Gênesis 42

Rote Tii Alkitab (TXQ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Lelek naa, papa Yakob namanene hatahorir rae hambu hade nai Masir, boe ma ana kokolak no anan nara nae, “Ana nggara ein, ee! Tao hata de ei nggua-nggua mamananauk kana talo kada naa!
1 Jacó, sabendo que havia trigo no Egito, disse aos seus filhos: "Por que estais olhando uns para os outros?
2 Au amanene ena rae, nai Masir hambu nanaꞌak. Malole lenak ei miu hasa nai naa dei, mita fo ita boso mate nahuu ndoes.”
2 Eu soube que há trigo no Egito. Descei lá e comprai-o para nós; poderemos assim viver e escaparemos à morte."
3 Basa boe ma Yusuf kaꞌa kasalahunun nara rahehere fo rae reu hasa nanaꞌak nai Masir.
3 E os dez irmãos de José desceram ao Egito para comprar trigo.
4 Tehuu Yakob ta nau mboꞌi Yusuf fadi muri anan Benyamin fo neu sama-sama no sara. Ana duꞌa nae, “Boso losak kanak naa hambu sosoek bali!”
4 Jacó não deixou partir com seus irmãos Benjamim, irmão de José, "com medo, pensava ele, de que lhe acontecesse alguma desgraça."
5 Huu hatahorir sudi rai bee ramanene ena hambu nanaꞌak nai Masir, de hatahori noꞌuk ka reu hasa nai naa. Fai ndoe-laꞌas naa oo losa dae Kanaꞌan boe. De Yakob anan nara oo tungga reu hasa nai naa boe.
5 Os filhos de Israel chegaram, pois, no meio de uma multidão de outros para comprar víveres, porque a fome reinava na terra de Canaã.
6 Lelek naa, Yusuf dadi neu manek lima konan nai Masir ena. Mete ma hatahorir ruma sudi bee mai fo rae hasa hade, na, Yusuf ndia seꞌo neu sara. Huu naa de neu kaꞌan nara losa, ara reu sendek luu-langgan nara fee hada-horomatak neun, losa idu-matan nara laꞌe daer.
6 José era o governador de toda a região, e era ele quem vendia o trigo a todo o mundo. Desde sua chegada, os irmãos de José prostraram-se diante dele com o rosto por terra.
7 — ausente —
7 José reconheceu-os imediatamente, mas, comportando-se com eles como um estrangeiro, disse-lhes com rudeza: "Donde vindes?" "Da terra de Canaã, responderam eles, para comprar víveres."
8 — ausente —
8 Foi assim que José reconheceu a seus irmãos, mas eles não o reconheceram.
9 Boe ma Yusuf nasaneda ndia meꞌin fai bakahulun naa. De ana nakatataꞌuk kasa nae, “Au ta amahere! Ei basa ngga ia mana mamaꞌur. Ei mai fo sangga bubuluk dae Masir nemeninon, fo basa naa fali mai nggafu fee ai, hetu!”
9 E lembrava-se dos sonhos que tivera outrora a respeito deles; disse-lhes: "Vós sois espiões: viestes explorar os pontos fracos do país."
10 Tehuu ara raselu rae, “Taa, papa! Air ia kada papa hatahori neondan. Tebe-tebe ai mai kada mae hasa nanaꞌak.
10 "Não, meu senhor, responderam, teus servos vieram comprar víveres.
11 Ai basa ngga ia amak esa. Ai ta mana mamaꞌur, papa! Ai hatahori neulauk kara.”
11 Somos todos filhos dum mesmo pai, somos gente honesta; teus servos não são espiões."
12 Tehuu Yusuf kokolak tamba nahere haran bali nae, “Weeh! Kokola bafa rouk! Boso pepeko-leleko au! Memak tebe eir ia mana mamaꞌur. Ei mai fo mae sangga bubuluk nusak ia nemeninon nara!”
12 "Não é verdade -, disse-lhes ele, viestes explorar os pontos fracos do país."
13 Boe ma ara rasabara rae, “Taa, papa! Air ia kada papa hatahori neondan! Ai numa dae Kanaꞌan mai. Ai kaꞌa-fadik hatahori salahunu dua. Ai basa ngga amak esa. Ai fadi muri anan nahani no papa. Ma ai fadim esa ta sana ena.”
13 Eles responderam: "Somos doze irmãos, filhos dum mesmo pai, na terra de Canaã. O mais novo está agora em casa de nosso pai, o outro já não existe."
14 Boe ma Yusuf naselu nasafali nae, “Taa! Hata fo au afadak bebeik kara ia tebe naa ena! Eir ia memak mana mamaꞌur.
14 José disse-lhes: "É bem como eu disse: sois espiões.
15 De ei muste fee bukti dei, fo au bubuluk ei kokolam bebeik kara ia, memak tebe do taa. Au sumba-soo! Mete ma ei fadi muri anam naa ta neni ia mai, na, ei ta bisa laꞌo ela nusak ia!
15 Sereis, aliás, postos à prova: pela vida do faraó, não saireis daqui antes que tenha vindo vosso irmão mais novo.
16 De ei here mala hatahori esa fo neu nala fadi muri anak naa ia mai. Laen nara, au oka sara. Au nau mete-ita ei kokolak tebe do taa. Mete ma taa, na, memak tebe ei mana mamaꞌur.”
16 Mandai um de vós buscá-lo; enquanto isso, ficareis prisioneiros. Vossas palavras serão assim provadas, e veremos se dissestes a verdade. Do contrário, pela vida do faraó, sois espiões!"
17 Basa boe ma Yusuf nadenu oka sara ruma bui dale faik telu.
17 E mandou metê-los numa prisão durante três dias.
18 Neu fai katelun, boe ma Yusuf neu kokolak no sara ruma bui nae, “Au ia, hatahori esa fo mana namataꞌu Manetualain. Ma au soa tungga Ndia hihii-nanaun. Au nau akamboꞌik ei, mita fo ei bisa masoda. Tehuu ei muste tao matetu dedeꞌak esa.
18 No terceiro dia, José disse-lhes: "Fazei isto, e vivereis, porque sou cheio do temor a Deus.
19 Mete ma ei kokolak tungga ndoon, na, ei muste matudu bukti neu au. Dalan talo ia: au oka hatahori esa neu bui dale. Ei laen nara fali fo meni nanaꞌak fee ei nufanelum. Huu ara rahani ei fali meni nanaꞌak.
19 Se sois gente de bem, que um dentre vós fique detido em prisão; e os outros partam levando o trigo para alimentar vossas famílias.
20 Basa naa ei mia ei fadim naa mai, fo dadi neu bukti nae ei hatahori ndoos sara. Mita fo au boso hukun mates neu ei.”
20 Trazei-me então vosso irmão mais novo, para que eu possa verificar a verdade de vossas palavras, e não morrereis." Foi o que fizeram.
21 Basa boe ma esa kokolak no esa nae, “Hatematak ia ita hambu babalak numa ita sala-singgon ndia fai maneuk kara, fo ita taon neu ita fadin ena. Ita mete-tita ana doidoso nalan seli ena, losa ana noke tutulu-fafalik, tehuu ita ta tao matak neun. Huu naa de hatematak ia ita doidoso talo ia.”
21 Disseram uns aos outros: "Em verdade, expiamos o crime cometido contra o nosso irmão, porque víamos a angústia de sua alma quando ele nos suplicava, e não o escutamos! Eis por que veio sobre nós esta desgraça!"
22 Boe ma Ruben fee nesenedak neu sara nae, “Fadi nggara ein! Fai bakahulun au kaꞌi ei ena, fo boso tao hata esa boe na neu kanak naa, hetu! Tehuu ei ta nau nenene au kokolang. Huu naa de hatematak ia ita lemba-tasaa tala Yusuf daan ena maa.”
22 "Não vos tinha eu dito, disse-lhes Rubem, para não pecardes contra o menino? Não quisestes ouvir-me, e eis agora que nos é reclamado o seu sangue!"
23 Sira esa kola-kola mbali esa talo naa, tehuu ara ta bubuluk rae Yusuf oo nalela sira dedeꞌan boe. Huu neu Yusuf kokolak no sara, ana pote pake dedeꞌa Masir, dei fo mana kokolak salin neni dedeꞌa Ibrani neu.
23 Ora, não sabiam que José os compreendia, porque lhes tinha falado por meio de um intérprete.
24 Yusuf namanene sira esa kola-kola no esa talo naa, boe ma ana nambadeik laꞌo ela sara, de neu buꞌi mesa kana numa mamana laen. Neu ana buꞌi basa ena, boe ma ana fali neni toranoon nara neu. De ana nadenu hatahori paꞌa Simeon numa toranoon nara matan.
24 E José afastou-se deles para chorar. Voltou em seguida e falou-lhes; e escolheu Simeão, ao qual mandou prender na presença deles.
25 Basa boe ma Yusuf fee parenda neu ndia hatahorin nara, fo radai hader reni kaꞌan nara karon dale reu. Ma mbeda falik esa-esak doin neu sira karon bafon. Ana oo nadenu hatahorir raa fee sara lepa-nggees boe. De hatahorir raa tao tungga Yusuf parendan.
25 José ordenou depois que se enchessem de trigo os seus sacos, e que se pusesse o dinheiro de cada um em seu saco de viagem, e também que se lhes dessem provisões para o caminho: assim foi feito.
26 Basa boe ma Yusuf kaꞌan nara fua basa karon hader raa reni sira keledein reu. De ara laꞌo fali reu sara.
26 Eles carregaram o trigo sobre os seus jumentos e partiram.
27 Neu ara hahae taak numa dalak, boe ma esa numa sira mai sefi ndia karon talin, fo nae fee keledein naꞌa. Tehuu ana mete-nita ndia doin numa hader bafon.
27 Na estalagem, abrindo um deles o seu saco para dar de comer ao seu jumento, viu que o seu dinheiro estava na boca do saco.
28 Ana nggengger nalan seli! Boe ma ana nanggou kaꞌan nara nae, “Awii! Ei mai mete sudik ia dei! Ara fee falik au doing nai au karong dale. De ita soe ia ena maa!”
28 "Devolveram-me o meu dinheiro, disse ele aos seus irmãos; ei-lo aqui no meu saco!" Desfaleceu-se-lhes o coração, e, tomados de espanto, disseram uns aos outros: "Que é isto que Deus nos fez?"
29 Basa boe ma ara laꞌo rakandoo losa Kanaꞌan, de ara tui sira aman basa hata fo dadi ena.
29 Voltaram para junto de Jacó, seu pai, na terra de Canaã, e contaram-lhe nestes termos tudo o que lhes tinha acontecido:
30 Ara rafada rae, “Papa, ee! Manek Masir lima konan naa, ana sudi selik kana. Ndia kokolan barakai ndoos. Ana nakasasaꞌek salak neu ai nae, ai miu mamaꞌu ndia nusan.
30 "O homem que governa o país nos falou asperamente e nos tomou por espiões.
31 Tehuu ai maselu mae, ‘Taa! Ai kokolak tungga kada ndoon. Air ia ta mana mamaꞌuk kara.
31 Dissemos-lhe que éramos gente honesta, e não espiões;
32 Ai hatahori neulauk kara. Ai basa ngga toranook salahunu dua. Ai ama bonggik esa. Tehuu esa ta sana ena, ma muri anak nahani no papa nai Kanaꞌan.’
32 que éramos doze irmãos, filhos dum mesmo pai, dos quais um já não existia mais, e o mais novo estava no momento com nosso pai, na terra de Canaã.
33 Boe ma papa naa nae, ‘Au ae soba, eir ia ndoos sara do taa! Ei esa muste nahani nai ia. Ei laen fali, meni hader fee ei nufanelum mara, mita fo ara boso mate nahuu ndoes.
33 O governador do país disse-nos: por isso reconhecerei se sois gente de bem: deixai junto de mim um de vossos irmãos, levai o trigo que precisais para alimentar vossas famílias, e parti.
34 Ei muste mia ei fadim mai dei. No dalak naa, dei fo au bubuluk ei ta mana mamaꞌur, tehuu memak ei hatahori ndoos sara. Dei fo au bisa akamboꞌik ei toranoom fo au oka elak naa ena. Boe ma au fee luas fo ei bole sudi bee miu, nai nusak ia.’ ”
34 Conduzir-me-eis então vosso irmão mais novo: assim saberei que não sois espiões, mas gente honesta. Eu vos devolverei então vosso irmão, e podereis negociar no país."
35 Ara tui rateꞌe, boe ma ara mulai sai sira karon nara isin. Medak neu ma, ara mete-rita esa-esak doin bei nai sira karon dale. Yakob mete-nita talo naa, boe ma ana no basa anan nara ramataꞌu ralan seli.
35 E, esvaziando os seus sacos, eis que o pacote de dinheiro de cada um se encontrava em seu saco. Quando eles e seu pai viram seu dinheiro, tiveram medo.
36 Basa boe ma Yakob kokolak no sara nae, “Eir ia tao mamopo au anang nggara ena. Yusuf ta sana ena. Simeon oo leo naak boe. Hatematak ia oo ei mae mia Benyamin bali boe? Eir ia tebe-tebe kada mae tao doidoso au!”
36 Jacó disse-lhes: "Vós me tirais os meus filhos! José já não existe, Simeão tampouco, e quereis me tomar ainda Benjamim! Tudo vem cair sobre mim!"
37 Boe ma Ruben kokolak mbali aman nae, “Papa, ee! Loo lima Benyamin neu au leo. Au ndia ataa. Au helu-bartaa, neu ko au ua falik kana neu papa. Tehuu mete ma taa, na, elan fo papa hala heni au ana tou kaduang nggara.”
37 Rubem disse-lhe: "Tira a vida aos meus dois filhos, se eu não te reconduzir Benjamim! Confia-o a mim: eu to reconduzirei."
38 Tehuu Yakob naselu falik kana nae, “Ta bisa! Ei ta bole mia Benyamin. Huu kaꞌan Yusuf maten ena. Hatematak ia ela kada mesa kana. Mete ma ana oo hambu sosoek nai dalak boe, na, ei tao susa-sonak tamba nai au langgang losa au konda uni rates uu.”
38 "Meu filho, tornou Jacó, não descerá convosco, porque seu irmão morreu, e só resta ele. Se lhe acontecesse um acidente nesta viagem que ides fazer, faríeis descer os meus cabelos brancos à habitação dos mortos, sob o peso da dor."

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.