Rute 1
Vanuvei Eo e sepinien Vatlongos na mol-Vatimol xil niutestamen e rute te oltestamen (TVK) vs NTLH
1 — ausente —
1 No tempo em que Israel era governado por juízes, houve uma grande fome naquele país. Por isso um homem de Belém, cidade da região de Judá, foi com a sua mulher e os seus dois filhos morar por algum tempo num país chamado Moabe.
2 — ausente —
2 O nome desse homem era Elimeleque, e o da sua mulher, Noemi. Os dois filhos se chamavam Malom e Quiliom. Essa família era de Efrata, um povoado que ficava perto de Belém de Judá. Eles foram para Moabe e ficaram morando ali.
3 E melele xa lateti rute ak, Elimelek temat, ma Noume teta tasen tang tetel horamue nan xalu.
3 Algum tempo depois, Elimeleque morreu, e Noemi ficou com os dois filhos,
4 Di, horamue nan xalu ak luteteli mi atou lu te hal Moab, hisealu Oripa e Rut. Melele xa huram he xalu (10) mei tetavi,
4 que casaram com moças moabitas. O nome de uma delas era Orfa, e o da outra, Rute. Quando já fazia quase dez anos que estavam morando ali,
5 Malon xal Kilion mun lutelel. Ma, Noume tetat temak tang, tiramue nan e horamue nan xalu mun latehe tovuol.
5 Malom e Quiliom também morreram. E Noemi ficou só, sem os filhos e sem o marido.
6 Aveti vahis mei mitavi, e Noume milongeong ni xa Hi di duxol xat moletin nan xil nggo rin xa di misak ni anien sae xil di meul bos rilomun. Misak ni, Noume bue xat xi tengan ihe reling kantri te hal Moab itel havnahin xalu.
6 Um dia Noemi soube que o Senhor tinha ajudado o seu povo, dando-lhe boas colheitas. Então ela se aprontou para sair de Moabe com as suas noras.
7 Xatel vus latobituei latoba tengan latotilomun latohe tan na mol‑Sudah xil. E melele xa di latoba,
7 Elas saíram a fim de voltar para Judá, mas no caminho
8 Noume biteni mi xalu bit, “Multilomun mun tang mulihe visal ninemil xati xalu e multit itel xalu. Inou nasis tengan Hi ipisen hosien mi xamil ixoni ngan taxa mutepisen ni minou tetel horamue navan xalu xa lulel tuei.
8 Noemi disse às noras: — Voltem para casa e fiquem com as suas mães. Que o
9 Nasisi mun xa Hi ipol ni xamil mulkila muliteli rilomun e mulikamet hosien itel tiramue hu namil xalu.”
9 O Senhor permita que vocês casem de novo e cada uma tenha o seu lar! Então Noemi se despediu das suas noras com um beijo. Porém elas começaram a chorar alto
10 e lubiteni mi Noume lubit, “!Masakras li malhe relinguk! Xamel malhusiluk, ratiha ratti vituei itel moletin nam xil.”
10 e disseram: — Não! Nós não voltaremos. Nós iremos com a senhora e ficaremos com o seu povo.
11 E Noume bit rilomun ni mi xalu bit, “Havuxahin xalu, bos mak mu xa multilomun muliha. ?Veneh ma mubit mulhusil inou? ?Munemi mubit inou nikila niling horamue lu mun tengan muliteli mun itel xalu?
11 Mas Noemi respondeu: — Voltem, minhas filhas. Por que querem ir comigo? Vocês acham que eu ainda poderei ter filhos para casarem com vocês?
12 !E‑e! !Muliha! Inou nabe tovolih pupu tengan nateli rilomun. ?Tave ti neta xosxa inou nanemi namit nakila niteli mun xosali tang, e niling horamue lu mun,
12 Voltem para casa porque já estou muito velha para casar de novo. Pois, ainda que eu tivesse esperança de casar outra vez ou mesmo que casasse esta noite e chegasse a ter filhos,
13 xamil mukila multatil xalu ha vuma … lalimatu lalipin ni tetelien? E‑e, ngan ak misakras vastal vamak. Havuxahin xalu, xos mukila mulikamet hosien mu e meulien namil, e inou nasakras. Mulnahusil nou ti. E meulien navan, napus longpangasien holu vengan xa he Iahova di nggeih da xat inou.”
13 será que vocês iriam esperar até que eles crescessem para vocês casarem com eles? É claro que não, minhas filhas! O Senhor está contra mim, e isso me deixa muito triste, pois vocês também estão sofrendo.
14 Xalu lumuis vatei mun. Di, Oripa maheah xat avu sasa nan, misep lingi, e ba tengan vatilomun vahe visal vatimol nan xil. E Rut, xi miteli en nggeih, ien ti tavei vahe reling Noume.
14 Aí elas começaram a chorar alto outra vez. Então Orfa se despediu da sua sogra com um beijo e voltou para o seu povo. Mas Rute ficou.
15 Ma Noume biteni mini bit, “?Rut, pus ti? Tumahin di dilomun tengan vahe visal moletin nan xil e hi nan xil. Xouk mun uhusili muliha ha upus vatimol nam xil.” Rut bit xati xa nave reling avu sasa nan.|alt="Naomi and Ruth on the road" src="RUTH1-6.TIF" size="col" copy="© Global Recordings Network. Used with permission." ref="1:15"
15 — Veja! — disse Noemi. — A sua cunhada voltou para o seu povo e para os seus deuses. Volte você também para casa com ela.
16 E Rut bit rilomun ni mini bit, “!Onasil nou ti tengan name relinguk! Umaen nou li nihusiluk. !Rute xave xa uha en, inou mun niha en! !Rute xave xa uta en, inou mun nita en! Moletin nam xil, lihe moletin navan xil mun. E Hi nam, ihe Hi navan mun.
16 Porém Rute respondeu: — Não me proíba de ir com a senhora, nem me peça para abandoná-la! Onde a senhora for, eu irei; e onde morar, eu também morarei. O seu povo será o meu povo, e o seu Deus será o meu Deus.
17 Rute xave xa umat en, inou mun nimat en, e litihin nou e rute ak. Nasakras namaen neta tova vahur rat nou ra xouk ha vuma … tei ralu imat. !Ngan ak be hitxatien navan e Iahova isa pangasien te xeih mei iti xat nou xosxa nihur xotehi!”
17 Onde a senhora morrer, eu morrerei também e ali serei sepultada. Que o Senhor me castigue se qualquer coisa, a não ser a morte, me separar da senhora!
18 Melele xa Noume pus kila xa Rut, nenemien nan nggeih tengan ihusili, xi tasak ti mun tengan vasila vahe relingi.
18 Como Noemi viu que Rute estava mesmo resolvida a ir com ela, não disse mais nada.
19 Ma xalu lukakao vuma … ba luduxoh metimal te hal Betlehem. E melele xa be lustal en, moletin xil vus te rute ak latemanin ni xalu. E atou xil lamesep pupu labit, “?Noume mak xiak?”
19 E elas continuaram a viagem até Belém. Quando chegaram lá, toda a cidade ficou agitada por causa delas. E as mulheres perguntavam: — Esta é a Noemi?
20 E Noume bit rilomun ni mi xil bit, “Munakes nou ti mun ni ‘Noume’ e mukes nou ni ‘Mara’ vengan xa Iahova pol ni meulien navan mei mikon ni longpangasien.
20 Porém ela respondia: — Não me chamem de Noemi, a Feliz. Chamem de Mara , a Amargurada, porque o Deus Todo-Poderoso me deu muita amargura.
21 Melele xa natehe reling rute ak, heok xalu tepolu ni hosien, e taxeak, Hi nggur rilomun ni nou mei nabe heok hon tang. ?Veneh ma mukes nou ni Noume vengan xa Hi te Xeihen tepol ni texeih pupu minou e tesa longpangasien minou?”
21 Quando saí daqui, eu tinha tudo, mas o Senhor me fez voltar sem nada. Então, por que me chamar de Feliz, se o Deus Todo-Poderoso me fez sofrer e me deu tanta aflição?
22 Nggo sexien ak, Noume nggo kantri te hal Moab e dilomun bemei e tan te hal Isrel del havnahin Rut, xa be ate‑Moab. E melele xa mei lustal e metimal te hal Betlehem, bale mun tehe temetu e naho sa mol‑Isrel xil.
22 E foi assim que Noemi voltou de Moabe, com Rute, a sua nora moabita. Elas chegaram a Belém quando a colheita de cevada estava começando.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.