Gênesis 48
Rote Tii Alkitab (TXQ) vs NAA
1 Ta dook ka boe ma hatahorir mai rafada Yusuf rae ndia aman namahedi noꞌuk ka ena. De ana no anan dua sara, sira Manase ma Efraim, fo reu tiro sira baꞌin Yakob.
1 Passadas estas coisas, disseram a José: — Seu pai está doente. Então José tomou consigo seus dois filhos, Manassés e Efraim.
2 Neu Yakob namanene Yusuf asa mai ena, boe ma ana nakatatakak aon fo nanggatuuk neu koi.
2 E avisaram a Jacó: — Eis que o seu filho José vem visitá-lo. Israel fez um esforço e se sentou na cama.
3 Boe ma ana nafada Yusuf nae, “Anang Usu, ee! Fai maneuk kara Manetualain mana Koasa Mateꞌen natudu aon neu au ena numa nggorok Luus nai dae Kanaꞌan. Numa naa, Ana helu-bartaa neu au.
3 Então Jacó disse a José: — O Deus Todo-Poderoso me apareceu na cidade de Luz, na terra de Canaã, me abençoou
4 Ana kokolak nae, ‘Neu ko Au fee o umbu-anam mara ramahefu, fo o tititi-nonosim dadi neu hatahori nusa moꞌok. Neu ko Au oo fee nusak ia neu o tititi-nonosim mara boe, fo dadi neu sira pusakan losa dae-bafok fai mateꞌen.’
4 e me disse: “Eis que eu o farei fecundo e o multiplicarei. De você farei uma multidão de povos e à sua descendência darei esta terra como propriedade perpétua.”
5 Hatematak ia o anam Efraim no Manase naa, sira haak talo ia: au uni Masir mai, tehuu dua sara rai ia ena. Leo mae talo naa oo, hatematak ia au tao dua sara leo au ana heli-heling ena, sama leo Ruben ma Simeon boe.
5 E agora os seus dois filhos, que lhe nasceram na terra do Egito antes que eu viesse para junto de você aqui no Egito, são meus. Efraim e Manassés serão meus, assim como Rúben e Simeão são meus.
6 Tehuu mete ma o hambu anak bali, na, naar o anam mara. Au ta tao sara reu au anang nggara. Dadi dei fo ara simbo sira pusakan numa kada sira kaꞌan Efraim ma Manase mai.
6 Mas os filhos que você gerar depois deles serão seus; segundo o nome de um de seus irmãos serão chamados na sua herança.
7 Au tao talo naa, fo asaneda neu o inam Rahel. Neu ita fali numa Mesopotamia mai fo teni Kanaꞌan teu, boe ma o inam bonggi lenggu numa dalak deka no nggorok Efrata nai dae Kanaꞌan. Faik naa, au dalen susa nalan seli! Boe ma au atoin numa dalak mana neni nggorok Efrata neu tatain.” (Nggorok naa hatematak ia, ara foin nade Betlehem.)
7 Quando eu vinha de Padã, para minha tristeza morreu Raquel na terra de Canaã, no caminho, a pouca distância de Efrata; eu a sepultei ali no caminho de Efrata, que é Belém.
8 Yakob kokolak basa, boe ma ana botik matan, de mete-nita Yusuf anan nara ruma naa. Boe ma ana natane Yusuf nae, “See anan nara iar?”
8 Quando Israel viu os filhos de José, perguntou: — Quem são estes?
9 Yusuf naselu nae, “Sira iar, kanak kara fo Manetualain baꞌe fee au numa Masir.”
9 José respondeu a seu pai: — São meus filhos, que Deus me deu aqui. Israel disse: — Traga-os para perto de mim, para que eu os abençoe.
10 Yakob lasik ena, de matan sambu-sambuk ka ena. Huu naa de ana ta bisa mete-nita no malole ena. Boe ma Yusuf noo anan dua sara reu deka-deka Yakob, de ana holu ma idu sara.
10 Os olhos de Israel já estavam fracos por causa da velhice, de modo que não podia ver bem. Por isso José levou os filhos para perto dele; e ele os beijou e os abraçou.
11 Basa boe ma ana kokolak no Yusuf nae, “Doo basa ia au duꞌa ae, ta bisa dadi au atonggo ua o bali. Tehuu hatematak ia Manetualain tao lenak bali, losa au oo bei bisa mete-ita o anam mara boe.”
11 Então Israel disse a José: — Eu não esperava ver o seu rosto outra vez; e eis que Deus me permitiu ver também os seus filhos.
12 Basa boe ma Yusuf fee anan nara rakaheok numa Yakob mai, de ana sendek luu-langgan no matan losa daer neu aman matan.
12 E José, tirando-os dentre os joelhos de seu pai, se prostrou com o rosto em terra, diante dele.
13 Boe ma Yusuf nambadeik. De leꞌa nala anan nara, fo fee sara rambariik deka-deka ro ndia aman. Ana tao ana kaesan, Manase, neu Yakob boboa konan, ma ana kaduan Efraim, neu boboa kiin.
13 Depois José pegou os dois filhos e os colocou diante do pai. Pegou Efraim com a mão direita, para que ficasse à esquerda de Israel, e Manassés com a mão esquerda, para que ficasse à direita de Israel.
14 Tehuu neu Yakob nae ndae liman neu sara, fo noke babaꞌe-babatik fee dua sara, ana lali lima konan neni Efraim langgan neu, ma ana ndae lima kiin neu Manase langgan.
14 Mas Israel estendeu a mão direita e a pôs sobre a cabeça de Efraim, que era o mais novo, e pôs a mão esquerda sobre a cabeça de Manassés, cruzando assim as mãos, mesmo sendo Manassés o primogênito.
15 Boe ma ana hule-haradoi neu Manetualain fo fee babaꞌe-babatik neu Yusuf nae,
15 E Israel abençoou José, dizendo: — O Deus em cuja presença andaram meus pais Abraão e Isaque, o Deus que tem sido o meu pastor durante a minha vida até este dia,
16 Ana nakamboꞌik au ena numa basa sosoek mata-matak kara mai.
16 o Anjo que me tem livrado de todo mal, abençoe estes meninos! Que por meio deles seja lembrado o meu nome e o nome de meus pais Abraão e Isaque! Que cresçam e se tornem uma multidão sobre a terra.
17 Tehuu neu Yusuf mete-nita ndia aman ndae lima konan neu fadik Efraim langgan, boe ma ana toꞌu nala aman liman naa, de ana lalin neni kaꞌak Manase langgan neu.
17 José viu que seu pai havia posto a mão direita sobre a cabeça de Efraim e isto não lhe agradou. Pegou a mão de seu pai para mudá-la da cabeça de Efraim para a cabeça de Manassés.
18 Ana nafada aman nae, “Papa, ee! Boso tao talo naa. Huu ndia naa, fadik. Ana uluk ta ndia sana. Papa muste ndae papa lima konan neu kaꞌak langgan. Te naa kaꞌak haak na!”
18 E José disse ao pai: — Não assim, meu pai, pois o primogênito é este; ponha a mão direita sobre a cabeça dele.
19 Tehuu aman Yakob ta nau. Boe ma ana nae, “Ana, nggee! Memak au bubuluk. Neu ko Manase dadi hatahori ta hohoꞌak ma tititi-nonosin tamba ramahefu, losa dadi neu hatahori nusa moꞌok. Tehuu ndia fadin Efraim naa, neu ko ana ta hohoꞌak lena henin bali. Ma ndia tititi-nonosin nara, neu ko noꞌun seli losa ara dadi reu hatahori nusak ta hohoꞌak noꞌuk ka.”
19 Mas seu pai recusou e disse: — Eu sei, meu filho, eu sei. Ele também será um povo, também ele será grande. Mas o seu irmão menor será maior do que ele, e a sua descendência será uma multidão de nações.
20 Basa boe ma ana nafada kakana kaduak kara raa nae, “Mete ma hatahori Israꞌel roke-hule Manetualain fee babaꞌe-babatik neu hatahorir, na, neu ko ara oo raseseik ei dua ngga nadem boe. Neu ko ara roke-hule rae, ‘Ela leo bee na Manetualain fee babaꞌe-babatik neu o, sama leo Ana fee babaꞌe-babatik neu Efraim ma Manase.’ ”
20 Assim, os abençoou naquele dia, declarando: — Por vocês Israel abençoará, dizendo: “Deus faça com você como fez com Efraim e com Manassés.” E assim Israel pôs Efraim antes de Manassés.
21 Basa boe ma Yakob nafada Yusuf nae, “Ana, nggee! Ta dook ka bali te au mate ena. Tehuu neu ko Manetualain tulu-fali ei, boe ma Ana no falik ei meni ei bei-baꞌim mara nusan miu.
21 Depois Israel disse a José: — Eis que estou morrendo, mas Deus estará com vocês e os fará voltar à terra de seus pais.
22 De hatematak ia, au fee o lena heni au fee o kaꞌa-fadim mara. Ma au fee tamba o letek manai dae Kanaꞌan, fo fai bakahulun au haꞌi alan numa hatahori Amorir mai, neu au atati ua sara.”
22 Dou a você uma parte a mais que a seus irmãos, um declive montanhoso, o qual tomei das mãos dos amorreus com a minha espada e com o meu arco.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 48, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.