João 11
Rote Tii Alkitab (TXQ) vs VC
1 — ausente —
1 Lázaro caiu doente em Betânia, onde estavam Maria e sua irmã Marta.
2 — ausente —
2 Maria era quem ungira o Senhor com o óleo perfumado e lhe enxugara os pés com os seus cabelos. E Lázaro, que estava enfermo, era seu irmão.
3 Boe ma kaꞌa inan nara haitua harak neu Yesus rae, “Papa nonoon, Lasarus, namahedi berak.”
3 Suas irmãs mandaram, pois, dizer a Jesus: Senhor, aquele que tu amas está enfermo.
4 Neu Yesus namanene hara heheluk naa, boe ma Ana kokolak nae, “Hedis ia, ta tao nala sana mate. Manetualain nae pake dedeꞌak ia, fo natudu Ndia ta neni babanggan. Mita fo hatahorir rakadedemak Au, ndia Manetualain Anan.”
4 A estas palavras, disse-lhes Jesus: Esta enfermidade não causará a morte, mas tem por finalidade a glória de Deus. Por ela será glorificado o Filho de Deus.
5 Yesus sue-lai Martaa no fadin Maria ma sira dua sara fadin Lasarus.
5 Ora, Jesus amava Marta, Maria, sua irmã, e Lázaro.
6 Neu Ana namanene rae, Lasarus namahedi, Ana bei leo faik dua bali numa lee Yarden boboan seri.
6 Mas, embora tivesse ouvido que ele estava enfermo, demorou-se ainda dois dias no mesmo lugar.
7 Basa naa, Ana nafada Ndia ana nunin nara nae, “Mai, ita teu seluk bali teni profensi Yudea, fo Lasarus mamanan.”
7 Depois, disse a seus discípulos: Voltemos para a Judéia.
8 Tehuu Ndia ana nunin nara rasabara rae, “Papa Meser. Bei lai-laik ia, hatahori Yahudi malanggan nara rae toko risa Papa numa naa. Tehuu hatematak ia, Papa nae fali neni naa neu bali, do?”
8 Mestre, responderam eles, há pouco os judeus te queriam apedrejar, e voltas para lá?
9 Boe ma Yesus naselu nae, “Boso mamataꞌu, ee! Tungga faik, ledo nasaꞌa numa huhuak losa ledo bobon. Naa, hambu liꞌu salahunu dua, hetu? Mete ma laꞌok nai manggaledok, hatahori ta nakatunu. Manggaledok nasaꞌa nai dae-bafok ia, de hatahori bisa mete-nita.
9 Jesus respondeu: Não são doze as horas do dia? Quem caminha de dia não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Tehuu mete ma hatahori laꞌok nai makiuk, ana nakatunu laꞌi-laꞌik kana, huu ana ta naena manggaledok.”
10 Mas quem anda de noite tropeça, porque lhe falta a luz.
11 Yesus kokolak basa talo naa, boe ma Ana nafada nae, “Ita nonoon Lasarus sunggu ena. Tehuu neu ko Au ambadedeik kana.”
11 Depois destas palavras, ele acrescentou: Lázaro, nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo.
12 Boe ma ana nunin nara rae, “Papa. Mete ma ana kada sunggu, sosoa-ndandaan, neu ko ana hai fali, hetu?”
12 Disseram-lhe os seus discípulos: Senhor, se ele dorme, há de sarar.
13 Ara kokolak talo naa, nahuu ara duꞌa, Yesus kokolak laꞌe-neu susunggu biasa. Naa te Ana kokolak laꞌe-neu Lasarus mamaten.
13 Jesus, entretanto, falara da sua morte, mas eles pensavam que falasse do sono como tal.
14 Boe ma Yesus nafada no ledo-ledo nae, “Talo ia. Lasarus maten ena.
14 Então Jesus lhes declarou abertamente: Lázaro morreu.
15 Au amahoko Au ta nai naa, neu ana bei ta mate, mita fo ei dalem boso sona. Huu hata fo nau dadi hatematak ia, tao nala ei bisa mamahere neu Au. Mai fo ita teni naa teu leo!”
15 Alegro-me por vossa causa, por não ter estado lá, para que creiais. Mas vamos a ele.
16 Basa boe ma Tomas, fo ara seseik rae, “ana duak,” nafada ana nunik laen nara nae, “Mai leo! Malole lenak ita basa ngga tungga teu, mita fo ita mate sama-sama to Ndia.”
16 A isso Tomé, chamado Dídimo, disse aos seus condiscípulos: Vamos também nós, para morrermos com ele.
17 — ausente —
17 À chegada de Jesus, já havia quatro dias que Lázaro estava no sepulcro.
18 — ausente —
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 — ausente —
19 Muitos judeus tinham vindo a Marta e a Maria, para lhes apresentar condolências pela morte de seu irmão.
20 Neu Martaa namanene nae, Yesus mai ena, boe ma ana kalua fo neu natonggo no Yesus. Tehuu Maria nahani nai kada uma dale.
20 Mal soube Marta da vinda de Jesus, saiu-lhe ao encontro. Maria, porém, estava sentada em casa.
21 Boe ma Martaa nafada Yesus nae, “Awii, Papa, ee! Mete ma Papa nai ia, na, au fading neu ko ta mate sana.
21 Marta disse a Jesus: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
22 Tehuu au amahere tebe-tebe, Papa noke hata neu Manetualain, na, neu ko Papa hambun.”
22 Mas sei também, agora, que tudo o que pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Boe ma Yesus nafadan nae, “Maꞌa! Neu ko o fadin nasoda fali numa mamaten mai.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão ressurgirá.
24 Martaa nakaheik nae, “Au alela, neu ko nai dae-bafok fai mateꞌen, neu Lamatuak tao nala basa hatahori mates sara rasoda fali, Ana oo tao nasoda falik au fading boe.”
24 Respondeu-lhe Marta: Sei que há de ressurgir na ressurreição no último dia.
25 Boe ma Yesus nafada nae, “Au ndia tao hatahori mates dadi nasoda fali. Au oo ndia fee masodak tetebes boe. Dadi hatahori fo mana namahere neu Au, neu ko hambu masodak naa, leo mae ana mate.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que esteja morto, viverá.
26 Boe ma hatahori fo mana hambu masodak tetebes naa, ma namahere neu Au, neu ko nasoda nakandoo. Maꞌa, o mamahere Au kokolang, do?”
26 E todo aquele que vive e crê em mim, jamais morrerá. Crês nisto?
27 Martaa naselu nae, “Ia, Papa! Au amahere ae, Papa ia, ndia Karistus, Hatahori naa fo Manetualain henggenee memak kana numa lele uluk mai ena. Ma Papa ia, Manetualain Anan, fo Ana helu-bartaa ena nae nadenun neni dae-bafok ia mai.”
27 Respondeu ela: Sim, Senhor. Eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, aquele que devia vir ao mundo.
28 Martaa kokolak basa talo naa, boe ma ana laꞌo fali neu ngga. De ana nanggou fadin Maria, fo kada dua sara mesa kasa, boe ma nafada nae, “Papa Meser mai ena. Ana nae natonggo no o.”
28 A essas palavras, ela foi chamar sua irmã Maria, dizendo-lhe baixinho: O Mestre está aí e te chama.
29 — ausente —
29 Apenas ela o ouviu, levantou-se imediatamente e foi ao encontro dele.
30 — ausente —
30 {Pois Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava ainda naquele lugar onde Marta o tinha encontrado.}
31 — ausente —
31 Os judeus que estavam com ela em casa, em visita de pêsames, ao verem Maria levantar-se depressa e sair, seguiram-na, crendo que ela ia ao sepulcro para ali chorar.
32 Neu Maria losa mamanak naa, boe ma ana mete-nita Yesus. De ana sendek luu-langgan neu Yesus ein. Boe ma ana kokolak nae, “Awii! Mete ma Papa nai ia, na, au fading neu ko ta mate sana.”
32 Quando, porém, Maria chegou onde Jesus estava e o viu, lançou-se aos seus pés e disse-lhe: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
33 Neu Yesus mete-nita ana buꞌi namatani, ma hatahori Yahudir fo mana tunggan oo rakarereu boe. De dalen hedis ma nameda susa.
33 Ao vê-la chorar assim, como também todos os judeus que a acompanhavam, Jesus ficou intensamente comovido em espírito. E, sob o impulso de profunda emoção,
34 Ana natane nae, “Ei matoin nai bee?”
34 perguntou: Onde o pusestes? Responderam-lhe: Senhor, vinde ver.
35 Boe ma Yesus buꞌi namatani.
35 Jesus pôs-se a chorar.
36 De hatahori Yahudir rakokola aok rae, “Mete dei. Ana sue nalan seli neu Lasarus!”
36 Observaram por isso os judeus: Vede como ele o amava!
37 Tehuu ketuk bali kokolak rae, “Hatahori ia, ndia tao nahai hatahori pokek matan, de ana bisa mete-nita. Tao hata de Ana ta bisa kaꞌi Lasarus fo ana ta mate?”
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos do cego de nascença, fazer com que este não morresse?
38 Yesus nameda dalen hedis bali. Boe ma Ana neu deka-deka no luak fo ara paken ratoi Lasarus. Ara tatana rala luak naa ena pake batu moꞌok esa.
38 Tomado, novamente, de profunda emoção, Jesus foi ao sepulcro. Era uma gruta, coberta por uma pedra.
39 Boe ma Yesus nadenu hatahorir marai naa nae, “Keko heni batu ia, fo soi heni luak ia lelesun dei!”
39 Jesus ordenou: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, pois há quatro dias que ele está aí...
40 Boe ma Yesus fee nesenedak neun nae, “Masaneda bebeik kara ia, hetu? Au afada memak ena ae, mete ma Maꞌa tebe-tebe mamahere Au, neu ko bisa mete-mita Manetualain ta neni babanggan.”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu: Se creres, verás a glória de Deus? Tiraram, pois, a pedra.
41 Basa boe ma hambu hatahori hida keko heni batu naa numa luak mai. Boe ma Yesus nasare neni lalai neu, de Ana nae, “Papa! Au oke makasi, nahuu Papa nenene Au.
41 Levantando Jesus os olhos ao alto, disse: Pai, rendo-te graças, porque me ouviste.
42 Au bubuluk numa fai uluk mai ena ae, Papa soa namanene neu Au. Tehuu Au kokolak talo naa hatematak ia, mita fo hatahorir fo mana rambariik rai ia bisa bubuluk rae, Papa ndia nadenu Au.”
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas falo assim por causa do povo que está em roda, para que creiam que tu me enviaste.
43 Neu Ana kokolak basa talo naa, boe ma Ana eki no hara beran nae, “Lasarus! Dea mai leo!”
43 Depois destas palavras, exclamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Boe ma hatahori mates naa kalua numa luak mai. Hambu temak mbomboti mamates mboti nala liman ma ein. Ma hambu temak fo mboti nala matan boe. Yesus nadenu hatahorir marai naa nae, “Lofa heni temak kara raa dei, mita fo ana laꞌok nala!”
44 E o morto saiu, tendo os pés e as mãos ligados com faixas, e o rosto coberto por um sudário. Ordenou então Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Neu ara mete-rita hata fo Yesus taok naa, hatahori Yahudi noꞌuk ka fo mana mai beꞌe-falufii ro Maria, ramahere Yesus.
45 Muitos dos judeus, que tinham vindo a Marta e Maria e viram o que Jesus fizera, creram nele.
46 Tehuu hambu ruma bali reu ratonggo ro hatahori partei Farisir fo rafada sara, Yesus tataon naa.
46 Alguns deles, porém, foram aos fariseus e lhes contaram o que Jesus realizara.
47 Basa boe ma malangga anggama malanggan nara, ma hatahori Farisir rakabua fo rakokola aok. Ara ratatane aok rae, “Hatahori naa tao tanda heran mata-matak kara! Dadi ita muste tao talo bee bali?
47 Os pontífices e os fariseus convocaram o conselho e disseram: Que faremos? Esse homem multiplica os milagres.
48 Mete ma ita elan numa naa, na, neu ko basa hatahorir ramahena neun sama leo Ana dadi neu sira manen. No dalak naa, neu ko man-parenda Roma soldadun nara, mai rakalulutu ita Uma Huhule-haradoi Ina-huun ma ita nusa Yahudi hatahorin.”
48 Se o deixarmos proceder assim, todos crerão nele, e os romanos virão e arruinarão a nossa cidade e toda a nação.
49 Teuk naa, Kayafas ndia dadi neu malangga anggamar malangga ina-huun. Ana kokolak nae, “Nggoa bebek kara ein, ee! Ei ta bubuluk hata-hata!
49 Um deles, chamado Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano, disse-lhes: Vós não entendeis nada!
50 Malole lenak soa-neu ei, mete ma hambu kada hatahori esa mate soa-neu basa hatahorir. Mete ma taa, neu ko soldadu Romar rakalulutu nusa Yahudi hatahorin katematuan!”
50 Nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 Kayafas ta kokolak tungga ndia hihiin mesa kana. Te Lamatuak pake ndia bafan, nahuu teuk naa, ana dadi malangga anggamar malangga ina-huun. Huu naa de Kayafas nafada memak nae, neu ko Yesus mate soa-neu basa hatahori Yahudir.
51 E ele não disse isso por si mesmo, mas, como era o sumo sacerdote daquele ano, profetizava que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Naa te, Ana ta mate soa-neu kada nusa Yahudi hatahorin mesa kasa, tehuu soa-neu basa Manetualain anan nara mana ratanggela nai dae-bafok ia. Neu ko Ana tao basa sara dadi reu nusak esa hatahorin.
52 e não somente pela nação, mas também para que fossem reconduzidos à unidade os filhos de Deus dispersos.
53 De mulai numa faik fo Kayafas kokolak naa mai, hatahori Yahudi malanggan nara duduꞌa fo rala harak rae tao risa Yesus.
53 E desde aquele momento resolveram tirar-lhe a vida.
54 Dadi Yesus ta laꞌok ledo-ledo bali, nai hatahori Yahudi malanggan nara taladan. Ana no Ndia ana nunin nara rakaheok reni kota esa reu, nade Efraim, mana deka-deka no mamana nees. De ara leo taak reu naa.
54 Em conseqüência disso, Jesus já não andava em público entre os judeus. Retirou-se para uma região vizinha do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ali se detinha com seus discípulos.
55 Faik naa, anggama Yahudir fai malole Paska deka-deka ena. Netetemek nai naa, hatahori noꞌuk ka ruma deak mai rakabubua nai kota Yerusalem fo tungga feta Paska nai naa. Ara losa rakahuluk, fo tao rambalao aon nara tungga anggama hohoro-lalanen.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muita gente de todo o país subia a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Hatahori noꞌuk ka mana reni Yerusalem reu, sangga Yesus nai naa. Neu ara rambariik numa Uma Huhule-haradoi Ina-huuk bebelan, ara ratatane aok rae, “Tungga ei, talo bee? Ei duꞌa mae, Yesus nau mai tungga feta anggama ia, do taa?”
56 Procuravam Jesus e falavam uns com os outros no templo: Que vos parece? Achais que ele não virá à festa?
57 Tehuu malangga anggama malanggan nara, ma hatahori Farisir parenda ena rae, “Mete ma hambu hatahori bubuluk Yesus nai bee, na, mafada ai dei!” Naa te ara raena nanaek fo rae humu Yesus.
57 Mas os sumos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que todo aquele que soubesse onde ele estava o denunciasse, para o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.