Atos 28

Rote Tii Alkitab (TXQ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Neu ai basa ngga losa mada lai no sodak ena, dei de ai bubuluk mae, naa pulu Malta.
1 Uma vez a salvo em terra, descobrimos que estávamos na ilha de Malta.
2 Nusak naa hatahorin nara simbok ai no malole. Faik naa udan mai ma anin makasufun seli, de ara ranaꞌa aꞌi mata moꞌok numa tasi tataik naa, boe ma roke ai miu dara aꞌi.
2 O povo de lá nos tratou com muita bondade. Por ser um dia frio e chuvoso, fizeram uma fogueira na praia para nos receber.
3 Paulus oo ana tungga neu hehere air fo nanaꞌa neu aꞌi boe. Tehuu neu ana ndae air raa reu aꞌi lain, nggengger neu ma mengge karasok esa kalua dea mai, nahuu ana ta nakataka aꞌi katobin. Boe ma mengge naa kiki nakadite neu Paulus liman.
3 Enquanto Paulo juntava um monte de gravetos e os colocava no fogo, uma cobra venenosa que fugia do calor mordeu sua mão.
4 Neu hatahori Maltar raa mete-rita mengge karasok naa doko-doko nakadite numa Paulus liman, boe ma esa kokolak no esa nae, “Hatahori ia, fama te hatahori kanisak. Leo mae ana hambu nekemboꞌik numa tasi manggaraun mai, tehuu naa memak ndia ua-nalen. Huu naa de ana ta bisa nasoda ena! See ndia tao manggarauk, na, ana muste lemba-nasaa nala ndia buna-boan.”
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: “Sem dúvida ele é um assassino! Embora tenha escapado do mar, a justiça não lhe permitiu viver”.
5 — ausente —
5 Mas Paulo sacudiu a cobra no fogo e não sofreu nenhum mal.
6 — ausente —
6 O povo esperava que ele inchasse ou caísse morto de repente. No entanto, depois de esperarem muito tempo e verem que nada havia acontecido, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Ta dook ka numa mamanak naa mai, hambu nggubenor uman nara, ma dae loak. Nggubenor naa, nade Publius. Ana mai soru ai numa tasi tataik, de ana noke ai miu leo nai ndia uman. Numa naa, ana naono-lalau ai doon faik telu.
7 Perto da praia, havia uma propriedade pertencente a Públio, a principal autoridade da ilha. Por três dias, ele nos hospedou e nos tratou com bondade.
8 Faik naa, nggubenor ama bonggin hambu hedi sumaik, ma ana sali omba-lelan taa. Boe ma Paulus neu tiron numa kaman dale. Basa de Paulus ndae liman neu hatahori kamahedik naa, fo ana hule-haradoi feen. De ana hai neuk ka.
8 Aconteceu que o pai de Públio estava doente, com febre e disenteria. Paulo entrou, orou por ele e, impondo as mãos sobre sua cabeça, o curou.
9 Neu ara mete-rita nggubenor aman hai, boe ma hatahori kamahedik laen reni Paulus reu. Ara hule Paulus fo tulu-fali sara, de ana tao nahai sara.
9 Então os demais enfermos da ilha vieram e foram curados.
10 Basa boe ma hatahorir raa ratudu sira makasin no reni fee mudak ai buas noꞌun seli.
10 Como resultado, fomos cobertos de presentes e honras e, chegada a hora de partirmos, o povo nos forneceu todos os suprimentos necessários à viagem.
11 Ai leo numa Malta bulak telu, losa fai rii ma ani makarumbuk hahae. Faik naa, hambu ofak esa numa kota Aleksandria mai fo ana see ena neu bei fai rii numa pulu naa. Ofak naa nade, Ana Duak, nahuu hambu patong dewa ana duak nai ofak naa langgan. Basa boe ma ai saꞌe ofak naa fo makandoo meni Roma miu. De ai mae hene ofak lain miu, boe ma hatahori Maltar ara reni fee ai lepa-nggees ma hata fo ai parluu nai ofa lai.
11 Três meses depois do naufrágio, embarcamos em outro navio, que havia passado o inverno na ilha. Era um navio alexandrino, que tinha na parte da frente a figura dos deuses gêmeos.
12 Ai ofam laꞌok koe-koe, basa de losa kota Sirakusa, nai pulu Sisilia. Ai nafu numa naa, doon faik telu.
12 Aportamos em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Numa naa mai, ai loro-loro Sisilia tasi tatain, de ai losa kota Regium. Neu beꞌe-main, ani konas nakarumbu, de ai ofam laꞌok lai-lai hiek. Neu bei-nesan, ai losa kota esa namo seseen, nade Putioli.
13 Dali navegamos até Régio. Um dia depois, um vento sul começou a soprar, de modo que no dia seguinte prosseguimos até Potéoli.
14 Ai konda laꞌo ela ofak naa, numa naa. Basa boe ma ai miu sangga Yesus hatahorin maruma naa. Neu ai matonggo mia sara, boe ma ara roke fo ai miu leo mia sara. De ai leo taak numa naa, menggu esa. Basa boe ma ai laꞌo eik makandoo meni Roma miu.
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. Depois fomos para Roma.
15 Neu Yesus hatahorin nara marai Roma ramanene rae, ai mae meni naa miu, boe ma ara mai soru ai numa dalak. Ketuk ratonggo ro ai numa Pasar Apius; ketuk bali ratonggo ro ai numa mamanak esa, nade Uma Hahae Teluk. Neu Paulus mete-nita sara, boe ma ana noke makasi noꞌun seli neu Manetualain, ma dalen dadi natea.
15 Os irmãos em Roma souberam que estávamos chegando e vieram ao nosso encontro no Fórum da Via Ápia. Outros se juntaram a nós nas Três Vendas. Ao vê-los, Paulo se animou e agradeceu a Deus.
16 Losa Roma, [soldadur tao hatahori buir maso reni bui dale reu]. Tehuu Paulus taa. Ara ratanggodon, fo ana bole seba uma esa. Numa naa, ana leo no soldadu esa fo ana nanea naheren. Sira dua sara liman beke serik neni paꞌa nekebuak kara pake rante besi.
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão de ter sua própria moradia, sob a guarda de um soldado.
17 Basa faik telu, boe ma Paulus noke lasi-lasi Yahudir maruma naa, fo mai ratonggo roon. Neu ara rakabua ena, boe ma ana nafada sara nae, “Basa toranoo nggara ein! Au nai ia, nahuu hatahori Yahudi malanggan nara humu rala au numa Yerusalem. De ara loo lima au uni man-parenda Roma neu. Naa te au ta tao salak hata esa boe na! Au ta tao hata esa boe na, fo laban ita hatahori nusa heli-helin. Ma au oo ta laban ita hada hohoro-lalanen boe fo ita simbon numa ita bei-baꞌin nara mai ena.
17 Três dias depois de chegar, Paulo convocou os líderes judeus locais e lhes disse: “Irmãos, embora eu não tenha feito nada contra nosso povo nem contra os costumes de nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue ao governo romano.
18 Man-parenda parisa au dedeꞌang numa naa ena. Tehuu ara ta hambu au salang esa boe na, fo ndaa no hukun mates. Huu naa de ara rae rakamboꞌik au ena.
18 Os romanos me interrogaram e queriam me soltar, pois não encontraram motivo para me condenar à morte.
19 Tehuu hatahori Yahudi malanggan nara ta simbo man-parenda nekeketun, fo rae rakamboꞌik au, huu naa de nau ta nau, au muste akahehenek dedeꞌak neni mamanak mateꞌen mai. Au tao talo naa, tehuu au ta aena duduꞌak fo ae kalaak au hatahori nusa heli-heling.
19 Mas, quando os líderes judeus protestaram contra a decisão, considerei necessário apelar a César, embora não tivesse acusação alguma contra meu próprio povo.
20 Dedeꞌak naa ndia tao, de au akabubua toranook kara nai ia. Mita fo ita bisa kola-kola laꞌe-neu hata fo hatahori Yahudir rahani a neun: ndia, ita basa ngga tamahena neu Manek fo Manetualain nae nadenun mai, fo tao nasoi-nasoda ita hatahori Israꞌel naa. Dedeꞌak ia ndia tao, losa ara paꞌa au pake rante besi ia.”
20 Por isso pedi a vocês que viessem aqui hoje para que nos conhecêssemos, e também para que eu pudesse explicar que estou preso com estas correntes porque creio na esperança de Israel”.
21 Basa boe ma ara raselu rae, “Losa hatematak ia, ai bei ta simbo susurak esa boe na numa Yudea mai, fo rafada toranook dedeꞌan ia. Leo naak oo, toranook kara maruma naa mai ta kokolak hata esa boe na laꞌe-neu toranook Pau boe.
21 Eles responderam: “Não recebemos nenhuma carta da Judeia, e ninguém que veio de lá nos informou alguma coisa contra você.
22 Tehuu ai hii mamanene hata fo toranook namahere, nahuu ai mamanene sudi nai bee rae, hatahorir ta simbok hata fo hatahori partei Karisten nara fee nenorik. Tehuu ndia ndondoon talo bee, ai bei ta bubuluk. De toranoo tulun kokolak kana fee ai dei.”
22 Contudo, queremos ouvir o que você pensa, pois o que sabemos a respeito desse movimento é que ele é contestado em toda parte”.
23 Basa boe ma ara rala harak sama-sama de here rala faik esa, fo rae ratonggo seluk bali. Losa ndia fain, boe ma hatahori noꞌun seli mai de rakabua numa Paulus uman. Boe ma ana mulai tui fee sara laꞌe-neu Manetualain parenda-koasan. Basa boe ma ana pake lalanek noꞌuk ka numa baꞌi Musa susuran nara mai, ma numa Manetualain mana toꞌu dedeꞌan laen nara susuran mai, fo nae leꞌa-nore sara ramahere neu Yesus. Ana kokolak numa huhua anan mai losa ledo bobok.
23 Então marcaram uma data e, nesse dia, muita gente foi à casa de Paulo. Ele explicou e testemunhou sobre o reino de Deus e, desde cedo até a noite, procurou convencê-los acerca de Jesus com base na lei de Moisés e nos livros dos profetas.
24 Neu ara ramanene basa Paulus kokolan, boe ma ketuk ramahere, tehuu laen ta ramahere.
24 Alguns foram convencidos pelas coisas que ele disse, mas outros não creram.
25 Sira esa nareresi no esa losa ketuk rae fali reu sara. Tehuu Paulus kokolak nae, “Memak ei nereresim ia, ndaa no hata fo lele uluk Manetualain Dula-dale Malalaon nafada baꞌi Yesaya
25 E, depois de discutirem entre si, foram embora com estas palavras finais de Paulo: “O Espírito Santo estava certo quando disse a nossos antepassados por meio do profeta Isaías:
26 nae,
26 ‘Vá e diga a este povo: Quando ouvirem o que digo, não entenderão. Quando virem o que faço, não compreenderão.
27 Huu hatahori nusak ia dalen nara ratea ralan seli ena.
27 Pois o coração deste povo está endurecido; ouvem com dificuldade e têm os olhos fechados, de modo que seus olhos não veem, e seus ouvidos não ouvem, e seu coração não entende, e não se voltam para mim, nem permitem que eu os cure’.
28 Basa boe ma Paulus nateꞌe kokolan nae, “Dadi talo ia, toranoo nggara ein! Ei muste bubuluk mae, hatematak ia Manetualain oo sadia tao nasoi-nasoda hatahori nusa-nusak ta Yahudir boe, nahuu ara oo nau nenene neun boe.”
28 Portanto, quero que saibam que esta salvação vinda de Deus também foi oferecida aos gentios, e eles a aceitarão”.
29 [Paulus nafada basa talo naa, boe ma hatahorir raa fali reu sara. Tehuu sira duduꞌan nara ta ratoꞌu, nahuu esa nareresi no esa.]
29 Depois de ele ter dito essas palavras, os judeus partiram, em grande desacordo uns com os outros.
30 Paulus leo numa ndia uma seseban, losa teuk dua. Ana simbok no nemehokok basa hatahorir fo mana mai sangga ratonggo roon.
30 Durante os dois anos seguintes, Paulo morou em Roma, às próprias custas. A todos que o visitavam ele recebia,
31 No dalak naa, ana hambu ombak fo ana tui sara Manetualain parenda-koasan, ma nanori sara Lamatuak Yesus Eno-dala Masodan. Ana nambarani kokolak no ledo-ledo, ma ta hambu kai-baak hata esa boe na.
31 proclamando corajosamente o reino de Deus e ensinando a respeito do Senhor Jesus Cristo sem restrição alguma.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.