Atos 28
Rote Tii Alkitab (TXQ) vs NAA
1 Neu ai basa ngga losa mada lai no sodak ena, dei de ai bubuluk mae, naa pulu Malta.
1 Uma vez em terra, verificamos que a ilha se chamava Malta.
2 Nusak naa hatahorin nara simbok ai no malole. Faik naa udan mai ma anin makasufun seli, de ara ranaꞌa aꞌi mata moꞌok numa tasi tataik naa, boe ma roke ai miu dara aꞌi.
2 Os nativos nos trataram com singular humanidade, porque, acendendo uma fogueira, acolheram a todos nós por causa da chuva que caía e por causa do frio.
3 Paulus oo ana tungga neu hehere air fo nanaꞌa neu aꞌi boe. Tehuu neu ana ndae air raa reu aꞌi lain, nggengger neu ma mengge karasok esa kalua dea mai, nahuu ana ta nakataka aꞌi katobin. Boe ma mengge naa kiki nakadite neu Paulus liman.
3 Tendo Paulo ajuntado e atirado à fogueira um feixe de gravetos, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se na mão dele.
4 Neu hatahori Maltar raa mete-rita mengge karasok naa doko-doko nakadite numa Paulus liman, boe ma esa kokolak no esa nae, “Hatahori ia, fama te hatahori kanisak. Leo mae ana hambu nekemboꞌik numa tasi manggaraun mai, tehuu naa memak ndia ua-nalen. Huu naa de ana ta bisa nasoda ena! See ndia tao manggarauk, na, ana muste lemba-nasaa nala ndia buna-boan.”
4 Quando os nativos viram a víbora pendurada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: — Certamente este homem é assassino, porque, salvo do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 — ausente —
5 Porém ele, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 — ausente —
6 Mas eles esperavam que Paulo viesse a inchar ou a cair morto de repente. Depois de muito esperar, vendo que nada de anormal lhe acontecia, mudando de opinião, diziam que ele era um deus.
7 Ta dook ka numa mamanak naa mai, hambu nggubenor uman nara, ma dae loak. Nggubenor naa, nade Publius. Ana mai soru ai numa tasi tataik, de ana noke ai miu leo nai ndia uman. Numa naa, ana naono-lalau ai doon faik telu.
7 Perto daquele lugar havia um sítio que pertencia ao homem principal da ilha, chamado Públio, o qual nos recebeu e hospedou com muita bondade durante três dias.
8 Faik naa, nggubenor ama bonggin hambu hedi sumaik, ma ana sali omba-lelan taa. Boe ma Paulus neu tiron numa kaman dale. Basa de Paulus ndae liman neu hatahori kamahedik naa, fo ana hule-haradoi feen. De ana hai neuk ka.
8 Aconteceu que o pai de Públio estava enfermo de disenteria, ardendo em febre. Paulo foi visitá-lo e, orando, impôs-lhe as mãos, e o curou.
9 Neu ara mete-rita nggubenor aman hai, boe ma hatahori kamahedik laen reni Paulus reu. Ara hule Paulus fo tulu-fali sara, de ana tao nahai sara.
9 À vista deste acontecimento, os demais enfermos da ilha vieram e foram curados,
10 Basa boe ma hatahorir raa ratudu sira makasin no reni fee mudak ai buas noꞌun seli.
10 os quais nos distinguiram com muitas honrarias; e, tendo nós de prosseguir viagem, nos puseram a bordo tudo o que era necessário.
11 Ai leo numa Malta bulak telu, losa fai rii ma ani makarumbuk hahae. Faik naa, hambu ofak esa numa kota Aleksandria mai fo ana see ena neu bei fai rii numa pulu naa. Ofak naa nade, Ana Duak, nahuu hambu patong dewa ana duak nai ofak naa langgan. Basa boe ma ai saꞌe ofak naa fo makandoo meni Roma miu. De ai mae hene ofak lain miu, boe ma hatahori Maltar ara reni fee ai lepa-nggees ma hata fo ai parluu nai ofa lai.
11 Três meses depois, embarcamos num navio de Alexandria, que tinha passado o inverno na ilha. O navio tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 Ai ofam laꞌok koe-koe, basa de losa kota Sirakusa, nai pulu Sisilia. Ai nafu numa naa, doon faik telu.
12 Chegando a Siracusa, ficamos ali três dias.
13 Numa naa mai, ai loro-loro Sisilia tasi tatain, de ai losa kota Regium. Neu beꞌe-main, ani konas nakarumbu, de ai ofam laꞌok lai-lai hiek. Neu bei-nesan, ai losa kota esa namo seseen, nade Putioli.
13 Dali, navegando ao longo da costa, chegamos a Régio. No dia seguinte começou a soprar o vento sul e, em dois dias, chegamos a Putéoli,
14 Ai konda laꞌo ela ofak naa, numa naa. Basa boe ma ai miu sangga Yesus hatahorin maruma naa. Neu ai matonggo mia sara, boe ma ara roke fo ai miu leo mia sara. De ai leo taak numa naa, menggu esa. Basa boe ma ai laꞌo eik makandoo meni Roma miu.
14 onde encontramos alguns irmãos que nos pediram que ficássemos com eles sete dias; e foi assim que nos dirigimos a Roma.
15 Neu Yesus hatahorin nara marai Roma ramanene rae, ai mae meni naa miu, boe ma ara mai soru ai numa dalak. Ketuk ratonggo ro ai numa Pasar Apius; ketuk bali ratonggo ro ai numa mamanak esa, nade Uma Hahae Teluk. Neu Paulus mete-nita sara, boe ma ana noke makasi noꞌun seli neu Manetualain, ma dalen dadi natea.
15 Tendo ali os irmãos ouvido notícias nossas, vieram ao nosso encontro até a Praça de Ápio e as Três Vendas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se mais animado.
16 Losa Roma, [soldadur tao hatahori buir maso reni bui dale reu]. Tehuu Paulus taa. Ara ratanggodon, fo ana bole seba uma esa. Numa naa, ana leo no soldadu esa fo ana nanea naheren. Sira dua sara liman beke serik neni paꞌa nekebuak kara pake rante besi.
16 Uma vez em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, tendo em sua companhia o soldado que o guardava.
17 Basa faik telu, boe ma Paulus noke lasi-lasi Yahudir maruma naa, fo mai ratonggo roon. Neu ara rakabua ena, boe ma ana nafada sara nae, “Basa toranoo nggara ein! Au nai ia, nahuu hatahori Yahudi malanggan nara humu rala au numa Yerusalem. De ara loo lima au uni man-parenda Roma neu. Naa te au ta tao salak hata esa boe na! Au ta tao hata esa boe na, fo laban ita hatahori nusa heli-helin. Ma au oo ta laban ita hada hohoro-lalanen boe fo ita simbon numa ita bei-baꞌin nara mai ena.
17 Três dias depois, ele convocou os principais dos judeus. Quando estavam reunidos, Paulo disse: — Meus irmãos, apesar de nada ter feito contra o povo ou contra os costumes paternos, vim preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos.
18 Man-parenda parisa au dedeꞌang numa naa ena. Tehuu ara ta hambu au salang esa boe na, fo ndaa no hukun mates. Huu naa de ara rae rakamboꞌik au ena.
18 Estes, depois de me interrogarem, quiseram soltar-me, porque não encontraram em mim nenhum crime passível de morte.
19 Tehuu hatahori Yahudi malanggan nara ta simbo man-parenda nekeketun, fo rae rakamboꞌik au, huu naa de nau ta nau, au muste akahehenek dedeꞌak neni mamanak mateꞌen mai. Au tao talo naa, tehuu au ta aena duduꞌak fo ae kalaak au hatahori nusa heli-heling.
19 Diante da oposição dos judeus, fui obrigado a apelar para César, não tendo eu, porém, nada de que acusar o meu povo.
20 Dedeꞌak naa ndia tao, de au akabubua toranook kara nai ia. Mita fo ita bisa kola-kola laꞌe-neu hata fo hatahori Yahudir rahani a neun: ndia, ita basa ngga tamahena neu Manek fo Manetualain nae nadenun mai, fo tao nasoi-nasoda ita hatahori Israꞌel naa. Dedeꞌak ia ndia tao, losa ara paꞌa au pake rante besi ia.”
20 Foi por isto que pedi para vê-los e para falar com vocês; porque é pela esperança de Israel que estou preso com esta corrente.
21 Basa boe ma ara raselu rae, “Losa hatematak ia, ai bei ta simbo susurak esa boe na numa Yudea mai, fo rafada toranook dedeꞌan ia. Leo naak oo, toranook kara maruma naa mai ta kokolak hata esa boe na laꞌe-neu toranook Pau boe.
21 Então eles lhe disseram: — Nós não recebemos da Judeia nenhuma carta que falasse a respeito de você. Também não veio qualquer dos irmãos que nos anunciasse ou dissesse algo de mau a seu respeito.
22 Tehuu ai hii mamanene hata fo toranook namahere, nahuu ai mamanene sudi nai bee rae, hatahorir ta simbok hata fo hatahori partei Karisten nara fee nenorik. Tehuu ndia ndondoon talo bee, ai bei ta bubuluk. De toranoo tulun kokolak kana fee ai dei.”
22 Mas gostaríamos de ouvir o que você pensa, porque sabemos que em todos os lugares essa seita é contestada.
23 Basa boe ma ara rala harak sama-sama de here rala faik esa, fo rae ratonggo seluk bali. Losa ndia fain, boe ma hatahori noꞌun seli mai de rakabua numa Paulus uman. Boe ma ana mulai tui fee sara laꞌe-neu Manetualain parenda-koasan. Basa boe ma ana pake lalanek noꞌuk ka numa baꞌi Musa susuran nara mai, ma numa Manetualain mana toꞌu dedeꞌan laen nara susuran mai, fo nae leꞌa-nore sara ramahere neu Yesus. Ana kokolak numa huhua anan mai losa ledo bobok.
23 Tendo eles marcado um dia, foram em grande número ao encontro de Paulo no lugar onde ele residia. Então, desde a manhã até a tarde, lhes fez uma exposição em testemunho do Reino de Deus, procurando persuadi-los a respeito de Jesus, tanto pela Lei de Moisés como pelos Profetas.
24 Neu ara ramanene basa Paulus kokolan, boe ma ketuk ramahere, tehuu laen ta ramahere.
24 Houve alguns que ficaram persuadidos pelo que Paulo dizia; outros, porém, continuaram incrédulos.
25 Sira esa nareresi no esa losa ketuk rae fali reu sara. Tehuu Paulus kokolak nae, “Memak ei nereresim ia, ndaa no hata fo lele uluk Manetualain Dula-dale Malalaon nafada baꞌi Yesaya
25 E, havendo discordância entre eles, começaram a ir embora. Mas, antes que saíssem, Paulo disse estas palavras: — Bem falou o Espírito Santo aos pais de vocês, por meio do profeta Isaías, quando disse:
26 nae,
26 “Vá a este povo e diga: Ouvindo, vocês ouvirão e de modo nenhum entenderão; vendo, vocês verão e de modo nenhum perceberão.
27 Huu hatahori nusak ia dalen nara ratea ralan seli ena.
27 Porque o coração deste povo está endurecido; ouviram com os ouvidos tapados e fecharam os olhos; para não acontecer que vejam com os olhos, ouçam com os ouvidos, entendam com o coração, se convertam e sejam por mim curados.”
28 Basa boe ma Paulus nateꞌe kokolan nae, “Dadi talo ia, toranoo nggara ein! Ei muste bubuluk mae, hatematak ia Manetualain oo sadia tao nasoi-nasoda hatahori nusa-nusak ta Yahudir boe, nahuu ara oo nau nenene neun boe.”
28 E Paulo concluiu: — Portanto, fiquem sabendo que esta salvação que Deus oferece foi enviada aos gentios. E eles a ouvirão.
29 [Paulus nafada basa talo naa, boe ma hatahorir raa fali reu sara. Tehuu sira duduꞌan nara ta ratoꞌu, nahuu esa nareresi no esa.]
29 [Ditas estas palavras, os judeus foram embora, tendo entre si grande discussão.]
30 Paulus leo numa ndia uma seseban, losa teuk dua. Ana simbok no nemehokok basa hatahorir fo mana mai sangga ratonggo roon.
30 Durante dois anos, Paulo permaneceu na sua própria casa, que tinha alugado, onde recebia todos os que o procuravam.
31 No dalak naa, ana hambu ombak fo ana tui sara Manetualain parenda-koasan, ma nanori sara Lamatuak Yesus Eno-dala Masodan. Ana nambarani kokolak no ledo-ledo, ma ta hambu kai-baak hata esa boe na.
31 Pregava o Reino de Deus, e, com toda a ousadia, ensinava as coisas referentes ao Senhor Jesus Cristo, sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.