Rute 1
Vanuvei Eo e sepinien Vatlongos na mol-Vatimol xil niutestamen e rute te oltestamen (TVK) vs ARIB
1 — ausente —
1 Nos dias em que os juízes governavam, houve uma fome na terra; pelo que um homem de Belém de Judá saiu a peregrinar no país de Moabe, ele, sua mulher, e seus dois filhos.
2 — ausente —
2 Chamava-se este homem Elimeleque, e sua mulher Noêmi, e seus dois filhos se chamavam Malom e Quiliom; eram efrateus, de Belém de Judá. Tendo entrado no país de Moabe, ficaram ali.
3 E melele xa lateti rute ak, Elimelek temat, ma Noume teta tasen tang tetel horamue nan xalu.
3 E morreu Elimeleque, marido de Noêmi; e ficou ela com os seus dois filhos,
4 Di, horamue nan xalu ak luteteli mi atou lu te hal Moab, hisealu Oripa e Rut. Melele xa huram he xalu (10) mei tetavi,
4 os quais se casaram com mulheres moabitas; uma destas se chamava Orfa, e a outra Rute; e moraram ali quase dez anos.
5 Malon xal Kilion mun lutelel. Ma, Noume tetat temak tang, tiramue nan e horamue nan xalu mun latehe tovuol.
5 E morreram também os dois, Malom e Quiliom, ficando assim a mulher desamparada de seus dois filhos e de seu marido.
6 Aveti vahis mei mitavi, e Noume milongeong ni xa Hi di duxol xat moletin nan xil nggo rin xa di misak ni anien sae xil di meul bos rilomun. Misak ni, Noume bue xat xi tengan ihe reling kantri te hal Moab itel havnahin xalu.
6 Então se levantou ela com as suas noras, para voltar do país de Moabe, porquanto nessa terra tinha ouvido que e Senhor havia visitado o seu povo, dando-lhe pão.
7 Xatel vus latobituei latoba tengan latotilomun latohe tan na mol‑Sudah xil. E melele xa di latoba,
7 Pelo que saiu de lugar onde estava, e com ela as duas noras. Indo elas caminhando para voltarem para a terra de Judá,
8 Noume biteni mi xalu bit, “Multilomun mun tang mulihe visal ninemil xati xalu e multit itel xalu. Inou nasis tengan Hi ipisen hosien mi xamil ixoni ngan taxa mutepisen ni minou tetel horamue navan xalu xa lulel tuei.
8 disse Noêmi às suas noras: Ide, voltai, cada uma para a casa de sua mãe; e o Senhor use convosco de benevolência, como vós o fizestes com os falecidos e comigo.
9 Nasisi mun xa Hi ipol ni xamil mulkila muliteli rilomun e mulikamet hosien itel tiramue hu namil xalu.”
9 O Senhor vos dê que acheis descanso cada uma em casa de seu marido. Quando as beijou, porém, levantaram a voz e choraram.
10 e lubiteni mi Noume lubit, “!Masakras li malhe relinguk! Xamel malhusiluk, ratiha ratti vituei itel moletin nam xil.”
10 E disseram-lhe: Certamente voltaremos contigo para o teu povo.
11 E Noume bit rilomun ni mi xalu bit, “Havuxahin xalu, bos mak mu xa multilomun muliha. ?Veneh ma mubit mulhusil inou? ?Munemi mubit inou nikila niling horamue lu mun tengan muliteli mun itel xalu?
11 Noêmi, porém, respondeu: Voltai, minhas filhas; porque ireis comigo? Tenho eu ainda filhos no meu ventre, para que vos viessem a ser maridos?
12 !E‑e! !Muliha! Inou nabe tovolih pupu tengan nateli rilomun. ?Tave ti neta xosxa inou nanemi namit nakila niteli mun xosali tang, e niling horamue lu mun,
12 Voltai, filhas minhas; ide-vos, porque já sou velha demais para me casar. Ainda quando eu dissesse: Tenho esperança; ainda que esta noite tivesse marido e ainda viesse a ter filhos.
13 xamil mukila multatil xalu ha vuma … lalimatu lalipin ni tetelien? E‑e, ngan ak misakras vastal vamak. Havuxahin xalu, xos mukila mulikamet hosien mu e meulien namil, e inou nasakras. Mulnahusil nou ti. E meulien navan, napus longpangasien holu vengan xa he Iahova di nggeih da xat inou.”
13 esperá-los-íeis até que viessem a ser grandes? deter-vos-íeis por eles, sem tomardes marido? Não, filhas minhas, porque mais amargo me é a mim do que a vós mesmas; porquanto a mão do Senhor se descarregou contra mim.
14 Xalu lumuis vatei mun. Di, Oripa maheah xat avu sasa nan, misep lingi, e ba tengan vatilomun vahe visal vatimol nan xil. E Rut, xi miteli en nggeih, ien ti tavei vahe reling Noume.
14 Então levantaram a voz, e tornaram a chorar; e Orfa beijou a sua sogra, porém Rute se apegou a ela.
15 Ma Noume biteni mini bit, “?Rut, pus ti? Tumahin di dilomun tengan vahe visal moletin nan xil e hi nan xil. Xouk mun uhusili muliha ha upus vatimol nam xil.” Rut bit xati xa nave reling avu sasa nan.|alt="Naomi and Ruth on the road" src="RUTH1-6.TIF" size="col" copy="© Global Recordings Network. Used with permission." ref="1:15"
15 Pelo que disse Noêmi: Eis que tua concunhada voltou para o seu povo e para os seus deuses; volta também tu após a tua concunhada.
16 E Rut bit rilomun ni mini bit, “!Onasil nou ti tengan name relinguk! Umaen nou li nihusiluk. !Rute xave xa uha en, inou mun niha en! !Rute xave xa uta en, inou mun nita en! Moletin nam xil, lihe moletin navan xil mun. E Hi nam, ihe Hi navan mun.
16 Respondeu, porém, Rute: Não me instes a que te abandone e deixe de seguir-te. Porque aonde quer que tu fores, irei eu; e onde quer que pousares, ali pousarei eu; o teu povo será o meu povo, o teu Deus será o meu Deus.
17 Rute xave xa umat en, inou mun nimat en, e litihin nou e rute ak. Nasakras namaen neta tova vahur rat nou ra xouk ha vuma … tei ralu imat. !Ngan ak be hitxatien navan e Iahova isa pangasien te xeih mei iti xat nou xosxa nihur xotehi!”
17 Onde quer que morreres, morrerei eu, e ali serei sepultada. Assim me faça o Senhor, e outro tanto, se outra coisa que não seja a morte me separar de ti.
18 Melele xa Noume pus kila xa Rut, nenemien nan nggeih tengan ihusili, xi tasak ti mun tengan vasila vahe relingi.
18 Vendo Noêmi que de todo estava resolvida a ir com ela, deixou de lhe falar nisso.
19 Ma xalu lukakao vuma … ba luduxoh metimal te hal Betlehem. E melele xa be lustal en, moletin xil vus te rute ak latemanin ni xalu. E atou xil lamesep pupu labit, “?Noume mak xiak?”
19 Assim, pois, foram-se ambas, até que chegaram a Belém. E sucedeu que, ao entrarem em Belém, toda a cidade se comoveu por causa delas, e as mulheres perguntavam: É esta, porventura, Noêmi?
20 E Noume bit rilomun ni mi xil bit, “Munakes nou ti mun ni ‘Noume’ e mukes nou ni ‘Mara’ vengan xa Iahova pol ni meulien navan mei mikon ni longpangasien.
20 Ela, porém, lhes respondeu: Não me chameis Noêmi; chamai-me Mara, porque o Todo-Poderoso me encheu de amargura.
21 Melele xa natehe reling rute ak, heok xalu tepolu ni hosien, e taxeak, Hi nggur rilomun ni nou mei nabe heok hon tang. ?Veneh ma mukes nou ni Noume vengan xa Hi te Xeihen tepol ni texeih pupu minou e tesa longpangasien minou?”
21 Cheia parti, porém vazia o Senhor me fez tornar. Por que, pois, me chamais Noêmi, visto que o Senhor testemunhou contra mim, e o Todo-Poderoso me afligiu?
22 Nggo sexien ak, Noume nggo kantri te hal Moab e dilomun bemei e tan te hal Isrel del havnahin Rut, xa be ate‑Moab. E melele xa mei lustal e metimal te hal Betlehem, bale mun tehe temetu e naho sa mol‑Isrel xil.
22 Assim Noêmi voltou, e com ela Rute, a moabita, sua nora, que veio do país de Moabe; e chegaram a Belém no principio da sega da cevada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.