João 11
Rote Tii Alkitab (TXQ) vs ARA
1 — ausente —
1 Estava enfermo Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 — ausente —
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava enfermo, era a mesma que ungiu com bálsamo o Senhor e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Boe ma kaꞌa inan nara haitua harak neu Yesus rae, “Papa nonoon, Lasarus, namahedi berak.”
3 Mandaram, pois, as irmãs de Lázaro dizer a Jesus: Senhor, está enfermo aquele a quem amas.
4 Neu Yesus namanene hara heheluk naa, boe ma Ana kokolak nae, “Hedis ia, ta tao nala sana mate. Manetualain nae pake dedeꞌak ia, fo natudu Ndia ta neni babanggan. Mita fo hatahorir rakadedemak Au, ndia Manetualain Anan.”
4 Ao receber a notícia, disse Jesus: Esta enfermidade não é para morte, e sim para a glória de Deus, a fim de que o Filho de Deus seja por ela glorificado.
5 Yesus sue-lai Martaa no fadin Maria ma sira dua sara fadin Lasarus.
5 Ora, amava Jesus a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Neu Ana namanene rae, Lasarus namahedi, Ana bei leo faik dua bali numa lee Yarden boboan seri.
6 Quando, pois, soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Basa naa, Ana nafada Ndia ana nunin nara nae, “Mai, ita teu seluk bali teni profensi Yudea, fo Lasarus mamanan.”
7 Depois, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Tehuu Ndia ana nunin nara rasabara rae, “Papa Meser. Bei lai-laik ia, hatahori Yahudi malanggan nara rae toko risa Papa numa naa. Tehuu hatematak ia, Papa nae fali neni naa neu bali, do?”
8 Disseram-lhe os discípulos: Mestre, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Boe ma Yesus naselu nae, “Boso mamataꞌu, ee! Tungga faik, ledo nasaꞌa numa huhuak losa ledo bobon. Naa, hambu liꞌu salahunu dua, hetu? Mete ma laꞌok nai manggaledok, hatahori ta nakatunu. Manggaledok nasaꞌa nai dae-bafok ia, de hatahori bisa mete-nita.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Tehuu mete ma hatahori laꞌok nai makiuk, ana nakatunu laꞌi-laꞌik kana, huu ana ta naena manggaledok.”
10 mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Yesus kokolak basa talo naa, boe ma Ana nafada nae, “Ita nonoon Lasarus sunggu ena. Tehuu neu ko Au ambadedeik kana.”
11 Isto dizia e depois lhes acrescentou: Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou para despertá-lo.
12 Boe ma ana nunin nara rae, “Papa. Mete ma ana kada sunggu, sosoa-ndandaan, neu ko ana hai fali, hetu?”
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Ara kokolak talo naa, nahuu ara duꞌa, Yesus kokolak laꞌe-neu susunggu biasa. Naa te Ana kokolak laꞌe-neu Lasarus mamaten.
13 Jesus, porém, falara com respeito à morte de Lázaro; mas eles supunham que tivesse falado do repouso do sono.
14 Boe ma Yesus nafada no ledo-ledo nae, “Talo ia. Lasarus maten ena.
14 Então, Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Au amahoko Au ta nai naa, neu ana bei ta mate, mita fo ei dalem boso sona. Huu hata fo nau dadi hatematak ia, tao nala ei bisa mamahere neu Au. Mai fo ita teni naa teu leo!”
15 e por vossa causa me alegro de que lá não estivesse, para que possais crer; mas vamos ter com ele.
16 Basa boe ma Tomas, fo ara seseik rae, “ana duak,” nafada ana nunik laen nara nae, “Mai leo! Malole lenak ita basa ngga tungga teu, mita fo ita mate sama-sama to Ndia.”
16 Então, Tomé, chamado Dídimo, disse aos condiscípulos: Vamos também nós para morrermos com ele.
17 — ausente —
17 Chegando Jesus, encontrou Lázaro já sepultado, havia quatro dias.
18 — ausente —
18 Ora, Betânia estava cerca de quinze estádios perto de Jerusalém.
19 — ausente —
19 Muitos dentre os judeus tinham vindo ter com Marta e Maria, para as consolar a respeito de seu irmão.
20 Neu Martaa namanene nae, Yesus mai ena, boe ma ana kalua fo neu natonggo no Yesus. Tehuu Maria nahani nai kada uma dale.
20 Marta, quando soube que vinha Jesus, saiu ao seu encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Boe ma Martaa nafada Yesus nae, “Awii, Papa, ee! Mete ma Papa nai ia, na, au fading neu ko ta mate sana.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se estiveras aqui, não teria morrido meu irmão.
22 Tehuu au amahere tebe-tebe, Papa noke hata neu Manetualain, na, neu ko Papa hambun.”
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Boe ma Yesus nafadan nae, “Maꞌa! Neu ko o fadin nasoda fali numa mamaten mai.”
23 Declarou-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Martaa nakaheik nae, “Au alela, neu ko nai dae-bafok fai mateꞌen, neu Lamatuak tao nala basa hatahori mates sara rasoda fali, Ana oo tao nasoda falik au fading boe.”
24 Eu sei, replicou Marta, que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Boe ma Yesus nafada nae, “Au ndia tao hatahori mates dadi nasoda fali. Au oo ndia fee masodak tetebes boe. Dadi hatahori fo mana namahere neu Au, neu ko hambu masodak naa, leo mae ana mate.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Boe ma hatahori fo mana hambu masodak tetebes naa, ma namahere neu Au, neu ko nasoda nakandoo. Maꞌa, o mamahere Au kokolang, do?”
26 e todo o que vive e crê em mim não morrerá, eternamente. Crês isto?
27 Martaa naselu nae, “Ia, Papa! Au amahere ae, Papa ia, ndia Karistus, Hatahori naa fo Manetualain henggenee memak kana numa lele uluk mai ena. Ma Papa ia, Manetualain Anan, fo Ana helu-bartaa ena nae nadenun neni dae-bafok ia mai.”
27 Sim, Senhor, respondeu ela, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Martaa kokolak basa talo naa, boe ma ana laꞌo fali neu ngga. De ana nanggou fadin Maria, fo kada dua sara mesa kasa, boe ma nafada nae, “Papa Meser mai ena. Ana nae natonggo no o.”
28 Tendo dito isto, retirou-se e chamou Maria, sua irmã, e lhe disse em particular: O Mestre chegou e te chama.
29 — ausente —
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa e foi ter com ele,
30 — ausente —
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta se avistara com ele.
31 — ausente —
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, supondo que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Neu Maria losa mamanak naa, boe ma ana mete-nita Yesus. De ana sendek luu-langgan neu Yesus ein. Boe ma ana kokolak nae, “Awii! Mete ma Papa nai ia, na, au fading neu ko ta mate sana.”
32 Quando Maria chegou ao lugar onde estava Jesus, ao vê-lo, lançou-se-lhe aos pés, dizendo: Senhor, se estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Neu Yesus mete-nita ana buꞌi namatani, ma hatahori Yahudir fo mana tunggan oo rakarereu boe. De dalen hedis ma nameda susa.
33 Jesus, vendo-a chorar, e bem assim os judeus que a acompanhavam, agitou-se no espírito e comoveu-se.
34 Ana natane nae, “Ei matoin nai bee?”
34 E perguntou: Onde o sepultastes? Eles lhe responderam: Senhor, vem e vê!
35 Boe ma Yesus buꞌi namatani.
35 Jesus chorou.
36 De hatahori Yahudir rakokola aok rae, “Mete dei. Ana sue nalan seli neu Lasarus!”
36 Então, disseram os judeus: Vede quanto o amava.
37 Tehuu ketuk bali kokolak rae, “Hatahori ia, ndia tao nahai hatahori pokek matan, de ana bisa mete-nita. Tao hata de Ana ta bisa kaꞌi Lasarus fo ana ta mate?”
37 Mas alguns objetaram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer que este não morresse?
38 Yesus nameda dalen hedis bali. Boe ma Ana neu deka-deka no luak fo ara paken ratoi Lasarus. Ara tatana rala luak naa ena pake batu moꞌok esa.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, encaminhou-se para o túmulo; era este uma gruta a cuja entrada tinham posto uma pedra.
39 Boe ma Yesus nadenu hatahorir marai naa nae, “Keko heni batu ia, fo soi heni luak ia lelesun dei!”
39 Então, ordenou Jesus: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, porque já é de quatro dias.
40 Boe ma Yesus fee nesenedak neun nae, “Masaneda bebeik kara ia, hetu? Au afada memak ena ae, mete ma Maꞌa tebe-tebe mamahere Au, neu ko bisa mete-mita Manetualain ta neni babanggan.”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Basa boe ma hambu hatahori hida keko heni batu naa numa luak mai. Boe ma Yesus nasare neni lalai neu, de Ana nae, “Papa! Au oke makasi, nahuu Papa nenene Au.
41 Tiraram, então, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou porque me ouviste.
42 Au bubuluk numa fai uluk mai ena ae, Papa soa namanene neu Au. Tehuu Au kokolak talo naa hatematak ia, mita fo hatahorir fo mana rambariik rai ia bisa bubuluk rae, Papa ndia nadenu Au.”
42 Aliás, eu sabia que sempre me ouves, mas assim falei por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Neu Ana kokolak basa talo naa, boe ma Ana eki no hara beran nae, “Lasarus! Dea mai leo!”
43 E, tendo dito isto, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Boe ma hatahori mates naa kalua numa luak mai. Hambu temak mbomboti mamates mboti nala liman ma ein. Ma hambu temak fo mboti nala matan boe. Yesus nadenu hatahorir marai naa nae, “Lofa heni temak kara raa dei, mita fo ana laꞌok nala!”
44 Saiu aquele que estivera morto, tendo os pés e as mãos ligados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então, lhes ordenou Jesus: Desatai-o e deixai-o ir.
45 Neu ara mete-rita hata fo Yesus taok naa, hatahori Yahudi noꞌuk ka fo mana mai beꞌe-falufii ro Maria, ramahere Yesus.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que fizera Jesus, creram nele.
46 Tehuu hambu ruma bali reu ratonggo ro hatahori partei Farisir fo rafada sara, Yesus tataon naa.
46 Outros, porém, foram ter com os fariseus e lhes contaram dos feitos que Jesus realizara.
47 Basa boe ma malangga anggama malanggan nara, ma hatahori Farisir rakabua fo rakokola aok. Ara ratatane aok rae, “Hatahori naa tao tanda heran mata-matak kara! Dadi ita muste tao talo bee bali?
47 Então, os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio; e disseram: Que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Mete ma ita elan numa naa, na, neu ko basa hatahorir ramahena neun sama leo Ana dadi neu sira manen. No dalak naa, neu ko man-parenda Roma soldadun nara, mai rakalulutu ita Uma Huhule-haradoi Ina-huun ma ita nusa Yahudi hatahorin.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Teuk naa, Kayafas ndia dadi neu malangga anggamar malangga ina-huun. Ana kokolak nae, “Nggoa bebek kara ein, ee! Ei ta bubuluk hata-hata!
49 Caifás, porém, um dentre eles, sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: Vós nada sabeis,
50 Malole lenak soa-neu ei, mete ma hambu kada hatahori esa mate soa-neu basa hatahorir. Mete ma taa, neu ko soldadu Romar rakalulutu nusa Yahudi hatahorin katematuan!”
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Kayafas ta kokolak tungga ndia hihiin mesa kana. Te Lamatuak pake ndia bafan, nahuu teuk naa, ana dadi malangga anggamar malangga ina-huun. Huu naa de Kayafas nafada memak nae, neu ko Yesus mate soa-neu basa hatahori Yahudir.
51 Ora, ele não disse isto de si mesmo; mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação
52 Naa te, Ana ta mate soa-neu kada nusa Yahudi hatahorin mesa kasa, tehuu soa-neu basa Manetualain anan nara mana ratanggela nai dae-bafok ia. Neu ko Ana tao basa sara dadi reu nusak esa hatahorin.
52 e não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 De mulai numa faik fo Kayafas kokolak naa mai, hatahori Yahudi malanggan nara duduꞌa fo rala harak rae tao risa Yesus.
53 Desde aquele dia, resolveram matá-lo.
54 Dadi Yesus ta laꞌok ledo-ledo bali, nai hatahori Yahudi malanggan nara taladan. Ana no Ndia ana nunin nara rakaheok reni kota esa reu, nade Efraim, mana deka-deka no mamana nees. De ara leo taak reu naa.
54 De sorte que Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali permaneceu com os discípulos.
55 Faik naa, anggama Yahudir fai malole Paska deka-deka ena. Netetemek nai naa, hatahori noꞌuk ka ruma deak mai rakabubua nai kota Yerusalem fo tungga feta Paska nai naa. Ara losa rakahuluk, fo tao rambalao aon nara tungga anggama hohoro-lalanen.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus; e muitos daquela região subiram para Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Hatahori noꞌuk ka mana reni Yerusalem reu, sangga Yesus nai naa. Neu ara rambariik numa Uma Huhule-haradoi Ina-huuk bebelan, ara ratatane aok rae, “Tungga ei, talo bee? Ei duꞌa mae, Yesus nau mai tungga feta anggama ia, do taa?”
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Tehuu malangga anggama malanggan nara, ma hatahori Farisir parenda ena rae, “Mete ma hambu hatahori bubuluk Yesus nai bee, na, mafada ai dei!” Naa te ara raena nanaek fo rae humu Yesus.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para, se alguém soubesse onde ele estava, denunciá-lo, a fim de o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.