Gênesis 50

Rote Tii Alkitab (TXQ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Basa boe ma Yusuf holu nala aman, de ana buꞌi nakarereu. Ma ana idu nasakukukun.
1 José atirou-se sobre seu pai, chorou sobre ele e o beijou.
2 Basa de Yusuf fee parenda neu mana makaneni ao-mbaa mamates sara, fo ara tao modo-aidoo neu Yakob ao-mbaa mamaten, fo ta nakalulutu.
2 Em seguida, deu ordens aos médicos que o serviam para que embalsamassem o corpo de seu pai, e Jacó foi embalsamado.
3 Boe ma mana makanenir rakaneni ao-mbaa mamates naa, losa faik 40 dalen, tungga sira siꞌen. Basa hatahori Masir asa oo buꞌi ramatani Yakob mamaten boe. Ara tao talo naa losa faik 70 dalen, taon sama leo sira hatahori ina-huun mate.
3 O processo de embalsamamento levou os quarenta dias habituais. E os egípcios lamentaram sua morte durante setenta dias.
4 Basa faik kahitu hulun nara, boe ma Yusuf nafada ndia penggawen nara nae, “Nenene! Au oke fo ei meni au hara liing ia, miu mafada manek mae talo ia:
4 Quando terminou o período de luto, José procurou os conselheiros do faraó e lhes disse: “Por gentileza, peço que falem com o faraó em meu favor.
5 ‘Neu au amang nae mate, ana noke au helu-bartaa fo au uu atoi ndia ao-mbaa mamaten nai dae Kanaꞌan. De au hule manek fee luas fo au uu atoi au amang. Basa naa, dei fo au fali ia mai.’ ”
5 Digam-lhe que meu pai me fez prestar um juramento. Disse: ‘Morrerei em breve. Leve meu corpo de volta para a terra de Canaã e coloque-me na sepultura que preparei para mim’. Portanto, peço que me deixe ir sepultar meu pai; depois, voltarei sem demora”.
6 Manek namanene nala naa, boe ma ana naselu nae, “Mete ma o helu-bartaa neu o amam talo naa ena, na, muu fo matoin neu naa leo.”
6 O faraó atendeu ao pedido de José e disse: “Vá e sepulte seu pai, como ele o fez prometer”.
7 Boe ma Yusuf neu natoi aman. Hatahori noꞌuk ka oo tungga roon boe. Ndia basa manek penggawen nara, ma basa hatahori ina-huuk maruma Masir mai.
7 Então José partiu para sepultar seu pai. Foi acompanhado de todos os oficiais do faraó, todos os membros mais importantes da casa do faraó e todos os oficiais de alto escalão do Egito.
8 Yusuf kaꞌa-fadin, ma basa sira hatahori mana maue-osan nara oo tungga reu ratoi Yakob boe. Elak kara maruma Gosen kada sira sao inan no ana diꞌi-doen, ma banda-manun nara.
8 José também levou consigo toda a sua família, seus irmãos e a família deles. As crianças pequenas, os rebanhos e o gado, porém, deixaram na terra de Gósen.
9 Soldadu noꞌuk ka oo tungga boe. Ketuk saꞌe kareta, ma ketuk saꞌe ndara. No mana tunggak kara raa noꞌun seli, huu naa de nononggok mana laꞌok tungga mamates naa narun seli.
9 Muitas carruagens e seus condutores acompanharam José, formando um grande cortejo.
10 Boe ma basa sara laꞌok losa ara ladi lee Yarden numa mamanak esa nade Atad. Hatahorir rasiꞌe mai fo fefemba hade nai naa. Numa mamanak naa, Yusuf asa buꞌi ramatani ndia aman mamaten. Boe ma ara beꞌe-falufii leꞌodaek hitu bali.
10 Quando chegaram à eira de Atade, perto do rio Jordão, realizaram uma grande cerimônia fúnebre, com um período de sete dias de luto pelo pai de José.
11 Neu hatahori Kanaꞌan marai naa mete-rita sususak talo naa, boe ma ara kokolak rae, “Awii! Ei mete dei! Hatahori Masir asa hada bebeꞌe-falufiin sususan sudi selik kana talo naa! Ara buꞌi ramatani losa dadi talo naa.” Huu naa de ara foi mamanak naa nade, Abel-Misraim. Sosoa-ndandaan nae, ‘hatahori Masir sususan.’
11 Os cananeus que moravam na região os viram chorar na eira de Atade e mudaram o nome do lugar (que fica próximo ao Jordão) para Abel-Mizraim, pois disseram: “Este é um lugar de lamento profundo para esses egípcios”.
12 Basa boe ma Yakob anan nara tao tungga sira hehelu-bartaan.
12 Assim, os filhos de Jacó fizeram o que ele lhes havia ordenado.
13 Boe ma ara koꞌo reni Yakob ao-mbaa mamaten, de reu ratoin neu luak deka nggoro Makpela ma Mamre. Abraham tifa nala mamanak naa ena numa leo Het hatahorin esa mai, nade Efron, fo taon dadi neu sira mamana raten.
13 Levaram seu corpo para a terra de Canaã e o sepultaram na caverna no campo de Macpela, perto de Manre. Essa é a caverna que Abraão havia comprado de Efrom, o hitita, como sepultura permanente.
14 Yusuf natoi basa aman, boe ma ana no kaꞌa-fadin nara lenggu fali reni Masir reu. Leo naak oo, basa hatahori laen mana tungga ro sara reu ratoi mamates boe.
14 Depois de sepultar Jacó, José voltou para o Egito com seus irmãos e com todos que o haviam acompanhado.
15 Neu ara losa nai Masir, boe ma Yusuf kaꞌan nara mulai ramataꞌu, nahuu sira aman ta sana ena. De ara rakokola aok rae, “Awii! Ei duduꞌa dei! Leo Yusuf bei nambeda dalek neu ita, fo ana bala ita tatao-nonoꞌi manggaraun neun, na, talo bee?”
15 Uma vez que seu pai estava morto, porém, os irmãos de José ficaram temerosos e disseram: “Agora José mostrará sua ira e se vingará de todo o mal que lhe fizemos”.
16 Boe ma ara rala harak esa fo haitua hara liik neu Yusuf rae talo ia: “Papa! Ai bei masaneda neu ita aman bei numa lain naa, ana nadenu ai
16 Por isso, enviaram a seguinte mensagem a José: “Antes de morrer, nosso pai mandou
17 fo mafada papa mae, ‘Usu muste lilii heni kaꞌan nara salan, nahuu fai bakahulun ara tao manggarauk neun ena.’ Ai oo masaneda ita aman nakaluku-nakatele neu Manetualain numa lele uluk mai boe. Ai oo dadi neu Manetualain atan nara boe. Huu naa de hatematak ia ai mai moke ambon, nahuu ai basa ngga tao masala papa ena.”
17 que lhe disséssemos: ‘Por favor, perdoe seus irmãos pelo grande mal que eles lhe fizeram, pelo pecado que cometeram ao tratá-lo com tanta crueldade’. Por isso, nós, servos do Deus de seu pai, suplicamos que você perdoe nosso pecado”. Quando José recebeu a mensagem, começou a chorar.
18 Basa boe ma ndia kaꞌan nara mai aon, de ara sendek luu-langgan nara reu ndia matan, ma ara kokolak rae, “Elan fo papa tao ai dadi miu papa ata-daton leo.”
18 Depois, seus irmãos chegaram e se curvaram com o rosto no chão diante de José. “Somos seus escravos!”, disseram eles.
19 Tehuu Yusuf nafada sara nae, “Kaꞌa nggara ein, ee! Ei hae mamataꞌu bali! Kada Manetualain mesa kana ndia naena haak fee hukun neu hatahori. Tehuu au ia, taa.
19 José, porém, respondeu: “Não tenham medo de mim. Por acaso sou Deus para castigá-los?
20 Fai bakahulun naa, ei memak mala harak esa ena, fo mae tao manggarauk neu au. Tehuu Manetualain tao nasafali ei nanae manggaraum, fo Ana taon dadi neu malole. Huu naa de Ana soꞌu au dadi neu hatahori ina-huuk, fo hatahori noꞌuk ka bisa hambu sodak.
20 Vocês pretendiam me fazer o mal, mas Deus planejou tudo para o bem. Colocou-me neste cargo para que eu pudesse salvar a vida de muitos.
21 Dadi hatematak ia, au afada ei fo boso mamataꞌu bali. Huu au helu-bartaa neu ko au loti-mete ei, ma basa ei anam mara lalaꞌen.”
21 Não tenham medo. Continuarei a cuidar de vocês e de seus filhos”. Desse modo, ele os tranquilizou ao tratá-los com bondade.
22 Basa boe ma Yusuf no kaꞌa-fadin nara leo rahuu reu Masir. Ana nasoda losa teuk 110.
22 José, seus irmãos e suas famílias continuaram a viver no Egito. José viveu 110 anos.
23 Ana bei hambu Efraim umbu-anan nara. Ma ndia mesa kana oo nakaboi Manase umbun boe, ndia Makir anan nara.
23 Chegou a ver três gerações de descendentes de seu filho Efraim e o nascimento dos filhos de Maquir, filho de Manassés, os quais ele tomou para si como se fossem seus.
24 Yusuf nafada kaꞌan nara nae, “Kaꞌa nggara ein, ee! Nai au nememedang, na, au fai mamaten deka-deka ena. Tehuu au amahere neu ko Manetualain nakaboi ei. Ana ndia neu ko nakalalaꞌok ei kalua numa nusak ia mai. Ana oo ndia nangganuni ei fali meni nusak fo Ana sumba-soo ena fo nae feen neu baꞌi Abraham, baꞌi Isak, ma papa Yakob.”
24 José disse a seus irmãos: “Em breve morrerei, mas certamente Deus os ajudará e os tirará desta terra. Ele os levará de volta para a terra que prometeu solenemente dar a Abraão, Isaque e Jacó”.
25 Boe ma Yusuf noke toranoon nara soꞌuk sumba-sook nae, “Ei muste helu-bartaa neu au. Mete ma losa fain Manetualain no falik ei meni nusak naa miu, na, ei oo muste haꞌi meni au dui-roung nggara boe.”
25 Então José fez os filhos de Israel prestarem um juramento e disse: “Quando Deus vier ajudá-los e conduzi-los de volta, levem meus ossos com vocês”.
26 Basa boe ma Yusuf maten numa Masir, neu teun nara 110. Boe ma ara tao modo-aidoo neu ao-mbaa mamaten. De ara taon neni kopan dale neu.
26 José morreu com 110 anos. Os egípcios o embalsamaram e o colocaram em um caixão no Egito.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 50, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.