Gênesis 47
Rote Tii Alkitab (TXQ) vs ACF
1 — ausente —
1 Então veio José e anunciou a Faraó, e disse: Meu pai e os meus irmãos e as suas ovelhas, e as suas vacas, com tudo o que têm, são vindos da terra de Canaã, e eis que estão na terra de Gósen.
2 — ausente —
2 E tomou uma parte de seus irmãos, a saber, cinco homens, e os pôs diante de Faraó.
3 Boe ma manek natane nae, “Ei ue-osam hata?”
3 Então disse Faraó a seus irmãos: Qual é o vosso negócio? E eles disseram a Faraó: Teus servos são pastores de ovelhas, tanto nós como nossos pais.
4 Hatematak ia, nai dae Kanaꞌan hambu teu ina ta hohoꞌak losa ta hambu nanaꞌak ma naꞌu ai-ana ena. Huu naa de ai meni nusak ia mai fo leo taak. Ai oo meni ai banda-manun nara boe. De hatematak ia, ai moke luas neu papa manek fo ai leo miu dae Gosen, fo makaboi ai banda-manun nara reu naa.”
4 Disseram mais a Faraó: Viemos para peregrinar nesta terra; porque não há pasto para as ovelhas de teus servos, porquanto a fome é grave na terra de Canaã; agora, pois, rogamos-te que teus servos habitem na terra de Gósen.
5 Basa boe ma manek nafada ndia hihiin neu Yusuf nae, “Hatematak ia o amam no o kaꞌa-fadim mara rai ia ena.
5 Então falou Faraó a José, dizendo: Teu pai e teus irmãos vieram a ti;
6 De ara bole tao nusak ia, sama leo sira nusa heli-helin. Au bubuluk, dae Gosen naa, dae neulauk mateꞌen nai nusak ia. Dadi malole lenak ara leo reu kada naa leo. Mete ma ketuk ruma sira mai toꞌu lima banda-manur ro malole, na, naa fo ara oo toꞌu lima au enang nggara reu naa boe.”
6 A terra do Egito está diante de ti; no melhor da terra faze habitar teu pai e teus irmãos; habitem na terra de Gósen, e se sabes que entre eles há homens valentes, os porás por maiorais do gado, sobre o que eu tenho.
7 Basa boe ma Yusuf nakalelelak aman neu manek. Boe ma Yakob hule-haradoi neu Manetualain fo Ana fee babaꞌe-babatik neu manek naa.
7 E trouxe José a Jacó, seu pai, e o apresentou a Faraó; e Jacó abençoou a Faraó.
8 Boe ma manek natane Yakob nae, “Papa teun nara hida ena?”
8 E Faraó disse a Jacó: Quantos são os dias dos anos da tua vida?
9 Yakob naselu nae, “Au asoda teuk 130 ena, tehuu au ta leo ahuu uu mamanak esa boe na. Au bei-baꞌing nggara oo talo naa boe. Mete ma akasasamak ua sara, na, memak au teung nggara kekeꞌun lena, tehuu sofek no manggataꞌak.”
9 E Jacó disse a Faraó: Os dias dos anos das minhas peregrinações são cento e trinta anos, poucos e maus foram os dias dos anos da minha vida, e não chegaram aos dias dos anos da vida de meus pais nos dias das suas peregrinações.
10 De Yakob noke Manetualain fee seluk babaꞌe-babatik neu manek, basa boe ma ana nateꞌa.
10 E Jacó abençoou a Faraó, e saiu da sua presença.
11 Boe ma Yusuf tao tungga manek kokolan, de ana dudu fee sara mamanak nai dae Gosen. Mamanak naa, lolen seli. (Neu ko ara foi mamanak naa nade ‘Rameses’). Basa boe ma Yusuf aman no kaꞌa-fadin nara leo rakandooo reu naa.
11 E José fez habitar a seu pai e seus irmãos e deu-lhes possessão na terra do Egito, no melhor da terra, na terra de Ramessés, como Faraó ordenara.
12 Yusuf oo sadia nanaꞌak boe fo fee ndia aman, kaꞌa-fadin nara, ma basa sao-anan nara lalaꞌen, mulai numa moꞌok mateꞌen mai, losa kadiꞌi anak mateꞌen.
12 E José sustentou de pão a seu pai, seus irmãos e toda a casa de seu pai, segundo as suas famílias.
13 Lelek naa, fai ndoe-laꞌas sudi selik kana, losa sudi nai bee ta hambu nanaꞌak ena. Numa Masir mai losa Kanaꞌan, basa hatahori mana ndole-naꞌuk kara ena. Ara ta bisa tao hata-hata ena, nahuu mana farakuk kara ena.
13 E não havia pão em toda a terra, porque a fome era muito grave; de modo que a terra do Egito e a terra de Canaã desfaleciam por causa da fome.
14 Boe ma hatahorir ruma basa mamanak kara marai Masir ma basa mamanak kara marai Kanaꞌan mai, mai fo hasa nanaꞌak nai Yusuf. De ana naduduru basa doik kara raa, fo neu mbeda sara reu manek uman.
14 Então José recolheu todo o dinheiro que se achou na terra do Egito, e na terra de Canaã, pelo trigo que compravam; e José trouxe o dinheiro à casa de Faraó.
15 Lelek naa, hatahori Masir ma hatahori Kanaꞌan nara ketu doin nara ena. Huu naa de ara ta bisa hasa nanaꞌak bali. Boe ma ara mai rasare Yusuf, de roke rae, “Papa, ee! Fee ai nanaꞌak dei, mita fo ai boso mate nahuu ndoes. Te ketu ai doin nara ena na.”
15 Acabando-se, pois, o dinheiro da terra do Egito, e da terra de Canaã, vieram todos os egípcios a José, dizendo: Dá-nos pão; por que morreremos em tua presença? porquanto o dinheiro nos falta.
16 Boe ma Yusuf naselu nae, “Mete ma memak ei doi taak kara ena, na, taon talo ia: fee kada ei banda-manum mara mai, fo au sai-selun no nanaꞌak.”
16 E José disse: Dai o vosso gado, e eu vo-lo darei por vosso gado, se falta o dinheiro.
17 Boe ma ara fee sira banda-manun nara reu Yusuf, fo sai-selun no nanaꞌak. Ndia sira ndaran, bibi lombon, bibi hien, sapin, ma keledein nara, nahuu teuk naa Yusuf helu-bartaa talo naa ena.
17 Então trouxeram o seu gado a José; e José deu-lhes pão em troca de cavalos, e das ovelhas, e das vacas e dos jumentos; e os sustentou de pão aquele ano por todo o seu gado.
18 Manafali boe ma ara reni Yusuf mai bali, de rae, “Papa, ee! Ai kokolak tungga ndoon leo. Ai doin ma ai banda-manun papa sai-selu nala basa sara ena. Hatematak ia ai ta ela hata-hata ena. Ela kada ai aon ma ai dae oen.
18 E acabado aquele ano, vieram a ele no segundo ano e disseram-lhe: Não ocultaremos ao meu senhor que o dinheiro acabou; e meu senhor possui os animais, e nenhuma outra coisa nos ficou diante de meu senhor, senão o nosso corpo e a nossa terra;
19 Boso ela ai mate. Mete ma ai mate, na, see ndia nakaneni dae oer raa? Malole lenak papa haꞌi mala ai dadi neu papa ata-daton. Ma papa oo haꞌi mala ai dae oen nara boe, fo dadi neu papa enan. Basa naa papa fee bini-nggees fo ai sele-tande fee papa. Ai sosota-mamanggum ma ai dae oen naa, papa nggatin no kada nanaꞌak. Sadi ai boso mate.”
19 Por que morreremos diante dos teus olhos, tanto nós como a nossa terra? Compra-nos a nós e a nossa terra por pão, e nós e a nossa terra seremos servos de Faraó; e dá-nos semente, para que vivamos, e não morramos, e a terra não se desole.
20 No fai ndoe-laꞌas boe namatua, huu naa de basa hatahori Masir seꞌo heni sira dae oen. De Yusuf hasa nala basa dae oer marai Masir fo dadi neu manek pusakan.
20 Assim José comprou toda a terra do Egito para Faraó, porque os egípcios venderam cada um o seu campo, porquanto a fome prevaleceu sobre eles; e a terra ficou sendo de Faraó.
21 No dalak naa, de basa rau-inggu Masir dadi neu manek ata-daton.
21 E, quanto ao povo, fê-lo passar às cidades, desde uma extremidade da terra do Egito até a outra extremidade.
22 Tehuu Yusuf ta hasa malangga anggamar dae oen, nahuu manek fee sara nanaꞌak taa-taa. Huu naa de ara ta parluu seꞌo sira dae oen.
22 Somente a terra dos sacerdotes não a comprou, porquanto os sacerdotes tinham porção de Faraó, e eles comiam a sua porção que Faraó lhes tinha dado; por isso não venderam a sua terra.
23 Lelek naa oo Yusuf kokolak no rau-inggur boe nae, “Hatematak ia ei dadi miu manek ata-daton ena. Basa ei dae oem lalaꞌen oo, au hasa ala sara ena soa-neu manek boe. Dadi ei haꞌi mala bini-nggees ia, fo miu sele-tande neu dae oer raa leo.
23 Então disse José ao povo: Eis que hoje tenho comprado a vós e a vossa terra para Faraó; eis aí tendes semente para vós, para que semeeis a terra.
24 Basa naa neu fai ketu-koruk, na, ei baꞌen neu babaꞌek lima. Babaꞌek esa menin fee manek. Ela babaꞌek haa, ei paken dadi bini-ngges, ma ketuk ei miꞌa mia ei nufanelum mara.”
24 Há de ser, porém, que das colheitas dareis o quinto a Faraó, e as quatro partes serão vossas, para semente do campo, e para o vosso mantimento, e dos que estão nas vossas casas, e para que comam vossos filhos.
25 Boe ma ara raselu rae, “Papa fali mala ai sodam ena, huu naa de ai moke makasi. Ai nau dadi miu papa manek ata-daton leo.”
25 E disseram: A vida nos tens dado; achemos graça aos olhos de meu senhor, e seremos servos de Faraó.
26 Basa boe ma Yusuf tao hohoro-lalanek naa dadi neu dala-hadak nai nusa Masir. Huu naa de numa basa hader fo rau-inggur ketu-koru ralak kara, ara baꞌen neu lima. Babaꞌek esa, ara feen neu manek. Babaꞌek haa, sira mesa kasa pake. Kada malangga anggamar dae oen, manek ta hasa sara. Dala-hadak naa, ara bei pake rakandoon.
26 José, pois, estabeleceu isto por estatuto, até ao dia de hoje, sobre a terra do Egito, que Faraó tirasse o quinto; só a terra dos sacerdotes não ficou sendo de Faraó.
27 Mulai numa lelek naa mai, boe ma hatahori Israꞌel asa leo rahuu reu Masir rai dae Gosen. Ara dadi reu hatahori kamasuꞌik, ma tititi-nonosin nara oo tamba ramanoꞌu boe.
27 Assim habitou Israel na terra do Egito, na terra de Gósen, e nela tomaram possessão, e frutificaram, e multiplicaram-se muito.
28 Numa Masir, Yakob bei nasoda teuk 17 bali, losa basa teun nara dadi teuk 147.
28 E Jacó viveu na terra do Egito dezessete anos, de sorte que os dias de Jacó, os anos da sua vida, foram cento e quarenta e sete anos.
29 Neu fai mamaten sangga deka ena, boe ma ana noke nala Yusuf, de nafadan nae, “Anang Usu, ee! Au ameda ta dook ka bali, te Manetualain noke falik au ena. Dadi au oke, mete ma o sue au, na, o sumba-soo fo boso matoi au nai dae Masir ia.
29 Chegando-se, pois, o tempo da morte de Israel, chamou a José, seu filho, e disse-lhe: Se agora tenho achado graça em teus olhos, rogo-te que ponhas a tua mão debaixo da minha coxa, e usa comigo de beneficência e verdade; rogo-te que não me enterres no Egito,
30 O muste muni falik au ao-mbaa mamateng, neni ita bei-baꞌin nara mamana raten neu, fo matoi au neu naa. Naa, papa hihiin.”
30 Mas que eu jaza com os meus pais; por isso me levarás do Egito e me enterrarás na sepultura deles. E ele disse: Farei conforme a tua palavra.
31 De Yakob kokolak nae, “Mete ma talo naa, na, hatematak ia o sumba-soo dei, fo mae o tungga papa hihiin.”
31 E disse ele: Jura-me. E ele jurou-lhe; e Israel inclinou-se sobre a cabeceira da cama.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.