Gênesis 48

Rote Tii Alkitab (TXQ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ta dook ka boe ma hatahorir mai rafada Yusuf rae ndia aman namahedi noꞌuk ka ena. De ana no anan dua sara, sira Manase ma Efraim, fo reu tiro sira baꞌin Yakob.
1 Depois destas coisas disseram a José: Eis que teu pai está enfermo. Então José tomou consigo os seus dois filhos, Manassés e Efraim.
2 Neu Yakob namanene Yusuf asa mai ena, boe ma ana nakatatakak aon fo nanggatuuk neu koi.
2 Disse alguém a Jacó: Eis que José, teu olho, vem ter contigo. E esforçando-se Israel, sentou-se sobre a cama.
3 Boe ma ana nafada Yusuf nae, “Anang Usu, ee! Fai maneuk kara Manetualain mana Koasa Mateꞌen natudu aon neu au ena numa nggorok Luus nai dae Kanaꞌan. Numa naa, Ana helu-bartaa neu au.
3 E disse Jacó a José: O Deus Todo-Poderoso me apareceu em Luz, na terra de Canaã, e me abençoou,
4 Ana kokolak nae, ‘Neu ko Au fee o umbu-anam mara ramahefu, fo o tititi-nonosim dadi neu hatahori nusa moꞌok. Neu ko Au oo fee nusak ia neu o tititi-nonosim mara boe, fo dadi neu sira pusakan losa dae-bafok fai mateꞌen.’
4 e me disse: Eis que te farei frutificar e te multiplicarei; tornar-te-ei uma multidão de povos e darei esta terra à tua descendência depois de ti, em possessão perpétua.
5 Hatematak ia o anam Efraim no Manase naa, sira haak talo ia: au uni Masir mai, tehuu dua sara rai ia ena. Leo mae talo naa oo, hatematak ia au tao dua sara leo au ana heli-heling ena, sama leo Ruben ma Simeon boe.
5 Agora, pois, os teus dois filhos, que nasceram na terra do Egito antes que eu viesse a ti no Egito, são meus: Efraim e Manassés serão meus, como Rúben e Simeão;
6 Tehuu mete ma o hambu anak bali, na, naar o anam mara. Au ta tao sara reu au anang nggara. Dadi dei fo ara simbo sira pusakan numa kada sira kaꞌan Efraim ma Manase mai.
6 mas a prole que tiveres depois deles será tua; segundo o nome de seus irmãos serão eles chamados na sua herança.
7 Au tao talo naa, fo asaneda neu o inam Rahel. Neu ita fali numa Mesopotamia mai fo teni Kanaꞌan teu, boe ma o inam bonggi lenggu numa dalak deka no nggorok Efrata nai dae Kanaꞌan. Faik naa, au dalen susa nalan seli! Boe ma au atoin numa dalak mana neni nggorok Efrata neu tatain.” (Nggorok naa hatematak ia, ara foin nade Betlehem.)
7 Quando eu vinha de Padã, morreu-me Raquel no caminho, na terra de Canaã, quando ainda faltava alguma distância para chegar a Efrata; sepultei-a ali no caminho que vai dar a Efrata, isto é, Belém.
8 Yakob kokolak basa, boe ma ana botik matan, de mete-nita Yusuf anan nara ruma naa. Boe ma ana natane Yusuf nae, “See anan nara iar?”
8 Quando Israel viu os filhos de José, perguntou: Quem são estes?
9 Yusuf naselu nae, “Sira iar, kanak kara fo Manetualain baꞌe fee au numa Masir.”
9 Respondeu José a seu pai: Eles são meus filhos, que Deus me tem dado aqui. Continuou Israel: Traze-mos aqui, e eu os abençoarei.
10 Yakob lasik ena, de matan sambu-sambuk ka ena. Huu naa de ana ta bisa mete-nita no malole ena. Boe ma Yusuf noo anan dua sara reu deka-deka Yakob, de ana holu ma idu sara.
10 Os olhos de Israel, porém, se tinham escurecido por causa da velhice, de modo que não podia ver. José, pois, fê-los chegar a ele; e ele os beijou e os abraçou.
11 Basa boe ma ana kokolak no Yusuf nae, “Doo basa ia au duꞌa ae, ta bisa dadi au atonggo ua o bali. Tehuu hatematak ia Manetualain tao lenak bali, losa au oo bei bisa mete-ita o anam mara boe.”
11 E Israel disse a José: Eu não cuidara ver o teu rosto; e eis que Deus me fez ver também a tua descendência.
12 Basa boe ma Yusuf fee anan nara rakaheok numa Yakob mai, de ana sendek luu-langgan no matan losa daer neu aman matan.
12 Então José os tirou dos joelhos de seu pai; e inclinou-se à terra diante da sua face.
13 Boe ma Yusuf nambadeik. De leꞌa nala anan nara, fo fee sara rambariik deka-deka ro ndia aman. Ana tao ana kaesan, Manase, neu Yakob boboa konan, ma ana kaduan Efraim, neu boboa kiin.
13 E José tomou os dois, a Efraim com a sua mão direita, à esquerda de Israel, e a Manassés com a sua mão esquerda, à direita de Israel, e assim os fez chegar a ele.
14 Tehuu neu Yakob nae ndae liman neu sara, fo noke babaꞌe-babatik fee dua sara, ana lali lima konan neni Efraim langgan neu, ma ana ndae lima kiin neu Manase langgan.
14 Mas Israel, estendendo a mão direita, colocou-a sobre a cabeça de Efraim, que era o menor, e a esquerda sobre a cabeça de Manassés, dirigindo as mãos assim propositadamente, sendo embora este o primogênito.
15 Boe ma ana hule-haradoi neu Manetualain fo fee babaꞌe-babatik neu Yusuf nae,
15 E abençoou a José, dizendo: O Deus em cuja presença andaram os meus pais Abraão e Isaque, o Deus que tem sido o meu pastor durante toda a minha vida até este dia,
16 Ana nakamboꞌik au ena numa basa sosoek mata-matak kara mai.
16 o anjo que me tem livrado de todo o mal, abençoe estes mancebos, e seja chamado neles o meu nome, e o nome de meus pois Abraão e Isaque; e multipliquem-se abundantemente no meio da terra.
17 Tehuu neu Yusuf mete-nita ndia aman ndae lima konan neu fadik Efraim langgan, boe ma ana toꞌu nala aman liman naa, de ana lalin neni kaꞌak Manase langgan neu.
17 Vendo José que seu pai colocava a mão direita sobre a cabeça de Efraim, foi-lhe isso desagradável; levantou, pois, a mão de seu pai, para a transpor da cabeça de Efraim para a cabeça de Manassés.
18 Ana nafada aman nae, “Papa, ee! Boso tao talo naa. Huu ndia naa, fadik. Ana uluk ta ndia sana. Papa muste ndae papa lima konan neu kaꞌak langgan. Te naa kaꞌak haak na!”
18 E José disse a seu pai: Nãa assim, meu pai, porque este é o primogênito; põe a mão direita sobre a sua cabeça.
19 Tehuu aman Yakob ta nau. Boe ma ana nae, “Ana, nggee! Memak au bubuluk. Neu ko Manase dadi hatahori ta hohoꞌak ma tititi-nonosin tamba ramahefu, losa dadi neu hatahori nusa moꞌok. Tehuu ndia fadin Efraim naa, neu ko ana ta hohoꞌak lena henin bali. Ma ndia tititi-nonosin nara, neu ko noꞌun seli losa ara dadi reu hatahori nusak ta hohoꞌak noꞌuk ka.”
19 Mas seu pai, recusando, disse: Eu o sei, meu filho, eu o sei; ele também se tornará um povo, ele também será grande; contudo o seu irmão menor será maior do que ele, e a sua descendência se tornará uma multidão de nações.
20 Basa boe ma ana nafada kakana kaduak kara raa nae, “Mete ma hatahori Israꞌel roke-hule Manetualain fee babaꞌe-babatik neu hatahorir, na, neu ko ara oo raseseik ei dua ngga nadem boe. Neu ko ara roke-hule rae, ‘Ela leo bee na Manetualain fee babaꞌe-babatik neu o, sama leo Ana fee babaꞌe-babatik neu Efraim ma Manase.’ ”
20 Assim os abençoou naquele dia, dizendo: Por ti Israel abençoará e dirá: Deus te faça como Efraim e como Manassés. E pôs a Efraim diante de Manassés.
21 Basa boe ma Yakob nafada Yusuf nae, “Ana, nggee! Ta dook ka bali te au mate ena. Tehuu neu ko Manetualain tulu-fali ei, boe ma Ana no falik ei meni ei bei-baꞌim mara nusan miu.
21 Depois disse Israel a José: Eis que eu morro; mas Deus será convosco, e vos fará tornar para a terra de vossos pais.
22 De hatematak ia, au fee o lena heni au fee o kaꞌa-fadim mara. Ma au fee tamba o letek manai dae Kanaꞌan, fo fai bakahulun au haꞌi alan numa hatahori Amorir mai, neu au atati ua sara.”
22 E eu te dou um pedaço de terra a mais do que a teus irmãos, o qual tomei com a minha espada e com o meu arco da mão dos amorreus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 48, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.