Gênesis 35
Rote Tii Alkitab (TXQ) vs NAA
1 Basa boe ma Manetualain kokolak no Yakob nae, “Au ia, Manetualain, fo mana natudu aong neu o ena, neu faik fo o malai numa o kaꞌam Esau mai. Hatematak ia o lali muni Betel muu leo. Losa naa, o totodo batur tao mei tunu-hotuk fo makaluku-makatele neu Au. Basa naa o leo muu naa leo.”
1 Deus disse a Jacó: — Levante-se, vá para Betel e habite ali. Faça ali um altar ao Deus que lhe apareceu quando você fugia do seu irmão Esaú.
2 — ausente —
2 Então Jacó disse à sua família e a todos os que estavam com ele: — Joguem fora os deuses estranhos que há no meio de vocês, purifiquem-se e troquem de roupa.
3 — ausente —
3 Vamos nos preparar e ir para Betel. Farei ali um altar ao Deus que me respondeu no dia da minha angústia e me acompanhou no caminho por onde andei.
4 Boe ma ara loo lima sira bua sosonggon nara ro basa sira falon nara. Basa boe ma Yakob nakadodofu basa buas sara raa reu ai huu moꞌok esa taen, deka nggorok Sikem.
4 Então deram a Jacó todos os deuses estranhos que tinham em mãos e as argolas que lhes pendiam das orelhas. E Jacó os escondeu debaixo do carvalho que está junto a Siquém.
5 Neu Yakob no ndia nononggon nara laꞌok ruma Sikem mai, Manetualain fee nemeda nemetaꞌuk neu hatahorir rai nusak matia-aok kara, losa ara ta rambarani tao manggarauk neu Yakob asa.
5 Quando eles partiram, o terror de Deus invadiu as cidades vizinhas, e não perseguiram os filhos de Jacó.
6 Boe ma Yakob no basa ndia nononggon nara, losa Betel (fo fai bakahulun nade Luus) no sodak, nai dae Kanaꞌan.
6 Assim, Jacó chegou a Luz, chamada Betel, que fica na terra de Canaã, ele e todo o povo que estava com ele.
7 Numa naa, Yakob nambaririik mei tunu-hotuk numa batu mai. Basa boe ma ana foi mamanak naa nade El Betel, (fo sosoa-ndandaan ‘Betel Manetualain’), nahuu fai bakahulun Manetualain natudu aon neu Yakob numa naa, neu faik fo ana nalai numa ndia kaꞌan mai.
7 E edificou ali um altar. E àquele lugar deu o nome de El-Betel, porque ali Deus havia se revelado a ele quando estava fugindo do seu irmão.
8 Deka no nggorok Betel, hambu ai huu moꞌok esa, hatahorir foin nade, Alon Bakut. Sosoa-ndandaan ‘ai huu makarereuk’. Ana hambu nadek naa, nahuu neu Debora fo Ribka ina mana koꞌon maten, ara ratoin neu ai huuk naa taen.
8 Débora, a ama de Rebeca, morreu e foi sepultada ao pé de Betel, debaixo do carvalho que se chama Alom-Bacute.
9 Neu Yakob fali numa Padan Aram mai, Manetualain natudu aon bali, ma Ana feen babaꞌe-babatik.
9 Depois que Jacó havia retornado de Padã-Arã, Deus lhe apareceu outra vez e o abençoou.
10 Manetualain kokolak nae, “Mulai hatematak ia neu, o nadem ta Yakob bali. Tehuu Au fee o nade beuk, ndia Israꞌel.
10 Deus disse a ele: — Você se chama Jacó, mas o seu nome não será mais Jacó; o seu nome será Israel. E lhe deu o nome de Israel.
11 Au ia, Manetualain mana Koasa Mateꞌen. De o bonggi maumbu-ana noꞌun seli leo! Neu ko hatahori nusak kara mori-dadi numa o tititi-nonosim mara mai. Ma neu ko o bonggi mala mane-manek kara.
11 Disse-lhe mais: — Eu sou o Deus Todo-Poderoso; seja fecundo e multiplique-se; uma nação e multidão de nações sairão de você, e reis procederão de você.
12 Nusak fo Au feen neu o baꞌim Abraham ma amam Isak naa ena, hatematak ia Au feen neu o mua basa o tititi-nonosim mara.”
12 A terra que dei a Abraão e a Isaque darei também a você e, depois de você, à sua descendência.
13 — ausente —
13 E Deus se retirou dele, elevando-se do lugar onde lhe havia falado.
14 — ausente —
14 Então Jacó pôs uma coluna de pedra no lugar onde Deus havia falado com ele e derramou uma libação e azeite sobre ela.
15 Mamanak naa, ana foin nadeBetel.
15 Ao lugar onde Deus lhe havia falado, Jacó deu o nome de Betel.
16 Basa boe ma Yakob asa laꞌo ela Betel. Neu ara bei dook ka faa numa Efrata mai (ndia Betlehem), Rahel fain fo nae bonggi losa ena. Tehuu ana bonggi nakareo.
16 Partiram de Betel, e, havendo ainda pequena distância para chegar a Efrata, Raquel deu à luz um filho, num parto que foi muito difícil.
17 Neu ana bei nakananasa sota-mate, boe ma hatahori mana makabobonggik nafada neun nae, “Mama Rahel! Tao matetea dalem, huu hambu ana touk bali!”
17 Em meio às dores, a parteira disse a Raquel: — Não tenha medo, pois você ainda terá este filho.
18 Neu Rahel sangga nae ketu ani hahaen, boe ma ana foi kanak naa, nade, Ben-Oni, (fo sosoa-ndandaan ‘kanak numa au doidosong mai’). Basa boe ma maten. Tehuu Yakob foi kanak naa nade Benyamin, (fo sosoa-ndandaan ‘kanak lima konak.’)
18 Ao sair-lhe a alma (porque morreu), deu ao filho o nome de Benoni. Mas seu pai lhe chamou Benjamim.
19 Basa boe ma ratoi Rahel neu dalak mana neni Efrata neu tatain (fo hatematak ia, nade Betlehem).
19 Assim, Raquel morreu e foi sepultada no caminho de Efrata, que é Belém.
20 Boe ma Yakob nambaririik batu rates esa neu naa. Losa faik ia oo, Rahel batu raten naa bei nai naa boe.
20 Jacó levantou uma coluna sobre a sepultura de Raquel. Essa é a coluna da sepultura de Raquel até o dia de hoje.
21 Basa boe ma Yakob lali-lali nakandoo. Laꞌe esa, ana tao laak numa manara Eder boboan.
21 Então Israel partiu e armou a sua tenda além da torre de Éder.
22 Neu ara bei ruma naa, Ruben sunggu-soro no ndia aman sao tian, Bilha. Yakob bubuluk anan tatao-nonoin naa.
22 E aconteceu que, habitando Israel naquela terra, Rúben foi e se deitou com Bila, concubina de seu pai. E Israel ficou sabendo disso. Eram doze os filhos de Israel.
23 Lea anan nara, sira: Ruben (fo Yakob ana ulun), Simeon, Lewi, Yahuda, Isaskar, ma Sebulon.
23 Rúben, o primogênito de Jacó, Simeão, Levi, Judá, Issacar e Zebulom, filhos de Lia;
24 Rahel anan nara, sira: Yusuf no Benyamin.
24 José e Benjamim, filhos de Raquel;
25 Rahel atan Bilha anan nara, sira: Dan no Naftali.
25 Dã e Naftali, filhos de Bila, serva de Raquel;
26 Boe ma Lea atan Silpa anan nara, sira: Gad no Aser.
26 e Gade e Aser, filhos de Zilpa, serva de Lia. São estes os filhos de Jacó, que lhe nasceram em Padã-Arã.
27 Basa boe ma Yakob neu tiro aman Isak numa Mamre, deka no nggorok Kiriat-Arba (fo hatematak ia ndia Hebron). Fai bakahulun, baꞌin Abraham oo leo numa naa boe.
27 Jacó veio a Isaque, seu pai, a Manre, a Quiriate-Arba (que é Hebrom), onde peregrinaram Abraão e Isaque.
28 — ausente —
28 Os dias da vida de Isaque foram cento e oitenta anos.
29 — ausente —
29 Após uma longa velhice, Isaque expirou e morreu, sendo reunido ao seu povo; e Esaú e Jacó, seus filhos, o sepultaram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 35, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.