João 4

Rote Tii Alkitab (TXQ) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 — ausente —
1 E quando o Senhor entendeu que os fariseus tinham ouvido que Jesus fazia e batizava mais discípulos do que João
2 — ausente —
2 (Ainda que Jesus mesmo não batizava, mas os seus discípulos),
3 boe ma Yesus no ana nunin nara laꞌo ela dae Yudea, fo fali reni profensi Galilea reu.
3 Deixou a Judéia, e foi outra vez para a Galiléia.
4 Tehuu ara muste laꞌok resik profensi Samaria fo tora losa Galilea.
4 E era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Ara laꞌok, boe ma ara losa kota esa nai Samaria, nade Sikar, deka-deka nai dae fo baꞌi Yakob feen neu ndia anan Yusuf.
5 Foi, pois, a uma cidade de Samaria, chamada Sicar, junto da herdade que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 — ausente —
6 E estava ali a fonte de Jacó. Jesus, pois, cansado do caminho, assentou-se assim junto da fonte. Era isto quase à hora sexta.
7 — ausente —
7 Veio uma mulher de Samaria tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 — ausente —
8 Porque os seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida.
9 Tehuu inak naa nggengger, nahuu hatahori Yahudi ta nasiꞌe nakabubua no hatahori Samaria. De ana natane nasafali mbali Yesus nae, “Wee! Toꞌo hatahori Yahudi. Au ia, hatahori Samaria. Ta sala ia, do? Toꞌo noke ninu numa au mai?”
9 Disse-lhe, pois, a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, me pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana? (porque os judeus não se comunicam com os samaritanos).
10 Yesus nafada nae, “Talo ia. Mete ma kaꞌa inak bubuluk hata fo Manetualain nae fee neu basa hatahorir, ma bubuluk Au mana noke nininuk ia, See, neu ko kaꞌa inak noke nasafali oe numa Au mai. Boe ma Au fee oe mana neni masodak.”
10 Jesus respondeu, e disse-lhe: Se tu conheceras o dom de Deus, e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Inak naa nae, “Toꞌo ndundui leꞌa oen taa. Ma oe matak ia oo demak ka boe. Numa bee mai, Toꞌo nae hambu oe mana neni masodak naa? Do, oe naa nai bee bali?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Bisa dadi talo bee fo Toꞌo ta neni babanggan lena heni ai baꞌin Yakob! Ana ndia laꞌo ela oe matak ia soa-neu ai. Ma ndia mesa kana oo ninu numa oe matak ia mai boe. Ndia anan nara ma bandan nara oo leo naak boe.”
12 És tu maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu o poço, bebendo ele próprio dele, e os seus filhos, e o seu gado?
13 Yesus naselu nae, “Masaneda, ee! Hatahori mana rasiꞌe rinu numa oe matak ia mai, neu ko ara dale mada seluk bali.
13 Jesus respondeu, e disse-lhe: Qualquer que beber desta água tornará a ter sede;
14 Tehuu hatahori mana ninu oe fo Au feek naa, neu ko ana ta dale mada seluk bali. Huu oe fo Au feek naa, sama leo oe matak esa fo nasapura dea mai. Oe naa, neni masodak tetebes ta mana ketuk.”
14 Mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede, porque a água que eu lhe der se fará nele uma fonte de água que salte para a vida eterna.
15 Inak naa nae, “Mete ma talo naa, na, Toꞌo fee au oe naa leo, mita fo au ta dale mada bali! No dalak naa, au hae mai ndui oe laꞌi-laꞌik kana nai ia bali.”
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que não mais tenha sede, e não venha aqui tirá-la.
16 Boe ma Yesus nadenun nae, “Talo ia. Kaꞌa inak fali muu ngga dei. Manggou kaꞌa inak saon, basa naa fali ia mai.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido, e vem cá.
17 — ausente —
17 A mulher respondeu, e disse: Não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Disseste bem: Não tenho marido;
18 — ausente —
18 Porque tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu marido; isto disseste com verdade.
19 Boe ma inak naa nae, “Awii! Hatematak ia au bubuluk ena, Toꞌo ia, Manetualain mana toꞌu dedeꞌan esa.
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, vejo que és profeta.
20 Dadi au ae atane. Ai hatahori Samaria bei-baꞌin nara rakaluku-rakatele neu Manetualain nai letek Gerisim. Tehuu ei hatahori Yahudir mae, mete ma nau makaluku-makatele neu Manetualain, na, basa hatahorir muste reni Yerusalem reu. Tungga Toꞌo, mana ndaak naa, ndia bee?”
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que é em Jerusalém o lugar onde se deve adorar.
21 Yesus naselu nae, “Kaꞌa inak mamahere neu Au kokolang ia, huu ia tetebes. Mae makaluku-makatele neu Amak Manetualain nai letek ia do, nai Yerusalem do, neu ko losa fain, dua sara nanalan ta bali.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me que a hora vem, em que nem neste monte nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Ei hatahori Samariar ta bubuluk noꞌuk ka laꞌe-neu ei makaluku-makatele neu see. Tehuu ai hatahori Yahudir bubuluk noꞌuk ka laꞌe-neu Manetualain fo ai makaluku-makatele neun. Huu Ana nau pake ai fo sosoi dalak, mita fo hatahorir bisa hambu masoi-masodak numa sira sala-singgon nara mai.
22 Vós adorais o que não sabeis; nós adoramos o que sabemos porque a salvação vem dos judeus.
23 Neu ko losa fain, ndia mulai numa hatematak ia mai ena, hatahorir mana makaluku-makatele no ndoos neu ita Aman manai nusa tetuk do inggu temak, na, ara rakaluku-rakatele neu Ndia, tungga Ndia Dula-dalen ma tungga hata fo ndoos. Amak manai nusa tetuk do inggu temak, hii hatahori matak leo naak fo mana nakaluku-nakatele neu Ndia.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque o Pai procura a tais que assim o adorem.
24 Manetualain naa, dula-dalek. Dadi hatahori fo mana nakaluku-nakatele neun naa, muste nakaluku-nakatele tungga Ndia Dula-dalen, ma tungga hata fo ndoos.”
24 Deus é Espírito, e importa que os que o adoram o adorem em espírito e em verdade.
25 Inak naa nafada nae, “Au bubuluk ena, Mesias naa nae mai, ndia hatahorir seseik rae, ‘Karistus’, fo Manetualain helu-bartaa memak kana fo nae nadenun mai. Mete ma Ana mai ena, na, neu ko Ana nafada basa-basan neu ita.”
25 A mulher disse-lhe: Eu sei que o Messias (que se chama o Cristo) vem; quando ele vier, nos anunciará tudo.
26 Yesus naselu nae, “Ndia Au ia ena, fo mana kokolak hatematak ia.”
26 Jesus disse-lhe: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Neu Ndia ana nunin nara fali numa kota mai, boe ma ara heran, nahuu mete-rita Yesus kokolak no ina Samaria esa. Tehuu ta hambu esa boe na, natane inak naa nae, “O nau hata?” Ma ta hambu esa boe na natane Yesus nae, “Tao hata de Lamatuak kokolak no inak ia?”
27 E nisto vieram os seus discípulos, e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher; todavia nenhum lhe disse: Que perguntas? ou: Por que falas com ela?
28 Boe ma inak naa laꞌo ela nggusin neu naa, fo fali neni kota dale neu. Boe ma ana tui hatahorir marai naa nae,
28 Deixou, pois, a mulher o seu cântaro, e foi à cidade, e disse àqueles homens:
29 “Mai fo mete sudik Hatahori ia dei! Huu Ana buka nakambela basa-basan fo au tao itak. Boso losak Ndia ia, Karistus, fo Manetualain helu-bartaa ena fo nae nadenun mai!”
29 Vinde, vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito. Porventura não é este o Cristo?
30 Boe ma hatahorir kalua numa kota naa mai, de reu ratonggo roon.
30 Saíram, pois, da cidade, e foram ter com ele.
31 Ndaa no inak naa bei fo fali neni kota neu, Yesus ana nunin nara fufudin rae, “Papa Meser! Mai muꞌa dei!”
31 E entretanto os seus discípulos lhe rogaram, dizendo: Rabi, come.
32 Tehuu Ana naselu nae, “Au aena nanaꞌak ena fo ei ta bubuluk kana.”
32 Ele, porém, lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 Ndia ana nunin nara ratatane aok esa mbali esa rae, “Talo bee ia? See ndia mai ena fo neni feen nanaꞌak?”
33 Então os discípulos diziam uns aos outros: Trouxe-lhe, porventura, alguém algo de comer?
34 Tehuu Yesus nafada nae, “Talo ia. Manetualain nadenu Au fo tao tungga Ndia hihii-nanaun, ma akalalaꞌok Ndia ue-osan losa basan. Naa, sama leo nanaꞌak soa-neu Au.
34 Jesus disse-lhes: A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou, e realizar a sua obra.
35 Ei masiꞌe suri-memete nai tine-osir, boe ma makandandaak mae, ‘Bei ela bulak haa bali, dei fo bisa ketu-koru.’ Nenene, ee! Au afada, mete ma ei suri-memete matalolole, tine-osir hatematak ia rahani a ena fo ketu-koru. Tine-osir raa, sama leo hatahori noꞌuk kara marai naa, fo reni ita mai. Huu hatahorir raa rahani a ena fo ramahere neu Au.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até que venha a ceifa? Eis que eu vos digo: Levantai os vossos olhos, e vede as terras, que já estão brancas para a ceifa.
36 Ta kada naa mesa kana, tehuu mana ketu-koruk kara fo mana raduduru sira buna-boan nai nggudan dale, ara mulai simbo rala sira nggadin ena. Sira raa, sama leo mana roo hatahorir fo ramahere neu Manetualain, boe ma hambu masodak tetebes ta mana ketuk. No dalak naa, hatahori fo mana sele-tande bini-nggees, ma hatahori fo mana ketu-koru buna-boan bisa ramahoko sama-sama.
36 E o que ceifa recebe galardão, e ajunta fruto para a vida eterna; para que, assim o que semeia como o que ceifa, ambos se regozijem.
37 Hatahorir rae, ‘Hatahori esa sele-tande bini-nggees; hatahori laen nakabubua ndia buna-boan.’ Naa, ndaa naa.
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado, que um é o que semeia, e outro o que ceifa.
38 Au adenu ei ena fo miu maduduru buna-boak numa hatahori laen ue-osan mai. Memak ei ta ndia maue-osa, tehuu ei ndia hambu nanalak numa sira sota-benggen mai.”
38 Eu vos enviei a ceifar onde vós não trabalhastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Faik naa, hambu hatahori Samaria noꞌuk ka marai kota naa ramahere neu Yesus, nahuu inak naa kokolan nae, “Ana buka nakambela basa-basan fo au tao itak ena.”
39 E muitos dos samaritanos daquela cidade creram nele, pela palavra da mulher, que testificou: Disse-me tudo quanto tenho feito.
40 De neu faik fo ara reni Yesus reu, ara roke-hule mbalin rae, “Papa, mai leo mua ai dei!” Boe ma Ana leo taak fai dua numa naa.
40 Indo, pois, ter com ele os samaritanos, rogaram-lhe que ficasse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Ma hatahori laen noꞌuk ka oo ramahere neun boe, nahuu Ndia kokolan.
41 E muitos mais creram nele, por causa da sua palavra.
42 Ara oo rafada inak naa boe rae, “Afik ka naa, ai mamanene kada o kokolam mesa kana. Tehuu hatematak ia, ai mamahere neun, nahuu ai mamanene no ai ndiꞌi doo heli-helin numa Ndia mai. Ai bubuluk tebe-tebe mae, Hatahori ia, ndia bisa tao nasoi-nasoda ita basa ngga marai dae-bafok ia numa ita sala-singgon nara mai.”
42 E diziam à mulher: Já não é pelo teu dito que nós cremos; porque nós mesmos o temos ouvido, e sabemos que este é verdadeiramente o Cristo, o Salvador do mundo.
43 Yesus asa leo basa numa naa, boe ma ara laꞌo rakandoo reni profensi Galilea reu.
43 E dois dias depois partiu dali, e foi para a Galiléia.
44 (Laꞌe esa Yesus kokolak nita nae, “Hatahorir ta hii fee hada-horomatak neu Manetualain mana toꞌu dedeꞌan nai ndia nggoro-tadu heli-helin.”)
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não tem honra na sua própria pátria.
45 Fai bakahulun, neu bei ta feta Paska, hatahori Galilear noꞌuk ka reni kota Yerusalem reu ena, fo tao fai malole nai naa. De ara hambu lelak mete-rita basa hata fo Yesus taok numa Yerusalem. Huu naa de neu Ana fali neni Galilea neu, ara simbok kana no malole.
45 Chegando, pois, à Galiléia, os galileus o receberam, vistas todas as coisas que fizera em Jerusalém, no dia da festa; porque também eles tinham ido à festa.
46 Basa de Yesus asa laꞌo rakandoo bali reni nggorok Kana manai profensi Galilea reu. Ana tao nita oe dadi anggor numa naa.
46 Segunda vez foi Jesus a Caná da Galiléia, onde da água fizera vinho. E havia ali um nobre, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Neu faik fo penggawe naa namanene nae, Yesus fali neni Galilea neu numa profensi Yudea mai, boe ma ana laꞌok ndaꞌe neni Kana neu sangga Yesus. Natonggo noon, boe ma ana kokoe nasi-nasi fo Yesus konda neu tao nahai ndia anan. Huu kanak naa nae mate ena.
47 Ouvindo este que Jesus vinha da Judéia para a Galiléia, foi ter com ele, e rogou-lhe que descesse, e curasse o seu filho, porque já estava à morte.
48 Yesus nafada penggawe naa nae, “Mete ma ei ta mete-mita Au tao tanda heran mata-matak, na, ei ta nau mamahere neu Au!”
48 Então Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e milagres, não crereis.
49 Penggawe naa naselu nae, “Lamatuak, tulun mai dei. Te mete ma taa, na, au anang maten ia ena.”
49 Disse-lhe o nobre: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Boe ma Yesus nafadan nae, “Fali muu ngga leo. Te o anan naa, sodak.”
50 Disse-lhe Jesus: Vai, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe disse, e partiu.
51 Neu ana fali, ndia hatahori mana maue-osan nara mai ratonggo roon numa dalak rae, “Papa boso susa bali, huu papa anan sodak ena.”
51 E descendo ele logo, saíram-lhe ao encontro os seus servos, e lhe anunciaram, dizendo: O teu filho vive.
52 Boe ma natane sara nae, “Ana mulai hai ndia liꞌu hida?”
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora se achara melhor. E disseram-lhe: Ontem às sete horas a febre o deixou.
53 Boe ma penggawe naa nasaneda memak nae, ndia anan dadi hai ena, mulai numa Yesus nafada nae, “Papa anan naa, sodak.” De ana no basa ndia uma isin ramahere neu Yesus.
53 Entendeu, pois, o pai que era aquela hora a mesma em que Jesus lhe disse: O teu filho vive; e creu ele, e toda a sua casa.
54 Mandadik ia, ndia tanda heran kaduan fo Yesus taok, neu Ana kalua numa Yudea mai, fo neni Galilea neu.
54 Jesus fez este segundo milagre, quando ia da Judéia para a Galiléia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.