Gênesis 48
Rote Tii Alkitab (TXQ) vs NVT
1 Ta dook ka boe ma hatahorir mai rafada Yusuf rae ndia aman namahedi noꞌuk ka ena. De ana no anan dua sara, sira Manase ma Efraim, fo reu tiro sira baꞌin Yakob.
1 Certo dia, não muito tempo depois, avisaram José: “Seu pai está bastante doente”. José foi visitá-lo e levou consigo seus dois filhos, Manassés e Efraim.
2 Neu Yakob namanene Yusuf asa mai ena, boe ma ana nakatatakak aon fo nanggatuuk neu koi.
2 Quando José chegou, anunciaram a Jacó: “Seu filho José está aqui para vê-lo”. Com as forças que lhe restavam, Jacó se sentou na cama.
3 Boe ma ana nafada Yusuf nae, “Anang Usu, ee! Fai maneuk kara Manetualain mana Koasa Mateꞌen natudu aon neu au ena numa nggorok Luus nai dae Kanaꞌan. Numa naa, Ana helu-bartaa neu au.
3 Jacó disse a José: “O Deus Todo-poderoso me apareceu em Luz, na terra de Canaã, e me abençoou.
4 Ana kokolak nae, ‘Neu ko Au fee o umbu-anam mara ramahefu, fo o tititi-nonosim dadi neu hatahori nusa moꞌok. Neu ko Au oo fee nusak ia neu o tititi-nonosim mara boe, fo dadi neu sira pusakan losa dae-bafok fai mateꞌen.’
4 Ele me disse: ‘Eu o tornarei fértil e multiplicarei seus descendentes. Farei de você muitas nações e darei esta terra de Canaã a seus descendentes como propriedade permanente’.
5 Hatematak ia o anam Efraim no Manase naa, sira haak talo ia: au uni Masir mai, tehuu dua sara rai ia ena. Leo mae talo naa oo, hatematak ia au tao dua sara leo au ana heli-heling ena, sama leo Ruben ma Simeon boe.
5 “Agora, tomo para mim, como meus próprios filhos, seus dois rapazes, Efraim e Manassés, nascidos aqui na terra do Egito antes de minha chegada. Eles serão meus filhos, como são Rúben e Simeão.
6 Tehuu mete ma o hambu anak bali, na, naar o anam mara. Au ta tao sara reu au anang nggara. Dadi dei fo ara simbo sira pusakan numa kada sira kaꞌan Efraim ma Manase mai.
6 Os filhos que você tiver depois deles, porém, serão seus e herdarão propriedades dentro do território dos irmãos deles, Efraim e Manassés.
7 Au tao talo naa, fo asaneda neu o inam Rahel. Neu ita fali numa Mesopotamia mai fo teni Kanaꞌan teu, boe ma o inam bonggi lenggu numa dalak deka no nggorok Efrata nai dae Kanaꞌan. Faik naa, au dalen susa nalan seli! Boe ma au atoin numa dalak mana neni nggorok Efrata neu tatain.” (Nggorok naa hatematak ia, ara foin nade Betlehem.)
7 “Muito tempo atrás, quando eu voltava de Padã-Arã, Raquel morreu na terra de Canaã. Ainda estávamos viajando, a certa distância de Efrata (ou seja, Belém). Com grande tristeza, sepultei-a ali mesmo, junto ao caminho para Efrata”.
8 Yakob kokolak basa, boe ma ana botik matan, de mete-nita Yusuf anan nara ruma naa. Boe ma ana natane Yusuf nae, “See anan nara iar?”
8 Em seguida, Jacó olhou para os dois rapazes e perguntou: “Quem são estes?”.
9 Yusuf naselu nae, “Sira iar, kanak kara fo Manetualain baꞌe fee au numa Masir.”
9 José respondeu: “Estes são os filhos que Deus me deu aqui no Egito”. Jacó disse: “Traga-os mais perto, para que eu os abençoe”.
10 Yakob lasik ena, de matan sambu-sambuk ka ena. Huu naa de ana ta bisa mete-nita no malole ena. Boe ma Yusuf noo anan dua sara reu deka-deka Yakob, de ana holu ma idu sara.
10 Os olhos de Jacó estavam enfraquecidos por causa da idade, e ele quase não conseguia enxergar. José levou os rapazes para perto dele, e Jacó os beijou e abraçou.
11 Basa boe ma ana kokolak no Yusuf nae, “Doo basa ia au duꞌa ae, ta bisa dadi au atonggo ua o bali. Tehuu hatematak ia Manetualain tao lenak bali, losa au oo bei bisa mete-ita o anam mara boe.”
11 Então Jacó disse a José: “Nunca imaginei que voltaria a ver seu rosto, mas agora Deus me permitiu ver também seus filhos!”.
12 Basa boe ma Yusuf fee anan nara rakaheok numa Yakob mai, de ana sendek luu-langgan no matan losa daer neu aman matan.
12 José tirou os rapazes de junto dos joelhos do avô e se curvou com o rosto no chão.
13 Boe ma Yusuf nambadeik. De leꞌa nala anan nara, fo fee sara rambariik deka-deka ro ndia aman. Ana tao ana kaesan, Manase, neu Yakob boboa konan, ma ana kaduan Efraim, neu boboa kiin.
13 Em seguida, colocou os rapazes na frente de Jacó. Com a mão direita, colocou Efraim diante da mão esquerda de Jacó e, com a mão esquerda, colocou Manassés sob a mão direita de Jacó.
14 Tehuu neu Yakob nae ndae liman neu sara, fo noke babaꞌe-babatik fee dua sara, ana lali lima konan neni Efraim langgan neu, ma ana ndae lima kiin neu Manase langgan.
14 Mas, ao estender as mãos para colocá-las sobre a cabeça dos rapazes, Jacó cruzou os braços. Pôs a mão direita sobre a cabeça de Efraim, embora fosse o mais novo, e a mão esquerda sobre a cabeça de Manassés, embora fosse o mais velho.
15 Boe ma ana hule-haradoi neu Manetualain fo fee babaꞌe-babatik neu Yusuf nae,
15 Em seguida, abençoou José, dizendo: “Que o Deus diante do qual andaram meu avô, Abraão, e meu pai, Isaque, o Deus que tem sido meu pastor toda a minha vida, até o dia de hoje,
16 Ana nakamboꞌik au ena numa basa sosoek mata-matak kara mai.
16 o Anjo que me resgatou de todo o mal, abençoe estes rapazes. Que eles preservem meu nome e o nome de Abraão e Isaque, e seus descendentes se multipliquem grandemente na terra”.
17 Tehuu neu Yusuf mete-nita ndia aman ndae lima konan neu fadik Efraim langgan, boe ma ana toꞌu nala aman liman naa, de ana lalin neni kaꞌak Manase langgan neu.
17 José, porém, não se agradou quando viu o pai colocar a mão direita sobre a cabeça de Efraim. Por isso, levantou-a para passá-la da cabeça de Efraim para a cabeça de Manassés.
18 Ana nafada aman nae, “Papa, ee! Boso tao talo naa. Huu ndia naa, fadik. Ana uluk ta ndia sana. Papa muste ndae papa lima konan neu kaꞌak langgan. Te naa kaꞌak haak na!”
18 “Não, meu pai”, disse ele. “Este é o mais velho; coloque a mão direita sobre a cabeça dele.”
19 Tehuu aman Yakob ta nau. Boe ma ana nae, “Ana, nggee! Memak au bubuluk. Neu ko Manase dadi hatahori ta hohoꞌak ma tititi-nonosin tamba ramahefu, losa dadi neu hatahori nusa moꞌok. Tehuu ndia fadin Efraim naa, neu ko ana ta hohoꞌak lena henin bali. Ma ndia tititi-nonosin nara, neu ko noꞌun seli losa ara dadi reu hatahori nusak ta hohoꞌak noꞌuk ka.”
19 Mas seu pai se recusou e disse: “Eu sei, meu filho; eu sei. Manassés também se tornará um grande povo, mas seu irmão mais novo será ainda maior. E seus descendentes se tornarão muitas nações”.
20 Basa boe ma ana nafada kakana kaduak kara raa nae, “Mete ma hatahori Israꞌel roke-hule Manetualain fee babaꞌe-babatik neu hatahorir, na, neu ko ara oo raseseik ei dua ngga nadem boe. Neu ko ara roke-hule rae, ‘Ela leo bee na Manetualain fee babaꞌe-babatik neu o, sama leo Ana fee babaꞌe-babatik neu Efraim ma Manase.’ ”
20 Assim, Jacó abençoou os rapazes naquele dia com a seguinte bênção: “O povo de Israel usará seus nomes quando pronunciarem uma bênção. Dirão: ‘Deus os faça prosperar como Efraim e Manassés!’”. Desse modo, Jacó pôs Efraim adiante de Manassés.
21 Basa boe ma Yakob nafada Yusuf nae, “Ana, nggee! Ta dook ka bali te au mate ena. Tehuu neu ko Manetualain tulu-fali ei, boe ma Ana no falik ei meni ei bei-baꞌim mara nusan miu.
21 Então Jacó disse a José: “Morrerei em breve, mas Deus estará com vocês e os levará de volta a Canaã, a terra de seus antepassados.
22 De hatematak ia, au fee o lena heni au fee o kaꞌa-fadim mara. Ma au fee tamba o letek manai dae Kanaꞌan, fo fai bakahulun au haꞌi alan numa hatahori Amorir mai, neu au atati ua sara.”
22 Em razão de sua autoridade sobre seus irmãos, eu lhe dou uma porção a mais da terra, que tomei dos amorreus com a minha espada e o meu arco”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 48, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.