João 11
Rote Tii Alkitab (TXQ) vs ARIB
1 — ausente —
1 Ora, estava enfermo um homem chamado Lázaro, de Betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 — ausente —
2 E Maria, cujo irmão Lázaro se achava enfermo, era a mesma que ungiu o Senhor com bálsamo, e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Boe ma kaꞌa inan nara haitua harak neu Yesus rae, “Papa nonoon, Lasarus, namahedi berak.”
3 Mandaram, pois, as irmãs dizer a Jesus: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Neu Yesus namanene hara heheluk naa, boe ma Ana kokolak nae, “Hedis ia, ta tao nala sana mate. Manetualain nae pake dedeꞌak ia, fo natudu Ndia ta neni babanggan. Mita fo hatahorir rakadedemak Au, ndia Manetualain Anan.”
4 Jesus, porém, ao ouvir isto, disse: Esta enfermidade não é para a morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Yesus sue-lai Martaa no fadin Maria ma sira dua sara fadin Lasarus.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Neu Ana namanene rae, Lasarus namahedi, Ana bei leo faik dua bali numa lee Yarden boboan seri.
6 Quando, pois, ouviu que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde se achava.
7 Basa naa, Ana nafada Ndia ana nunin nara nae, “Mai, ita teu seluk bali teni profensi Yudea, fo Lasarus mamanan.”
7 Depois disto, disse a seus discípulos: Vamos outra vez para Judéia.
8 Tehuu Ndia ana nunin nara rasabara rae, “Papa Meser. Bei lai-laik ia, hatahori Yahudi malanggan nara rae toko risa Papa numa naa. Tehuu hatematak ia, Papa nae fali neni naa neu bali, do?”
8 Disseram-lhe eles: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Boe ma Yesus naselu nae, “Boso mamataꞌu, ee! Tungga faik, ledo nasaꞌa numa huhuak losa ledo bobon. Naa, hambu liꞌu salahunu dua, hetu? Mete ma laꞌok nai manggaledok, hatahori ta nakatunu. Manggaledok nasaꞌa nai dae-bafok ia, de hatahori bisa mete-nita.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Tehuu mete ma hatahori laꞌok nai makiuk, ana nakatunu laꞌi-laꞌik kana, huu ana ta naena manggaledok.”
10 mas se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Yesus kokolak basa talo naa, boe ma Ana nafada nae, “Ita nonoon Lasarus sunggu ena. Tehuu neu ko Au ambadedeik kana.”
11 E, tendo assim falado, acrescentou: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Boe ma ana nunin nara rae, “Papa. Mete ma ana kada sunggu, sosoa-ndandaan, neu ko ana hai fali, hetu?”
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, ficará bom.
13 Ara kokolak talo naa, nahuu ara duꞌa, Yesus kokolak laꞌe-neu susunggu biasa. Naa te Ana kokolak laꞌe-neu Lasarus mamaten.
13 Mas Jesus falara da sua morte; eles, porém, entenderam que falava do repouso do sono.
14 Boe ma Yesus nafada no ledo-ledo nae, “Talo ia. Lasarus maten ena.
14 Então Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Au amahoko Au ta nai naa, neu ana bei ta mate, mita fo ei dalem boso sona. Huu hata fo nau dadi hatematak ia, tao nala ei bisa mamahere neu Au. Mai fo ita teni naa teu leo!”
15 e, por vossa causa, folgo de que eu lá não estivesse, para que creiais; mas vamos ter com ele.
16 Basa boe ma Tomas, fo ara seseik rae, “ana duak,” nafada ana nunik laen nara nae, “Mai leo! Malole lenak ita basa ngga tungga teu, mita fo ita mate sama-sama to Ndia.”
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 — ausente —
17 Chegando pois Jesus, encontrou-o já com quatro dias de sepultura.
18 — ausente —
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 — ausente —
19 E muitos dos judeus tinham vindo visitar Marta e Maria, para as consolar acerca de seu irmão.
20 Neu Martaa namanene nae, Yesus mai ena, boe ma ana kalua fo neu natonggo no Yesus. Tehuu Maria nahani nai kada uma dale.
20 Marta, pois, ao saber que Jesus chegava, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Boe ma Martaa nafada Yesus nae, “Awii, Papa, ee! Mete ma Papa nai ia, na, au fading neu ko ta mate sana.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se meu irmão não teria morrido.
22 Tehuu au amahere tebe-tebe, Papa noke hata neu Manetualain, na, neu ko Papa hambun.”
22 E mesmo agora sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Boe ma Yesus nafadan nae, “Maꞌa! Neu ko o fadin nasoda fali numa mamaten mai.”
23 Respondeu-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Martaa nakaheik nae, “Au alela, neu ko nai dae-bafok fai mateꞌen, neu Lamatuak tao nala basa hatahori mates sara rasoda fali, Ana oo tao nasoda falik au fading boe.”
24 Disse-lhe Marta: Sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Boe ma Yesus nafada nae, “Au ndia tao hatahori mates dadi nasoda fali. Au oo ndia fee masodak tetebes boe. Dadi hatahori fo mana namahere neu Au, neu ko hambu masodak naa, leo mae ana mate.
25 Declarou-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Boe ma hatahori fo mana hambu masodak tetebes naa, ma namahere neu Au, neu ko nasoda nakandoo. Maꞌa, o mamahere Au kokolang, do?”
26 e todo aquele que vive, e crê em mim, jamais morrerá. Crês isto?
27 Martaa naselu nae, “Ia, Papa! Au amahere ae, Papa ia, ndia Karistus, Hatahori naa fo Manetualain henggenee memak kana numa lele uluk mai ena. Ma Papa ia, Manetualain Anan, fo Ana helu-bartaa ena nae nadenun neni dae-bafok ia mai.”
27 Respondeu-lhe Marta: Sim, Senhor, eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Martaa kokolak basa talo naa, boe ma ana laꞌo fali neu ngga. De ana nanggou fadin Maria, fo kada dua sara mesa kasa, boe ma nafada nae, “Papa Meser mai ena. Ana nae natonggo no o.”
28 Dito isto, retirou-se e foi chamar em segredo a Maria, sua irmã, e lhe disse: O Mestre está aí, e te chama.
29 — ausente —
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa, e foi ter com ele.
30 — ausente —
30 Pois Jesus ainda não havia entrado na aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 — ausente —
31 Então os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se apressadamente e sair, seguiram-na, pensando que ia ao sepulcro para chorar ali.
32 Neu Maria losa mamanak naa, boe ma ana mete-nita Yesus. De ana sendek luu-langgan neu Yesus ein. Boe ma ana kokolak nae, “Awii! Mete ma Papa nai ia, na, au fading neu ko ta mate sana.”
32 Tendo, pois, Maria chegado ao lugar onde Jesus estava, e vendo-a, lançou-se-lhe aos pés e disse: Senhor, se tu estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Neu Yesus mete-nita ana buꞌi namatani, ma hatahori Yahudir fo mana tunggan oo rakarereu boe. De dalen hedis ma nameda susa.
33 Jesus, pois, quando a viu chorar, e chorarem também os judeus que com ela vinham, comoveu-se em espírito, e perturbou-se,
34 Ana natane nae, “Ei matoin nai bee?”
34 e perguntou: Onde o puseste? Responderam-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Boe ma Yesus buꞌi namatani.
35 Jesus chorou.
36 De hatahori Yahudir rakokola aok rae, “Mete dei. Ana sue nalan seli neu Lasarus!”
36 Disseram então os judeus: Vede como o amava.
37 Tehuu ketuk bali kokolak rae, “Hatahori ia, ndia tao nahai hatahori pokek matan, de ana bisa mete-nita. Tao hata de Ana ta bisa kaꞌi Lasarus fo ana ta mate?”
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também que este não morreste?
38 Yesus nameda dalen hedis bali. Boe ma Ana neu deka-deka no luak fo ara paken ratoi Lasarus. Ara tatana rala luak naa ena pake batu moꞌok esa.
38 Jesus, pois, comovendo-se outra vez, profundamente, foi ao sepulcro; era uma gruta, e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Boe ma Yesus nadenu hatahorir marai naa nae, “Keko heni batu ia, fo soi heni luak ia lelesun dei!”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque está morto há quase quatro dias.
40 Boe ma Yesus fee nesenedak neun nae, “Masaneda bebeik kara ia, hetu? Au afada memak ena ae, mete ma Maꞌa tebe-tebe mamahere Au, neu ko bisa mete-mita Manetualain ta neni babanggan.”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Basa boe ma hambu hatahori hida keko heni batu naa numa luak mai. Boe ma Yesus nasare neni lalai neu, de Ana nae, “Papa! Au oke makasi, nahuu Papa nenene Au.
41 Tiraram então a pedra. E Jesus, levantando os olhos ao céu, disse: Pai, graças te dou, porque me ouviste.
42 Au bubuluk numa fai uluk mai ena ae, Papa soa namanene neu Au. Tehuu Au kokolak talo naa hatematak ia, mita fo hatahorir fo mana rambariik rai ia bisa bubuluk rae, Papa ndia nadenu Au.”
42 Eu sabia que sempre me ouves; mas por causa da multidão que está em redor é que assim falei, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Neu Ana kokolak basa talo naa, boe ma Ana eki no hara beran nae, “Lasarus! Dea mai leo!”
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Boe ma hatahori mates naa kalua numa luak mai. Hambu temak mbomboti mamates mboti nala liman ma ein. Ma hambu temak fo mboti nala matan boe. Yesus nadenu hatahorir marai naa nae, “Lofa heni temak kara raa dei, mita fo ana laꞌok nala!”
44 Saiu o que estivera morto, ligados os pés e as mãos com faixas, e o seu rosto envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Neu ara mete-rita hata fo Yesus taok naa, hatahori Yahudi noꞌuk ka fo mana mai beꞌe-falufii ro Maria, ramahere Yesus.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, e que tinham visto o que Jesus fizera, creram nele.
46 Tehuu hambu ruma bali reu ratonggo ro hatahori partei Farisir fo rafada sara, Yesus tataon naa.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Basa boe ma malangga anggama malanggan nara, ma hatahori Farisir rakabua fo rakokola aok. Ara ratatane aok rae, “Hatahori naa tao tanda heran mata-matak kara! Dadi ita muste tao talo bee bali?
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus reuniram o sinédrio e diziam: Que faremos? porquanto este homem vem operando muitos sinais.
48 Mete ma ita elan numa naa, na, neu ko basa hatahorir ramahena neun sama leo Ana dadi neu sira manen. No dalak naa, neu ko man-parenda Roma soldadun nara, mai rakalulutu ita Uma Huhule-haradoi Ina-huun ma ita nusa Yahudi hatahorin.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele, e virão os romanos, e nos tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação.
49 Teuk naa, Kayafas ndia dadi neu malangga anggamar malangga ina-huun. Ana kokolak nae, “Nggoa bebek kara ein, ee! Ei ta bubuluk hata-hata!
49 Um deles, porém, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, disse-lhes: Vós nada sabeis,
50 Malole lenak soa-neu ei, mete ma hambu kada hatahori esa mate soa-neu basa hatahorir. Mete ma taa, neu ko soldadu Romar rakalulutu nusa Yahudi hatahorin katematuan!”
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça a nação toda.
51 Kayafas ta kokolak tungga ndia hihiin mesa kana. Te Lamatuak pake ndia bafan, nahuu teuk naa, ana dadi malangga anggamar malangga ina-huun. Huu naa de Kayafas nafada memak nae, neu ko Yesus mate soa-neu basa hatahori Yahudir.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Naa te, Ana ta mate soa-neu kada nusa Yahudi hatahorin mesa kasa, tehuu soa-neu basa Manetualain anan nara mana ratanggela nai dae-bafok ia. Neu ko Ana tao basa sara dadi reu nusak esa hatahorin.
52 e não somente pela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estão dispersos.
53 De mulai numa faik fo Kayafas kokolak naa mai, hatahori Yahudi malanggan nara duduꞌa fo rala harak rae tao risa Yesus.
53 Desde aquele dia, pois, tomavam conselho para o matarem.
54 Dadi Yesus ta laꞌok ledo-ledo bali, nai hatahori Yahudi malanggan nara taladan. Ana no Ndia ana nunin nara rakaheok reni kota esa reu, nade Efraim, mana deka-deka no mamana nees. De ara leo taak reu naa.
54 De sorte que Jesus já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a região vizinha ao deserto, a uma cidade chamada Efraim; e ali demorou com os seus discípulos.
55 Faik naa, anggama Yahudir fai malole Paska deka-deka ena. Netetemek nai naa, hatahori noꞌuk ka ruma deak mai rakabubua nai kota Yerusalem fo tungga feta Paska nai naa. Ara losa rakahuluk, fo tao rambalao aon nara tungga anggama hohoro-lalanen.
55 Ora, estava próxima a páscoa dos judeus, e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da páscoa, para se purificarem.
56 Hatahori noꞌuk ka mana reni Yerusalem reu, sangga Yesus nai naa. Neu ara rambariik numa Uma Huhule-haradoi Ina-huuk bebelan, ara ratatane aok rae, “Tungga ei, talo bee? Ei duꞌa mae, Yesus nau mai tungga feta anggama ia, do taa?”
56 Buscavam, pois, a Jesus e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Tehuu malangga anggama malanggan nara, ma hatahori Farisir parenda ena rae, “Mete ma hambu hatahori bubuluk Yesus nai bee, na, mafada ai dei!” Naa te ara raena nanaek fo rae humu Yesus.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.