João 11

Rote Tii Alkitab (TXQ) vs BKJ

Sair da comparação
1 — ausente —
1 Ora, havia um certo homem enfermo, chamado Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 — ausente —
2 (Era aquela Maria que ungiu o Senhor com unguento, e secou os seus pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo).
3 Boe ma kaꞌa inan nara haitua harak neu Yesus rae, “Papa nonoon, Lasarus, namahedi berak.”
3 Portanto, suas irmãs enviaram até ele dizendo: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Neu Yesus namanene hara heheluk naa, boe ma Ana kokolak nae, “Hedis ia, ta tao nala sana mate. Manetualain nae pake dedeꞌak ia, fo natudu Ndia ta neni babanggan. Mita fo hatahorir rakadedemak Au, ndia Manetualain Anan.”
4 Quando Jesus ouviu isso, ele disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Yesus sue-lai Martaa no fadin Maria ma sira dua sara fadin Lasarus.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Neu Ana namanene rae, Lasarus namahedi, Ana bei leo faik dua bali numa lee Yarden boboan seri.
6 Ouvindo, pois, que ele estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde ele estava.
7 Basa naa, Ana nafada Ndia ana nunin nara nae, “Mai, ita teu seluk bali teni profensi Yudea, fo Lasarus mamanan.”
7 Depois disso, então, ele diz aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Tehuu Ndia ana nunin nara rasabara rae, “Papa Meser. Bei lai-laik ia, hatahori Yahudi malanggan nara rae toko risa Papa numa naa. Tehuu hatematak ia, Papa nae fali neni naa neu bali, do?”
8 Seus discípulos lhe disseram: Mestre, recentemente os judeus procuravam apedrejar-te, e tu vais para lá novamente?
9 Boe ma Yesus naselu nae, “Boso mamataꞌu, ee! Tungga faik, ledo nasaꞌa numa huhuak losa ledo bobon. Naa, hambu liꞌu salahunu dua, hetu? Mete ma laꞌok nai manggaledok, hatahori ta nakatunu. Manggaledok nasaꞌa nai dae-bafok ia, de hatahori bisa mete-nita.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se algum homem andar de dia, ele não tropeça, porque ele vê a luz deste mundo.
10 Tehuu mete ma hatahori laꞌok nai makiuk, ana nakatunu laꞌi-laꞌik kana, huu ana ta naena manggaledok.”
10 Mas se um homem andar de noite, ele tropeça, porque nele não há luz.
11 Yesus kokolak basa talo naa, boe ma Ana nafada nae, “Ita nonoon Lasarus sunggu ena. Tehuu neu ko Au ambadedeik kana.”
11 Essas coisas ele falou, e depois disso ele lhes disse: Nosso amigo Lázaro dorme, mas eu vou, para que eu possa despertá-lo do sono.
12 Boe ma ana nunin nara rae, “Papa. Mete ma ana kada sunggu, sosoa-ndandaan, neu ko ana hai fali, hetu?”
12 Disseram-lhe, então, os seus discípulos: Senhor, se dorme, ele ficará bom.
13 Ara kokolak talo naa, nahuu ara duꞌa, Yesus kokolak laꞌe-neu susunggu biasa. Naa te Ana kokolak laꞌe-neu Lasarus mamaten.
13 Todavia Jesus havia falado de sua morte, mas eles pensavam que falava do repouso do sono.
14 Boe ma Yesus nafada no ledo-ledo nae, “Talo ia. Lasarus maten ena.
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto.
15 Au amahoko Au ta nai naa, neu ana bei ta mate, mita fo ei dalem boso sona. Huu hata fo nau dadi hatematak ia, tao nala ei bisa mamahere neu Au. Mai fo ita teni naa teu leo!”
15 E estou contente por causa de vós, de que eu não estivesse ali, para que creiais; no entanto, vamos até ele.
16 Basa boe ma Tomas, fo ara seseik rae, “ana duak,” nafada ana nunik laen nara nae, “Mai leo! Malole lenak ita basa ngga tungga teu, mita fo ita mate sama-sama to Ndia.”
16 Então disse Tomé, que é chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para que possamos morrer com ele.
17 — ausente —
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já há quatro dias no sepulcro.
18 — ausente —
18 Ora, Betânia estava perto de Jerusalém, cerca de quinze estádios.
19 — ausente —
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Neu Martaa namanene nae, Yesus mai ena, boe ma ana kalua fo neu natonggo no Yesus. Tehuu Maria nahani nai kada uma dale.
20 Ouvindo, então, Marta que Jesus vinha, foi ao seu encontro. Mas Maria ficou assentada em casa.
21 Boe ma Martaa nafada Yesus nae, “Awii, Papa, ee! Mete ma Papa nai ia, na, au fading neu ko ta mate sana.
21 Então, disse Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Tehuu au amahere tebe-tebe, Papa noke hata neu Manetualain, na, neu ko Papa hambun.”
22 Mas eu sei, que agora mesmo, tudo quanto pedires a Deus, Deus te concederá.
23 Boe ma Yesus nafadan nae, “Maꞌa! Neu ko o fadin nasoda fali numa mamaten mai.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Martaa nakaheik nae, “Au alela, neu ko nai dae-bafok fai mateꞌen, neu Lamatuak tao nala basa hatahori mates sara rasoda fali, Ana oo tao nasoda falik au fading boe.”
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 Boe ma Yesus nafada nae, “Au ndia tao hatahori mates dadi nasoda fali. Au oo ndia fee masodak tetebes boe. Dadi hatahori fo mana namahere neu Au, neu ko hambu masodak naa, leo mae ana mate.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição, e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, ele viverá;
26 Boe ma hatahori fo mana hambu masodak tetebes naa, ma namahere neu Au, neu ko nasoda nakandoo. Maꞌa, o mamahere Au kokolang, do?”
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isto?
27 Martaa naselu nae, “Ia, Papa! Au amahere ae, Papa ia, ndia Karistus, Hatahori naa fo Manetualain henggenee memak kana numa lele uluk mai ena. Ma Papa ia, Manetualain Anan, fo Ana helu-bartaa ena nae nadenun neni dae-bafok ia mai.”
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor; eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Martaa kokolak basa talo naa, boe ma ana laꞌo fali neu ngga. De ana nanggou fadin Maria, fo kada dua sara mesa kasa, boe ma nafada nae, “Papa Meser mai ena. Ana nae natonggo no o.”
28 E, tendo ela dito isso, seguiu o seu caminho, e chamou secretamente a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e te chama.
29 — ausente —
29 Assim que ela ouviu isso, levantou-se depressa, e foi até ele.
30 — ausente —
30 Ora, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 — ausente —
31 Os judeus, pois, que estavam com ela na casa e a consolavam, vendo que Maria se levantara e saíra apressadamente, seguiram-na, dizendo: Ela vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Neu Maria losa mamanak naa, boe ma ana mete-nita Yesus. De ana sendek luu-langgan neu Yesus ein. Boe ma ana kokolak nae, “Awii! Mete ma Papa nai ia, na, au fading neu ko ta mate sana.”
32 Tendo, pois, Maria chegado onde Jesus estava e vendo-o, ela lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Neu Yesus mete-nita ana buꞌi namatani, ma hatahori Yahudir fo mana tunggan oo rakarereu boe. De dalen hedis ma nameda susa.
33 Quando Jesus, pois, a viu chorar, e choravam também os judeus que vinham com ela, comoveu-se em espírito e conturbou-se,
34 Ana natane nae, “Ei matoin nai bee?”
34 e disse: Onde o pusestes? Eles disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Boe ma Yesus buꞌi namatani.
35 Jesus chorou.
36 De hatahori Yahudir rakokola aok rae, “Mete dei. Ana sue nalan seli neu Lasarus!”
36 Disseram, então, os judeus: Vede como ele o amava!
37 Tehuu ketuk bali kokolak rae, “Hatahori ia, ndia tao nahai hatahori pokek matan, de ana bisa mete-nita. Tao hata de Ana ta bisa kaꞌi Lasarus fo ana ta mate?”
37 E alguns deles disseram: Não podia este homem, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este homem não morresse?
38 Yesus nameda dalen hedis bali. Boe ma Ana neu deka-deka no luak fo ara paken ratoi Lasarus. Ara tatana rala luak naa ena pake batu moꞌok esa.
38 Jesus, pois, novamente comovido em si mesmo, foi ao sepulcro. Era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Boe ma Yesus nadenu hatahorir marai naa nae, “Keko heni batu ia, fo soi heni luak ia lelesun dei!”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã daquele que estava morto, disse-lhe: Senhor, a essa altura ele cheira mal, porque ele está morto há quatro dias.
40 Boe ma Yesus fee nesenedak neun nae, “Masaneda bebeik kara ia, hetu? Au afada memak ena ae, mete ma Maꞌa tebe-tebe mamahere Au, neu ko bisa mete-mita Manetualain ta neni babanggan.”
40 Disse-lhe Jesus: Eu não te disse que, se tu creres, verás a glória de Deus?
41 Basa boe ma hambu hatahori hida keko heni batu naa numa luak mai. Boe ma Yesus nasare neni lalai neu, de Ana nae, “Papa! Au oke makasi, nahuu Papa nenene Au.
41 Então, eles tiraram a pedra do lugar onde jazia o morto. E Jesus, levantando seus olhos, disse: Pai, eu te agradeço, por me haveres ouvido.
42 Au bubuluk numa fai uluk mai ena ae, Papa soa namanene neu Au. Tehuu Au kokolak talo naa hatematak ia, mita fo hatahorir fo mana rambariik rai ia bisa bubuluk rae, Papa ndia nadenu Au.”
42 Eu sei que sempre me ouves, mas por causa da multidão que está ao redor eu disse isso, para que possam crer que tu me enviaste.
43 Neu Ana kokolak basa talo naa, boe ma Ana eki no hara beran nae, “Lasarus! Dea mai leo!”
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora.
44 Boe ma hatahori mates naa kalua numa luak mai. Hambu temak mbomboti mamates mboti nala liman ma ein. Ma hambu temak fo mboti nala matan boe. Yesus nadenu hatahorir marai naa nae, “Lofa heni temak kara raa dei, mita fo ana laꞌok nala!”
44 E saiu o que estivera morto, amarrado nos pés e nas mãos com faixas; e a sua face envolta em um lenço. Disse-lhes Jesus: Desatai-o, e deixai-o ir.
45 Neu ara mete-rita hata fo Yesus taok naa, hatahori Yahudi noꞌuk ka fo mana mai beꞌe-falufii ro Maria, ramahere Yesus.
45 Então, muitos dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que haviam visto as coisas que Jesus fizera, creram nele.
46 Tehuu hambu ruma bali reu ratonggo ro hatahori partei Farisir fo rafada sara, Yesus tataon naa.
46 Mas alguns deles foram pelo seu caminho até os fariseus, e lhes contaram as coisas que Jesus havia feito.
47 Basa boe ma malangga anggama malanggan nara, ma hatahori Farisir rakabua fo rakokola aok. Ara ratatane aok rae, “Hatahori naa tao tanda heran mata-matak kara! Dadi ita muste tao talo bee bali?
47 Então, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus em conselho, dizendo: O que faremos? Pois este homem faz muitos milagres.
48 Mete ma ita elan numa naa, na, neu ko basa hatahorir ramahena neun sama leo Ana dadi neu sira manen. No dalak naa, neu ko man-parenda Roma soldadun nara, mai rakalulutu ita Uma Huhule-haradoi Ina-huun ma ita nusa Yahudi hatahorin.”
48 Se o deixarmos assim sozinho, todos os homens crerão nele; e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Teuk naa, Kayafas ndia dadi neu malangga anggamar malangga ina-huun. Ana kokolak nae, “Nggoa bebek kara ein, ee! Ei ta bubuluk hata-hata!
49 E um deles, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós não entendeis nada,
50 Malole lenak soa-neu ei, mete ma hambu kada hatahori esa mate soa-neu basa hatahorir. Mete ma taa, neu ko soldadu Romar rakalulutu nusa Yahudi hatahorin katematuan!”
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Kayafas ta kokolak tungga ndia hihiin mesa kana. Te Lamatuak pake ndia bafan, nahuu teuk naa, ana dadi malangga anggamar malangga ina-huun. Huu naa de Kayafas nafada memak nae, neu ko Yesus mate soa-neu basa hatahori Yahudir.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação;
52 Naa te, Ana ta mate soa-neu kada nusa Yahudi hatahorin mesa kasa, tehuu soa-neu basa Manetualain anan nara mana ratanggela nai dae-bafok ia. Neu ko Ana tao basa sara dadi reu nusak esa hatahorin.
52 e não somente por aquela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estavam dispersos.
53 De mulai numa faik fo Kayafas kokolak naa mai, hatahori Yahudi malanggan nara duduꞌa fo rala harak rae tao risa Yesus.
53 Desde aquele dia, pois, eles tomavam conselho para o matarem.
54 Dadi Yesus ta laꞌok ledo-ledo bali, nai hatahori Yahudi malanggan nara taladan. Ana no Ndia ana nunin nara rakaheok reni kota esa reu, nade Efraim, mana deka-deka no mamana nees. De ara leo taak reu naa.
54 Jesus, portanto, já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim, e ali continuava com os seus discípulos.
55 Faik naa, anggama Yahudir fai malole Paska deka-deka ena. Netetemek nai naa, hatahori noꞌuk ka ruma deak mai rakabubua nai kota Yerusalem fo tungga feta Paska nai naa. Ara losa rakahuluk, fo tao rambalao aon nara tungga anggama hohoro-lalanen.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus; e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Hatahori noꞌuk ka mana reni Yerusalem reu, sangga Yesus nai naa. Neu ara rambariik numa Uma Huhule-haradoi Ina-huuk bebelan, ara ratatane aok rae, “Tungga ei, talo bee? Ei duꞌa mae, Yesus nau mai tungga feta anggama ia, do taa?”
56 Então eles buscavam por Jesus, e falavam entre si, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Tehuu malangga anggama malanggan nara, ma hatahori Farisir parenda ena rae, “Mete ma hambu hatahori bubuluk Yesus nai bee, na, mafada ai dei!” Naa te ara raena nanaek fo rae humu Yesus.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se algum homem soubesse onde ele estava, ele deveria mostrar, para que o prendessem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.