Gênesis 33

Rote Tii Alkitab (TXQ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Faik naa oo, Yakob mete-nita Esau mai no ndia nononggon hatahori 400 boe. Boe ma ana babaꞌe anan nara reni inan nara esa-esak reu.
1 Jacó levantou os olhos e viu Esaú aproximando-se com seus quatrocentos homens. Assim, dividiu os filhos entre Lia, Raquel e as duas servas.
2 Ana fee sao tia kaduak kara raa ro ana nara laꞌok resi mata. Basa de Lea no anan nara, dei de Rahel no anan Yusuf resi seku dea.
2 Colocou as servas e os filhos delas à frente, Lia e seus filhos em seguida, e Raquel e José por último.
3 Tehuu Yakob laꞌok seku nesi mata numa basa sara mai. Neu ana sangga deka-deka no kaꞌan ena, ana sendek luu-langgan ma nateꞌe langgan losa daer, laꞌe hitu.
3 Jacó passou à frente e, ao aproximar-se de seu irmão, curvou-se até o chão sete vezes.
4 Tehuu neu Esau mete-nita fadin, boe ma nalaik neu soru Yakob, de ana holu nalan ma idun. Boe ma dua sara buꞌi.
4 Esaú correu ao encontro de Jacó e o abraçou; pôs os braços em volta do pescoço do irmão e o beijou. E os dois choraram.
5 Neu Esau mete-nita inak kara ro anan nara raa, boe ma ana natane nae, “Basa hatahorir ia, seer?”
5 Então Esaú viu as mulheres e as crianças e perguntou: “Quem são estas pessoas que estão com você?”. Jacó respondeu: “São os filhos que Deus, em sua bondade, concedeu a seu servo”.
6 Basa boe ma sao tian nara, ma ana nara mai kaur langgan nara mbali Esau.
6 As servas e seus filhos se aproximaram e se curvaram diante de Esaú.
7 Basa de Lea no anan nara mai kaur langgan nara mbali Esau. Mana tungga dea mateꞌen, Yusuf no inan Rahel mai kaur langgan nara mbali Esau.
7 Em seguida, Lia e seus filhos vieram e se curvaram diante dele. Por fim, José e Raquel se aproximaram e se curvaram diante dele.
8 Basa boe ma Esau natane nae, “Banda-manu fofook kara fo o haituak bebeik kara raa, sosoan hata?”
8 “E o que eram todos aqueles rebanhos que encontrei no caminho?”, perguntou Esaú. Jacó respondeu: “São presentes, meu senhor, para garantir sua amizade”.
9 Tehuu Esau bala nae, “Fadi Yakob! Au hata-hetong oo noꞌuk ka boe. De o hae fee au hata-hata.”
9 “Meu irmão, eu já tenho muitos bens”, disse Esaú. “Guarde para você o que é seu.”
10 Boe ma Yakob naselu nae, “Kaꞌa boso talo naa! Kaꞌa muste simbok fo dadi neu tanda nae, kaꞌa simbok au no lima makambelak. Neu au mete-ita kaꞌa huhumen bebeik kara ia, nok bali au ita Manetualain huhumen.
10 Mas Jacó insistiu: “Não! Se obtive seu favor, peço que aceite meu presente. E que alívio é ver seu sorriso amigável! É como ver a face de Deus!
11 De au hule no hada-horomatak, mita fo kaꞌa simbo mala au hadiang ta kandaak ia. No Manetualain neulaun sudi selik kana no au ena, huu naa de Ana fee basa hata fo au toꞌak ena.” Yakob kokoe nakandooon, losa nau ta nau, Esau simbo hadiar raa.
11 Por favor, aceite o presente que eu lhe trouxe, pois Deus tem sido muito bondoso comigo. Tenho mais que suficiente”. Diante da insistência de Jacó, Esaú acabou aceitando o presente.
12 Basa boe ma Esau kokolak nae, “Mete ma talo naa, na, ei mahehere fo ita laꞌo leo! Dei fo au afuli ei.”
12 Então Esaú disse: “Vamos andando. Eu o acompanharei”.
13 Tehuu Yakob naselu nae, “Bosok kaꞌa! Kaꞌa mete aom. Kanak kara bei kadiꞌi anak kara, de ara ta bisa laꞌo lai-laik. Banda-manu mana bonggi beuk kara oo noꞌuk ka boe. Mete ma ita takasetik kasa laꞌok lai-lai, na, neu ko nai kada faik esa dalen, banda-manur ia bisa mate basa sara.
13 Jacó, porém, respondeu: “Como meu senhor pode ver, algumas das crianças são bem pequenas, e os rebanhos também têm crias. Se os forçarmos demais, mesmo que por um dia, pode ser que os animais morram.
14 De malole lenak kaꞌa sara laꞌok makahuluk leo. Dei fo ai basa ngga laꞌok koe-koe tungga dea. Dei fo ai neti tiro kaꞌa nai Seir.”
14 Por favor, meu senhor, vá adiante do seu servo. Seguiremos mais devagar, em um ritmo que os rebanhos e as crianças possam acompanhar. Encontrarei com meu senhor em Seir”.
15 Basa boe ma Esau kokolak bali nae, “Mete ma talo naa, na, au ela au ana nunin ruma ro o, fo ara ratudu dalak neu ei.”
15 “Está bem”, disse Esaú. “Mas, pelo menos, permita-me deixar alguns dos meus homens para acompanhá-lo.” Jacó respondeu: “Não é necessário. Para mim, ter sido bem recebido por meu senhor já é o bastante!”.
16 Esau namanene nala naa, boe ma ana laꞌo ela sara de fali neni Seir neu.
16 Esaú deu meia-volta e regressou a Seir naquele mesmo dia.
17 Tehuu numa mamanak naa neu, Yakob neni Sukot neu. Numa naa, ana nambaririik uma ma tao lalae fee basa banda-manun nara. Huu naa de mamanak naa, ara foin nade Sukot (fo sosoa-ndandaan ‘uma leo taak’).
17 Jacó, por sua vez, viajou até Sucote, onde construiu uma casa para si e abrigos para seus rebanhos. Por isso, aquele lugar é chamado de Sucote.
18 Mateꞌen, Yakob asa losa no sodak ruma Padan Aram mai reni nggoro Sikem reu, nai nusa Kanaꞌan. Boe ma ara rambaririik laak, de leo deka-deka nggorok naa.
18 Depois de percorrer todo o caminho desde Padã-Arã, Jacó chegou em segurança à cidade de Siquém, na terra de Canaã, e acampou em seus arredores.
19 Dae fo Yakob nambaririik laak neuk naa, ana hasa ketun numa Hemor, fo Sikem aman mai. Ana bae nenik doi fulak 100.
19 Jacó comprou da família de Hamor, pai de Siquém, o terreno onde estava acampado, por cem peças de prata.
20 Numa naa, ana totodo batur fo tao mei tunu-hotuk. Basa boe ma ana foi mamanak naa nade El-Elohe-Israꞌel fo sosoa-ndandaan ‘Manetualain naa, Israel Manetualain.’
20 Ali, construiu um altar e o chamou de El-Elohe-Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 33, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.