata?” Ma ta hambu esa boe na natane Yesus nae, “Tao hata de Lamatuak kokolak no inak ia?”
27 Naquele momento, chegaram os discípulos de Jesus e se admiraram ao vê-lo falando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou: “O que você está querendo?” Ou: “Por que o senhor está falando com ela?”
28 Boe ma inak naa laꞌo ela nggusin neu naa, fo fali neni kota dale neu. Boe ma ana tui hatahorir marai naa nae,
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse ao povo:
29 “Mai fo mete sudik Hatahori ia dei! Huu Ana buka nakambela basa-basan fo au tao itak. Boso losak Ndia ia, Karistus, fo Manetualain helu-bartaa ena fo nae nadenun mai!”
29 — Venham comigo e vejam um homem que me disse tudo o que eu já fiz. Não seria ele, por acaso, o Cristo?
30 Boe ma hatahorir kalua numa kota naa mai, de reu ratonggo roon.
30 Então saíram da cidade e foram até onde Jesus estava.
31 Ndaa no inak naa bei fo fali neni kota neu, Yesus ana nunin nara fufudin rae, “Papa Meser! Mai muꞌa dei!”
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus, dizendo: — Mestre, coma!
32 Tehuu Ana naselu nae, “Au aena nanaꞌak ena fo ei ta bubuluk kana.”
32 Mas ele lhes disse:
33 Ndia ana nunin nara ratatane aok esa mbali esa rae, “Talo bee ia? See ndia mai ena fo neni feen nanaꞌak?”
33 Então os discípulos começaram a dizer entre si: — Será que alguém lhe trouxe algo para comer?
34 Tehuu Yesus nafada nae, “Talo ia. Manetualain nadenu Au fo tao tungga Ndia hihii-nanaun, ma akalalaꞌok Ndia ue-osan losa basan. Naa, sama leo nanaꞌak soa-neu Au.
34 Jesus lhes declarou:
35 Ei masiꞌe suri-memete nai tine-osir, boe ma makandandaak mae, ‘Bei ela bulak haa bali, dei fo bisa ketu-koru.’ Nenene, ee! Au afada, mete ma ei suri-memete matalolole, tine-osir hatematak ia rahani a ena fo ketu-koru. Tine-osir raa, sama leo hatahori noꞌuk kara marai naa, fo reni ita mai. Huu hatahorir raa rahani a ena fo ramahere neu Au.
35 Vocês não dizem que ainda faltam quatro meses até a colheita? Eu, porém, lhes digo: Levantem os olhos e vejam os campos, pois estão maduros para a colheita.
36 Ta kada naa mesa kana, tehuu mana ketu-koruk kara fo mana raduduru sira buna-boan nai nggudan dale, ara mulai simbo rala sira nggadin ena. Sira raa, sama leo mana roo hatahorir fo ramahere neu Manetualain, boe ma hambu masodak tetebes ta mana ketuk. No dalak naa, hatahori fo mana sele-tande bini-nggees, ma hatahori fo mana ketu-koru buna-boan bisa ramahoko sama-sama.
36 Quem colhe recebe desde já a recompensa e ajunta o seu fruto para a vida eterna, para que se alegrem ao mesmo tempo o que semeia e o que colhe.
37 Hatahorir rae, ‘Hatahori esa sele-tande bini-nggees; hatahori laen nakabubua ndia buna-boan.’ Naa, ndaa naa.
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: “Um é o que semeia, outro é o que colhe.”
38 Au adenu ei ena fo miu maduduru buna-boak numa hatahori laen ue-osan mai. Memak ei ta ndia maue-osa, tehuu ei ndia hambu nanalak numa sira sota-benggen mai.”
38 Eu os enviei a colher o que vocês não semearam; outros trabalharam, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Faik naa, hambu hatahori Samaria noꞌuk ka marai kota naa ramahere neu Yesus, nahuu inak naa kokolan nae, “Ana buka nakambela basa-basan fo au tao itak ena.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus, por causa do testemunho da mulher, que tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu já fiz.”
40 De neu faik fo ara reni Yesus reu, ara roke-hule mbalin rae, “Papa, mai leo mua ai dei!” Boe ma Ana leo taak fai dua numa naa.
40 Quando, pois, os samaritanos foram até Jesus, pediram-lhe que permanecesse com eles; e Jesus ficou ali dois dias.
41 Ma hatahori laen noꞌuk ka oo ramahere neun boe, nahuu Ndia kokolan.
41 Muitos outros creram nele, por causa da palavra de Jesus.
42 Ara oo rafada inak naa boe rae, “Afik ka naa, ai mamanene kada o kokolam mesa kana. Tehuu hatematak ia, ai mamahere neun, nahuu ai mamanene no ai ndiꞌi doo heli-helin numa Ndia mai. Ai bubuluk tebe-tebe mae, Hatahori ia, ndia bisa tao nasoi-nasoda ita basa ngga marai dae-bafok ia numa ita sala-singgon nara mai.”
42 E diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você falou que nós cremos, mas porque nós mesmos ouvimos, e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Yesus asa leo basa numa naa, boe ma ara laꞌo rakandoo reni profensi Galilea reu.
43 Passados dois dias, Jesus saiu dali e foi para a Galileia.
44 (Laꞌe esa Yesus kokolak nita nae, “Hatahorir ta hii fee hada-horomatak neu Manetualain mana toꞌu dedeꞌan nai ndia nggoro-tadu heli-helin.”)
44 Porque o próprio Jesus testemunhou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Fai bakahulun, neu bei ta feta Paska, hatahori Galilear noꞌuk ka reni kota Yerusalem reu ena, fo tao fai malole nai naa. De ara hambu lelak mete-rita basa hata fo Yesus taok numa Yerusalem. Huu naa de neu Ana fali neni Galilea neu, ara simbok kana no malole.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que Jesus tinha feito em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Basa de Yesus asa laꞌo rakandoo bali reni nggorok Kana manai profensi Galilea reu. Ana tao nita oe dadi anggor numa naa.
46 Jesus foi outra vez a Caná da Galileia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Neu faik fo penggawe naa namanene nae, Yesus fali neni Galilea neu numa profensi Yudea mai, boe ma ana laꞌok ndaꞌe neni Kana neu sangga Yesus. Natonggo noon, boe ma ana kokoe nasi-nasi fo Yesus konda neu tao nahai ndia anan. Huu kanak naa nae mate ena.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe que fosse curar o seu filho, que estava morrendo.
48 Yesus nafada penggawe naa nae, “Mete ma ei ta mete-mita Au tao tanda heran mata-matak, na, ei ta nau mamahere neu Au!”
48 Então Jesus lhe disse:
49 Penggawe naa naselu nae, “Lamatuak, tulun mai dei. Te mete ma taa, na, au anang maten ia ena.”
49 O oficial pediu mais uma vez: — Senhor, venha, antes que o meu filho morra!
50 Boe ma Yesus nafadan nae, “Fali muu ngga leo. Te o anan naa, sodak.”
50 Jesus respondeu: O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Neu ana fali, ndia hatahori mana maue-osan nara mai ratonggo roon numa dalak rae, “Papa boso susa bali, huu papa anan sodak ena.”
51 Quando já estava a caminho, os seus servos vieram ao encontro dele, anunciando-lhe que o seu filho estava vivo.
52 Boe ma natane sara nae, “Ana mulai hai ndia liꞌu hida?”
52 Então perguntou a que horas o seu filho havia se sentido melhor. Informaram: — Ontem, à uma hora da tarde a febre o deixou.
53 Boe ma penggawe naa nasaneda memak nae, ndia anan dadi hai ena, mulai numa Yesus nafada nae, “Papa anan naa, sodak.” De ana no basa ndia uma isin ramahere neu Yesus.
53 Com isso, o pai reconheceu que aquela era precisamente a hora em que Jesus tinha dito a ele: “O seu filho vai viver.” E ele e toda a sua casa creram.
54 Mandadik ia, ndia tanda heran kaduan fo Yesus taok, neu Ana kalua numa Yudea mai, fo neni Galilea neu.
54 Este foi o segundo sinal que Jesus fez, depois de ir da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.