Gênesis 48
Rote Tii Alkitab (TXQ) vs NTLH
1 Ta dook ka boe ma hatahorir mai rafada Yusuf rae ndia aman namahedi noꞌuk ka ena. De ana no anan dua sara, sira Manase ma Efraim, fo reu tiro sira baꞌin Yakob.
1 Algum tempo depois disseram a José que o seu pai estava doente. Então José foi visitá-lo, levando consigo os seus dois filhos, Efraim e Manassés.
2 Neu Yakob namanene Yusuf asa mai ena, boe ma ana nakatatakak aon fo nanggatuuk neu koi.
2 Alguém foi dizer a Jacó: — O seu filho José veio visitá-lo. Jacó fez um esforço e se sentou na cama.
3 Boe ma ana nafada Yusuf nae, “Anang Usu, ee! Fai maneuk kara Manetualain mana Koasa Mateꞌen natudu aon neu au ena numa nggorok Luus nai dae Kanaꞌan. Numa naa, Ana helu-bartaa neu au.
3 Aí disse a José: — O Deus Todo-Poderoso me apareceu na cidade de Luz , lá na terra de Canaã, e me abençoou.
4 Ana kokolak nae, ‘Neu ko Au fee o umbu-anam mara ramahefu, fo o tititi-nonosim dadi neu hatahori nusa moꞌok. Neu ko Au oo fee nusak ia neu o tititi-nonosim mara boe, fo dadi neu sira pusakan losa dae-bafok fai mateꞌen.’
4 Ele me disse: “Eu farei com que você tenha muitos filhos, e os seus descendentes formarão muitas nações. Eu darei esta terra aos seus descendentes para ser propriedade deles para sempre.”
5 Hatematak ia o anam Efraim no Manase naa, sira haak talo ia: au uni Masir mai, tehuu dua sara rai ia ena. Leo mae talo naa oo, hatematak ia au tao dua sara leo au ana heli-heling ena, sama leo Ruben ma Simeon boe.
5 E Jacó continuou dizendo a José: — Agora, os seus filhos Efraim e Manassés, que nasceram aqui no Egito antes de eu vir para cá, esses dois me pertencem. Efraim e Manassés são meus tanto como Rúben e Simeão.
6 Tehuu mete ma o hambu anak bali, na, naar o anam mara. Au ta tao sara reu au anang nggara. Dadi dei fo ara simbo sira pusakan numa kada sira kaꞌan Efraim ma Manase mai.
6 Se você tiver outros filhos, eles serão seus e, por serem irmãos de Efraim e de Manassés, terão parte na herança deles.
7 Au tao talo naa, fo asaneda neu o inam Rahel. Neu ita fali numa Mesopotamia mai fo teni Kanaꞌan teu, boe ma o inam bonggi lenggu numa dalak deka no nggorok Efrata nai dae Kanaꞌan. Faik naa, au dalen susa nalan seli! Boe ma au atoin numa dalak mana neni nggorok Efrata neu tatain.” (Nggorok naa hatematak ia, ara foin nade Betlehem.)
7 Estou fazendo isso por causa de Raquel, a sua mãe. Nós estávamos voltando da Mesopotâmia, quando, para minha infelicidade, ela morreu no país de Canaã, pouco antes de chegarmos a Efrata. Eu a sepultei ali, na beira do caminho (Efrata é agora conhecida como Belém.).
8 Yakob kokolak basa, boe ma ana botik matan, de mete-nita Yusuf anan nara ruma naa. Boe ma ana natane Yusuf nae, “See anan nara iar?”
8 Quando Jacó viu os filhos de José, perguntou: — E esses, quem são?
9 Yusuf naselu nae, “Sira iar, kanak kara fo Manetualain baꞌe fee au numa Masir.”
9 — São os filhos que Deus me deu aqui no Egito — respondeu José. Jacó disse: — Ponha-os perto de mim para que eu lhes dê a minha bênção.
10 Yakob lasik ena, de matan sambu-sambuk ka ena. Huu naa de ana ta bisa mete-nita no malole ena. Boe ma Yusuf noo anan dua sara reu deka-deka Yakob, de ana holu ma idu sara.
10 Por causa da velhice a vista de Jacó estava fraca, e ele não podia ver bem. José levou os rapazes para perto dele, e ele os abraçou e beijou.
11 Basa boe ma ana kokolak no Yusuf nae, “Doo basa ia au duꞌa ae, ta bisa dadi au atonggo ua o bali. Tehuu hatematak ia Manetualain tao lenak bali, losa au oo bei bisa mete-ita o anam mara boe.”
11 Jacó disse a José: — Eu pensei que nunca mais ia ver você, e agora Deus me deixou ver até os seus filhos.
12 Basa boe ma Yusuf fee anan nara rakaheok numa Yakob mai, de ana sendek luu-langgan no matan losa daer neu aman matan.
12 Então José tirou os dois do colo do seu pai, ajoelhou-se e encostou o rosto no chão.
13 Boe ma Yusuf nambadeik. De leꞌa nala anan nara, fo fee sara rambariik deka-deka ro ndia aman. Ana tao ana kaesan, Manase, neu Yakob boboa konan, ma ana kaduan Efraim, neu boboa kiin.
13 Em seguida pegou Efraim com a mão direita e Manassés com a mão esquerda e fez com que ficassem perto de Jacó. Dessa maneira Efraim ficou do lado esquerdo de Jacó, e Manassés, do seu lado direito.
14 Tehuu neu Yakob nae ndae liman neu sara, fo noke babaꞌe-babatik fee dua sara, ana lali lima konan neni Efraim langgan neu, ma ana ndae lima kiin neu Manase langgan.
14 Jacó estendeu os braços e cruzou-os, pondo a mão direita sobre a cabeça de Efraim, embora fosse o mais moço, e a mão esquerda sobre a cabeça de Manassés, que era o mais velho.
15 Boe ma ana hule-haradoi neu Manetualain fo fee babaꞌe-babatik neu Yusuf nae,
15 Em seguida deu a sua bênção a José, dizendo assim: “Ó Deus, a quem os meus pais Abraão e Isaque serviram, abençoa estes rapazes. Abençoa-os, ó Deus, tu que me tens guiado como um pastor durante toda a minha vida até hoje.
16 Ana nakamboꞌik au ena numa basa sosoek mata-matak kara mai.
16 Que os abençoe o Anjo que me tem livrado de todo mal! Que o meu nome seja lembrado por meio deles e também o nome dos meus pais Abraão e Isaque! Que eles tenham muitos filhos e muitos descendentes neste mundo!”
17 Tehuu neu Yusuf mete-nita ndia aman ndae lima konan neu fadik Efraim langgan, boe ma ana toꞌu nala aman liman naa, de ana lalin neni kaꞌak Manase langgan neu.
17 José não gostou quando viu o seu pai colocar a mão direita sobre a cabeça de Efraim; por isso pegou a mão dele para tirá-la da cabeça de Efraim e colocá-la sobre a de Manassés.
18 Ana nafada aman nae, “Papa, ee! Boso tao talo naa. Huu ndia naa, fadik. Ana uluk ta ndia sana. Papa muste ndae papa lima konan neu kaꞌak langgan. Te naa kaꞌak haak na!”
18 E explicou: — Não, pai; assim não. Este aqui é o filho mais velho; ponha a mão direita sobre a cabeça dele.
19 Tehuu aman Yakob ta nau. Boe ma ana nae, “Ana, nggee! Memak au bubuluk. Neu ko Manase dadi hatahori ta hohoꞌak ma tititi-nonosin tamba ramahefu, losa dadi neu hatahori nusa moꞌok. Tehuu ndia fadin Efraim naa, neu ko ana ta hohoꞌak lena henin bali. Ma ndia tititi-nonosin nara, neu ko noꞌun seli losa ara dadi reu hatahori nusak ta hohoꞌak noꞌuk ka.”
19 Mas Jacó não quis e disse: — Eu sei, filho, eu sei. Os descendentes de Manassés também serão um grande povo. Mas o irmão mais moço será mais importante do que ele, e os seus descendentes formarão muitas nações.
20 Basa boe ma ana nafada kakana kaduak kara raa nae, “Mete ma hatahori Israꞌel roke-hule Manetualain fee babaꞌe-babatik neu hatahorir, na, neu ko ara oo raseseik ei dua ngga nadem boe. Neu ko ara roke-hule rae, ‘Ela leo bee na Manetualain fee babaꞌe-babatik neu o, sama leo Ana fee babaꞌe-babatik neu Efraim ma Manase.’ ”
20 Desse modo Jacó os abençoou naquele dia, dizendo: — Os israelitas usarão os nomes de vocês para dar a bênção. Eles vão dizer assim: “Que Deus faça com você como fez com Efraim e com Manassés.” Dessa maneira Jacó pôs Efraim antes de Manassés.
21 Basa boe ma Yakob nafada Yusuf nae, “Ana, nggee! Ta dook ka bali te au mate ena. Tehuu neu ko Manetualain tulu-fali ei, boe ma Ana no falik ei meni ei bei-baꞌim mara nusan miu.
21 Aí disse a José: — Como você está vendo, eu vou morrer. Mas Deus estará com vocês e os levará de volta para a terra dos seus antepassados.
22 De hatematak ia, au fee o lena heni au fee o kaꞌa-fadim mara. Ma au fee tamba o letek manai dae Kanaꞌan, fo fai bakahulun au haꞌi alan numa hatahori Amorir mai, neu au atati ua sara.”
22 Eu dou Siquém a você e não aos seus irmãos. Siquém é aquela região que tomei dos amorreus, lutando com a minha espada e o meu arco.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 48, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.