Gênesis 47
Rote Tii Alkitab (TXQ) vs NVI
1 — ausente —
1 José foi dar as notícias ao faraó: "Meu pai e meus irmãos chegaram de Canaã com suas ovelhas, seus bois e tudo o que lhes pertence, e estão agora em Gósen".
2 — ausente —
2 Depois escolheu cinco de seus irmãos e os apresentou ao faraó.
3 Boe ma manek natane nae, “Ei ue-osam hata?”
3 Perguntou-lhes o faraó: "Em que vocês trabalham? " Eles lhe responderam: "Teus servos são pastores, como os nossos antepassados".
4 Hatematak ia, nai dae Kanaꞌan hambu teu ina ta hohoꞌak losa ta hambu nanaꞌak ma naꞌu ai-ana ena. Huu naa de ai meni nusak ia mai fo leo taak. Ai oo meni ai banda-manun nara boe. De hatematak ia, ai moke luas neu papa manek fo ai leo miu dae Gosen, fo makaboi ai banda-manun nara reu naa.”
4 Disseram-lhe ainda: "Viemos morar aqui por uns tempos, porque a fome é rigorosa em Canaã, e os rebanhos de teus servos não têm pastagem. Agora, por favor, permite que teus servos se estabeleçam em Gósen".
5 Basa boe ma manek nafada ndia hihiin neu Yusuf nae, “Hatematak ia o amam no o kaꞌa-fadim mara rai ia ena.
5 Então o faraó disse a José: "Seu pai e seus irmãos vieram a você,
6 De ara bole tao nusak ia, sama leo sira nusa heli-helin. Au bubuluk, dae Gosen naa, dae neulauk mateꞌen nai nusak ia. Dadi malole lenak ara leo reu kada naa leo. Mete ma ketuk ruma sira mai toꞌu lima banda-manur ro malole, na, naa fo ara oo toꞌu lima au enang nggara reu naa boe.”
6 e a terra do Egito está a sua disposição; faça com que seu pai e seus irmãos habitem na melhor parte da terra. Deixe-os morar em Gósen. E se você vê que alguns deles são competentes, coloque-os como responsáveis por meu rebanho".
7 Basa boe ma Yusuf nakalelelak aman neu manek. Boe ma Yakob hule-haradoi neu Manetualain fo Ana fee babaꞌe-babatik neu manek naa.
7 Então José levou seu pai Jacó ao faraó e o apresentou a ele. Depois Jacó abençoou o faraó,
8 Boe ma manek natane Yakob nae, “Papa teun nara hida ena?”
8 e este lhe perguntou: "Quantos anos o senhor tem? "
9 Yakob naselu nae, “Au asoda teuk 130 ena, tehuu au ta leo ahuu uu mamanak esa boe na. Au bei-baꞌing nggara oo talo naa boe. Mete ma akasasamak ua sara, na, memak au teung nggara kekeꞌun lena, tehuu sofek no manggataꞌak.”
9 Jacó respondeu ao faraó: "São cento e trinta os anos da minha peregrinação. Foram poucos e difíceis e não chegam aos anos da peregrinação dos meus antepassados".
10 De Yakob noke Manetualain fee seluk babaꞌe-babatik neu manek, basa boe ma ana nateꞌa.
10 Então, Jacó abençoou o faraó e retirou-se.
11 Boe ma Yusuf tao tungga manek kokolan, de ana dudu fee sara mamanak nai dae Gosen. Mamanak naa, lolen seli. (Neu ko ara foi mamanak naa nade ‘Rameses’). Basa boe ma Yusuf aman no kaꞌa-fadin nara leo rakandooo reu naa.
11 José instalou seu pai e seus irmãos e deu-lhes propriedade na melhor parte das terras do Egito, na região de Ramessés, conforme a ordem do faraó.
12 Yusuf oo sadia nanaꞌak boe fo fee ndia aman, kaꞌa-fadin nara, ma basa sao-anan nara lalaꞌen, mulai numa moꞌok mateꞌen mai, losa kadiꞌi anak mateꞌen.
12 Providenciou também sustento para seu pai, para seus irmãos e para toda a sua família, de acordo com o número de filhos de cada um.
13 Lelek naa, fai ndoe-laꞌas sudi selik kana, losa sudi nai bee ta hambu nanaꞌak ena. Numa Masir mai losa Kanaꞌan, basa hatahori mana ndole-naꞌuk kara ena. Ara ta bisa tao hata-hata ena, nahuu mana farakuk kara ena.
13 Não havia mantimento em toda a região, pois a fome era rigorosa; tanto o Egito como Canaã desfaleciam por causa da fome.
14 Boe ma hatahorir ruma basa mamanak kara marai Masir ma basa mamanak kara marai Kanaꞌan mai, mai fo hasa nanaꞌak nai Yusuf. De ana naduduru basa doik kara raa, fo neu mbeda sara reu manek uman.
14 José recolheu toda a prata que circulava no Egito e em Canaã, dada como pagamento do trigo que o povo comprava, e levou-a ao palácio do faraó.
15 Lelek naa, hatahori Masir ma hatahori Kanaꞌan nara ketu doin nara ena. Huu naa de ara ta bisa hasa nanaꞌak bali. Boe ma ara mai rasare Yusuf, de roke rae, “Papa, ee! Fee ai nanaꞌak dei, mita fo ai boso mate nahuu ndoes. Te ketu ai doin nara ena na.”
15 Quando toda a prata do Egito e de Canaã se esgotou, todos os egípcios foram suplicar a José: "Dá-nos comida! Não nos deixes morrer só porque a nossa prata acabou".
16 Boe ma Yusuf naselu nae, “Mete ma memak ei doi taak kara ena, na, taon talo ia: fee kada ei banda-manum mara mai, fo au sai-selun no nanaꞌak.”
16 E José lhes disse: "Tragam então os seus rebanhos, e em troca lhes darei trigo, uma vez que a prata de vocês acabou".
17 Boe ma ara fee sira banda-manun nara reu Yusuf, fo sai-selun no nanaꞌak. Ndia sira ndaran, bibi lombon, bibi hien, sapin, ma keledein nara, nahuu teuk naa Yusuf helu-bartaa talo naa ena.
17 E trouxeram a José os rebanhos, e ele deu-lhes trigo em troca de cavalos, ovelhas, bois e jumentos. Durante aquele ano inteiro ele os sustentou em troca de todos os seus rebanhos.
18 Manafali boe ma ara reni Yusuf mai bali, de rae, “Papa, ee! Ai kokolak tungga ndoon leo. Ai doin ma ai banda-manun papa sai-selu nala basa sara ena. Hatematak ia ai ta ela hata-hata ena. Ela kada ai aon ma ai dae oen.
18 O ano passou, e no ano seguinte voltaram a José, dizendo: "Não temos como esconder de ti, meu senhor, que uma vez que a nossa prata acabou e os nossos rebanhos lhe pertencem, nada mais nos resta para oferecer, a não ser os nossos próprios corpos e as nossas terras.
19 Boso ela ai mate. Mete ma ai mate, na, see ndia nakaneni dae oer raa? Malole lenak papa haꞌi mala ai dadi neu papa ata-daton. Ma papa oo haꞌi mala ai dae oen nara boe, fo dadi neu papa enan. Basa naa papa fee bini-nggees fo ai sele-tande fee papa. Ai sosota-mamanggum ma ai dae oen naa, papa nggatin no kada nanaꞌak. Sadi ai boso mate.”
19 Não deixes que morramos e que as nossas terras pereçam diante dos teus olhos! Compra-nos, juntamente com as terras, em troca de trigo, e nós, com as nossas terras, seremos escravos do faraó. Dá-nos sementes para que sobrevivamos e não morramos de fome, a fim de que a terra não fique desolada".
20 No fai ndoe-laꞌas boe namatua, huu naa de basa hatahori Masir seꞌo heni sira dae oen. De Yusuf hasa nala basa dae oer marai Masir fo dadi neu manek pusakan.
20 Assim, José comprou todas as terras do Egito para o faraó. Todos os egípcios tiveram que vender os seus campos, pois a fome os obrigou a isso. A terra tornou-se propriedade do faraó.
21 No dalak naa, de basa rau-inggu Masir dadi neu manek ata-daton.
21 Quanto ao povo, José o reduziu à servidão, de uma à outra extremidade do Egito.
22 Tehuu Yusuf ta hasa malangga anggamar dae oen, nahuu manek fee sara nanaꞌak taa-taa. Huu naa de ara ta parluu seꞌo sira dae oen.
22 Somente as terras dos sacerdotes não foram compradas, porque, por lei, esses recebiam sustento regular do faraó, e disso viviam. Por isso não tiveram que vender as suas terras.
23 Lelek naa oo Yusuf kokolak no rau-inggur boe nae, “Hatematak ia ei dadi miu manek ata-daton ena. Basa ei dae oem lalaꞌen oo, au hasa ala sara ena soa-neu manek boe. Dadi ei haꞌi mala bini-nggees ia, fo miu sele-tande neu dae oer raa leo.
23 Então José disse ao povo: "Ouçam! Hoje comprei vocês e suas terras para o faraó; aqui estão as sementes para que cultivem a terra.
24 Basa naa neu fai ketu-koruk, na, ei baꞌen neu babaꞌek lima. Babaꞌek esa menin fee manek. Ela babaꞌek haa, ei paken dadi bini-ngges, ma ketuk ei miꞌa mia ei nufanelum mara.”
24 Mas vocês darão a quinta parte das suas colheitas ao faraó. Os outros quatro quintos ficarão para vocês como sementes para os campos e como alimento para vocês, seus filhos e os que vivem em suas casas".
25 Boe ma ara raselu rae, “Papa fali mala ai sodam ena, huu naa de ai moke makasi. Ai nau dadi miu papa manek ata-daton leo.”
25 Eles disseram: "Meu senhor, tu nos salvaste a vida. Visto que nos favoreceste, seremos escravos do faraó".
26 Basa boe ma Yusuf tao hohoro-lalanek naa dadi neu dala-hadak nai nusa Masir. Huu naa de numa basa hader fo rau-inggur ketu-koru ralak kara, ara baꞌen neu lima. Babaꞌek esa, ara feen neu manek. Babaꞌek haa, sira mesa kasa pake. Kada malangga anggamar dae oen, manek ta hasa sara. Dala-hadak naa, ara bei pake rakandoon.
26 Assim, quanto à terra, José estabeleceu o seguinte decreto no Egito, que permanece até hoje: Um quinto da produção pertence ao faraó. Somente as terras dos sacerdotes não se tornaram propriedade do faraó.
27 Mulai numa lelek naa mai, boe ma hatahori Israꞌel asa leo rahuu reu Masir rai dae Gosen. Ara dadi reu hatahori kamasuꞌik, ma tititi-nonosin nara oo tamba ramanoꞌu boe.
27 Os israelitas se estabeleceram no Egito, na região de Gósen. Lá adquiriram propriedades, foram prolíferos e multiplicaram-se muito.
28 Numa Masir, Yakob bei nasoda teuk 17 bali, losa basa teun nara dadi teuk 147.
28 Jacó viveu dezessete anos no Egito, e os anos da sua vida chegaram a cento e quarenta e sete.
29 Neu fai mamaten sangga deka ena, boe ma ana noke nala Yusuf, de nafadan nae, “Anang Usu, ee! Au ameda ta dook ka bali, te Manetualain noke falik au ena. Dadi au oke, mete ma o sue au, na, o sumba-soo fo boso matoi au nai dae Masir ia.
29 Aproximando-se a hora da sua morte, Israel chamou seu filho José e lhe disse: "Se quer agradar-me, ponha a mão debaixo da minha coxa e prometa que será bondoso e fiel comigo: Não me sepulte no Egito.
30 O muste muni falik au ao-mbaa mamateng, neni ita bei-baꞌin nara mamana raten neu, fo matoi au neu naa. Naa, papa hihiin.”
30 Quando eu descansar com meus pais, leve-me daqui do Egito e sepulte-me junto a eles". José respondeu: "Farei como o senhor me pede".
31 De Yakob kokolak nae, “Mete ma talo naa, na, hatematak ia o sumba-soo dei, fo mae o tungga papa hihiin.”
31 Mas Jacó insistiu: "Jure-me". E José lhe jurou, e Israel curvou-se apoiado em seu bordão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.