Atos 28
Rote Tii Alkitab (TXQ) vs NVI
1 Neu ai basa ngga losa mada lai no sodak ena, dei de ai bubuluk mae, naa pulu Malta.
1 Uma vez em terra, descobrimos que a ilha se chamava Malta.
2 Nusak naa hatahorin nara simbok ai no malole. Faik naa udan mai ma anin makasufun seli, de ara ranaꞌa aꞌi mata moꞌok numa tasi tataik naa, boe ma roke ai miu dara aꞌi.
2 Os habitantes da ilha mostraram extraordinária bondade para conosco. Fizeram uma fogueira e receberam bem a todos nós, pois estava chovendo e fazia frio.
3 Paulus oo ana tungga neu hehere air fo nanaꞌa neu aꞌi boe. Tehuu neu ana ndae air raa reu aꞌi lain, nggengger neu ma mengge karasok esa kalua dea mai, nahuu ana ta nakataka aꞌi katobin. Boe ma mengge naa kiki nakadite neu Paulus liman.
3 Paulo ajuntou um monte de gravetos; quando os colocava no fogo, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se à sua mão.
4 Neu hatahori Maltar raa mete-rita mengge karasok naa doko-doko nakadite numa Paulus liman, boe ma esa kokolak no esa nae, “Hatahori ia, fama te hatahori kanisak. Leo mae ana hambu nekemboꞌik numa tasi manggaraun mai, tehuu naa memak ndia ua-nalen. Huu naa de ana ta bisa nasoda ena! See ndia tao manggarauk, na, ana muste lemba-nasaa nala ndia buna-boan.”
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra agarrada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: "Certamente este homem é assassino, pois, tendo escapado do mar, a Justiça não lhe permite viver".
5 — ausente —
5 Mas Paulo, sacudindo a cobra no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 — ausente —
6 Eles, porém, esperavam que ele começasse a inchar ou que caísse morto de repente, mas, tendo esperado muito tempo e vendo que nada de estranho lhe sucedia, mudaram de idéia e passaram a dizer que ele era um deus.
7 Ta dook ka numa mamanak naa mai, hambu nggubenor uman nara, ma dae loak. Nggubenor naa, nade Publius. Ana mai soru ai numa tasi tataik, de ana noke ai miu leo nai ndia uman. Numa naa, ana naono-lalau ai doon faik telu.
7 Próximo dali havia uma propriedade pertencente a Públio, o homem principal da ilha. Ele nos convidou a ficar em sua casa e, por três dias, bondosamente nos recebeu e nos hospedou.
8 Faik naa, nggubenor ama bonggin hambu hedi sumaik, ma ana sali omba-lelan taa. Boe ma Paulus neu tiron numa kaman dale. Basa de Paulus ndae liman neu hatahori kamahedik naa, fo ana hule-haradoi feen. De ana hai neuk ka.
8 Seu pai estava doente, acamado, sofrendo de febre e disenteria. Paulo entrou para vê-lo e, depois de orar, impôs-lhe as mãos e o curou.
9 Neu ara mete-rita nggubenor aman hai, boe ma hatahori kamahedik laen reni Paulus reu. Ara hule Paulus fo tulu-fali sara, de ana tao nahai sara.
9 Tendo acontecido isso, os outros doentes da ilha vieram e foram curados.
10 Basa boe ma hatahorir raa ratudu sira makasin no reni fee mudak ai buas noꞌun seli.
10 Eles nos prestaram muitas honras e, quando estávamos para embarcar, forneceram-nos os suprimentos que necessitávamos.
11 Ai leo numa Malta bulak telu, losa fai rii ma ani makarumbuk hahae. Faik naa, hambu ofak esa numa kota Aleksandria mai fo ana see ena neu bei fai rii numa pulu naa. Ofak naa nade, Ana Duak, nahuu hambu patong dewa ana duak nai ofak naa langgan. Basa boe ma ai saꞌe ofak naa fo makandoo meni Roma miu. De ai mae hene ofak lain miu, boe ma hatahori Maltar ara reni fee ai lepa-nggees ma hata fo ai parluu nai ofa lai.
11 Passados três meses, embarcamos num navio que tinha passado o inverno na ilha; era um navio alexandrino, que tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 Ai ofam laꞌok koe-koe, basa de losa kota Sirakusa, nai pulu Sisilia. Ai nafu numa naa, doon faik telu.
12 Aportando em Siracusa, ficamos ali três dias.
13 Numa naa mai, ai loro-loro Sisilia tasi tatain, de ai losa kota Regium. Neu beꞌe-main, ani konas nakarumbu, de ai ofam laꞌok lai-lai hiek. Neu bei-nesan, ai losa kota esa namo seseen, nade Putioli.
13 Dali partimos e chegamos a Régio. No dia seguinte, soprando o vento sul, prosseguimos, chegando a Potéoli no segundo dia.
14 Ai konda laꞌo ela ofak naa, numa naa. Basa boe ma ai miu sangga Yesus hatahorin maruma naa. Neu ai matonggo mia sara, boe ma ara roke fo ai miu leo mia sara. De ai leo taak numa naa, menggu esa. Basa boe ma ai laꞌo eik makandoo meni Roma miu.
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. E depois fomos para Roma.
15 Neu Yesus hatahorin nara marai Roma ramanene rae, ai mae meni naa miu, boe ma ara mai soru ai numa dalak. Ketuk ratonggo ro ai numa Pasar Apius; ketuk bali ratonggo ro ai numa mamanak esa, nade Uma Hahae Teluk. Neu Paulus mete-nita sara, boe ma ana noke makasi noꞌun seli neu Manetualain, ma dalen dadi natea.
15 Os irmãos dali tinham ouvido falar que estávamos chegando e foram até a praça de Ápio e às Três Vendas para nos encontrar. Vendo-os, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se encorajado.
16 Losa Roma, [soldadur tao hatahori buir maso reni bui dale reu]. Tehuu Paulus taa. Ara ratanggodon, fo ana bole seba uma esa. Numa naa, ana leo no soldadu esa fo ana nanea naheren. Sira dua sara liman beke serik neni paꞌa nekebuak kara pake rante besi.
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão para morar por conta própria, sob a custódia de um soldado.
17 Basa faik telu, boe ma Paulus noke lasi-lasi Yahudir maruma naa, fo mai ratonggo roon. Neu ara rakabua ena, boe ma ana nafada sara nae, “Basa toranoo nggara ein! Au nai ia, nahuu hatahori Yahudi malanggan nara humu rala au numa Yerusalem. De ara loo lima au uni man-parenda Roma neu. Naa te au ta tao salak hata esa boe na! Au ta tao hata esa boe na, fo laban ita hatahori nusa heli-helin. Ma au oo ta laban ita hada hohoro-lalanen boe fo ita simbon numa ita bei-baꞌin nara mai ena.
17 Três dias depois, ele convocou os líderes dos judeus. Quando estes se reuniram, Paulo lhes disse: "Meus irmãos, embora eu não tenha feito nada contra o nosso povo nem contra os costumes dos nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Man-parenda parisa au dedeꞌang numa naa ena. Tehuu ara ta hambu au salang esa boe na, fo ndaa no hukun mates. Huu naa de ara rae rakamboꞌik au ena.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, porque eu não era culpado de crime algum que merecesse pena de morte.
19 Tehuu hatahori Yahudi malanggan nara ta simbo man-parenda nekeketun, fo rae rakamboꞌik au, huu naa de nau ta nau, au muste akahehenek dedeꞌak neni mamanak mateꞌen mai. Au tao talo naa, tehuu au ta aena duduꞌak fo ae kalaak au hatahori nusa heli-heling.
19 Todavia, tendo os judeus feito objeção, fui obrigado a apelar para César, não porém, por ter alguma acusação contra o meu próprio povo.
20 Dedeꞌak naa ndia tao, de au akabubua toranook kara nai ia. Mita fo ita bisa kola-kola laꞌe-neu hata fo hatahori Yahudir rahani a neun: ndia, ita basa ngga tamahena neu Manek fo Manetualain nae nadenun mai, fo tao nasoi-nasoda ita hatahori Israꞌel naa. Dedeꞌak ia ndia tao, losa ara paꞌa au pake rante besi ia.”
20 Por essa razão pedi para vê-los e conversar com vocês. Por causa da esperança de Israel é que estou preso com estas algemas".
21 Basa boe ma ara raselu rae, “Losa hatematak ia, ai bei ta simbo susurak esa boe na numa Yudea mai, fo rafada toranook dedeꞌan ia. Leo naak oo, toranook kara maruma naa mai ta kokolak hata esa boe na laꞌe-neu toranook Pau boe.
21 Eles responderam: "Não recebemos nenhuma carta da Judéia a seu respeito, e nenhum dos irmãos que vieram de lá relatou ou disse qualquer coisa de mal contra você.
22 Tehuu ai hii mamanene hata fo toranook namahere, nahuu ai mamanene sudi nai bee rae, hatahorir ta simbok hata fo hatahori partei Karisten nara fee nenorik. Tehuu ndia ndondoon talo bee, ai bei ta bubuluk. De toranoo tulun kokolak kana fee ai dei.”
22 Todavia, queremos ouvir de sua parte o que você pensa, pois sabemos que por todo lugar há gente falando contra esta seita".
23 Basa boe ma ara rala harak sama-sama de here rala faik esa, fo rae ratonggo seluk bali. Losa ndia fain, boe ma hatahori noꞌun seli mai de rakabua numa Paulus uman. Boe ma ana mulai tui fee sara laꞌe-neu Manetualain parenda-koasan. Basa boe ma ana pake lalanek noꞌuk ka numa baꞌi Musa susuran nara mai, ma numa Manetualain mana toꞌu dedeꞌan laen nara susuran mai, fo nae leꞌa-nore sara ramahere neu Yesus. Ana kokolak numa huhua anan mai losa ledo bobok.
23 Assim combinaram encontrar-se com Paulo em dia determinado, indo em grupo ainda mais numeroso ao lugar onde ele estava. Desde a manhã até à tarde ele lhes deu explicações e lhes testemunhou do Reino de Deus, procurando convencê-los a respeito de Jesus, com base na Lei de Moisés e nos Profetas.
24 Neu ara ramanene basa Paulus kokolan, boe ma ketuk ramahere, tehuu laen ta ramahere.
24 Alguns foram convencidos pelo que ele dizia, mas outros não creram.
25 Sira esa nareresi no esa losa ketuk rae fali reu sara. Tehuu Paulus kokolak nae, “Memak ei nereresim ia, ndaa no hata fo lele uluk Manetualain Dula-dale Malalaon nafada baꞌi Yesaya
25 Discordaram entre si mesmos e começaram a ir embora, depois de Paulo ter feito esta declaração final: "Bem que o Espírito Santo falou aos seus antepassados, por meio do profeta Isaías:
26 nae,
26 ‘Vá a este povo e diga: "Ainda que estejam sempre ouvindo, vocês nunca entenderão; ainda que estejam sempre vendo, jamais perceberão".
27 Huu hatahori nusak ia dalen nara ratea ralan seli ena.
27 Pois o coração deste povo se tornou insensível; de má vontade ouviram com os seus ouvidos, e fecharam os seus olhos. Se assim não fosse, poderiam ver com os olhos, ouvir com os ouvidos, entender com o coração e converter-se, e eu os curaria’.
28 Basa boe ma Paulus nateꞌe kokolan nae, “Dadi talo ia, toranoo nggara ein! Ei muste bubuluk mae, hatematak ia Manetualain oo sadia tao nasoi-nasoda hatahori nusa-nusak ta Yahudir boe, nahuu ara oo nau nenene neun boe.”
28 "Portanto, quero que saibam que esta salvação de Deus é enviada aos gentios; eles a ouvirão! "
29 [Paulus nafada basa talo naa, boe ma hatahorir raa fali reu sara. Tehuu sira duduꞌan nara ta ratoꞌu, nahuu esa nareresi no esa.]
29 Depois que ele disse isto, os judeus se retiraram, discutindo intensamente entre si.
30 Paulus leo numa ndia uma seseban, losa teuk dua. Ana simbok no nemehokok basa hatahorir fo mana mai sangga ratonggo roon.
30 Por dois anos inteiros Paulo permaneceu na casa que havia alugado, e recebia a todos os que iam vê-lo.
31 No dalak naa, ana hambu ombak fo ana tui sara Manetualain parenda-koasan, ma nanori sara Lamatuak Yesus Eno-dala Masodan. Ana nambarani kokolak no ledo-ledo, ma ta hambu kai-baak hata esa boe na.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, abertamente e sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.