Atos 28

Rote Tii Alkitab (TXQ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Neu ai basa ngga losa mada lai no sodak ena, dei de ai bubuluk mae, naa pulu Malta.
1 Quando já estávamos em terra, sãos e salvos, soubemos que a ilha se chamava Malta.
2 Nusak naa hatahorin nara simbok ai no malole. Faik naa udan mai ma anin makasufun seli, de ara ranaꞌa aꞌi mata moꞌok numa tasi tataik naa, boe ma roke ai miu dara aꞌi.
2 Os moradores dali nos trataram com muita bondade. Como estava chovendo e fazia frio, acenderam uma grande fogueira.
3 Paulus oo ana tungga neu hehere air fo nanaꞌa neu aꞌi boe. Tehuu neu ana ndae air raa reu aꞌi lain, nggengger neu ma mengge karasok esa kalua dea mai, nahuu ana ta nakataka aꞌi katobin. Boe ma mengge naa kiki nakadite neu Paulus liman.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e os estava jogando no fogo, quando uma cobra, fugindo do calor, agarrou-se na mão dele.
4 Neu hatahori Maltar raa mete-rita mengge karasok naa doko-doko nakadite numa Paulus liman, boe ma esa kokolak no esa nae, “Hatahori ia, fama te hatahori kanisak. Leo mae ana hambu nekemboꞌik numa tasi manggaraun mai, tehuu naa memak ndia ua-nalen. Huu naa de ana ta bisa nasoda ena! See ndia tao manggarauk, na, ana muste lemba-nasaa nala ndia buna-boan.”
4 Os moradores da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo e comentaram: — Este homem deve ser um assassino. Pois ele escapou do mar, mas mesmo assim a justiça divina não vai deixá-lo viver.
5 — ausente —
5 Mas Paulo sacudiu a cobra para dentro do fogo e não sentiu nada.
6 — ausente —
6 Eles pensavam que ele ia ficar inchado ou que ia cair morto de repente. Porém, depois de esperar bastante tempo, vendo que não acontecia nada, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Ta dook ka numa mamanak naa mai, hambu nggubenor uman nara, ma dae loak. Nggubenor naa, nade Publius. Ana mai soru ai numa tasi tataik, de ana noke ai miu leo nai ndia uman. Numa naa, ana naono-lalau ai doon faik telu.
7 Perto daquele lugar havia algumas terras que pertenciam a Públio, o chefe daquela ilha. Ele nos recebeu muito bem, e durante três dias nós fomos seus hóspedes.
8 Faik naa, nggubenor ama bonggin hambu hedi sumaik, ma ana sali omba-lelan taa. Boe ma Paulus neu tiron numa kaman dale. Basa de Paulus ndae liman neu hatahori kamahedik naa, fo ana hule-haradoi feen. De ana hai neuk ka.
8 O pai dele estava de cama, doente com febre e disenteria. Paulo entrou no quarto, fez uma oração, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 Neu ara mete-rita nggubenor aman hai, boe ma hatahori kamahedik laen reni Paulus reu. Ara hule Paulus fo tulu-fali sara, de ana tao nahai sara.
9 Depois disso os outros doentes da ilha vieram e também foram curados.
10 Basa boe ma hatahorir raa ratudu sira makasin no reni fee mudak ai buas noꞌun seli.
10 Eles mostraram muito respeito por nós e, quando embarcamos, puseram no navio tudo o que precisávamos para a viagem.
11 Ai leo numa Malta bulak telu, losa fai rii ma ani makarumbuk hahae. Faik naa, hambu ofak esa numa kota Aleksandria mai fo ana see ena neu bei fai rii numa pulu naa. Ofak naa nade, Ana Duak, nahuu hambu patong dewa ana duak nai ofak naa langgan. Basa boe ma ai saꞌe ofak naa fo makandoo meni Roma miu. De ai mae hene ofak lain miu, boe ma hatahori Maltar ara reni fee ai lepa-nggees ma hata fo ai parluu nai ofa lai.
11 Depois de ficarmos três meses na ilha, embarcamos num navio da cidade de Alexandria, que tinha na proa a figura dos deuses gêmeos Castor e Pólux. O navio tinha passado o inverno na ilha.
12 Ai ofam laꞌok koe-koe, basa de losa kota Sirakusa, nai pulu Sisilia. Ai nafu numa naa, doon faik telu.
12 Nós chegamos à cidade de Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Numa naa mai, ai loro-loro Sisilia tasi tatain, de ai losa kota Regium. Neu beꞌe-main, ani konas nakarumbu, de ai ofam laꞌok lai-lai hiek. Neu bei-nesan, ai losa kota esa namo seseen, nade Putioli.
13 Dali seguimos viagem e chegamos à cidade de Régio. No dia seguinte o vento começou a soprar do sul, e em dois dias chegamos a Pozuoli.
14 Ai konda laꞌo ela ofak naa, numa naa. Basa boe ma ai miu sangga Yesus hatahorin maruma naa. Neu ai matonggo mia sara, boe ma ara roke fo ai miu leo mia sara. De ai leo taak numa naa, menggu esa. Basa boe ma ai laꞌo eik makandoo meni Roma miu.
14 Nessa cidade encontramos alguns cristãos que nos pediram que ficássemos com eles uma semana. E assim chegamos a Roma.
15 Neu Yesus hatahorin nara marai Roma ramanene rae, ai mae meni naa miu, boe ma ara mai soru ai numa dalak. Ketuk ratonggo ro ai numa Pasar Apius; ketuk bali ratonggo ro ai numa mamanak esa, nade Uma Hahae Teluk. Neu Paulus mete-nita sara, boe ma ana noke makasi noꞌun seli neu Manetualain, ma dalen dadi natea.
15 Os irmãos de Roma tinham recebido a notícia da nossa chegada e foram se encontrar conosco nos povoados de Praça de Ápio e de Três Vendas. Ao ver esses irmãos, Paulo agradeceu a Deus e se animou.
16 Losa Roma, [soldadur tao hatahori buir maso reni bui dale reu]. Tehuu Paulus taa. Ara ratanggodon, fo ana bole seba uma esa. Numa naa, ana leo no soldadu esa fo ana nanea naheren. Sira dua sara liman beke serik neni paꞌa nekebuak kara pake rante besi.
16 Quando entramos em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, guardado por um soldado.
17 Basa faik telu, boe ma Paulus noke lasi-lasi Yahudir maruma naa, fo mai ratonggo roon. Neu ara rakabua ena, boe ma ana nafada sara nae, “Basa toranoo nggara ein! Au nai ia, nahuu hatahori Yahudi malanggan nara humu rala au numa Yerusalem. De ara loo lima au uni man-parenda Roma neu. Naa te au ta tao salak hata esa boe na! Au ta tao hata esa boe na, fo laban ita hatahori nusa heli-helin. Ma au oo ta laban ita hada hohoro-lalanen boe fo ita simbon numa ita bei-baꞌin nara mai ena.
17 Três dias depois, Paulo convidou os líderes dos judeus de Roma para se encontrarem com ele. Quando estavam reunidos, ele disse: — Meus irmãos, eu não fiz nada contra o nosso povo, nem contra os costumes que recebemos dos nossos antepassados. Mesmo assim eu fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Man-parenda parisa au dedeꞌang numa naa ena. Tehuu ara ta hambu au salang esa boe na, fo ndaa no hukun mates. Huu naa de ara rae rakamboꞌik au ena.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, pois não acharam nenhum motivo para me condenar à morte.
19 Tehuu hatahori Yahudi malanggan nara ta simbo man-parenda nekeketun, fo rae rakamboꞌik au, huu naa de nau ta nau, au muste akahehenek dedeꞌak neni mamanak mateꞌen mai. Au tao talo naa, tehuu au ta aena duduꞌak fo ae kalaak au hatahori nusa heli-heling.
19 Mas os judeus não queriam que me soltassem. Por isso fui obrigado a pedir para ser julgado pelo Imperador, embora eu não tenha nenhuma acusação para fazer contra o meu próprio povo.
20 Dedeꞌak naa ndia tao, de au akabubua toranook kara nai ia. Mita fo ita bisa kola-kola laꞌe-neu hata fo hatahori Yahudir rahani a neun: ndia, ita basa ngga tamahena neu Manek fo Manetualain nae nadenun mai, fo tao nasoi-nasoda ita hatahori Israꞌel naa. Dedeꞌak ia ndia tao, losa ara paꞌa au pake rante besi ia.”
20 Foi por esse motivo que pedi para ver vocês e conversarmos. Estou preso com estas correntes de ferro por causa daquele que o povo de Israel espera.
21 Basa boe ma ara raselu rae, “Losa hatematak ia, ai bei ta simbo susurak esa boe na numa Yudea mai, fo rafada toranook dedeꞌan ia. Leo naak oo, toranook kara maruma naa mai ta kokolak hata esa boe na laꞌe-neu toranook Pau boe.
21 Então eles disseram: — Nós não recebemos nenhuma carta da Judeia a seu respeito. Também nenhum dos nossos irmãos veio de lá com qualquer notícia ou para falar mal de você.
22 Tehuu ai hii mamanene hata fo toranook namahere, nahuu ai mamanene sudi nai bee rae, hatahorir ta simbok hata fo hatahori partei Karisten nara fee nenorik. Tehuu ndia ndondoon talo bee, ai bei ta bubuluk. De toranoo tulun kokolak kana fee ai dei.”
22 Mas gostaríamos de ouvir você dizer o que pensa, pois sabemos que, de fato, em todos os lugares falam contra essa seita à qual você pertence.
23 Basa boe ma ara rala harak sama-sama de here rala faik esa, fo rae ratonggo seluk bali. Losa ndia fain, boe ma hatahori noꞌun seli mai de rakabua numa Paulus uman. Boe ma ana mulai tui fee sara laꞌe-neu Manetualain parenda-koasan. Basa boe ma ana pake lalanek noꞌuk ka numa baꞌi Musa susuran nara mai, ma numa Manetualain mana toꞌu dedeꞌan laen nara susuran mai, fo nae leꞌa-nore sara ramahere neu Yesus. Ana kokolak numa huhua anan mai losa ledo bobok.
23 Então marcaram um dia com Paulo. Nesse dia, muitos deles foram ao lugar onde Paulo estava. Desde a manhã até a noite ele lhes anunciou e explicou a mensagem sobre o Reino de Deus . E, por meio da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , procurou convencê-los a respeito de Jesus.
24 Neu ara ramanene basa Paulus kokolan, boe ma ketuk ramahere, tehuu laen ta ramahere.
24 Alguns aceitaram as suas palavras, mas outros não creram.
25 Sira esa nareresi no esa losa ketuk rae fali reu sara. Tehuu Paulus kokolak nae, “Memak ei nereresim ia, ndaa no hata fo lele uluk Manetualain Dula-dale Malalaon nafada baꞌi Yesaya
25 Então todos foram embora, conversando entre si. Mas, antes que saíssem, Paulo ainda disse mais uma coisa: — O Espírito Santo tinha razão quando falou por meio do profeta Isaías aos antepassados de vocês.
26 nae,
26 Pois ele disse a Isaías: “Vá e diga a esta gente: Vocês ouvirão, mas não entenderão; olharão, mas não enxergarão nada.
27 Huu hatahori nusak ia dalen nara ratea ralan seli ena.
27 Pois a mente deste povo está fechada; eles taparam os ouvidos e fecharam os olhos. Se eles não tivessem feito isso, os seus olhos poderiam ver, e os seus ouvidos poderiam ouvir; a sua mente poderia entender, e eles voltariam para mim, e eu os curaria — disse Deus.”
28 Basa boe ma Paulus nateꞌe kokolan nae, “Dadi talo ia, toranoo nggara ein! Ei muste bubuluk mae, hatematak ia Manetualain oo sadia tao nasoi-nasoda hatahori nusa-nusak ta Yahudir boe, nahuu ara oo nau nenene neun boe.”
28 E Paulo terminou, dizendo: — Pois fiquem sabendo que Deus mandou a mensagem de salvação para os não judeus! E eles escutarão!
29 [Paulus nafada basa talo naa, boe ma hatahorir raa fali reu sara. Tehuu sira duduꞌan nara ta ratoꞌu, nahuu esa nareresi no esa.]
29 [Depois que Paulo disse isso, os judeus foram embora, discutindo com violência.]
30 Paulus leo numa ndia uma seseban, losa teuk dua. Ana simbok no nemehokok basa hatahorir fo mana mai sangga ratonggo roon.
30 Durante dois anos Paulo morou ali numa casa alugada e recebia todos os que iam vê-lo.
31 No dalak naa, ana hambu ombak fo ana tui sara Manetualain parenda-koasan, ma nanori sara Lamatuak Yesus Eno-dala Masodan. Ana nambarani kokolak no ledo-ledo, ma ta hambu kai-baak hata esa boe na.
31 Ele anunciava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, falando com toda a coragem e liberdade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.